alt

Για τον τόμο με πρωτότυπα έργα του Γιάννη Ψυχοπαίδη σε μια συνομιλία τους με ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και τίτλο «Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση» (εκδ. Καστανιώτη).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Η ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη ανήκει στις κειμενικές περιοχές που προσκαλούν σε ποικίλες δημιουργικές επισκέψεις, τόσο από την πλευρά της ευρύτερης κοινότητας των αναγνωστών όσο και στο πλαίσιο των ισχυόντων μέσα στο ευρύ πεδίο της πολιτισμικής παραγωγής. Από τη δεύτερη αυτή περίπτωση προέρχεται η σύνθεση της έκδοσης υπό τον τίτλο Ζωγραφική συνομιλία με την ποίηση ως τόπος συνάντησης δύο αγωγών αισθητικής και σημαινομένων, όπως αυτοί οι αγωγοί αντιστοιχούν στον δημιουργικό λόγο του Αντώνη Φωστιέρη και στον εικαστικό κώδικα του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Το υλικό της έκδοσης αποτελεί επιλογή δεκαεπτά ποιημάτων από τις συλλογές: Σκοτεινός Έρωτας (1977), Το θα και το να του θανάτου (1987), Η σκέψη ανήκει στο πένθος (1996), Πολύτιμη Λήθη (2003), Τοπία του Τίποτα (2013).

Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως...

Τα ποιήματα αυτά στη συγχρονική συσχέτισή τους είναι δυνατόν να εκτιμηθούν ως τοπία ενός νέου, πρωτότυπου κειμενικού κόσμου μέσα στο ποιητικό σύμπαν του Αντώνη Φωστιέρη, όπως αυτό το σύμπαν άρχισε να δημιουργείται με τη συλλογή Το Μεγάλο Ταξίδι (1971) και με ενδιαφέροντα στάδια ανάπτυξης τις συλλογές Εσωτερικοί χώροι ή Τα είκοσι (1973), Ποίηση μες στην ποίηση (1977), Ο διάβολος τραγούδησε σωστά (1981), σε συνδυασμό με το σύνολο των κειμένων στις συλλογές, από τις οποίες προέρχονται τα ποιήματα της ανά χείρας έκδοσης. Εδώ εντοπίζουμε θεματικά μοτίβα, όπως είναι το φορτίο του ατομικού χωροχρόνου, η παραπληρωματική σχέση μνήμης και φαντασίας ως σημαντικών σταθερών στο περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου, ο μύθος και η πραγματικότητα, ο έρως, η ύλη και το άυλο, η φθορά, η αθανασία, η αιωνιότητα, το σώμα, οι βιωματικές συντεταγμένες για τη συνάντηση του εσωτερικού ανθρώπου με τη φύση.

Όσοι ακολουθούμε συστηματικά τον Αντώνη Φωστιέρη στη δημιουργική πορεία του έχουμε ήδη αναγνωρίσει τα μοτίβα αυτά κατά την ευρηματική διαχείριση ζητημάτων που προσδιορίζουν τη θεματική οργάνωση των (μέχρι τώρα) ποιητικών συλλογών του, όπως είναι η μετεξέλιξη της εξωτερικής πραγματικότητας σε ένα σύστημα εσωτερικών τοπίων, η συσχέτιση ανάμεσα στο λεκτό και στο άλεκτο ή ανάμεσα στο ορατό και στο αόρατο, η τέχνη του λόγου ως χώρου σύνθεσης εσωτερικών τοπίων γύρω από έναν θετικό και έναν αρνητικό πόλο εννοιών και συναισθημάτων, η διαρκής αμφίδρομη σχέση ζωής και θανάτου, η μνήμη με όσα έχει αποθησαυρίσει στη βαθιά αν και με ρωγμές δεξαμενή της και η λήθη με το φορτίο που έχει διασώσει στις δυσπρόσιτες αλλά και υπό όρους προσπελάσιμες περιοχές της, οι ποικίλες διαπροσωπικές σχέσεις, η φύση και η μεταφυσική, ο εσωτερικός άνθρωπος και το κοινωνικό προσωπείο του, ο χώρος και ο χρόνος, οι αισθήσεις και η διόραση.

«Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι». Αντώνης Φωστιέρης

Με αυτές τις προϋποθέσεις, και με τη συνδρομή μηχανισμών και φαινομένων που προσδιορίζουν την υφολογική οργάνωση των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, όπως είναι η συχνά απροσδόκητη εκδοχή της μεταφοράς, η αφοριστική διατύπωση, η μεταγλωσσικότητα (αυτοαναφορικότητα της δημιουργικής γραφής, αξιοποίηση γλωσσικών στοιχείων ως υλικού δομής ποιημάτων ανεξάρτητα από την κοινή χρήση της γλώσσας ως οχήματος διεκπεραίωσης σημαινομένων), συναντούμε στην προ οφθαλμών έκδοση γραμματικές εικόνες με ποικίλη θεματική και με υψηλή αισθητική, π.χ.: «Στολισμούς φυλλωμάτων, βλαστάρια, χυμούς / Τα βοσκάει ανεμπόδιστα ο χρόνος», «Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος. / Κορμοί ορεσίβιοι / Έπιπλα τώρα οικόσιτα / Που κάθε τόσο οι ρόζοι τους / Στάζουνε κόμπους από ιδρώτα αν θυμηθούν / Τον υλοτόμο», «Απόλυτη παραβολή / Στο βάζο / Η τουλίπα. / Πρωί πρωί ανοίγοντας τα πέταλά της όλα / Κι ώς το σούρουπο / Που μ’ απαλές κινήσεις τα μαζεύει / […] / Την άλλη την παράλλη / Τα ίδια: / […] / Μια εύληπτη παραβολή ένα κήρυγμα / Ισόβιας ανανέωσης […] / Γι’ αυτό μού ήρθε ξαφνικό / Καθώς την έβδομη / Ούτε λουλούδι ούτε μπουμπούκι / Αλλά τα πέταλα / Ριγμένα ξέπνοα στο τραπέζι», «Απ’ την αυλή / Ακούω το γάβγισμα / Του λύκου. / Στα μαλακά του καναπέ / Την τίγρη / Γουργουρίζοντας. / Κι όπως βραδιάζει γρήγορα / Σαύρες κροκόδειλοι / Ώς το ταβάνι αναρριχώνται / Σαμιαμίδια», «Ακούω τη θάλασσα. […] / Ορχήστρα εγχόρδων και πνευστών να υψώνεται / Κι από μακριά ο αντίλαλος κρουστών / Πάνω στα βράχια», «Αυτός ο βράχος με το αλάτι του / δεν είναι τόπος. Χρόνος σου είναι», «Σπαράζει ο κόσμος μες στου ήλιου τη θηλιά / […] / Ανοίγει η νύχτα την αστέρινη κοιλιά / Χιλιάδες φόβοι τη φωνάζουνε μητέρα».

Επίσης: «Ο χρόνος η βαθιά στοά το διαμπερές μου τραύμα / Ζωή το φίδι που άγρυπνο δαγκώνει την ουρά του», «παρόν / Σημαίνει απλώς το παρελθόν του μέλλοντος. Ή, πιο σωστά, το μέλλον ενός άλλου παρελθόντος».

Ή ακόμα: «Το ποίημα ένας θόρυβος μια σφήκα στο κεφάλι μου», «Πώς σπαταλήσαμε τη λίγη αιωνιότητα που μας αναλογεί / Χαμένοι σε μιαν έρημο από λέξεις», «Μια λέξη μόνο δεν γνωρίζω: Επέκεινα. / Τι πιο επέκεινα να υπάρξει δηλαδή / Από ’να τόσο τρομερό / Αόρατο Τώρα;», «Ασώματα σαν άγγελοι τα πράγματα / Με τα εξαπτέρυγα των φθόγγων ίπτανται / Στων ονομάτων τους το μνήμα / Λιώνοντας».

alt
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.
Από το 1963 μέχρι το 1968 σπουδάζει χαρακτική στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στην
συνέχεια ζωγραφική με υποτροφία του γερμανικού
κράτους στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του
Μονάχου (1970-1976).
Μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας «Α» την δεκαετία
του '60 και μέλος της εικαστικής ομάδας του περιοδικού
«Επιθεώρηση Τέχνης».
Από το 1977 μέχρι και το 1986 ζει και εργάζεται στο
Βερολίνο. Από το 1986 μέχρι το 1992 ζει και εργάζεται
στις Βρυξέλλες. Το 1994 εκλέγεται καθηγητής στην
Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα όπου
δίδαξε έως το 2012. Το 2013 εκλέγεται ομότιμος
καθηγητής.


Αυτές οι γραμματικές εικόνες, και όσες άλλες ομοειδείς, είναι φανερό ότι άνοιξαν διαύλους επικοινωνίας με τη ζωγραφική του Γιάννη Ψυχοπαίδη και οδήγησαν σε ένα εικαστικό ισοδύναμο απέναντι στην ποίηση του Αντώνη Φωστιέρη. Άλλωστε, για να ακολουθήσω τον Γουόλτ Γουίτμαν (Walt Whitman, 1819-1892) στα Φύλλα Χλόης (ελληνική έκδοση: Κέδρος 2019, στη δημιουργική μετάφραση της Ελένης και της Κατερίνας Ηλιοπούλου), «αυτό που αποκαλούμε ποιήματα δεν είναι παρά εικόνες» (από την ενότητα «Τα Παιδιά του Αδάμ»).

Συναντούμε δεκαεπτά (ομοίως) συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη, στις οποίες ανιχνεύουμε τη δημιουργική ανάγνωση, την αποτύπωση, τον σχολιασμό, την επεξεργασία, τον συσχετισμό λεπτομερειών από τα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη. Στην οργάνωση των συνθέσεων συμμετέχουν ερανισμένες λέξεις ή στίχοι, όπως αυτά τα κειμενικά αποσπάσματα «εγκιβωτισμένα» στο εικαστικό περιβάλλον ενισχύουν την έμφαση στα σημαινόμενα των αντιστοίχων ποιημάτων.

Ο αποδέκτης της έκδοσης, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την κριτική και κυρίως τη συγκριτική πρόσληψη των έργων της τέχνης, θα αναγνωρίσει την αντίστιξη στους τρόπους, με τους οποίους αξιοποιούν τις διαδικασίες δημιουργικής παραγωγής ο Αντώνης Φωστιέρης και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης. Προς αυτή την κατεύθυνση οδηγεί και το κείμενο του Ψυχοπαίδη που εισάγει στον διφυή κόσμο της έκδοσης, υπό τον τίτλο «Αντί-λαλο φως» σε συνδυασμό με τον υπότιτλο «Με τον τρόπο του Αντώνη Φωστιέρη». Αυτή η αντίστιξη παρακολουθεί τη διάταξη, την ένταση, το θεματικό περιβάλλον, τις συγκλήσεις και τις αντιθέσεις των σημαινομένων σε ό,τι αφορά τη σχέση παραλληλίας που αναπτύσσουν οι γραμματικές εικόνες και οι εικαστικές συνθέσεις μέσα στη συγχρονία της έκδοσης. Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Λέξεις και χρώματα συναποτελούν όχημα και δίαυλο για τη διέλευση της ουσίας των πραγμάτων, και περαιτέρω για την αποκάλυψη πληροφοριών που τεκμηριώνουν την ποιότητα ιδεών και συν-/αισθημάτων.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η διαστρωμάτωση του σημασιολογικού βάθους στα ποιήματα του Αντώνη Φωστιέρη και η ανάπτυξη του χρωματικού φάσματος στις συνθέσεις του Γιάννη Ψυχοπαίδη φαίνεται να δηλώνουν ένα «προσχέδιο» εκλεκτικής συγγένειας που οδηγεί στη δομή του υλικού της έκδοσης ως παραδειγματική εφαρμογή για τους όρους της επικοινωνίας ανάμεσα στις εκφάνσεις της τέχνης με αντίληψη διαγνωσιακή (για να θυμηθούμε και πάλι τον Γιάννη Ξενάκη).

Με τον τρόπο αυτόν, μέσα στον σύνθετο κόσμο του βιβλίου βρίσκουμε μια ωραία ευκαιρία για μια ιδιωτική «ακρόαση» όσων μεταφέρει η ηχώ του κειμενικού χρόνου, όπως αυτός αποτυπώνεται στη διαδοχή των ποιημάτων του Αντώνη Φωστιέρη, και όσων εξομολογούμενος αποκαλύπτει ο χώρος, όπως αυτός αναπτύσσεται στη διαδοχή των εικαστικών συνθέσεων του Γιάννη Ψυχοπαίδη. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η προστιθεμένη αξία της έκδοσης.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου.
Τελευταίο της βιβλίο, η μελέτη «Ο δημιουργικός λόγος του Γιώργου Χειμωνά» (εκδ. Παρατηρητής).


Αποσπάσματα από το βιβλίο

«Έξω παφλάζουνε τα χρώματα της μέρας / Σκέψεις αισθήματα χαράζουν το κενό. / Κι εσύ κλεισμένος κλειδωμένος έγκλειστος / Στους τέσσερις στίχους».
(Αντώνης Φωστιέρης, το ποίημα «Το κελί»)

«Τι μακρινό αεράκι απ’ το Αθέατο / Που όλο υπόσχεται / Κι όλο ευλογεί / Χαλκεύοντας / Το πιο γκροτέσκο αντίγραφο / Αυτού του κόσμου. / Γκροτέσκο αντίγραφο ενός κόσμου αληθινού / Που πύρωσε απ’ τη θέρμη των αισθήσεων / Κόρωσε / Και ξαφνικά / εξατμίστηκε / σε λέξεις».
(Αντώνης Φωστιέρης, από το ποίημα «Χρυσόσκονη αφθαρσίας»)

«Ανάμεσα στην ποίηση που ’ναι “το καταφύγιο που φθονούμε” και την ποίηση που ’ναι “μια παυσίπονη σταγόνα σε ωκεανό λύπης”, ο ποιητικός λόγος του Αντώνη Φωστιέρη μαρτυράει την “σύμπτυξη του στίλβοντος χρόνου σε αλφάβητο”, ένα ποιητικό ισοζύγιο εν σοφία ανάμεσα στον Κ. Καρυωτάκη και την Κ. Δημουλά.

Το στίλβον ποιητικό αλφάβητο του Φωστιέρη, διασχίζοντας την μνήμη της προσωπικής ιστορίας και την ιστορία της ποιητικής μνήμης, μεταμορφώνεται σε έναν –έμπλεο ελεγχόμενου πάθους και υπαρξιακών αποριών– αναστοχασμό πάνω στον Χρόνο. Ασκήσεις περισυλλογής και εξομολόγησης γύρω από το μυστικό μνημόσυνο της μνήμης και της πολύτιμης λήθης».
(Γιάννης Ψυχοπαίδης, από το εισαγωγικό κείμενο «Αντί-λαλο φως»)


altΖωγραφική συνομιλία με την ποίηση
Αντώνης Φωστιέρης
Γιάννης Ψυχοπαίδης
Καστανιώτης 2019
Σελ. 48, τιμή εκδότη €10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΦΩΣΤΙΕΡΗ

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΨΥΧΟΠΑΙΔΗ

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική, του Τάση Παπαϊωάννου - Το κτήριο και το κείμενο

Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική, του Τάση Παπαϊωάννου - Το κτήριο και το κείμενο

Για το βιβλίο του Τάση Παπαϊωάννου «Γράφοντας για την Αρχιτεκτονική – Οδοιπορικό σε χτίσματα και χαλάσματα» (εκδ. Το Ροδακιό). Κεντρική εικόνα: Μακέτα σχεδίου (Α΄ βραβείο σε διαγωνισμό το 1989 για το «Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και Μνημείο Ηλέκτρας Αποστόλου» στο Ν. Ηράκλειο) που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. [Αρχιτέκτ...

Σοφοκλής [Ο θηβαϊκός κύκλος], σε μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη

Σοφοκλής [Ο θηβαϊκός κύκλος], σε μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη

Για τη μετάφραση των τριών τραγωδιών του Σοφοκλή «Ο Οιδίποδας τύραννος, Ο Οιδίποδας στον Κολωνό, Αντιγόνη» (μτφρ. Δημήτρης Καλοκύρης, εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Πένυ Παπουτσή (Ισμήνη), Μάνος Κατράκης (Οιδίπους), Αγνή Μουζενίδου (Αντιγόνη) από την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου «Οιδίπους τύραννος» (1973) (σκην. Τά...

Το κύμα μέσα στο μυαλό, της Ούρσουλα Λε Γκεν

Το κύμα μέσα στο μυαλό, της Ούρσουλα Λε Γκεν

Για το βιβλίο της Ursula K. Le Guin «Το κύμα μέσα στο μυαλό - Κείμενα για τη γραφή, την ανάγνωση και τη φαντασία» (μτφρ. Βικτώρια Αρδίτη & Νίκος Κούρκουλος, εκδ. Στάσει Εκπίπτοντες).

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ας μιλήσουμε λίγο για τη φαντασία, τη δ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Διεθνές Συνέδριο: «Η διαχρονία του Παπαδιαµάντη»

Διεθνές Συνέδριο: «Η διαχρονία του Παπαδιαµάντη»

Η Εταιρεία Παπαδιαµαντικών Σπουδών αποφάσισε να οργανώσει το Δ΄ Διεθνές Συνέδριο για τον Αλέξανδρο Παπαδιαµάντη (1851-1911) και το έργο του, ακολουθώντας την ανά δεκαετία διεξαγωγή του, µε αφετηρία το 1991. Το συνέδριο θα γίνει στις 23-25 Σεπτεμβρίου (Σκιάθος, διαδικτυακά) και 15-16 Οκτωβρίου στην Εθνική Βιβλιοθήκη ...

Διεθνές Συνέδριο Αρχαίου Δράματος: «Η έννοια του ηθικού χρέους στο Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο»

Διεθνές Συνέδριο Αρχαίου Δράματος: «Η έννοια του ηθικού χρέους στο Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο»

Μια συνεργασία του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού με το Εθνικό Θέατρο, στις 23, 24, 25 Σεπτεμβρίου στο κτίριο Τσίλλερ (αίθουσα εκδηλώσεων).

Επιμέλεια: Book Press

Δελτίο Τύπου, 20/9/2021

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού και το Εθνικό Θέατρο στο πλαίσ...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό σύντομα στα ελληνικά από το Μεταίχμιο

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό σύντομα στα ελληνικά από το Μεταίχμιο

Ένα συνταρακτικό βιβλίο για το δικαίωμα της κάθε γυναίκας να ορίζει το σώμα της, στο οποίο βασίζεται η ταινία που έκανε πάταγο στο Φεστιβάλ Βενετίας και τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα. Έρχεται τον Ιανουάριο του 2022 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 32 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ