Δύο σημαντικές συζητήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια της 2ης ημέρας της 20ής ΔΕΒΘ για το κυρίαρχο ζήτημα της εποχής μας, την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος
Μια από τις βασικές θεματικές της 20ής ΔΕΒΘ είναι η τεχνητή νοημοσύνη και η επίδραση που μπορεί να έχει στην κοινωνία συνολικά, αλλά και στη λογοτεχνία ειδικότερα. Κατά τη δεύτερη ημέρα της Έκθεσης, με διαφορά μιας ώρας, δύο άκρως ενδιαφέρουσες συζητήσεις γύρω από το θέμα αξίωσαν και κέρδισαν το ενδιαφέρον του κοινού που τις παρακολούθησε με ζέση.
Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος του –ήδη– ευπώλητου βιβλίου Φιλοσοφία της Τεχνητής Νοημοσύνης (εκδ. Διόπτρα) Γιώργος Χατζηβασιλείου εστίασε στην επίδραση που ενδέχεται να έχει η τεχνητή νοημοσύνη στην τεχνολογία του γραπτού λόγου. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά:
«Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι για τον 21ο αιώνα ό,τι ήταν ο ηλεκτρισμός για τον 20ο. Το 2021 ήταν η τελευταία φορά που ήμασταν σίγουροι πως κάθε κείμενο ήταν γραμμένο από ανθρώπινο χέρι. Στα τέλη του 2022 εμφανίστηκε το Chat GPT κάτι που άλλαξε σχεδόν 5.000 χρόνια από τότε που έχουμε γραφή από άνθρωπο. Αυτή τη στιγμή, δε, είμαστε ακόμη σε βρεφικό στάδιο της Τεχνητής Νοημοσύνης με τη μόνη διαφορά ότι έχουμε να κάνουμε με ένα απρόβλεπτο μωρό» όπως σημείωσε ο Γιώργος Χατζηβασιλείου.
Ως εκ τούτου, αυτό που χρειάζεται είναι να τεθούν εξαρχής οι κατάλληλες ηθικές επιβολές που να ορίζουν ποιο έργο είναι ανθρώπινο και ποιο αποτέλεσμα μιας μηχανής κι αυτό να δηλώνεται απερίφραστα.
Χρειάζεται να δημιουργηθούν νόμοι που να απαιτούν αυτή την «καθαρότητα» έτσι ώστε να μην δημιουργούνται παρανοήσεις και στρεβλώσεις. Το πρόβλημα είναι, βέβαια, ότι ακόμη κι αν η Ευρώπη ως ενιαίο σώμα ακολουθήσει αυτές τις νομοθετικές ρυθμίσεις, δεν ξέρουμε πώς θα αντιδράσουν η Κίνα και η Ινδία.
Ενδιαφέρουσα ήταν η άποψη του Καθηγητή του ΑΠΘ, Χρήστου Τσιρώνη, ότι η σχέση που πρέπει να διατηρήσουμε με την τεχνολογία είναι αυτή του γονιού με το παιδί του. Η δική του αισιόδοξη εκτίμηση ήταν ότι ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι κάτι στατικό και γραμμικό, άρα δεν γίνεται να καταστραφεί από την τεχνητή νοημοσύνη.
Στη συζήτηση που οργάνωσε το περιοδικό «Βλάβη», τα ίδια ζητήματα τέθηκαν με μια ακόμη ζωτικής σημασίας υποσημείωση ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας απασχολεί για το πώς θα επιδράσει στον ανθρώπινο πολιτισμό στο μέλλον, αλλά στο παρόν.
Άλλως πως: το μέλλον είναι ήδη εδώ. Οι απόψεις των ομιλητών ήταν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη, επειδή ακριβώς τροφοδοτείται με δεδομένα από τον ανθρώπινο παράγοντα δεν γίνεται παρά να δημιουργεί πάντα προϊόντα μίμησης και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορέσει να διαψεύσει τις προσδοκίες των αναγνωστών, όπως θα έκανε ένας συγγραφέας, δηλαδή ένας άνθρωπος.
