Για τη μουσική παράσταση «Μαρία Πολυδούρη – Κώστας Καρυωτάκης: Μουσική Αλληλογραφία» με συνθέσεις του Χρυσόστομου Καραντωνίου και του Κώστα Μάκρα, η οποία παρουσιάστηκε στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση στις 25 Ιανουαρίου.
Της Χρύσας Στρογγύλη
Το πρόγραμμα «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ» που ιδρύθηκε από τον συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου ανέθεσε στους μουσικοσυνθέτες Χρυσόστομο Καραντωνίου και Κώστα Μάκρα τη μελοποίηση ποιημάτων του Κώστα Καρυωτάκη και της Μαρίας Πολυδούρη στα οποία περιγράφεται ο πολυθρύλητος έρωτάς τους. Στη συναυλία της Παρασκευής 25 Ιανουαρίου παρακολουθήσαμε τις μελοποιήσεις αυτές, ερμηνευμένες από μικρό μουσικό σύνολο και δυο τραγουδιστές, τον Πάνο Παπαϊωάννου και την Ιφιγένεια Κορολόγου.
Μολονότι τα περισσότερα ποιήματα εκφράζουν τον πόνο του αποχωρισμού, την απώλεια, την προδοσία, τη νοσταλγία, το υπαρξιακό δράμα των δυο ερωτευμένων νέων, οι δυο δημιουργοί κατάφεραν να δώσουν ξεχωριστό χαρακτήρα σε κάθε τραγούδι και ενδιαφέρουσα πολυρρυθμία, παραμένοντας πιστοί σε ύφος έντεχνο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη και της Μαρίας Πολυδούρη μελοποιούνται. Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Νίκος Μαμαγκάκης, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο Γιάννης Σπανός, ο Θάνος Ανεστόπουλος, η Λένα Πλάτωνος και άλλοι σπουδαίοι μουσικοσυνθέτες μάς έχουν χαρίσει μοναδικές μελοποιήσεις, ερμηνευμένες από την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τη Σαββίνα Γιαννάτου και άλλους.
Συνθέσεις γεμάτες ευαισθησία
Η συναυλία χωρίστηκε σε δυο μέρη: στο πρώτο μέρος απολαύσαμε οκτώ τραγούδια μελοποιημένα από τον Χρυσόστομο Καραντωνίου, σολίστ κιθάρας και συνθέτη σημαντικών έργων και τραγουδιών, και στο δεύτερο μέρος οκτώ τραγούδια μελοποιημένα από τον Κώστα Μάκρα, συνθέτη και ενορχηστρωτή. Και οι δύο απέφυγαν να πέσουν στην παγίδα μιας μελοποίησης μονότονης, απαισιόδοξης και μελαγχολικής προκειμένου να συμπλεύσουν με το περιεχόμενο των ποιημάτων. Μολονότι τα περισσότερα ποιήματα εκφράζουν τον πόνο του αποχωρισμού, την απώλεια, την προδοσία, τη νοσταλγία, το υπαρξιακό δράμα των δυο ερωτευμένων νέων, οι δυο δημιουργοί κατάφεραν να δώσουν ξεχωριστό χαρακτήρα σε κάθε τραγούδι και ενδιαφέρουσα πολυρρυθμία, παραμένοντας πιστοί σε ύφος έντεχνο. Τα τραγούδια του Κώστα Μάκρα χαρακτηρίζονταν από μεγαλύτερη ποικιλία και πρωτοτυπία στις αρμονίες, όμως και οι δυο έδωσαν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες μελωδικές γραμμές, γεμάτες ευαισθησία και λυρισμό.
Εντυπωσιακός ο Αχιλλέας Γουάστωρ στο πιάνο και ιδιαίτερα εκφραστικοί ο Μερκούρης Κάραλης στο κλαρινέτο και ο Γιώργος Καραγιάννης στο μαντολίνο και το μπουζούκι.
Το μουσικό σύνολο υπήρξε καλοδουλεμένο, καλοκουρδισμένο και με καλό συντονισμό. Εντυπωσιακός ο Αχιλλέας Γουάστωρ στο πιάνο και ιδιαίτερα εκφραστικοί ο Μερκούρης Κάραλης στο κλαρινέτο και ο Γιώργος Καραγιάννης στο μαντολίνο και το μπουζούκι. Διακριτικός και ισορροπημένος ο ήχος του Παρασκευά Κίτσου στο κοντραμπάσο.
Τα τραγούδια ερμήνευαν εναλλάξ ο Πάνος Παπαϊωάννου –υποδυόμενος, κατά κάποιον τρόπο, τον Κώστα Καρυωτάκη– και η Ιφιγένεια Κορολόγου – υποδυόμενη τη Μαρία Πολυδούρη. Ο Παπαϊωάννου έδειξε το εύρος και τη δύναμη της φωνής του στο δεύτερο μέρος της συναυλίας. Στο πρώτο μέρος ήταν αρκετά συγκρατημένος και «κλειστός», παραπάνω από όσο θα έπρεπε διακριτικός και εσωστρεφής, ενώ στη συνέχεια έγινε πιο εκφραστικός και απέκτησε περισσότερο πάθος. Η Ιφιγένεια Κορολόγου, παρότι στα πρώτα της τραγούδια ήταν τονικά ασταθής, κέρδισε τις εντυπώσεις με τη θεατρική και άκρως συναισθηματική προσέγγιση των τραγουδιών. Κι εκείνη απελευθερώθηκε στο δεύτερο μέρος και έδειξε πως διαθέτει εξαιρετικό ταλέντο με προοπτική δυναμικής εξέλιξης.
Ο ποιητικός λόγος του Καρυωτάκη και της Πολυδούρη φωτίστηκε από τις συνθέσεις των δυο ταλαντούχων μουσικών. Πολλά από τα τραγούδια τους, με την κατάλληλη προώθηση, θα μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα δημοφιλή. Οι δυο δημιουργοί κατάφεραν να αφουγκραστούν τις λεπτές αποχρώσεις των ποιημάτων και να τις επενδύσουν μουσικά με ιδιαίτερα επιτυχημένο τρόπο.
* Η ΧΡΥΣΑ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ είναι μουσικός και εκπαιδευτικός.
