alt

Για τον τόμο με πρωτότυπα έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη σε μια συνομιλία τους με ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και τίτλο «Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση» (εκδ. Καστανιώτη).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Η ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη ανήκει στις κειμενικές περιοχές που προσκαλούν σε ποικίλες δημιουργικές επισκέψεις, τόσο από την πλευρά της ευρύτερης κοινότητας των αναγνωστών όσο και στο πλαίσιο των ισχυόντων μέσα στο ευρύ πεδίο της πολιτισμικής παραγωγής. Από τη δεύτερη αυτή περίπτωση προέρχεται η σύνθεση της έκδοσης υπό τον τίτλο Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση ως τόπος συνάντησης δύο αγωγών αισθητικής και σημαινομένων, όπως αυτοί οι αγωγοί αντιστοιχούν στον δημιουργικό λόγο του Αντώνη Φωστιέρη και στον εικαστικό κώδικα του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Το υλικό της έκδοσης αποτελεί επιλογή δεκαεπτά ποιημάτων από τις συλλογές: Σκοτεινός Έρωτας (1977), Το θα και το να του θανάτου (1987), Η σκέψη ανήκει στο πένθος (1996), Πολύτιμη Λήθη (2003), Τοπία του Τίποτα (2013).

Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως...

Τα ποιήματα αυτά στη συγχρονική συσχέτισή τους είναι δυνατόν να εκτιμηθούν ως τοπία ενός νέου, πρωτότυπου κειμενικού κόσμου μέσα στο ποιητικό σύμπαν του Αντώνη Φωστιέρη, όπως αυτό το σύμπαν άρχισε να δημιουργείται με τη συλλογή Το Μεγάλο Ταξίδι (1971) και με ενδιαφέροντα στάδια ανάπτυξης τις συλλογές Εσωτερικοί χώροι ή Τα είκοσι (1973), Ποίηση μες στην ποίηση (1977), Ο διάβολος τραγούδησε σωστά (1981), σε συνδυασμό με το σύνολο των κειμένων στις συλλογές, από τις οποίες προέρχονται τα ποιήματα της ανά χείρας έκδοσης. Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως, η ύλη και το άυλο, η φθορά, η αθανασία, η αιωνιότητα, το σώμα, οι βιωματικές συντεταγμένες για τη συνάντηση του εσωτερικού ανθρώπου με τη φύση.

Όσοι ακολουθούμε συστηματικά τον Αντώνη Φωστιέρη στη δημιουργική πορεία του έχουμε ήδη αναγνωρίσει τα μοτίβα αυτά κατά την ευρηματική διαχείριση ζητημάτων που προσδιορίζουν τη θεματική οργάνωση των (μέχρι τώρα) ποιητικών συλλογών του, όπως είναι η μετεξέλιξη της εξωτερικής πραγματικότητας σε ένα σύστημα εσωτερικών τοπίων, η συσχέτιση ανάμεσα στο λεκτό και στο άλεκτο ή ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο, η τέχνη του λόγου ως χώρου σύνθεσης εσωτερικών τοπίων γύρω από έναν θετικό και έναν αρνητικό πόλο εννοιών και συναισθημάτων, η διαρκής αμφίδρομη σχέση ζωής και θανάτου, η μνήμη με όσα έχει αποθησαυρίσει στη βαθιά αν και με ρωγμές δεξαμενή της και η λήθη με το φορτίο που έχει διασώσει στις δυσπρόσιτες αλλά και υπό όρους προσπελάσιμες περιοχές της, οι ποικίλες διαπροσωπικές σχέσεις, η φύση και η μεταφυσική, ο εσωτερικός άνθρωπος και το κοινωνικό προσωπείο του, ο χώρος και ο χρόνος, οι αισθήσεις και η διόραση.

«Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι». Αντώνης Φωστιέρης

Με αυτές τις προϋποθέσεις, και με τη συνδρομή μηχανισμών και φαινομένων που προσδιορίζουν την υφολογική οργάνωση των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, όπως είναι η συχνά απροσδόκητη εκδοχή της μεταφοράς, η αφοριστική διατύπωση, η μεταγλωσσικότητα (αυτοαναφορικότητα της δημιουργικής γραφής, αξιοποίηση γλωσσικών στοιχείων ως υλικού δομής ποιημάτων ανεξάρτητα από την κοινή χρήση της γλώσσας ως οχήματος διεκπεραίωσης σημαινομένων), συναντούμε στην προ οφθαλμών έκδοση γραμματικές εικόνες με ποικίλη θεματική και με υψηλή αισθητική, π.χ.: «Στολισμούς φυλλωμάτων, βλαστάρια, χυμούς / Τα βοσκάει ανεμπόδιστα ο χρόνος», «Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος. / Κορμοί ορεσίβιοι / Έπιπλα τώρα οικόσιτα / Που κάθε τόσο οι ρόζοι τους / Στάζουνε κόμπους από ιδρώτα αν θυμηθούν / Τον υλοτόμο», «Απόλυτη παραβολή / Στο βάζο / Η τουλίπα. / Πρωί πρωί ανοίγοντας τα πέταλά της όλα / Κι ώς το σούρουπο / Που μ’ απαλές κινήσεις τα μαζεύει / […] / Την άλλη την παράλλη / Τα ίδια: / […] / Μια εύληπτη παραβολή ένα κήρυγμα / Ισόβιας ανανέωσης […] / Γι’ αυτό μού ήρθε ξαφνικό / Καθώς την έβδομη / Ούτε λουλούδι ούτε μπουμπούκι / Αλλά τα πέταλα / Ριγμένα ξέπνοα στο τραπέζι», «Απ’ την αυλή / Ακούω το γάβγισμα / Του λύκου. / Στα μαλακά του καναπέ / Την τίγρη / Γουργουρίζοντας. / Κι όπως βραδιάζει γρήγορα / Σαύρες κροκόδειλοι / Ώς το ταβάνι αναρριχώνται / Σαμιαμίδια», «Ακούω τη θάλασσα. […] / Ορχήστρα εγχόρδων και πνευστών να υψώνεται / Κι από μακριά ο αντίλαλος κρουστών / Πάνω στα βράχια», «Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι», «Σπαράζει ο κόσμος μες στου ήλιου τη θηλιά / […] / Ανοίγει η νύχτα την αστέρινη κοιλιά / Χιλιάδες φόβοι τη φωνάζουνε μητέρα».

Επίσης: «Ο χρόνος η βαθιά στοά το διαμπερές μου τραύμα / Ζωή το φίδι που άγρυπνο δαγκώνει την ουρά του», «παρόν / Σημαίνει απλώς το παρελθόν του μέλλοντος. Ή, πιο σωστά, το μέλλον ενός άλλου παρελθόντος».

Ή ακόμα: «Το ποίημα ένας θόρυβος μια σφήκα στο κεφάλι μου», «Πώς σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί / Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις», «Μια λέξη μόνο δεν γνωρίζω: Επέκεινα. / Τι πιο επέκεινα να υπάρξει δηλαδή / Από ’να τόσο τρομερό / Αόρατο Τώρα;», «Ασώματα σαν άγγελοι τα πράγματα / Με τα εξαπτέρυγα των φθόγγων ίπτανται / Στων ονομάτων τους το μνήμα / Λιώνοντας».

alt
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.
Από το 1963 μέχρι το 1968 σπουδάζει χαρακτική στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στην
συνέχεια ζωγραφική με υποτροφία του γερμανικού
κράτους στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του
Μονάχου (1970-1976).
Μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «Α» την δεκαετία
του '60 και μέλος της εικαστικής ομάδας του περιοδικού
«Επιθεώρηση Τέχνης».
Από το 1977 μέχρι και το 1986 ζει και εργάζεται στο
Βερολίνο. Από το 1986 μέχρι το 1992 ζει και εργάζεται
στις Βρυξέλλες. Το 1994 εκλέγεται καθηγητής στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα όπου
δίδαξε έως το 2012. Το 2013 εκλέγεται ομότιμος
καθηγητής.


Αυτές οι γραμματικές εικόνες, και όσες άλλες ομοειδείς, είναι φανερό ότι άνοιξαν διαύλους επικοινωνίας με τη ζωγραφική του Γιάννη Ψυχοπαίδη και οδήγησαν σε ένα εικαστικό ισοδύναμο απέναντι στην ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη. Άλλωστε, για να ακολουθήσω τον Γουόλτ Γουίτμαν (Walt Whitman, 1819-1892) στα Φύλλα Χλόης (ελληνική έκδοση: Κέδρος 2019, στη δημιουργική μετάφραση της Ελένης και της Κατερίνας Ηλιοπούλου), «αυτό που αποκαλούμε ποιήματα δεν είναι παρά εικόνες» (από την ενότητα «Τα Παιδιά του Αδάμ»).

Συναντούμε δεκαεπτά (ομοίως) συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη, στις οποίες ανιχνεύουμε τη δημιουργική ανάγνωση, την αποτύπωση, τον σχολιασμό, την επεξεργασία, τον συσχετισμό λεπτομερειών από τα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη. Στην οργάνωση των συνθέσεων συμμετέχουν ερανισμένες λέξεις ή στίχοι, όπως αυτά τα κειμενικά αποσπάσματα «εγκιβωτισμένα» στο εικαστικό περιβάλλον ενισχύουν την έμφαση στα σημαινόμενα των αντιστοίχων ποιημάτων.

Ο αποδέκτης της έκδοσης, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την κριτική και κυρίως τη συγκριτική πρόσληψη των έργων της τέχνης, θα αναγνωρίσει την αντίστιξη στους τρόπους, με τους οποίους αξιοποιούν τις διαδικασίες δημιουργικής παραγωγής ο Αντώνης Φωστιέρης και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης. Προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το κείμενο του Ψυχοπαίδη που εισάγει στον διφυή κόσμο της έκδοσης, υπό τον τίτλο «Αντί-λαλο φως» σε συνδυασμό με τον υπότιτλο «Με τον τρόπο του Αντώνη Φωστιέρη». Αυτή η αντίστιξη παρακολουθεί τη διάταξη, την ένταση, το θεματικό περιβάλλον, τις συγκλήσεις και τις αντιθέσεις των σημαινομένων σε ό,τι αφορά τη σχέση παραλληλίας που αναπτύσσουν οι γραμματικές εικόνες και οι εικαστικές συνθέσεις μέσα στη συγχρονία της έκδοσης. Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η διαστρωμάτωση του σημασιολογικού βάθους στα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και η ανάπτυξη του χρωματικού φάσματος στις συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη φαίνεται να δηλώνουν ένα «προσχέδιο» εκλεκτικής συγγένειας που οδηγεί στη δομή του υλικού της έκδοσης ως παραδειγματική εφαρμογή για τους όρους της επικοινωνίας ανάμεσα στις εκφάνσεις της τέχνης με αντίληψη διαγνωσιακή (για να θυμηθούμε και πάλι τον Γιάννη Ξενάκη).

Με τον τρόπο αυτόν, μέσα στον σύνθετο κόσμο του βιβλίου βρίσκουμε μια ωραία ευκαιρία για μια ιδιωτική «ακρόαση» όσων μεταφέρει η ηχώ του κειμενικού χρόνου, όπως αυτός αποτυπώνεται στη διαδοχή των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, και όσων εξομολογούμενος αποκαλύπτει ο χώρος, όπως αυτός αναπτύσσεται στη διαδοχή των εικαστικών συνθέσεων του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η προστιθεμένη αξία της έκδοσης.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου.
Τελευταίο της βιβλίο, η μελέτη «Ο δημιουργικός λόγος του Γιώργου Χειμωνά» (εκδ. Παρατηρητής).


Αποσπάσματα από το βιβλίο

«Έξω παφλάζουνε τα χρώματα της μέρας / Σκέψεις αισθήματα χαράζουν το κενό. / Κι εσύ κλεισμένος κλειδωμένος έγκλειστος / Στους τέσσερις στίχους».
(Αντώνης Φωστιέρης, το ποίημα «Το κελί»)

«Τι μακρινό αεράκι απ’ το Αθέατο / Που όλο υπόσχεται / Κι όλο ευλογεί / Χαλκεύοντας / Το πιο γκροτέσκο αντίγραφο / Αυτού του κόσμου. / Γκροτέσκο αντίγραφο ενός κόσμου αληθινού / Που πύρωσε απ’ τη θέρμη των αισθήσεων / Κόρωσε / Και ξαφνικά / εξατμίστηκε / σε λέξεις».
(Αντώνης Φωστιέρης, από το ποίημα «Χρυσόσκονη αφθαρσίας»)

«Ανάμεσα στην ποίηση που ’ναι “το καταφύγιο που φθονούμε” και την ποίηση που ’ναι “μια παυσίπονη σταγόνα σε ωκεανό λύπης”, ο ποιητικός λόγος του Αντώνη Φωστιέρη μαρτυράει την “σύμπτυξη του στίλβοντος χρόνου σε αλφάβητο”, ένα ποιητικό ισοζύγιο εν σοφία ανάμεσα στον Κ. Καρυωτάκη και την Κ. Δημουλά.

Το στίλβον ποιητικό αλφάβητο του Φωστιέρη, διασχίζοντας την μνήμη της προσωπικής ιστορίας και την ιστορία της ποιητικής μνήμης, μεταμορφώνεται σε έναν –έμπλεο ελεγχόμενου πάθους και υπαρξιακών αποριών– αναστοχασμό πάνω στον Χρόνο. Ασκήσεις περισυλλογής και εξομολόγησης γύρω από το μυστικό μνημόσυνο της μνήμης και της πολύτιμης λήθης».
(Γιάννης Ψυχοπαίδης, από το εισαγωγικό κείμενο «Αντί-λαλο φως»)


altΖωγραφική συνομιλία με την ποίηση
Αντώνης Φωστιέρης
Γιάννης Ψυχοπαίδης
Καστανιώτης 2019
Σελ. 48, τιμή εκδότη €10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΤΙΕΡΗ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η εικόνα και το βλέμμα» του Τζον Μπέργκερ (κριτική)

«Η εικόνα και το βλέμμα» του Τζον Μπέργκερ (κριτική)

Καταγραφή σκέψεων με αφορμή την επετειακή έκδοση –50 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία–, του βιβλίου του John Berger «Η εικόνα και το βλέμμα» (μτφρ. Ειρήνη Σταματοπούλου, εκδ. Μεταίχμιο). Κεντρική εικόνα ο πίνακας του Frans Hals «Γυναίκες Επίτροποι του Γηροκομείου» (1664).

Του Μιχάλ...

«Μαθήματα λογοτεχνίας» του Χούλιο Κορτάσαρ (κριτική)

«Μαθήματα λογοτεχνίας» του Χούλιο Κορτάσαρ (κριτική)

Για το βιβλίο του Julio Cortázar «Μαθήματα λογοτεχνίας» (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Opera).

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Η λογοτεχνία είναι μια ψυχρή και κακότροπη νύφη. Τους αγκαλιάζει μεν όλους όταν πέσει η νύχτα, ερωτοτροπεί ασύστολα μαζί του...

«Ο στρατηγός κάνει φασαρία στην πλατεία» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

«Ο στρατηγός κάνει φασαρία στην πλατεία» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

Για τη συγκεντρωτική έκδοση μονόπρακτων θεατρικών κειμένων του Μάκη Τσίτα «Ο στρατηγός κάνει φασαρία στην πλατεία – Δέκα μονόπρακτα» (εκδ. Κάπα). Κεντρική εικόνα: Η Ρούλα Πατεράκη και οι ηθοποιοί της ομώνυμης παράστασης που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το 2019.

Του Δημήτρη...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Θα χρειαστείτε ένα λεξικό και καλή επαφή με την πραγματικότητα»: οι δέκα συγγραφικές συμβουλές της Μάργκαρετ Άτγουντ

«Θα χρειαστείτε ένα λεξικό και καλή επαφή με την πραγματικότητα»: οι δέκα συγγραφικές συμβουλές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Η Margaret Atwood είναι Καναδή συγγραφέας και ποιήτρια, ευρέως γνωστή για το μελλοντολογικό μυθιστόρημά της «Η ιστορία της θεραπαινίδας», το οποίο εκτυλίσσεται σε μια δυστοπική, πατριαρχική κοινωνία όπου οι γυναίκες έχουν χάσει τα περισσότερα δικαιώματά τους. Τόσο με το λογοτεχνικό της έργο, όσο και με τα δοκίμια, τ...

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Santiago Roncagliolo «Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη).

Του Διονύση Μαρίνου

Το 2021, έπειτα από τρία χρόνια εργώδους προσπάθειας και αναγκαίας κατάδυσης στο σκότος, η περιβ...

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Σε μια σεμνή μα συγκινησιακά φορτισμένη εκδήλωση, ο Δήμος Χανίων τίμησε τη Χανιώτισσα συγγραφέα, Μάρω Δούκα, για την προσφορά της στις Τέχνες, τα Γράμματα και την ανάδειξη της Ιστορίας του τόπου. Στη φωτογραφία, ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης καθώς αποδίδει το μετάλλιο της πόλης στη συγγραφέα.

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Από την πληθώρα των νέων εκδόσεων μεταφρασμένων αστυνομικών βιβλίων ξεχωρίσαμε εννέα. Σας τα παρουσιάζουμε. 

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

Μήπως το κατασκοπικό εξελίσσεται στο νέο συναρπαστικό θρίλερ; Εννέα –κλασικά και σύγχρονα– αστυνομικά μυθιστορήμ...

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ