«Ο συγγραφέας κι ο ποιητής είναι ιχνηλάτες»: 5 συγγραφικές συμβουλές της Λουίζ Γκλικ

Τα έργα της Λουίζ Γκλικ κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Στερέωμα, σε μετάφραση Χάρη Βλαβιανού. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική της συλλογή με τίτλο «Χειμωνιάτικες συνταγές από την κοινότητα». Ακολουθούν οι πέντε συγγραφικές συμβουλές της Λουίζ Γκλικ, αποσπάσματα από συνεντεύξεις της.

Να γράφετε αργά και προσεκτικά, δίνοντας έμφαση στις λέξεις:

Φαίνεται πως γράφω ακολουθώντας δυο διαφορετικές μεθόδους. Η πρώτη μέθοδος είναι η μέθοδος του τεχνίτη, που την εκτιμώ πολύ, εφόσον την ανακάλυψα πρόσφατα. Είναι μια μέθοδος που απαιτεί να επιμείνεις πολύ στην επιλογή των λέξεών σου. Ακολουθώντας αυτή τη μέθοδο, αποκτάς σιγά σιγά την αίσθηση πως ολοκληρώνεις κάτι. Στην πραγματικότητα, αντιλαμβάνεσαι πως φτιάχνεις ένα ποίημα. Ενώ, όταν γράφεις πολύ γρήγορα, όταν εγώ γράφω πολύ γρήγορα, δεν έχω την αίσθηση πως το ποίημα μου ανήκει. Δεν μπορώ να καταλάβω από πού προήλθε. Με αυτή τη μέθοδο, το ποίημα δημιουργείται γρήγορα και στη συνέχεια αλλάζει ελάχιστα... Σε αυτή τη συλλογή, υπάρχουν ποιήματα που αναθεωρήθηκαν ξανά και ξανά και ξανά. Αποσυναρμολογήθηκαν, συναρμολογήθηκαν ξανά, όλα αυτά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Σε άλλες συλλογές, υπάρχουν ποιήματα με απείθαρχες λέξεις και φράσεις, στοιχεία που πιστεύω πως θα μπορούσα να είχα γράψει καλύτερα.

– από συνέντευξή της στο Beltway Poetry Quarterly

Πειραματιστείτε:

Ανέκαθεν πίστευα πως αυτό που πραγματικά ήθελα να κάνω ήταν να βάλω όσους περισσότερους ήχους γίνεται σε μια σελίδα και να αλλάζω συνεχώς ρυθμό. Μου αρέσουν τα ποιήματα που το κάνουν αυτό, καθώς πιστεύεις πως διαβάζεις ένα ποίημα, κι ύστερα αντιλαμβάνεσαι πως διαβάζεις ένα άλλο ποίημα, κι ύστερα αντιλαμβάνεσαι πως πάλι διαβάζεις ένα άλλο ποίημα. Όμως αυτό δεν πρέπει να γίνεται χωρίς μέτρο, αλλιώς θα δημιουργηθεί μια ασυνέχεια.

– από συνέντευξή της στο Washington Square Review

Να ακούτε τους νέους συγγραφείς:

Υποθέτω πως η διδασκαλία και η επιμέλεια των κειμένων των άλλων συγγραφέων είναι μια πράξη γενναιοδωρίας. Δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να αιτιολογήσω τη θέση μου. Δεν νομίζω πως κανείς άλλος, πέρα από εμένα και την Καθολική εκκλησία, ασχολείται τόσο κοπιαστικά με κάτι χωρίς να έχει κάποιο άμεσο συμφέρον. Όμως, όσα κάνω για τους νέους συγγραφείς, τα κάνω γιατί μου δίνουν ενέργεια. Ορισμένες φορές λέω στους νεαρούς νικητές των λογοτεχνικών διαγωνισμών πως είμαι ο Δράκουλας, πως τους πίνω το αίμα. Πιστεύω ακράδαντα πως ο λόγος που συνέχισα να γράφω και εξελίχτηκα ως συγγραφέας έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τη διάθεσή μου να ασχοληθώ σε βάθος με άλλα έργα, έργα που συχνά ήταν πολύ αλλόκοτα, έργα ανθρώπων πολύ νεότερών μου, ανθρώπων που εκφράζονταν με ήχους που δεν είχα ακούσει ποτέ μου. Είμαι βέβαιη για αυτό. Σχεδόν κάθε νέος συγγραφέας, με του οποίου το έργο καταπιάστηκα, με έχει διδάξει κάτι.

– από συνέντευξή της στην Αμερικανή Ακαδημία Ποιητών

Ο συγγραφέας κι ο ποιητής είναι στην ουσία ιχνηλάτες:

Όταν προσπαθώ να γράψω ένα ποίημα ή ένα βιβλίο, νιώθω σαν ένας ιχνηλάτης που ακολουθεί μια οσμή σε ένα δάσος, προχωρώντας βήμα βήμα. Δεν έχω έτοιμα κομμάτια πλοκής κρεμασμένα στους τοίχους μου, δεν υπάρχουν έτοιμες επεξηγήσεις. Φυσικά, δεν έχω ιδέα τι ακριβώς συμβαίνει καθώς δημιουργώ, όμως ξέρω πως εντέλει θα το ανακαλύψω.

– από συνέντευξή της στο Poets & Writers

Γράψτε για αυτά που σας στοιχειώνουν:

Παραπονιόμουν στην αδελφή μου για την αδυναμία των λέξεων, για το φτωχό μου λεξιλόγιο. Της είπα: «Πώς μπορώ να γράψω όταν δεν βρίσκω τις κατάλληλες λέξεις;», κι αυτή μου είπε: «Γράψε για αυτό, για το ότι δεν βρίσκεις τις κατάλληλες λέξεις». Και σκέφτηκα: «Ουάου, σωστά, θα γράψω για όσα συμβαίνουν όταν δεν μπορείς να μιλήσεις, για την επιδείνωση αυτής της κατάστασης». Ήταν συναρπαστικό, είχα στα χέρια μου πολύ πλούσιο υλικό – εξερεύνησα για πρώτη φορά όλα όσα με προβλημάτιζαν.

– από συνέντευξή της στο Poets & Writers

Βρείτε τα βιβλία της Λουίζ Γκλικ εδώ.