Την Κυριακή 12 Οκτωβρίου, στις 12:00 το μεσημέρι, οι εκδόσεις Ιωλκός διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης για τον Γιάννη Κορίδη (1936-2025) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Επιμέλεια: Book Press
Οι εκδόσεις Ιωλκός διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης για τον Γιάννη Κορίδη (1936-2025), που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 12 Οκτωβρίου, στις 12:00 το μεσημέρι, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50, Αθήνα 106 79 – είσοδος κι από Σόλωνος).
Για τη δημοσιογραφική και λογοτεχνική πορεία του Γιάννη Κορίδη θα μιλήσουν οι: Γιάννης Πλαχούρης (δημοσιογράφος, ποιητής) και Θανάσης Θ. Νιάρχος (κριτικός λογοτεχνίας, ποιητής). Ποιήματα θα διαβάσει η Μαρία Φιλίππου (ηθοποιός). Θα ακολουθήσουν σύντομες τοποθετήσεις από το κοινό.
Λίγα λόγια για τον Γιάννη Κορίδη
Ο Γιάννης Κορίδης γεννήθηκε στη Μολόχα Κοζάνης το 1936 και έφυγε από τη ζωή στις 6 Ιουνίου 2025. Παιδί Ποντίων, κουβαλούσε πάντα μέσα του τον πόνο της προσφυγιάς. Εργάστηκε, σχεδόν, σε όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες, ως ρεπόρτερ, διορθωτής, κριτικός βιβλίου. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας δημοσιογράφος που εισήλθε στην Κατεχόμενη Κύπρο και εξασφάλισε αποκλειστική συνέντευξη (1983, για την εφημερίδα «Ακρόπολις») με τον αρχηγό των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς. Δίδαξε δημοσιογραφία σε ιδιωτικές σχολές και συμμετείχε ως εισηγητής σε συνέδρια για τη λογοτεχνία, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο εξωτερικό.
Ο Γιάννης Κορίδης από πολύ μικρός ξεχώρισε για τη συγγραφική του δραστηριότητα. Παρουσιάστηκε στα Γράμματα με τη συλλογή Με την ανατολή του ήλιου (1952). Ακολούθησαν: Κραυγές στη θύελλα (1955), Το πρόσωπο της Γης (1957), Διεισδύσεις (1962), Αφιέρωση (1970), Κύπρος (1974), Χρονολόγιο (1978), Η νύχτα της θάλασσας (1994), Ποιήματα 1952-2002 (2002), Κλειστός χώρος (2009), Σημείο αναφοράς (2013).
Το 1961 ίδρυσε τις εκδόσεις Ιωλκός, με στόχο την προώθηση της ελληνικής λογοτεχνίας (πεζογραφία, ποίηση, μελέτες κ.ά.) στο ευρύ αναγνωστικό κοινό. Παράλληλα, ξεκίνησε την έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού «Ιωλκός», με συνεργάτες όπως οι Ν. Βαγενάς, Ν. Γ. Πεντζίκης, Ι. Μ. Χατζηφώτης, Τριαντάφυλλος Πίττας, Ντίνος Σιώτης και πολλοί άλλοι γνωστοί δημιουργοί.
Κυκλοφόρησε τις ανθολογίες: Ποιητική ανθολογία 1930-1965 (1965), Ανθολογία βαλκανικής ποίησης (1984), Τα ωραιότερα δημοτικά τραγούδια (2002) και τα ευρείας κυκλοφορίας βιβλία Οι μεγάλες δίκες των αιώνων, Οι μεγάλοι εραστές, Η αλήθεια για τα πυρηνικά, Τα γεράκια και οι λύκοι, Υπόθεση Οτζαλάν, Το Αλβανικό Έπος 1940-41, Το δημοτικό τραγούδι από το χθες στο σήμερα κ.ά.
Το 1996 πρωτανθολόγησε κι επιμελήθηκε την έκδοση Ποιητικό ημερολόγιο, που κυκλοφορεί ανελλιπώς ετησίως και που έχει αναγνωριστεί από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού με έδρα νεοελληνικών σπουδών ως διδακτική πηγή. Στο ενεργητικό του έχει, επίσης, τα περιοδικά «Ιωλκός», «Βαλκάνια» και «Έρευνα». Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες.
Για το έργο του εκφράστηκαν με ενθουσιασμό οι Νίκος Καζαντζάκης, Γιάννης Χατζίνης, Αντρέας Καραντώνης, Πέτρος Χάρης, Άγγελος Φουριώτης, Άρης Δικταίος, Βάσος Βαρίκας, Τάκης Βαρβιτσιώτης, Βασίλης Βασιλικός, Θανάσης Θ. Νιάρχος κ.ά.
Ο εκλιπών είχε εκλεγεί μέλος του ΔΣ της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ και είχε διατελέσει μέλος του ΔΣ του Κέντρου Μικρασιατικού Πολιτισμού (ΚΕΜΙΠΟ).
Για την προσφορά του βραβεύθηκε και τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, από τους: Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου, Δήμο Νέας Ιωνίας, Δήμο Σαλαμίνας, Ελληνική Εταιρεία Χριστιανικών Γραμμάτων, Δήμο Βοΐου, Σύνδεσμο Ανταποκριτών Διεθνών ΜΜΕ Ελλάδος, Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Πάτρας κ.ά.
Ήταν παντρεμένος με την ανταποκρίτρια ξένου Τύπου, Βέρα Κορίδη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, τη δημοσιογράφο Φώφη Κορίδη και τον υπεύθυνο των εκδόσεων Ιωλκός, Κωνσταντίνο Κορίδη. Στα νιάτα του έζησε στην προσφυγούπολη της Νέας Ιωνίας που λάτρεψε και στη συνέχεια έζησε στο Δήμο Αθηναίων, στη γειτονιά της Κυψέλης, την οποία και αγάπησε πολύ.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΙΗΤΕΣ
Υπάρχουν ποιητές που δεν πρόλαβαν να γράψουν ούτε ένα ποίημα
Έφυγαν με το παράπονο στα χείλη χωρίς να ενοχλήσουν
Ούτε που ξαναμίλησαν γι' αυτούς οι φίλοι τους
Ούτε που συγκράτησαν, οι τότε κολλητοί, τ' όνομά τους
Εντούτοις κάποιοι τούς βλέπουν τα βράδια
Να κάθονται σταυροπόδι στην απέναντι αλάνα
Να κουβεντιάζουν και να γελούν
Ν' αυτοσχεδιάζουν και ν' απαγγέλλουν
Είναι γυμνοί· φυσά και δεν κρυώνουν
Αυτοί οι ποιητές που δεν έγραψαν ούτε ένα ποίημα
Έγιναν δέντρα, ποτάμια, θάλασσες.
-Γιάννης Κορίδης, Σημείο αναφοράς, εκδ. Ιωλκός, 2013
