Ένα συνταρακτικό βιβλίο για το δικαίωμα της κάθε γυναίκας να ορίζει το σώμα της, στο οποίο βασίζεται η ταινία που έκανε πάταγο στο Φεστιβάλ Βενετίας και τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα. Έρχεται τον Ιανουάριο του 2022 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Επιμέλεια: Book Press
Το 1963, η Annie Ernaux, 23 χρόνων, ανύπαντρη, μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Η ντροπή την κυριεύει: ξέρει πως η εγκυμοσύνη θα στιγματίσει την ίδια και την οικογένειά της, ξέρει ότι δεν πρέπει να κρατήσει αυτό το παιδί. Σε μια Γαλλία όπου οι αμβλώσεις ήταν παράνομες, προσπάθησε μάταια να απαλλαγεί η ίδια, με πρωτόγονες μεθόδους. Τρομαγμένη και απελπισμένη, καταφέρνει τελικά να βρει λύση, και καταλήγει στα επείγοντα ενός νοσοκομείου όπου κόντεψε να πεθάνει. Σαράντα χρόνια αργότερα, ανασύρει τα ημερολόγιά της και προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις αναμνήσεις της, προκειμένου να συλλάβει το ουσιαστικό νόημα, τον λόγο που αυτή η εμπειρία τη σημάδεψε τόσο πολύ, τόσο βαθιά.
Το γεγονός (L’ événement – μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη) είναι η ιστορία αυτού του τραύματος, ενός τραύματος που δεν ξεπέρασε ποτέ.
Η Annie Ernaux σε αυτό το βιβλίο αποκαλύπτει, χωρίς φίλτρα, με ειλικρίνεια, το γεγονός που συγκλόνισε τη ζωή της. Συγκρίνει το συγγραφικό της έργο «με τον πραγματικό σκοπό της ζωής». Μας κοινολογεί επίσης την περηφάνια που ένιωσε, μια περηφάνια γιατί έφτασε μέχρι τα άκρα. Στις εσχατιές του «τρόμου ή της ομορφιάς» – δεν ξέρει. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ενίοτε γλώσσα ωμή και βίαιη, αλλά λέει πως θέλει να «αντισταθεί στον λυρισμό και την οργή». Πρόκειται για ένα ιστορικό και κοινωνικό φως που ρίχνει πάνω στη μοίρα της γυναίκας.
Σαράντα χρόνια αργότερα, ανασύρει τα ημερολόγιά της και προσπαθεί να βάλει σε τάξη τις αναμνήσεις της, προκειμένου να συλλάβει το ουσιαστικό νόημα, τον λόγο που αυτή η εμπειρία τη σημάδεψε τόσο πολύ, τόσο βαθιά.
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στο σινεμά σε σκηνοθεσία της Γαλλίδας Οντρέ Ντιγουάν. Η ταινία, που θα ανοίξει το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριο, και την οποία θα δούμε και στις ελληνικές αίθουσες το 2022, προβάλλει ως μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, και ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές βραβείων.
Με τα λόγια της Annie Ernaux
«Εδώ και χρόνια, επανέρχομαι σε αυτό το γεγονός της ζωής μου. Κάθε φορά που διαβάζω την ιστορία μιας έκτρωσης, βυθίζομαι σε μια συγκίνηση, χωρίς εικόνες, χωρίς σκέψεις, θαρρείς και οι λέξεις αλλάζουν μεμιάς, κι αποκτούν μια βίαιη αίσθηση. Το ίδιο συμβαίνει κι αν τύχει ν’ ακούσω κάποιο τραγούδι από κείνη την εποχή, με αναστατώνει».
«Ήταν μια εμπειρία ζωής και θανάτου που με διαμόρφωσε ουσιαστικά, που μου πρόσφερε μια άλλη θεώρηση του κόσμου. Όλα αυτά έγιναν σιγά σιγά. Μα δεν τολμούσα να το πω, ένα είδος εσωτερικής σιωπής είχε φωλιάσει μέσα μου. Υπάρχει κάτι που βαραίνει σε ό,τι έχει να κάνει με τη γυναικεία εμπειρία αυτή καθαυτήν, κάνοντας έτσι πολύ δύσκολο για εμάς τις γυναίκες να το εκφράσουμε, παρά τα όσα λέγονται περί απελευθέρωσης των γυναικών».
