Μην πειράζετε τις φώκιες, ΑΛΚΗΣ ΠΕΤΚΩΦ

Ο Κωνσταντίνος Λεκκός είναι νεκρός. Αυτός που κατέστρεψε τόσο κόσμο δεν ζει πια. Το πιάνο του σίγησε και η καλλιτεχνική του φλέβα άδειασε από αίμα. Ποιος τον σκότωσε όμως; Ή μάλλον ποιος απ’ όλους τους «πρόθυμους» τον έβγαλε από τη μέση; Η πόλη είναι έτοιμη να προσφέρει άλλοθι στον δολοφόνο του. Η θάλασσα καραδοκεί, σίγουρη για την επιρροή της στους εχθρούς του. Η μουσική θα ξαναφέρει στο φως τα μυστικά που ξεχάστηκαν.
Ο αστυνόμος Δημήτρης Μπαντής είναι συνώνυμο του επαγγελματισμού. Ο υπαστυνόμος Ορέστης Κυρίτσης είναι συνώνυμο της απειθαρχίας. Ως αξιωματικοί του Τμήματος Ανθρωποκτονιών αποτελούν ένα καλό εργασιακό δίδυμο. Αρκετά καλό ώστε να εξιχνιάσει τα πιο αλλόκοτα εγκλήματα.
Τι γίνεται όμως όταν το θύμα έχει και προστάτες, όταν ο δράστης έχει και συνενόχους, όταν όλοι βολεύονται με την πιο αναίμακτη λύση; Τι γίνεται όταν όλοι προσπαθούν να καλύψουν τον δολοφόνο; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)