Άθληση και καρδιά, ΑΣΤΕΡΙΟΣ Π. ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

Πολλές φορές ένας αναγνώστης διακατέχεται από αντικρουόμενα συναισθήματα στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει και να δικαιολογήσει την αμφίθυμη συμπεριφορά του πρωταγωνιστή ενός έργου, όταν αυτή χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενες ενέργειες αγάπης και έχθρας προς το περιβάλλον του. Αυτά τα συναισθήματα μπορεί να προκαλούν ένταση, απογοήτευση, σύγχυση, λαχτάρα, ενσυναίσθηση και αυτοστοχασμό. Παρόλο που η αγάπη και η έχθρα είναι δύο διαφορετικά, αντίθετα συναισθήματα, η έρευνα δείχνει ότι σε μια ευρύτερη προοπτική, η έχθρα θα μπορούσε να είναι μια αντανάκλαση της αγάπης και ότι τα δύο συναισθήματα ενίοτε συνδέονται βαθιά σε μια ρομαντική σχέση. Υποστηρίζεται ότι ορισμένες πτυχές της αγάπης και της έχθρας επηρεάζονται ομοιότροπα από ορισμένους βιολογικούς και νευροχημικούς μηχανισμούς. Μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, όπως η αμυγδαλή, εμπλέκονται αρχικά στην από κοινού επεξεργασία των δύο συναισθημάτων. Στη συνέχεια κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και διαφοροποίησή τους.
Όταν εξετάζουμε ποιο συναίσθημα είναι πιο ισχυρό, νομίζω ότι η έχθρα υπερτερεί της αγάπης. Ο λόγος είναι ότι η αγάπη μπορεί γρήγορα να μετατραπεί σε έχθρα, αλλά το μίσος δεν αλλάζει σε αγάπη πολύ εύκολα, αν όχι καθόλου. Κοινό γνώρισμα και των δύο είναι ότι μπορεί να είναι το ίδιο καταστροφικά για τη ζωή και ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και στον θάνατο. Ως παράδειγμα, από την ανάγνωση δύο δημοφιλών έργων του Σαίξπηρ η ανεκπλήρωτη αγάπη του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας τους οδήγησε τελικά στον θάνατο, αποτέλεσμα της έχθρας μεταξύ των φεουδαρχικών οικογενειών τους, ενώ στον Οθέλλο, η αγάπη του για τη γυναίκα του μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε μίσος, γιατί νόμιζε ότι τον απατούσε, με αποτέλεσμα να τη δολοφονήσει "εν ψυχρώ". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)