alt

Του Νίκου Ξένιου

Στο βιβλίο του Άμος Οζ ο αναγνώστης εισέρχεται σ’ ένα «πλεκτό» από βινιέτες που εξυφαίνονται σ’ ένα φανταστικό χωριό που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Τελ Αβίβ.

Ο κεντρικός χαρακτήρας καθεμιάς από αυτές εισβάλλει σε μιαν επόμενη ως δευτερεύουσα παρουσία, κι έτσι δημιουργείται η αίσθηση μιας κοινότητας μικρής έκτασης, όπου κάθε κάτοικος γνωρίζει επακριβώς τις κινήσεις του άλλου. Οι ήρωες μιλούν μόνον όταν πρόκειται να πουν τα απολύτως απαραίτητα, όμως οι σιωπές που παρεμβάλλονται υπογραμμίζουν μια διαρκώς επικείμενη απειλή. Το χωριό μοιάζει με τις μικροσκοπικές πλαστικές φάρμες των παιδικών παιχνιδιών, όπου τα ανθρωπάκια, τα ζωάκια, τα υποστατικά και τα οχήματα είναι έρμαια της φαντασίας του παιδιού. Αίφνης επανεμφανίζονται τα πουλιά και τα ζώα που είχαν εγκαταλείψει το άλλο χωριό, εκείνο του βιβλίου του Άμος Οζ: Ξαφνικά στα βάθη του δάσους. Όμως παραμένει το καφκικό, «άβολο» συναίσθημα πως κάτι περίεργο συμβαίνει.

«Ήταν βράδυ. Ένα πουλί έκραξε δύο φορές. Τι ήθελε, άραγε, να πει;»: στο αφήγημα Ξένοι ο δεκαπεντάχρονος Κόμπι Εζρά είναι ερωτευμένος με τη βιβλιοθηκάριο Άντα Ντβας, όμως τον χωρίζουν απ’ αυτήν η ηλικία, η περιορισμένη γνώση του της Τορά και η φυσική του δειλία. Σκέφτεται λοιπόν να της μιλήσει για τα ζώα. Η μελέτη της Βιρτζίνια Γουλφ, η σκιώδης παρουσία της γιατρού Στάινερ και της καθηγήτριας λογοτεχνίας Ραχήλ Φράνκο προοιωνίζουν το ατελέσφορον του έρωτά του: «Υπάρχουν θέματα και μοτίβα στα οποία ο συγγραφέας επανέρχεται ξανά και ξανά επειδή πηγάζουν, όπως φαίνεται, από τη ρίζα της ψυχής του». Το αγόρι φοβάται και ο πολιτισμός είναι ενοχικός.

Ύποπτοι σκαφτιάδες κάτω στα υπόγεια

 

Η αυστηρή Ραχήλ Φράνκο, χήρα καθηγήτρια λογοτεχνίας στο επαρχιακό σχολείο, ζει με τον ηλικιωμένο πατέρα της Πέσαχ Καντέμ, πρώην βουλευτή του ισραηλινού κοινοβουλίου, που μετά από μιαν αποπληξία έχει μικρές διαλείψεις, μπερδεύει τα ονόματα και, υπό το κράτος ενός ασίγαστου θυμού, διαρκώς απαξιώνει το πολιτικοκοινωνικό παρόν, νοσταλγεί τους ιδεολόγους πολιτικούς που γνώρισε στη ζωή του, κατόπιν τους απαξιώνει και αυτούς και προσπαθεί να υπαγορεύσει τη βιογραφία του εις επήκοον των επερχόμενων γενεών. Δέσμιος της έννοιας της ιδιοκτησίας και εγκλωβισμένος όπως είναι στο παρελθόν, αρχίζει ν’ ακούει ύποπτους θορύβους στο υπόγειο του σπιτιού. Μια σειρά από αποσιωπήσεις στη βιογραφία του δημιουργεί αντίστιξη προς το βιβλίο που επιχειρεί να γράψει ο άραβας Αάνταλ.

 

Ο νεαρός Αάνταλ, φοιτητής κι επίδοξος συγγραφέας που φιλοξενείται εργαζόμενος στο καλύβι της αυλής, εγκλωβισμένος σε μιαν άλλη πραγματικότητα, ακούει επίσης τους θορύβους. Ο πατέρας αντιπαθεί τον νεαρό Άραβα κι έρχεται σε συνεχείς διαπληκτισμούς μαζί του, θεωρώντας πως έχει κληρονομικές διεκδικήσεις στην περιουσία του. Η Ραχήλ, που επιδεικνύει μητρική τρυφερότητα και αυστηρότητα προς τον πατέρα, προσπαθεί να τον πείσει πως το μοναδικό πράγμα που υπάρχει θαμμένο στο σπίτι τους είναι η βεβαρυμένη του συνείδηση*. Παρά την επανάληψη της καθημερινής ρουτίνας και τη φαινομενική ευζωϊα πατέρα και κόρης, στο διήγημα εκκρεμεί η εικόνα του ασυμφιλίωτου Ισραηλινών και Αράβων, η αίσθηση μιας διαρκούς ανησυχίας και ανάγκης για αλλαγή παραστάσεων, τόσο εκ μέρους της Ραχήλ όσο κι εκ μέρους του Πέσαχ. Ο μόνος που παίζει ήρεμος στη φυσαρμόνικά του νοσταλγικές αραβικές, εβραϊκές και ρώσικες μελωδίες και συνειδητά επιλέγει την παραμονή του στην καλύβα της αυλής είναι ο Αάνταλ, ο νεαρός Άραβας. Το φύλο, η επιθυμία, η ηλικία και η εθνότητα αποκλείουν την πραγματική σύνδεση των ηρώων, αυτήν που θα συνιστούσε, π.χ, ο Ε.Μ. Φόρστερ. Ό,τι μένει είναι η αίσθηση πως η επιλογή του νεαρού Άραβα είναι να γράψει για νικητές και ηττημένους, για θύτες και θύματα, αλλά και για ληστές και λεηλατημένους και για την ασχήμια και κακομοιριά του κόσμου. Η Ραχήλ θα αφουγκραστεί και η ίδια τους ήχους μυστηριωδών εργατών που την υποσκάπτουν «ανεπαισθήτως», όταν μια καλοκαιρινή ασφυκτική βραδιά δεν θα την πιάνει ο ύπνος. Ένα μοτίβο κατάδυσης στο βάθος του ανθρώπινου ασυνείδητου γίνεται αριστοτεχνική εικόνα στη νουβέλα αυτή. 

Οιδιπόδεια και βαρειές κληρονομιές

 

Στο αφήγημα Κληρονόμοι, ο Αριέ Τσέλνικ, οικοδεσπότης μιας παλιάς αγροικίας, βλέπει με έκπληξη έναν άγνωστο, τον Γουόλφ Μαφτσίρ -που δηλώνει μακρινός συγγενής- να εισβάλλει στο σπίτι του και στη συνείδησή του και κατόπιν ν’ ανεβαίνει στο κρεβάτι της γριάς μητέρας του φιλώντας την στο στόμα. Αμέσως μετά τον παρακολουθούμε να γδύνεται και ν’ ανεβαίνει κι ο ίδιος στο κρεβάτι της ηλικιωμένης μητέρας, αφήνοντας μια τρομερά σοκαριστική εκκρεμότητα αιμομειξίας και εκπόρνευσης να πλανάται στην αντίληψή μας. Ο μυστηριώδης και καταλυτικός Γουόλφ Μαφτσίρ σχεδιάζει την κατεδάφιση του παλιού σπιτιού και την κερδοφόρα οικοδόμηση ενός σανατόριου, εναρμονιζόμενος με το γενικότερο κλίμα εκποίησης που επικρατεί στο τουριστικό χωριό. Και πάλι, δύο πραγματικότητες ασυμβίβαστες τελικά συνυπάρχουν, και μάλιστα με τον πιο παράδοξο τρόπο.

Η συνύπαρξη, αντίθετα, είναι αδύνατη στους Συγγενείς: εδώ η γιατρός Γκίλι Στάινερ, μια μοναχική γεροντοκόρη, λαμβάνει ειδοποίηση από τον φαντάρο ανηψιό της για άφιξή του και ετοιμάζει ενθουσιωδώς τη φιλοξενία του. Μια έντονη σχέση βίας και αγάπης έχει καταστήσει αυτόν τον ανηψιό το πιο προσφιλές της πρόσωπο. Η θεία έχει διαφωνήσει με την αδελφή της και έχει χειροδικήσει κατά την ανατροφή του ανηψιού, η αυστηρότητά της όμως αυτή απολήγει σε ένα είδος σαδομαζοχιστικής εξάρτησης των δύο. Με αναρρωτική άδεια ο ανηψιός αποφασίζει και ανακοινώνει επικείμενη επίσκεψή του. Αυτομάτως το παιδικό του δωμάτιο ετοιμάζεται, ωστόσο τελικά ο επιθυμητός επισκέπτης μυστηριωδώς δεν εμφανίζεται. Στην απονενοημένη, χωρίς έκβαση αναζήτηση στην οποία αποδύεται η θεία, αίφνης βρίσκει και φορά ένα πανωφόρι που πιστεύει ότι ανήκει στον απόντα ανηψιό. Σενάρια πλάθονται για το τι απέγινε ο ανηψιός, ενώ ο Αριέ Τσέλνικ του προηγούμενου αφηγήματος καλημερίζει τη γιατρό τυλιγμένος σε ένα χακί αμπέχωνο. Συμπαιγνία των σιωπηλών μαρτύρων; Ειρωνεία του συγγραφέα; Ερήμωση ονομάζεται το κλίμα που κυριαρχεί, καθώς αρχέγονα συναισθήματα διάρρηξης των δεσμών αίματος μας παραπέμπουν σε βιβλικές σκηνές.

Αντίστοιχα, στο διήγημα Χαμένοι, αφηγητής είναι ένας πράκτορας μεσιτικού γραφείου: μας αφηγείται λοιπόν πώς επισκέπτεται την ερειπωμένη, εκατονταετή κατοικία του εκλιπόντος συγγραφέα Ελντάντ Ρούμπιν, όπου τώρα κατοικούν η χήρα και η κόρη του. Στο τέλος τον βλέπουμε να εγκαταλείπεται καθισμένος σε μια παλιά αναπηρική πολυθρόνα, μέσα στο σκοτεινό κελάρι. Τον μεσίτη αυτόν τον έχει ήδη συναντήσει στον δρόμο ο Αβραάμ Λεβίν, ήρωας του «γοτθικού» αφηγήματος, που φέρει τον τίτλο Τραγουδώντας: εδώ πολλοί από τους χαρακτήρες του βιβλίου μαζεύονται για ένα απόγευμα ώστε να τραγουδήσουν «παλιά εβραϊκά και ρωσικά μελαγχολικά τραγούδια», ενώ απ’ έξω ακούγονται τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα, κι ενώ στο βουνό ουρλιάζουν τα τσακάλια. Η οικοδέσποινα επιμένει να κάνουν πως δεν ακούν και να συνεχίσουν το τραγούδι τους, που είναι και ο λόγος για τον οποίο συγκεντρώθηκαν.

Go get yourself a life

 

Τι προσδίδει στυλ στο σπονδυλωτό μυθιστόρημα του Άμος Οζ; Μπορεί η κοσμική καθημερινότητα που συγκαλύπτει τις ερειπωμένες ζωές των ηρώων. Ίσως μια τσεχωφικού τύπου απώλεια, που δεν περιγράφεται, αλλά γίνεται βίωμα του αναγνώστη. Πιθανόν, τέλος, η απουσία της ευτυχούς απόληξης και η εναγώνια αναζήτηση της ανακούφισης που δεν έρχεται από πουθενά. Όπως και να ’χει, τα κίνητρα που έχει ο κάθε αφηγητής, οι μεταφορές που επιστρατεύει ο συγγραφέας και η πλοκή η ίδια έχουν τόσο υλικό και απτό χαρακτήρα όσο και τα κτήρια και τα τοπία όπου διαδραματίζονται οι οκτώ ιστορίες. Η Γιαρντένα, στους Χαμένους, εξομολογείται: «Εμένα μου αρέσει μερικές φορές να γδύνομαι σιγά σιγά μπροστά στον καθρέφτη και να φαντάζομαι πως είμαι ένας πεινασμένος άντρας που κάθεται και με κοιτάζει να γδύνομαι». Ο Μπένι Άβνι, ο κοινοτάρχης του Περιμένοντας, μένει στην αιώνια αναμονή της γυναίκας του. Το ίδιο κάνει και η Γκίλι Στάινερ στους Συγγενείς. Ο μεσίτης απορροφάται σε μιαν αναμονή που τον αφανίζει, καθισμένος στην αναπηρική πολυθρόνα του νεκρού συγγραφέα, κι έτσι αφανίζεται στο κελάρι του σπιτιού που σκόπευε να αγοράσει, να πουλήσει και να εκμεταλλευτεί. Ο Γουόλφ Μαφτσίρ χάνεται στο κρεβάτι της γριάς γυναίκας.

Όσο για το χωριό Τελ Ιλάν, είναι η «Προβηγκία του Ισραήλ» ή η «Τοσκάνη του Ισραήλ», ένα μέρος ειδυλλιακό, που σε κάθε διήγημα αλλάζει και μορφή. Η αλλαγή μορφής του Τελ Ιλάν καλύπτει μιαν ευρύτατη γκάμα τοπίων, ξεκινώντας από ένα «παλιό νωθρό χωριό εκατό χρόνων» για να καταλήξει σ’ έναν πραγματικό βάλτο, στο τελευταίο αφήγημα: Σε τόπο μακρινό σε άλλους καιρούς. Περίεργη είναι αυτή η τελευταία ιστορία, που ανακαλεί το απώτερο παρελθόν του οικισμού. Τότε στον τόπο αυτόν, εκεί όπου στο αφηγηματικό παρόν υπάρχουν «μεγάλα δέντρα και κόκκινες στέγες και μικρές αγροτικές φάρμες», κυριαρχούσε ένας σκοτεινός βάλτος: η καταληκτική αφήγηση λειτουργεί ως αποκάλυψη, ως φυσική ολοκλήρωση των προηγουμένων. Οι χαρακτήρες που αλληλοπαρακολουθούνται δεν είναι παρά αντανακλάσεις της πραγματικότητας, είδωλα. 

Στo Σε τόπο μακρινό σε άλλους καιρούς, τόσο διαφορετικo στυλιστικά αφήγημα, οι γυναίκες, ως άλλες μαινάδες, αποφασίζουν να σκοτώσουν τον μοναδικό υγιή επισκέπτη του χωριού, ενώ από το έλος «αναδίδονται πρασινωπά αέρια»: ο αφηγητής είναι ταυτόχρονα φαρμακοποιός, δάσκαλος, συμβολαιογράφος, ληξίαρχος, υγιεινολόγος, αρχειοφύλακας, μεσίτης και διαιτητής του χωριού. Προέχει δε η εργασία, εφόσον ζωή δεν υπάρχει: «Όποιος μπορεί να δουλέψει να δουλεύει, να παιδεύεται και να το βουλώνει. Κι όποιος δεν μπορεί, παρακαλώ πολύ να πεθάνει. Τέρμα.» Οι θεσμοί, στην ίδια τη χρονική φάση της ίδρυσής τους, είναι θνησιγενείς και ατελέσφοροι, και αυτή είναι η καταγγελία του συγγραφέα. Η μεταμορφωσιγένεια και το υποδόριο φόβητρο που πλανάται ή υποσκάπτει την ευμάρεια του χωριού Τελ Ιλάν είναι το κύριο γνώρισμα, υφολογικό και πραγματολογικό, του βιβλίου. Πρόκειται για ένα χωριό στο οποίο η γεωργία έχει εγκαταλειφθεί, μαζί με τις ιδέες εκσυγχρονισμού που πρέσβευαν κάποια παλιά πολιτικά κόμματα. Αλλοδαποί εργάτες τώρα εγκαθίστανται, μισθώνονται και ασχολούνται με τα νέα, αξιοποιήσιμα επαγγέλματα που έλκουν τους τουρίστες τα Σαββατοκύριακα στο Τελ Ιλάν. Έτσι, σχεδόν κάθε αυλή σπιτιού έχει κι έναν αλλοδαπό. Όμως στη μεγαλύτερη και κεντρική ιστορία, τους Σκαφτιάδες, ο αλλοδαπός είναι Άραβας, πράγμα που θέτει σοβαρά ζητήματα συνύπαρξης Αράβων και Ισραηλινών.

Όμως, πολύ πέραν του να είναι ένα αμιγώς πολιτικό βιβλίο που αξιοποιεί την εβραϊκή εμπειρία, το Σκηνές από τη ζωή στο χωριό καταγράφει με συμπάθεια την ελλειπτικότητα και έλλειψη στόχου της ανθρώπινης ύπαρξης, καταφάσκοντας στο στοιχείο της έκπληξης με ένα είδος κομψής λαγνείας και μεταπλάθοντας το στατικό παρόν των χαρακτήρων σε δυναμικό βέλος που τους κινεί ιλιγγιωδώς προς την αναίτια ανάλωσή τους.

 * Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).


altΕικόνες από τη ζωή στο χωριό
Άμος Οζ
Μτφρ: Λουίζα Μιζάν
Εκδόσεις Καστανιώτη, 2013
Τιμή € 10,65, σελ. 186
alt

 

 

* Ο Άμος Οζ είναι γόνος σιωνιστών μεταναστών της Ανατολικής Ευρώπης. Ήταν ένας από τους πρώτους Ισραηλινούς που υποστήριξε, ήδη μετά το τέλος του Πολέμου των Έξι Ημερών, τη δημιουργία δύο κρατών στην Παλαιστίνη: ενός εβραϊκού και ενός παλαιστινιακού, ως την μόνη λύση για την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη. Το 1978 συμμετέχει στην ίδρυση της οργάνωσης "Ειρήνη Τώρα". Σε αντίθεση όμως με άλλα μέλη του φιλειρηνικού κινήματος στο Ισραήλ, δεν ήταν αντίθετος με την κατασκευή του Τείχους στη Δυτική Όχθη, που άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του '90, έχει όμως εκφράσει την αντίθεσή του στην πολιτική του εποικισμού της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας και ήταν από τους πρώτους που χαιρέτησαν τη συμφωνία του Όσλο και την έναρξη συνομιλιών με την PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης).

Τον Ιούλιο του 2006, ο Άμος Οζ υποστήριξε την εισβολή του ισραηλινού στρατού στον Λίβανο για την αντιμετώπιση των μελών της Χεζμπολάχ. Σε συνέντευξή που έδωσε στην εφημερίδα "Λος Άντζελες Τάιμς" εκείνη την περίοδο δήλωσε πως ο πόλεμος δεν αφορά την επέκταση του Ισραήλ. Πως δεν υπάρχουν εδαφικές διεκδικήσεις από καμία πλευρά. Πως το ισραηλινό φιλειρηνικό κίνημα οφείλει να στηρίξει την προσπάθεια της χώρας για αυτοάμυνα. Αργότερα όμως, ο Άμος Οζ, όπως και οι συγγραφείς Νταβίντ Γκρόσμαν και Αβραάμ Γεόσουα, άλλαξε γνώμη και στάση απέναντι στον πόλεμο στον Λίβανο.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το πίσω δωμάτιο» της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε – Ένας κόσμος φτιαγμένος στο βάθος του σπιτιού

«Το πίσω δωμάτιο» της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε – Ένας κόσμος φτιαγμένος στο βάθος του σπιτιού

Για το μυθιστόρημα της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε [Carmen Martin Gaite] «Το πίσω δωμάτιο» (μτφρ. Κυριάκος Φιλιππίδης, εκδ.Gutenberg). Κεντρική εικόνα: © Rijkmuseum. 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

Πώς να μιλήσει κανείς για μια π...

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

Για το μυθιστόρημα του Κιμ ντε Λ’ Οριζόν [Kim De L'Horizon] «Βιβλίο από αίμα» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης, εκδ. Ψυχογιός). Στην κεντρική εικόνα, το Kim De L'Horizon.

Γράφει η Ελεάνα Κολοβού 

Με ...

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

Για το μυθιστόρημα του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς [Gianfranco Calligarich] «Ιδιωτικές άβυσσοι» (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδ. Ίκαρος). 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Στη ζωή, αλλά και σε κάθε παιχνίδι κάθε νίκη καταλήγει να μοιά...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφοφμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Βιβλιοπαραγωγή 2023: 11.285 τίτλοι χώρεσαν (;) στους πάγκους και στις οθόνες μας

Βιβλιοπαραγωγή 2023: 11.285 τίτλοι χώρεσαν (;) στους πάγκους και στις οθόνες μας

Πόσα βιβλία εκδόθηκαν το 2023 και ποια κατηγορία προηγείται; Εξακολουθεί η λογοτεχνία να κρατάει τα σκήπτρα; Ποια είναι η μέση τιμή ενός βιβλίου και τι γίνεται με τις αυτοεκδόσεις; Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε πρόσφατα ο ΟΣΔΕΛ από την osdelnet δίνουν πολλές απαντήσεις για τάσεις και παθολογίες στο χώρο του βιβλίου....

Διεθνής κατακραυγή: διώκεται από τις αρχές της Ινδίας η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι για δηλώσεις που έκανε το... 2010

Διεθνής κατακραυγή: διώκεται από τις αρχές της Ινδίας η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι για δηλώσεις που έκανε το... 2010

Η Αρουντάτι Ρόι [Arundhati Roy], συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου «Ο θεός των μικρών πραγμάτων» (μτφρ. Μρία Αγγελίδου, εκδ. Ψυχογιός), που κέρδισε το Booker το 1997, είναι σφοδρή πολέμια της κυβέρνησης Μόντι. Πριν από 14 χρόνια είχε ταχθεί υπέρ της ανεξαρτησίας του Κασμίρ και τώρα, έπειτα από τόσα χρόνια, κινήθηκ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφοφμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ