alt

Για τη μουσική παράσταση «Κρράμα» του συνόλου σύγχρονης μουσικής ΤΕΤΤΤΙΞ, που παρουσίασε στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση στις 18 & 19 Οκτωβρίου.

Της Χρύσας Στρογγύλη

Η Μικρή Σκηνή της Στέγης φιλοξένησε το σύνολο σύγχρονης μουσικής ΤΕΤΤΤΙΞ, αποτελούμενο από νέους, καταξιωμένους μουσικούς με επικεφαλής τον Μιχάλη Παρασκάκη. Η παράστασή τους «Κρράμα» περιλάμβανε έργα σύγχρονης λόγιας μουσικής αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους και εμποτισμένα με ασυνήθιστα μουσικά στοιχεία. 

Λόγος και μουσική

Πριν από κάθε κομμάτι, υπήρχε ανάγνωση αποσπασμάτων φιλοσοφικών κειμένων, του Κορνήλιου Καστοριάδη, του Ηράκλειτου, του Γκυ Ντεμπόρ και του Κωστή Παπαγιώργη.

Πριν από κάθε κομμάτι, υπήρχε ανάγνωση αποσπασμάτων φιλοσοφικών κειμένων, του Κορνήλιου Καστοριάδη, του Ηράκλειτου, του Γκυ Ντεμπόρ και του Κωστή Παπαγιώργη. Η συναυλία ξεκίνησε με το έργο «Ira-Arca» (Οργή-Κιβωτός) του ελβετοαυστριακού συνθέτη Μπέατ Φούρερ (1954) για μπάσο φλάουτο και κοντραμπάσο. Στο έργο αυτό ο συνθέτης αξιοποίησε σε μεγάλο βαθμό τα εφέ των δυο οργάνων, ιδιαίτερα το φύσημα που θυμίζει αυλό του Πάνα στο φλάουτο και το τρίξιμο του δοξαριού με διάφορους τρόπους στο κοντραμπάσο. Το έργο ήταν μορφολογικά σαφές και ισορροπημένο, ενώ εντύπωση προκάλεσαν οι αυξημένες τεχνικές δυσκολίες του στο μέσον και στην κορύφωση, στις οποίες ανταποκρίθηκαν με επιτυχία οι δυο ερμηνευτές, η Άνα Σίφου στο φλάουτο και ο Χάρης Παζαρούλας στο κοντραμπάσο. 

Η παράσταση συνεχίστηκε σε εντελώς διαφορετικό ύφος, με τη διασκευή του «Battery» των Metallica από τον Νίκο Γαλενιανό. Μπορεί να θεωρήσει κανείς ότι ήταν αταίριαστη η επιλογή αυτή σε σχέση με τα υπόλοιπα έργα, αλλά αν δει κανείς την παράσταση συνολικά θα διαπιστώσει πως η εναλλαγή αυτή ήταν εντελώς απαραίτητη και εν τέλει ταιριαστή με τον τίτλο «Κρράμα». Ο ηχητικός όγκος πολλαπλασιάστηκε αφού στα ντραμς και στην ηλεκτρική κιθάρα προστέθηκε ο ήχος των πνευστών (μπάσο κλαρινέτο, βαρύτονο σαξόφωνο, φαγκότο, φλάουτο), της άρπας, του πιάνου και του κοντραμπάσου. Η έξυπνη διασκευή και ενορχήστρωση του έργου ήταν εντυπωσιακή. 

Με το έργο του Ντιμίτρι Κουρλιάντσκι (γ.1976) «Inside the movement» συνεχίστηκε η παράσταση με τα κρουστά, την άρπα, το πιάνο και το κοντραμπάσο να δημιουργούν ένα ηχητικό φάσμα βασισμένο σε σταθερή ρυθμική ροή, σε επαναλαμβανόμενους ήχους, επιβάλλοντας αλληλεπίδραση ανάμεσα στους μουσικούς, ώστε να συντονιστούν όλοι με αυτήν τη ρυθμική δίνη, σαν να αποτελούσε καθένας τους γρανάζι μιας καλοκουρδισμένης μηχανής. Αυτός ίσως ήταν και ο λόγος που είχαν τοποθετηθεί σε κυκλική διάταξη. 

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια έργο ήταν η «Κασσάνδρα» του Ιάννη Ξενάκη (1987) πάνω στο πρωτότυπο κείμενο του Αισχύλου. Ο Μιχάλης Παρασκάκης εντυπωσίασε με τους βοκαλισμούς του και με την αντοχή της φωνής του, την οποία χειριζόταν με μεγάλη επιδεξιότητα στις διαφορετικές περιοχές. 

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια έργο ήταν η «Κασσάνδρα» του Ιάννη Ξενάκη (1987) για βαρύτονο, ψαλτήρι και κρουστά πάνω στο πρωτότυπο κείμενο του Αισχύλου. Το έργο είναι ιδιαίτερα απαιτητικό. Ο τραγουδιστής ερμηνεύει δύο ρόλους, τον γυναικείο της Κασσάνδρας και τον ανδρικό του Χορού, γεγονός που απαιτεί μεγάλη φωνητική έκταση αλλά και εκφραστική ευελιξία. Ο Μιχάλης Παρασκάκης εντυπωσίασε με τους βοκαλισμούς του και με την αντοχή της φωνής του, την οποία χειριζόταν με μεγάλη επιδεξιότητα στις διαφορετικές περιοχές. 

Προτελευταίο έργο της παράστασης το «Havasi» του Σταμάτη Πασόπουλου (2017) για φλάουτο και σύνολο υπό τη διεύθυνση του Νίκου Ιωακείμ. Μέσα σε έργο σύγχρονης τεχνοτροπίας ο συνθέτης κατάφερε να μπολιάσει παραδοσιακά ηχοχρώματα και ρυθμούς, επηρεασμένος από τον ήχο του ζουρνά και του καβάλ, και αυτό είναι το βασικό στοιχείο που κάνει το έργο του ξεχωριστό. 

Με μεγάλη ένταση, εκκωφαντικό ήχο και πανκ αισθητική ολοκληρώθηκε η παράσταση με το έργο του ισραηλινού Οφίρ Κλέμπερερ (γ.1982) «A love song». Στην εκτέλεση του έργου συμμετείχε και ο ίδιος ο συνθέτης κραυγάζοντας με μεγάλη ενέργεια ακατανόητα λόγια μέσα από μια ντουντούκα και παράγοντας διονυσιακή ατμόσφαιρα. 

alt

Παράσταση και όχι συναυλία

[Οι ΤΕΤΤΤΙΞ] Έστησαν μια παράσταση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, κυρίως επειδή δεν στόχευαν σε μια συνηθισμένη συναυλία σύγχρονης μουσικής, αλλά σε μια παράσταση αποτελούμενη από έξι διαφορετικές σύγχρονες μουσικές δημιουργίες, ενωμένες με τον ιστό του ηχητικού μετάλλου, του κράματος, του παντρέματος αντιφατικών στοιχείων, οργάνων και ηχοχρωμάτων.

Οι ΤΕΤΤΤΙΞ είναι μια ομάδα προικισμένων μουσικών που αγαπούν και μελετούν σύγχρονα έργα της λόγιας μουσικής. Στις μέρες μας, η ακρόαση σύγχρονων μουσικών έργων τείνει να θεωρηθεί παρωχημένη, προορισμένη για λίγους, που θα διαθέτουν πρότερη εμπειρία και εξοικείωση και θα είναι σε θέση να αντιληφθούν τον εγκεφαλικό χαρακτήρα της μουσικής αυτής. Η επιτήδευση και η ελιτίστικη προσέγγιση μέσα από ακατανόητους μοντερνισμούς και άσκοπους πειραματισμούς έχουν οδηγήσει στην αποξένωση του κοινού από αυτό το είδος μουσικής, ακόμη και ενός κοινού που αναζητά τα νέα ακούσματα και παρακολουθεί τις νέες τάσεις.

Οι ΤΕΤΤΤΙΞ ξέφυγαν τελείως από τη λογική της στείρας παράθεσης σύγχρονων μουσικών δημιουργημάτων. Έστησαν μια παράσταση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, κυρίως επειδή δεν στόχευαν σε μια συνηθισμένη συναυλία σύγχρονης μουσικής, αλλά σε μια παράσταση αποτελούμενη από έξι διαφορετικές σύγχρονες μουσικές δημιουργίες, ενωμένες με τον ιστό του ηχητικού μετάλλου, του κράματος, του παντρέματος αντιφατικών στοιχείων, οργάνων και ηχοχρωμάτων. 

Επιπλέον, τα στοιχεία που καθιστούσαν το «Κρράμα» παράσταση και όχι απλή συναυλία ήταν η σκηνοθετική επιμέλεια της Αναστασίας Χίντζογλου, οι φωτισμοί της Ελένης Χούμου και τα σκηνικά της Όλγας Σφέτσα, που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο και προσέδωσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συνοχή στο δρώμενο. Οι μουσικοί άλλαζαν θέσεις διακριτικά, με αργές κινήσεις και με μυσταγωγικό τρόπο. Το κοινό αντιλήφθηκε την ολότητα του εγχειρήματος και τη σεβάστηκε, αποφεύγοντας χειροκροτήματα που θα μπορούσαν να διασπάσουν την ολότητα αυτή. Τέλος, η επιτυχία της παράστασης οφειλόταν στο γεγονός ότι προοριζόταν για όλους και όχι για λίγους, με εναλλαγές που διατηρούσαν αμείωτο το ενδιαφέρον και με ερμηνευτική και εκτελεστική αρτιότητα από τους ταλαντούχους μουσικούς του συνόλου ΤΕΤΤΤΙΞ οι οποίοι υπηρετούν το είδος με ακρίβεια, βαθειά γνώση και μεράκι. 

* Η ΧΡΥΣΑ ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ είναι μουσικός και εκπαιδευτικός.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μια ανάμνηση από τον Γιάννη Τσαρούχη και επίσκεψη στο «σπίτι του»

Μια ανάμνηση από τον Γιάννη Τσαρούχη και επίσκεψη στο «σπίτι του»

Η ανάμνηση μιας συνάντησης με τον καλλιτέχνη τη δεκαετία του 80 μπλέκεται με την πρόσφατη επίσκεψή μας στο «Μουσείο Αμαρουσίου», πλέον «Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη», με αφορμή την έκθεση «Ερριμμένες σκιές».

Της Γεωργίας Κακούρου Χρόνη

...

Αρίσταρχος Παπαδανιήλ: Συμμετέχοντας σε ένα διαμεσικό αφήγημα

Αρίσταρχος Παπαδανιήλ: Συμμετέχοντας σε ένα διαμεσικό αφήγημα

Με αφορμή την έκδοση και παρουσίαση του poster book του Αρίσταρχου Παπαδανιήλ «Ήταν μια φορά ένας κομίστας στην TV (Η πολυκατοικία)» (εκδ. Syllipsis), το χρονικό ενός διαμεσικού αφηγήματος.

Επιμέλεια: Λωνίδας Καλούσης ...

Ντέιβιντ Χόκνεϊ: «Να θυμάσαι πως δεν μπορούν να καταργήσουν την άνοιξη»

Ντέιβιντ Χόκνεϊ: «Να θυμάσαι πως δεν μπορούν να καταργήσουν την άνοιξη»

Ο Ντέιβιντ Χόκνεϊ σχεδίασε δέκα νέους πίνακες στο iPad του υμνώντας την άνοιξη, και τους μοιράστηκε σε ένα ρεπορτάζ του BBC. Μ' αυτό ως αφορμή, κάνουμε μια μικρή αναδρομή σε ετερόκλιτα και πρωτοποριακά έργα του. 

Του...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία» - Πτυχές του έργου του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία» - Πτυχές του έργου του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Πτυχές του πολυσχιδούς έργου του Ντίνου Χριστιανόπουλου, που, σε ηλικία 89 ετών, έφυγε χθες από κοντά μας. 

Του Παναγιώτη Γούτα

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1931. Το κανονικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος Δημητριάδης, α...

Πέθανε ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος

Πέθανε ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος

Έφυγε στα 89 του χρόνια ο ποιητής και διηγηματογράφος Ντίνος Χριστιανόπουλος, λογοτέχνης ταυτισμένος με την πόλη και την Ιστορία της Θεσσαλονίκης. 

Επιμέλεια: Απόστολος Σκλάβος

Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο συγγραφέας και φιλόλογος Θωμ...

Τα καλύτερα μυθιστορήματα της δεκαετίας στην αγγλόφωνη πεζογραφία

Τα καλύτερα μυθιστορήματα της δεκαετίας στην αγγλόφωνη πεζογραφία

Αυτά είναι τα είκοσι (20) καλύτερα μυθιστορήματα που γράφτηκαν και εκδόθηκαν στα αγγλικά την τελευταία δεκαετία (2010-2019), σύμφωνα με τη συντακτική ομάδα του έγκριτου αμερικανικού ιστότοπου για τα βιβλία και τον πολιτισμό Literary Hub. 

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Emmanuel Levinas «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο» σε μετάφραση και επίμετρο του Θωμά Συμεωνίδη, το οποίο κυκλοφορεί το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Θάνος M. Βερέμης: «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21»

Θάνος M. Βερέμης: «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Θάνου M. Βερέμη «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21», που κυκλοφορεί στις 2 Ιουλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ...

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Παραπλάνηση»

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Παραπλάνηση»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γρηγόρη Αζαριάδη «Παραπλάνηση», που κυκλοφορεί στις 2 Ιουλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μια Σκιά

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

17 Ιουλίου 2020 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 καλά βιβλία για το καλοκαίρι και για πάντα

Πενήντα καλά βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή τα οποία ξεχωρίσαμε ανάμεσα σε πολλά ακόμη καλά βιβλία. Ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία, ποίηση, δοκίμια ιστ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

17 Ιουλίου 2020 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 καλά βιβλία για το καλοκαίρι και για πάντα

Πενήντα καλά βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή τα οποία ξεχωρίσαμε ανάμεσα σε πολλά ακόμη καλά βιβλία. Ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία, ποίηση, δοκίμια ιστ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ