alt

Για τον τόμο με πρωτότυπα έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη σε μια συνομιλία τους με ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και τίτλο «Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση» (εκδ. Καστανιώτη).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Η ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη ανήκει στις κειμενικές περιοχές που προσκαλούν σε ποικίλες δημιουργικές επισκέψεις, τόσο από την πλευρά της ευρύτερης κοινότητας των αναγνωστών όσο και στο πλαίσιο των ισχυόντων μέσα στο ευρύ πεδίο της πολιτισμικής παραγωγής. Από τη δεύτερη αυτή περίπτωση προέρχεται η σύνθεση της έκδοσης υπό τον τίτλο Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση ως τόπος συνάντησης δύο αγωγών αισθητικής και σημαινομένων, όπως αυτοί οι αγωγοί αντιστοιχούν στον δημιουργικό λόγο του Αντώνη Φωστιέρη και στον εικαστικό κώδικα του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Το υλικό της έκδοσης αποτελεί επιλογή δεκαεπτά ποιημάτων από τις συλλογές: Σκοτεινός Έρωτας (1977), Το θα και το να του θανάτου (1987), Η σκέψη ανήκει στο πένθος (1996), Πολύτιμη Λήθη (2003), Τοπία του Τίποτα (2013).

Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως...

Τα ποιήματα αυτά στη συγχρονική συσχέτισή τους είναι δυνατόν να εκτιμηθούν ως τοπία ενός νέου, πρωτότυπου κειμενικού κόσμου μέσα στο ποιητικό σύμπαν του Αντώνη Φωστιέρη, όπως αυτό το σύμπαν άρχισε να δημιουργείται με τη συλλογή Το Μεγάλο Ταξίδι (1971) και με ενδιαφέροντα στάδια ανάπτυξης τις συλλογές Εσωτερικοί χώροι ή Τα είκοσι (1973), Ποίηση μες στην ποίηση (1977), Ο διάβολος τραγούδησε σωστά (1981), σε συνδυασμό με το σύνολο των κειμένων στις συλλογές, από τις οποίες προέρχονται τα ποιήματα της ανά χείρας έκδοσης. Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως, η ύλη και το άυλο, η φθορά, η αθανασία, η αιωνιότητα, το σώμα, οι βιωματικές συντεταγμένες για τη συνάντηση του εσωτερικού ανθρώπου με τη φύση.

Όσοι ακολουθούμε συστηματικά τον Αντώνη Φωστιέρη στη δημιουργική πορεία του έχουμε ήδη αναγνωρίσει τα μοτίβα αυτά κατά την ευρηματική διαχείριση ζητημάτων που προσδιορίζουν τη θεματική οργάνωση των (μέχρι τώρα) ποιητικών συλλογών του, όπως είναι η μετεξέλιξη της εξωτερικής πραγματικότητας σε ένα σύστημα εσωτερικών τοπίων, η συσχέτιση ανάμεσα στο λεκτό και στο άλεκτο ή ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο, η τέχνη του λόγου ως χώρου σύνθεσης εσωτερικών τοπίων γύρω από έναν θετικό και έναν αρνητικό πόλο εννοιών και συναισθημάτων, η διαρκής αμφίδρομη σχέση ζωής και θανάτου, η μνήμη με όσα έχει αποθησαυρίσει στη βαθιά αν και με ρωγμές δεξαμενή της και η λήθη με το φορτίο που έχει διασώσει στις δυσπρόσιτες αλλά και υπό όρους προσπελάσιμες περιοχές της, οι ποικίλες διαπροσωπικές σχέσεις, η φύση και η μεταφυσική, ο εσωτερικός άνθρωπος και το κοινωνικό προσωπείο του, ο χώρος και ο χρόνος, οι αισθήσεις και η διόραση.

«Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι». Αντώνης Φωστιέρης

Με αυτές τις προϋποθέσεις, και με τη συνδρομή μηχανισμών και φαινομένων που προσδιορίζουν την υφολογική οργάνωση των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, όπως είναι η συχνά απροσδόκητη εκδοχή της μεταφοράς, η αφοριστική διατύπωση, η μεταγλωσσικότητα (αυτοαναφορικότητα της δημιουργικής γραφής, αξιοποίηση γλωσσικών στοιχείων ως υλικού δομής ποιημάτων ανεξάρτητα από την κοινή χρήση της γλώσσας ως οχήματος διεκπεραίωσης σημαινομένων), συναντούμε στην προ οφθαλμών έκδοση γραμματικές εικόνες με ποικίλη θεματική και με υψηλή αισθητική, π.χ.: «Στολισμούς φυλλωμάτων, βλαστάρια, χυμούς / Τα βοσκάει ανεμπόδιστα ο χρόνος», «Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος. / Κορμοί ορεσίβιοι / Έπιπλα τώρα οικόσιτα / Που κάθε τόσο οι ρόζοι τους / Στάζουνε κόμπους από ιδρώτα αν θυμηθούν / Τον υλοτόμο», «Απόλυτη παραβολή / Στο βάζο / Η τουλίπα. / Πρωί πρωί ανοίγοντας τα πέταλά της όλα / Κι ώς το σούρουπο / Που μ’ απαλές κινήσεις τα μαζεύει / […] / Την άλλη την παράλλη / Τα ίδια: / […] / Μια εύληπτη παραβολή ένα κήρυγμα / Ισόβιας ανανέωσης […] / Γι’ αυτό μού ήρθε ξαφνικό / Καθώς την έβδομη / Ούτε λουλούδι ούτε μπουμπούκι / Αλλά τα πέταλα / Ριγμένα ξέπνοα στο τραπέζι», «Απ’ την αυλή / Ακούω το γάβγισμα / Του λύκου. / Στα μαλακά του καναπέ / Την τίγρη / Γουργουρίζοντας. / Κι όπως βραδιάζει γρήγορα / Σαύρες κροκόδειλοι / Ώς το ταβάνι αναρριχώνται / Σαμιαμίδια», «Ακούω τη θάλασσα. […] / Ορχήστρα εγχόρδων και πνευστών να υψώνεται / Κι από μακριά ο αντίλαλος κρουστών / Πάνω στα βράχια», «Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι», «Σπαράζει ο κόσμος μες στου ήλιου τη θηλιά / […] / Ανοίγει η νύχτα την αστέρινη κοιλιά / Χιλιάδες φόβοι τη φωνάζουνε μητέρα».

Επίσης: «Ο χρόνος η βαθιά στοά το διαμπερές μου τραύμα / Ζωή το φίδι που άγρυπνο δαγκώνει την ουρά του», «παρόν / Σημαίνει απλώς το παρελθόν του μέλλοντος. Ή, πιο σωστά, το μέλλον ενός άλλου παρελθόντος».

Ή ακόμα: «Το ποίημα ένας θόρυβος μια σφήκα στο κεφάλι μου», «Πώς σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί / Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις», «Μια λέξη μόνο δεν γνωρίζω: Επέκεινα. / Τι πιο επέκεινα να υπάρξει δηλαδή / Από ’να τόσο τρομερό / Αόρατο Τώρα;», «Ασώματα σαν άγγελοι τα πράγματα / Με τα εξαπτέρυγα των φθόγγων ίπτανται / Στων ονομάτων τους το μνήμα / Λιώνοντας».

alt
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.
Από το 1963 μέχρι το 1968 σπουδάζει χαρακτική στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στην
συνέχεια ζωγραφική με υποτροφία του γερμανικού
κράτους στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του
Μονάχου (1970-1976).
Μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «Α» την δεκαετία
του '60 και μέλος της εικαστικής ομάδας του περιοδικού
«Επιθεώρηση Τέχνης».
Από το 1977 μέχρι και το 1986 ζει και εργάζεται στο
Βερολίνο. Από το 1986 μέχρι το 1992 ζει και εργάζεται
στις Βρυξέλλες. Το 1994 εκλέγεται καθηγητής στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα όπου
δίδαξε έως το 2012. Το 2013 εκλέγεται ομότιμος
καθηγητής.


Αυτές οι γραμματικές εικόνες, και όσες άλλες ομοειδείς, είναι φανερό ότι άνοιξαν διαύλους επικοινωνίας με τη ζωγραφική του Γιάννη Ψυχοπαίδη και οδήγησαν σε ένα εικαστικό ισοδύναμο απέναντι στην ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη. Άλλωστε, για να ακολουθήσω τον Γουόλτ Γουίτμαν (Walt Whitman, 1819-1892) στα Φύλλα Χλόης (ελληνική έκδοση: Κέδρος 2019, στη δημιουργική μετάφραση της Ελένης και της Κατερίνας Ηλιοπούλου), «αυτό που αποκαλούμε ποιήματα δεν είναι παρά εικόνες» (από την ενότητα «Τα Παιδιά του Αδάμ»).

Συναντούμε δεκαεπτά (ομοίως) συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη, στις οποίες ανιχνεύουμε τη δημιουργική ανάγνωση, την αποτύπωση, τον σχολιασμό, την επεξεργασία, τον συσχετισμό λεπτομερειών από τα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη. Στην οργάνωση των συνθέσεων συμμετέχουν ερανισμένες λέξεις ή στίχοι, όπως αυτά τα κειμενικά αποσπάσματα «εγκιβωτισμένα» στο εικαστικό περιβάλλον ενισχύουν την έμφαση στα σημαινόμενα των αντιστοίχων ποιημάτων.

Ο αποδέκτης της έκδοσης, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την κριτική και κυρίως τη συγκριτική πρόσληψη των έργων της τέχνης, θα αναγνωρίσει την αντίστιξη στους τρόπους, με τους οποίους αξιοποιούν τις διαδικασίες δημιουργικής παραγωγής ο Αντώνης Φωστιέρης και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης. Προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το κείμενο του Ψυχοπαίδη που εισάγει στον διφυή κόσμο της έκδοσης, υπό τον τίτλο «Αντί-λαλο φως» σε συνδυασμό με τον υπότιτλο «Με τον τρόπο του Αντώνη Φωστιέρη». Αυτή η αντίστιξη παρακολουθεί τη διάταξη, την ένταση, το θεματικό περιβάλλον, τις συγκλήσεις και τις αντιθέσεις των σημαινομένων σε ό,τι αφορά τη σχέση παραλληλίας που αναπτύσσουν οι γραμματικές εικόνες και οι εικαστικές συνθέσεις μέσα στη συγχρονία της έκδοσης. Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η διαστρωμάτωση του σημασιολογικού βάθους στα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και η ανάπτυξη του χρωματικού φάσματος στις συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη φαίνεται να δηλώνουν ένα «προσχέδιο» εκλεκτικής συγγένειας που οδηγεί στη δομή του υλικού της έκδοσης ως παραδειγματική εφαρμογή για τους όρους της επικοινωνίας ανάμεσα στις εκφάνσεις της τέχνης με αντίληψη διαγνωσιακή (για να θυμηθούμε και πάλι τον Γιάννη Ξενάκη).

Με τον τρόπο αυτόν, μέσα στον σύνθετο κόσμο του βιβλίου βρίσκουμε μια ωραία ευκαιρία για μια ιδιωτική «ακρόαση» όσων μεταφέρει η ηχώ του κειμενικού χρόνου, όπως αυτός αποτυπώνεται στη διαδοχή των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, και όσων εξομολογούμενος αποκαλύπτει ο χώρος, όπως αυτός αναπτύσσεται στη διαδοχή των εικαστικών συνθέσεων του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η προστιθεμένη αξία της έκδοσης.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου.
Τελευταίο της βιβλίο, η μελέτη «Ο δημιουργικός λόγος του Γιώργου Χειμωνά» (εκδ. Παρατηρητής).


Αποσπάσματα από το βιβλίο

«Έξω παφλάζουνε τα χρώματα της μέρας / Σκέψεις αισθήματα χαράζουν το κενό. / Κι εσύ κλεισμένος κλειδωμένος έγκλειστος / Στους τέσσερις στίχους».
(Αντώνης Φωστιέρης, το ποίημα «Το κελί»)

«Τι μακρινό αεράκι απ’ το Αθέατο / Που όλο υπόσχεται / Κι όλο ευλογεί / Χαλκεύοντας / Το πιο γκροτέσκο αντίγραφο / Αυτού του κόσμου. / Γκροτέσκο αντίγραφο ενός κόσμου αληθινού / Που πύρωσε απ’ τη θέρμη των αισθήσεων / Κόρωσε / Και ξαφνικά / εξατμίστηκε / σε λέξεις».
(Αντώνης Φωστιέρης, από το ποίημα «Χρυσόσκονη αφθαρσίας»)

«Ανάμεσα στην ποίηση που ’ναι “το καταφύγιο που φθονούμε” και την ποίηση που ’ναι “μια παυσίπονη σταγόνα σε ωκεανό λύπης”, ο ποιητικός λόγος του Αντώνη Φωστιέρη μαρτυράει την “σύμπτυξη του στίλβοντος χρόνου σε αλφάβητο”, ένα ποιητικό ισοζύγιο εν σοφία ανάμεσα στον Κ. Καρυωτάκη και την Κ. Δημουλά.

Το στίλβον ποιητικό αλφάβητο του Φωστιέρη, διασχίζοντας την μνήμη της προσωπικής ιστορίας και την ιστορία της ποιητικής μνήμης, μεταμορφώνεται σε έναν –έμπλεο ελεγχόμενου πάθους και υπαρξιακών αποριών– αναστοχασμό πάνω στον Χρόνο. Ασκήσεις περισυλλογής και εξομολόγησης γύρω από το μυστικό μνημόσυνο της μνήμης και της πολύτιμης λήθης».
(Γιάννης Ψυχοπαίδης, από το εισαγωγικό κείμενο «Αντί-λαλο φως»)


altΖωγραφική συνομιλία με την ποίηση
Αντώνης Φωστιέρης
Γιάννης Ψυχοπαίδης
Καστανιώτης 2019
Σελ. 48, τιμή εκδότη €10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΤΙΕΡΗ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η ιστορία «ενός Θρύλου» – Η Ελένη Ουράνη και η θεατρική κριτική», της Βαρβάρας Γεωργοπούλου

«Η ιστορία «ενός Θρύλου» – Η Ελένη Ουράνη και η θεατρική κριτική», της Βαρβάρας Γεωργοπούλου

Για το βιβλίο της Βαρβάρας Δ. Γεωργοπούλου «Η ιστορία “ενός θρύλου”: Η Ελένη Ουράνη και η θεατρική κριτική (1915-1971)» (εκδ. Σιδέρης Ι.). Φωτογραφία: Ελένη Ουράνη, 1945 © Studio Ξανθάκη (Σταδίου 7) / Φωτογραφικό αρχείο Ε.Λ.Ι.Α.

Του Γιώργου Πεφάνη

...
Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική, του Τάση Παπαϊωάννου - Το κτήριο και το κείμενο

Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική, του Τάση Παπαϊωάννου - Το κτήριο και το κείμενο

Για το βιβλίο του Τάση Παπαϊωάννου «Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική – Οδοιπορικό σε χτίσματα και χαλάσματα» (εκδ. Το Ροδακιό). Κεντρική εικόνα: Μακέτα σχεδίου (Α΄ βραβείο σε διαγωνισμό το 1989 για το «Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και Μνημείο Ηλέκτρας Αποστόλου» στο Ν. Ηράκλειο) που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. [Αρχιτέκτ...

Σοφοκλής [Ο θηβαϊκός κύκλος], σε μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη

Σοφοκλής [Ο θηβαϊκός κύκλος], σε μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη

Για τη μετάφραση των τριών τραγωδιών του Σοφοκλή «Ο Οιδίποδας τύραννος, Ο Οιδίποδας στον Κολωνό, Αντιγόνη» (μτφρ. Δημήτρης Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Πένυ Παπουτσή (Ισμήνη), Μάνος Κατράκης (Οιδίπους), Αγνή Μουζενίδου (Αντιγόνη) από την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Οιδίπους τύραννος» (1973) (σκην. Τά...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Μια παράσταση βασισμένη στα «Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, στο CARTEL Τεχνοχώρος, στο Παλιό Μηχανουργείο στην περιοχή του Ρέντη (που έχει παραχωρηθεί από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση). Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21.00 και κάθε Δευτέρα στις 20.00 (από τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου)

Επιμέλεια: B...

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Κριτική πολλά και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα βιβλία, τόσο τίτλοι μεταφρασμένης και ελληνικής λογοτεχνίας, όσο και δοκίμια, μελέτες κ.ά. Δείτε τα αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί. 

Επιμέλεια: Book Press

...
Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Σήμερα, 24 Ιανουαρίου 2022, συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ημέρα που ο Θόδωρος Αγγελόπουλος πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας για πάντα στραμμένους τους προβολείς στην πολυβραβευμένη διαδρομή του στην Έβδομη Τέχνη. Λόγω των έκτακτων καιρικών συνθηκών η εκδήλωση «Αφιέρωμα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο» που είχε προγρ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Μαίρης Σπυριδογιαννάκη «Το αντίδωρο – Αφού σκέφτομαι θετικά, γιατί μου πάνε όλα στραβά;» το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «Η Τέχνη της Ζωής».

Επιμέλεια: Book Press

01 ...

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από τη συλλογή τριών ιστοριών του Γιώργου Πετράκη «Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Πληθώρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Μάρκου στέκεται πίσω απ’ τ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Οι βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία, συχνά μάλιστα και τα ίδια τα βιβλία, γίνονται το κεντρικό θέμα σε πολλά μυθιστορήματα, που αποκτούν έτσι αυτόχρημα τον χαρακτηρισμό του «βιβλιοφιλικού» και έχουν ένα δικα...

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Ο ανθρώπινος νους και τα αχαρτογράφητα μονοπάτια του, η μνήμη και η λειτουργία της, από τα σπουδαιότερα μυστήρια της ανθρώπινης ύπαρξης, διερευνώνται τόσο από την επιστήμη όσο και από τη λογοτεχνία. Μια επιλογή λογοτεχνικών βιβλίων με θέμα την αμνησία ή διάφορες διαταραχές της μνήμης, στην πλειονότητά τους μυθι...

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

H λίστα του Guardian με τα καλύτερα βιβλία του 2021 περιλαμβάνει πολλά γνώριμα και αγαπητά ονόματα, όπως η Όλγκα Τοκάρτσουκ, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο Τζόναθαν Φράνζεν και η Σάλι Ρούνεϊ, μεταξύ άλλων. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι πολλοί από τους συγγραφείς που ξεχώρισαν έχουν ήδη ένα ή περισσότερα βιβλία τους μεταφρα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ