alt

 

Για το βιβλίο του Roth «Ιώβ Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου» (μτφρ: Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Άγρα) 

Του Νίκου Ξένιου

Ἄνθρωπος τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδι, ᾧ ὄνομα Ἰώβ, καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀληθινός, ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.

(Ιώβ. 1,1)

Μετά από αιώνες πολέμων, προσφυγιάς, εκτοπίσεων, εξανδραποδισμών και μετά το ναζιστικό ολοκαύτωμα, το έθνος των Εβραίων δικαιούται, νομίζω, να έχει τη θέση του στη λογοτεχνία των μαρτυρικών εθνών.

Ο δοκιμαζόμενος βιβλικός Ιώβ συνιστούσε ανέκαθεν σύμβολο και σημείο αναφοράς μιας σειράς λογοτεχνών: έτσι, ο Γιόζεφ Ροτ -αυτοεξόριστος στη Γαλλία από την ημέρα που ο Χίτλερ ονομάστηκε καγκελάριος του τρίτου Ράιχ- ολοκλήρωσε το 1929, μεθοκοπώντας σ’ ένα παρισινό μπιστρό, το μυθιστόρημά του «Ιώβ, η ιστορία ενός απλού ανθρώπου»[1]. Το μυθιστόρημα έτυχε ενθουσιώδους κριτικής από την New York Times[2] για την ευθύτητα και το απέριττο, παραμυθένιο ύφος της αφήγησης, αλλά και μέτριας κριτικής για την αληθοφάνεια του δεύτερου μέρους του. Ως έμπειρος επιφυλλιδογράφος που ήταν, ο Ροτ πέρασε με ακρίβεια χρονομέτρου από τον σαγηνευτικό, απαράμιλλο ρεαλισμό του πρώτου μέρους στην παραβολή και τον διδακτισμό του δεύτερου: το σημαντικό όμως είναι πως ένας οικουμενικός μύθος γίνεται, στο μυθιστόρημα αυτό, προσωπική μυθολογία του κεντρικού χαρακτήρα.

Το τέλος μιας εποχής

altΤο 1933 η πλειοψηφία των γερμανόφωνων αναγνωστών λογοτεχνίας ζούσε στη Γερμανία, ενώ η Αυστρία ακολουθούσε πιστά τα χιτλερικά πρότυπα λογοκρισίας. Οι αυστριακοί συγγραφείς είχαν χωριστεί σε δύο στρατόπεδα: τους φιλελεύθερους και τους εθνικιστές. Το επίσημο αυστριακό καθεστώς εννοείται ότι μποϊκόταρε συστηματικά τους πρώτους, και ιδιαίτερα τους Εβραίους, τους οποίους εξολόθρευσε ή εξανάγκασε σε εξορία[3]. Δέκα χρόνια μετά τη δημοσίευση του «Ιώβ», στα 45 του, ο Ροτ πεθαίνει, αποκαμωμένος από την απελπισία, ως τελευταίος μάρτυρας της αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορίας που εξαφανίζεται. Έχει όμως, στο μεταξύ, εγκαινιάσει με την πέννα του μια λογοτεχνία απολύτως σύστοιχη προς τη χαοτική εποχή της οποίας την έναρξη βίωσε με προσωπική οδύνη.

Είναι αξιοθαύμαστο το πώς  στον «Ιώβ» χρησιμοποιεί χριστιανικές ονομασίες για πολλές εβραϊκές γιορτές, φαγητά, τελετές και συνήθειες, ίσως για να προσεγγίσει καλύτερα το κοινό του της Αμερικής, μιας ηπείρου που δεν γνώρισε ο ίδιος. Αυτό από μόνο του οδηγεί στο πρόχειρο συμπέρασμα ότι ο μεγάλος συγγραφέας προτιμούσε να γίνει κατανοητός από το κοινό του από το να μείνει πιστός στην εβραϊκή παράδοση.

Από τη ρωσική Συναγωγή στο Άγαλμα της Ελευθερίας

Ο δοκιμαζόμενος βιβλικός Ιώβ συνιστούσε ανέκαθεν σύμβολο και σημείο αναφοράς μιας σειράς λογοτεχνών: έτσι, ο Γιόζεφ Ροτ -αυτοεξόριστος στη Γαλλία από την ημέρα που ο Χίτλερ ονομάστηκε καγκελάριος του τρίτου Ράιχ- ολοκλήρωσε το 1929, μεθοκοπώντας σ’ ένα παρισινό μπιστρό, το μυθιστόρημά του «Ιώβ, η ιστορία ενός απλού ανθρώπου»

Το πρώτο μέρος του βιβλίου διαδραματίζεται στο Τσούχνοβο, μια συνοριακή με τη Γαλικία (σημερινή Ουκρανία) πόλη της τσαρικής Ρωσίας. Το δεύτερο μέρος, στη Νέα Υόρκη. Ο ευσεβής, απλοϊκός, αποτυχημένος δάσκαλος Μέντελ Μεχέλοβιτς Σίνγκερ είναι το αντίθετο του κοσμοπολίτη: ως πατροπαράδοτης ηθικής δάσκαλος της Τορα που είναι, παγιώνει μια σειρά από ήθη, μυρωδιές, τη θαλπωρή της πατρίδας, την ειθισμένη τάξη πραγμάτων, ακόμη και την απέχθεια προς το γερασμένο και ερωτικά στεγνωμένο κορμί της γυναίκας του. Του στενού αυτού ορίζοντα μετέχουν η σύζυγός του, η Δεβώρα, η κόρη του, η Μίριαμ, τα τρία αγόρια του, ο Γιόνας, ο Σεμάργια και ο Μενουχίμ, εκ των οποίων το τρίτο είναι πνευματικά υστερημένο και επιληπτικό, πράγμα που γίνεται αντιληπτό ως «τιμωρία του Θεού» από τον Μέντελ Σίνγκερ.

Ο Γιόζεφ Ροτ σκύβει με τρυφερότητα πάνω από τους ήρωές του, τους αγαπά και τους θωπεύει, κάνει τον αναγνώστη του να συμπάσχει. Η σοφία του φαίνεται από τις λεπτές του παρατηρήσεις πάνω στις μικρότητες και τις αντιφάσεις των ανθρώπων. Από τον οξυδερκή τρόπο με τον οποίο αγκαλιάζει τη μοίρα του φτωχού και τη μετατρέπει σε κεντρικό θέμα του βιβλίου του. Με απελπισία και πείσμα χαρακτηριστικά μιας στερημένης, η σύζυγος του ήρωα Δεβώρα παίρνει την τύχη των παιδιών της και του άντρα της στα χέρια της και αποφασίζει για όλους. Ο γιος της ο Γιόνας επιλέγει μόνος του τη στρατιωτική ζωή. Αλλά με δική της πρωτοβουλία και με το δικό της κομπόδεμα η Δεβώρα καταφέρνει να στείλει τον δεύτερό της γιο, τον Σεμάργια, στην Αμερική, για να τον γλιτώσει από την ανεπιθύμητη θητεία στο τσαρικό στράτευμα. Περιφρονεί τη φυσική δειλία και την έλλειψη πρακτικού πνεύματος του συζύγου της, χαρακτηρίζοντάς τον «αποτυχημένο φτωχό δάσκαλο». Και ζει με την ελπίδα η προφητεία ενός σοφού της Συναγωγής να πραγματοποιηθεί μια μέρα: να δει το τρίτο, το άρρωστο παιδί της, να γίνεται καλά.

Όσο για τον Σίνγκερ, ως περιπατητής της μεταπολεμικής ζωής, που νοιώθει το στομάχι του να σφίγγεται με το που εγκαταλείπει την τσαρική Ρωσία και πατά το πόδι του στη «γη της Επαγγελίας», ξεσηκώνει την οικογένειά του για να πάει να βρει τον «επιτυχημένο» γιο του Σεμάργια στην Αμερική, αφήνοντας πίσω τον άλλον, τον άρρωστο και καταδικασμένο Μενουχίμ.

«Ιf I were a rich man…»

Η μεγάλη ευκαιρία χτυπά την πόρτα της οικογενείας όταν ο Σεμάργια, που τώρα ζει στις Η.Π.Α. και αποκαλεί τον εαυτό του «Σαμ», στέλνει στους γονείς του τα χρήματα που απαιτούνται για να μεταναστεύσουν στον πολλά υποσχόμενο Νέο Κόσμο και να αποκτήσουν μια νέα ταυτότητα και ένα νέο ριζικό. Το «αμερικανικό όνειρο» του Σαμ θα εκπέσει στο κενό, όταν οι ήρωες θα συνειδητοποιήσουν ότι οι συνθήκες ζωής τους στην καινούργια πατρίδα είναι εξίσου άθλιες όπως και στην παλιά. Η Αμερική, η «χώρα του Θεού», η Νέα Υόρκη, η «πόλη των θαυμάτων», η Αγγλική , η «ομορφότερη γλώσσα του κόσμου», στην αντίληψη του Σίνγκερ παραμένουν  άγνωστοι τόποι, ακατανόητοι άνθρωποι και κενά φωνήματα. Στην Αμερική, όπου όλοι περπατούν γρήγορα, ο εβραίος ήρωας «μαθαίνει για πρώτη φορά να επιβραδύνει το βήμα του» και να σφραγίζει την οδύνη του με ένα χαμόγελο. Τώρα είναι ο αποσυνάγωγος, ο εκτοπισμένος, ο άπατρις, ο μετανάστης, ο περιπλανώμενος  σκουρωπός Εβραίος με το καφτάνι, ο νοσταλγός που επιχείρησε να αποφύγει το πεπρωμένο του αλλάζοντας τόπο: «Όχι πια δάσκαλος, αλλά ο πατέρας ενός πλούσιου γιου».

Οι ενοχές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ψυχισμού των ηρώων και στην αποτίμηση που κάνουν οι ίδιοι των ενεργειών τους.

Το ρωσικό τοπίο, από άξενο και τρομακτικό που παρουσιάζεται στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος, μετατρέπεται σε νοσταλγική ανάμνηση μητρικής αγκαλιάς στο δεύτερο. Οι ενοχές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ψυχισμού των ηρώων και στην αποτίμηση που κάνουν οι ίδιοι των ενεργειών τους. Μόλις όμως η οικογένεια θα ορθοποδήσει στον Νέο Κόσμο και οι τύχες των μελών της θα δείχνουν πως έχουν πάρει τον  καλό δρόμο, μια σειρά από τραγικές ανατροπές θα την καταρρακώσει: η γυναίκα του θα πεθάνει, ο γιος του θα είναι αγνοούμενος στον πόλεμο και η κόρη του θα κλειστεί σε άσυλο ως παρανοϊκή.  Από προβλέψιμος, απλός άνθρωπος, ο κεντρικός χαρακτήρας θα περιβληθεί αίφνης την αίγλη του απρόσμενου. Ο Μέντελ Σίνγκερ θα υψώσει κραυγή αγανάκτησης: «Τον Θεό! Θέλω να κάψω τον Θεό!» 

Όμως ο Θεός έχει την τελευταία κουβέντα

Το  μυθιστόρημα αυτό είναι όλο ένα ποίημα, χωρίς εξάρσεις λυρισμού, με βαθειά ζεστασιά και με σαρκαστική μελαγχολία, που διατρέχει τις ζωές των ανθρώπων, χρωματίζει τις σιωπές τους και κάμπτει τις πεποιθήσεις τους: «Γιατί τιμώρησε αυτόν ο Θεός; Γιατί όχι τον Μέντελ τον χασάπη;». Αυτόν ο Θεός επέλεξε για να δείξει το αποτρόπαιο πρόσωπό Του, ανάλογο με το πρόσωπο των εκδικητικών θεών της αρχαιοελληνικής τραγωδίας. Η δε παραβολή του Ιώβ διδάσκει πως ο Θεός δοκιμάζει τους καλούς και αποκατεστημένους ανθρώπους. Όμως ο Σίνγκερ δεν μπορεί να ξαναβρεί την πίστη του. Κι ενώ ο κόσμος του έχει ανατραπεί και βαθμιαία περνά στην εξαθλίωση και την επαιτεία, μια αχτίδα ελπίδας, μια μελωδία κι ένας απρόσμενος επισκέπτης τον φέρνουν αντιμέτωπο με την ευθύνη της ευτυχίας: ο εγκαταλελειμμένος, άλλοτε επιληπτικός και ανήμπορος γιος του Μενουχίμ, που ως εκ θαύματος έχει εξελιχθεί σε πετυχημένο συνθέτη, φτάνει στη νέα ήπειρο αναζητώντας τη χαμένη του οικογένεια.  Έμπλεως ευτυχίας, ο Σίνγκερ (και μέσω αυτού ο Γιόζεφ Ροτ) θ’ αναζητήσει, στα μάτια της νέας γενιάς, τις λάμψεις της δικής του νιότης και θα ξαναζωντανέψει τον ερωτισμό στη μνήμη του κορμιού της χαμένης του γυναίκας.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, η νουβέλα «Το κυνήγι του βασιλιά Ματθία» (εκδ. Κριτική).


 

altΙώβ
Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου
Joseph Roth
Μτφρ: Μαρία Αγγελίδου
Άγρα 2013
Σελ. 230, τιμή € 15,50

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ JOSEPH ROTH


[1] "Ηiob, Roman eines einfachen Mannes" 
[2] "It is the old, familiar book of Job, reworked in modern symbols. As with other great legends, the drama is weakened by modernization, but the lyrical quality of the prose and the innate wisdom of the author help us to forget that (…) There seldom has appeared a book in which each word is burdened so heavily with music and meaning. For its tenderness and beauty alone, Job deserves a wide audience." 
[3] Τότε ο Στέφαν Τσβάιχ μετανάστευσε στη Βραζιλία, ο Χάινριχ Μαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και ο Ελίας Κανέτι στη Μεγάλη Βρετανία. Ανάμεσα στους εξοβελισθέντες και τους εκπατρισμένους, μπορούμε ακόμα να αναφέρουμε τους Άλμπερτ Ντραχ, Χέρμαν Χέκελ, Τέοντορ Κράμερ, Φελίξ Πόλλακ, Γιόζεφ Ροτ, Χίλντε Σπιλ, Πάουλα φον Πρεράντοβιτς, Βίλχελμ Σζάμπο, Χανς Βάιγκελ και Ίλζε Άιχινγκερ.  

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Για το μυθιστόρημα του José Saramago «Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις» (μτφρ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα, ο Chico Díaz από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, σε σκηνοθεσία του João Botelho, η οποία παρουσιάστηκε στο 43ο φεστιβάλ ταινιών του Σαν Πάολο, τον Οκτώβριο του 2020.

...
Λύκος ανάμεσα σε λύκους, του Χανς Φάλαντα

Λύκος ανάμεσα σε λύκους, του Χανς Φάλαντα

Για το εμβληματικό δίτομο μυθιστόρημα του Hans Fallada «Λύκος ανάμεσα σε λύκους» (μτφρ. Ιωάννα Αβραμίδου, εκδ. Gutenberg). Μοναχικοί άνθρωποι σε μια ταραγμένη εποχή. Στην εικόνα, πλάνο από την τηλεοπτική μεταφορά τεσσάρων επεισοδίων, παραγωγή του 1965 από το ανατολικογερμανικό κανάλι DFF που προβλήθηκε και στη Δυτικ...

Χιόνι, του Ορχάν Παμούκ – έρωτας και πολιτική

Χιόνι, του Ορχάν Παμούκ – έρωτας και πολιτική

Για το μυθιστόρημα του Orhan Pamuk «Χιόνι» (μτφρ. Στέλλα Βρεττού, εκδ. Πατάκη), το οποίο επανακυκλοφορεί με επίμετρο του συγγραφέα.

Της Νίκης Κώτσιου

Στο Χιόνι (2002) του νομπελίστα συγγραφέα Ορχάν Παμούκ (Ιστανμπούλ,...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Για το μυθιστόρημα του José Saramago «Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις» (μτφρ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα, ο Chico Díaz από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, σε σκηνοθεσία του João Botelho, η οποία παρουσιάστηκε στο 43ο φεστιβάλ ταινιών του Σαν Πάολο, τον Οκτώβριο του 2020.

...
Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Πέθανε, σαν σήμερα, στις 21 Ιανουαρίου 1950 ο Τζορτζ Όργουελ. Ο Βρετανός συγγραφέας, κριτικός και δημοσιογράφος Έρικ Άρθουρ Μπλερ γεννήθηκε το 1903. Έμεινε στην ιστορία για την αιχμηρή κριτική που άσκησε σε κάθε είδους ολοκληρωτισμό με τα έργα του «Η φάρμα των ζώων» και «1984».

Επιμέλεια: Book P...

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Έντεκα συναντήσεις – Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ένα υβριδικό βιβλίο, που δεν είναι δοκίμιο, δεν είναι αυτοβιογραφία, δεν είναι συλλογή συνεντεύξεων, δεν ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Αλέξη Χατζηδάκη «Όψεις τουρισμού – Δεκαοχτώ δοκίμια για την τουριστική ανάπτυξη, τον σχεδιασμό του χώρου και την αρχιτεκτονική», που κυκλοφορεί από τις Cube Art Editions.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nina George «Τα φώτα του νότου» (μτφρ. Όλγα Γκαρτζονίκα), που κυκλοφορεί στις 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος ενός διηγήματος, από τη συλλογή διηγημάτων του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Ανήσυχα άκρα», που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΑΚΡΩΝ

Έν...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Η πιο απροσδόκητη χρονιά φτάνει στο τέλος της. Για τους περισσότερους από εμάς δύσκολα φαντάζεται κανείς άλλη χρονιά που να έκρυβε μια τόσο μεγάλη έκπληξη για όλη την ανθρωπότητα. Δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε ψυχολογικά, συναισθηματικά, ηθικά, μετράμε απώλειες ανθρώπων δικών μας και αγνώστων που τους νιώθουμε όμω...

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

Μια επιλογή δέκα χριστουγεννιάτικων βιβλίων για πολύ μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά από τη βιβλιοπαραγωγή του 2020. Πρόκειται για όμορφα βιβλία που μεταφέρουν το πνεύμα των Γιορτών στους μικρούς αναγνώστες με τρυφερές καλογραμμένες ιστορίες. Στις παρακάτω επιλογές, η εικονογράφηση παρουσιάζει ποικιλία και μεγάλο ε...

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Επιλογή 21 τίτλων από τα καλύτερα ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2020.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

11 Ιανουαρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέθανε ο αγαπητός σε Ελλάδα και Γαλλία συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης

Σε ηλικία 77 ετών και έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, πέθανε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, όπως έγινε γνωστό από τον εκδοτικό του οίκο, τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ