Ο Ισμαήλ Κανταρέ τιμήθηκε στη Γαλλία, τη χώρα που τον υποδέχτηκε ως πολιτικό εξόριστο από την Αλβανία

Με το παράσημο του Μέγα Αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής τίμησε ο Εμμανουέλ Μακρόν τον Αλβανό συγγραφέα Ισμαήλ Κανταρέ. Πρόκειται για μια ξεχωριστή τιμή με αρκετούς συμβολισμούς προς το πρόσωπο του Αλβανού συγγραφέα.

Η Γαλλία, άλλωστε, ήταν η χώρα που αγκάλιασε τον Κανταρέ όταν εκείνος, τον Οκτώβριο του 1990, έφυγε από την Αλβανία, καθώς το καθεστώς του Ενβέρ Χότζα άρχισε να τον πιέζει ασφυκτικά. Τότε, ο Κανταρέ κατέφυγε στη Γαλλία και ζήτησε πολιτικό άσυλο διακηρύσσοντας ότι «η δικτατορία και η αυθεντική λογοτεχνία είναι ασυμβίβαστες» και ότι «ο συγγραφέας είναι ο φυσικός εχθρός της δικτατορίας».

Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να ζει στη Γαλλία (αν και επισκέπτεται συχνά την Αλβανία), ενώ σε κάθε δημόσια εμφάνισή του επαναλαμβάνει ότι δεν υπήρξε ποτέ οπαδός του κομμουνιστικού καθεστώτος της χώρας του.

Ο Κανταρέ δέχθηκε πλήθος επιθέσεων για την αποφάσή του, κάποιοι είπαν πως ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού, εντούτοις μέχρι σήμερα εξακολουθεί να ζει στη Γαλλία (αν και επισκέπτεται συχνά την Αλβανία), ενώ σε κάθε δημόσια εμφάνισή του επαναλαμβάνει ότι δεν υπήρξε ποτέ οπαδός του κομμουνιστικού καθεστώτος της χώρας του. Στην ομιλία του ο Γάλλος πρόεδρος αναφέρθηκε στα μυθιστορήματα του Κανταρέ και πώς ο λογοτέχνης αντιστάθηκε στο καθεστώς του Ενβέρ Χότζα.

Τα περισσότερα από τα βιβλία του Ισμαήλ Κανταρέ έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά, και ορισμένα από αυτά σε παραπάνω από μια μεταφράσεις. Οι Εκδόσεις του Εικοστού πρώτου εκδίδουν τα περισσότερα βιβλία του στη χώρα μας.

Στο στόχαστρο του Χότζα

Το 1981 ο Κανταρέ μπήκε στο στόχαστρο του καθεστώτος όταν εξέδωσε το μυθιστόρημα Το παλάτι των ονείρων το οποίο θεωρήθηκε ως μια αλληγορία κατά του Χότζα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να απαγορευτεί η κυκλοφορία του. Από το 1986 και έπειτα, ο Κανταρέ άρχισε να φυγαδεύει τα χειρόγραφά του στη Γαλλία, όπου και άρχισαν να δημοσιεύονται από τις εκδόσεις Fayard.

Ο 87χρονος Κανταρέ θεωρείται εκ των κορυφαίων πεζογράφων της χώρας του, αλλά και συνολικά της Ευρώπης και το όνομά του φιγουράρει κάθε χρόνο στον κατάλογο των υποψηφίων για Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το όνομά του έγινε γνωστό το 1963, όταν εξέδωσε τον Στρατηγό της νεκρής στρατιάς (μτφρ. Κωνσταντίνα Ευαγγέλου, εκδ. Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου). 

Το 2005 τιμήθηκε με το πρώτο Διεθνές βραβείο Μπούκερ. Το 2009 τιμήθηκε και με το βραβείο Πρίγκηπας των Αστούριας για τη Λογοτεχνία. Επίσης, το 2009 του απονεμήθηκε το Βραβείο Balkanika, ενώ τo 2015 έλαβε το λογοτεχνικό Βραβείο Ιερουσαλήμ.