Μικρή Επίδαυρος – Μεγάλες στιγμές
Της Μαργαρίτας Φρανέλη
Στις 22 Ιουλίου, ημέρα Παρασκευή, ένα δροσερό αεράκι με έφερε ίσαμε τη μικρή Επίδαυρο, στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο γνωστός μας άγνωστος κύριος Γκάτσος». Πετυχημένος ο τίτλος, αφού πρόκειται για έναν ποιητή που τον ξέρουν όλοι, αλλά είναι πολύ λιγότεροι αυτοί που γνωρίζουν ότι τον ξέρουν! Αλήθεια, πόσοι και πόσοι θεατές, ακούγοντας τα υπέροχα ερμηνευμένα τραγούδια, δεν απόρησαν: «Μα κι αυτό Γκάτσος είναι;».
Μια ερώτηση που αποδεικνύει ότι η παράσταση στήθηκε με σοφία από τη Μάνια Παπαδημητρίου, η οποία –το έχει αποδείξει και στο παρελθόν– ξέρει να δένει κάθε λογής υλικά (υποκριτική, μουσικά όργανα, βίντεο αρτ, τραγούδι, ιστορικές στιγμές, ποίηση, στίχο και πάλι ποίηση), κατασκευάζοντας ένα έξυπνο άυλο υπομόχλιο που ανεβάζει τη συγκίνηση στα ύψη.
Γιατί η συγκίνηση, ρευστή σαν δάκρυ, κυκλοφορούσε παντού. Από την πρώτη ώς την τελευταία κερκίδα, από τις μικρότερες ώς τις μεγαλύτερες ηλικίες, από την αρχή ώς το τέλος της παράστασης.
Ακούσαμε τραγούδια να ζωντανεύουν σαν επιστήθιοι φίλοι που-κάπου-κάπως-χάθηκαν (από τους Μάνια Παπαδημητρίου, Τάσο Αντωνίου, Εβελίνα Αραπίδου, Θεοδώρα Ευγενάκη)· παρακολουθήσαμε χαρακτηριστικά επεισόδια του καθημερινού και συγγραφικού βίου του ποιητή, με φειδώ και τέχνη αντλημένα από το βιβλίο της Αγαθής Δημητρούκα «Πουλάμε τη ζωή, χρεώνουμε το θάνατο»· πειστήκαμε από την ήρεμη ευγένεια του Αγαπητού Μανδαλιού και την όλο πάθος ορμή της Θεοδώρας Ευγενάκη ότι κάθε σχέση –είτε ερωτική, είτε συντροφική, είτε θεραπευτική– έχει σχέση με την τέχνη και, κυρίως, είδαμε πόσο σύγχρονος –προφητικός, θα ’λεγες, ώρες ώρες– είναι ο ποιητικός λόγος του Γκάτσου: συνομιλεί απόλυτα με το σήμερα –χρειάζεται καλύτερη απόδειξη από το μοναδικό δέσιμό του με το βίντεο αρτ της Ευαγγελίας Χρηστάκου;
Μετά την παράσταση, ανατρέχω και πάλι στην «Αμοργό» και, διαβάζοντας τους παρακάτω στίχους, νιώθω σα να φοράω ένα καινούργιο ζευγάρι γυαλιά, που μου επιτρέπουν να δω καλύτερα την επικαιρότητα:
Και αποφασίζω να μην πω άλλα. Ο Νίκος Γκάτσος έχει μιλήσει προ πολλού και δεν έχει ανάγκη από «τα ψεύτικα λόγια τα μεγάλα». Κι αν, νομίζετε ότι κινδυνεύετε να τον ξεχάσετε, δείτε την παράσταση της Μάνιας Παπαδημητρίου, όπου και όποτε την πετύχετε: θα σας οδηγήσει γραμμή στην ποίησή του.
