Της Μαρίας Τζαμπούρα

Οι αντιλήψεις σχετικά με το παιδί αλλάζουν και διαφοροποιούνται ανάλογα με την εποχή. Το ίδιο αλλάζουν και οι αντιλήψεις, οι σχετικές με τη συμπεριφορά των γονιών απέναντι τους. Έτσι, το ποιος είναι ο σωστός γονιός και αν τον έχει δει ποτέ κανείς να ζει ανάμεσα μας, τείνει να πάρει διαστάσεις αστικού μύθου. Δικαίως λοιπόν κυκλοφορούν κατά κόρον στην αγορά, οδηγοί, εγχειρίδια ή άλλα βιβλία αυτοβελτίωσης, προς βοήθεια των νέων γονιών. 

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Στο ελληνικό συλλογικό ασυνείδητο ο,τιδήποτε πρωτοποριακό έρχεται από τη Γαλλία. Η Παρισινή Κομμούνα, οι καλλιτέχνες της Μονμάρτης, ο Μάης του ’68 και η καριέρα του Νίκου Αλιάγα έχουν επηρεάσει ποικιλοτρόπως τους νεοέλληνες που συχνά δηλώνουν γοητευμένοι από τον αναρχικό πειραματισμό του γαλλικού τρόπου σκέψης. 

της Μαρίας Τζαμπούρα

Ο Πάνος Μαραγκός ανήκει στην παράδοση εκείνη που θέλει τους έλληνες σκιτσογράφους να έχουν τελειώσει την Αρχιτεκτονική. Ιωάννου, Ταμπακέας, Ζερβός είναι  μερικά, μόνο, χαρακτηριστικά ονόματα της γενιάς του… Πολυτεχνείου! Εκεί τελειώνουν και οι ομοιότητες του Μαραγκού με τους ομότεχνούς του. 

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Είμαι μια από τους πολλούς που  η επαφή τους με το ρεμπέτικο, τα τραγούδια του και ό,τι αυτά συνεπάγονται άρχισε και τελείωσε με το σίριαλ της δεκαετίας του’80 “Το Μινόρε της Αυγής”. Την δε ταινία του Φέρρη μπορεί και να μην την έχω δει ποτέ. 

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, από τη μια η κρίση, από την άλλη το τέλος του κόσμου που έχει περίπου προγραμματιστεί για το 2012, το μόνο είδος που θα επιβιώσει των φοβερών καταστροφών -του Αρμαγεδώνος συμπεριλαμβανομένου- είναι οι κατσαρίδες!

της Μαρίας Τζαμπούρα

Οι σκιτσογράφοι αποτελούν ένα ανεξάρτητο, παράλληλο μικρόκοσμο που χαίρει ιδιότυπης ασυλίας, στο εργασιακό σύμπαν μιας εφημερίδας. Ακόμη και στα μάτια των αναγνωστών, δεν ταυτίζονται με τους δημοσιογράφους ή με ό,τι κατά καιρούς ακούγεται γι αυτούς.

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Όταν δεν μας καταλαβαίνουν, παραπονιόμαστε ότι “δεν μας ακούνε”. Αυτή η βασική παραδοχή είναι η απαρχή μιας σειράς στερεοτύπων για τα άτομα με κώφωση.

Ατομικά ή οργανωμένα, δίκλινα ή τρίκλινα κόμικς, για όλους!

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Κάθε χρόνο, με το που μπαίνει ο Ιούλιος, αρχίζουν για τους περισσότερους από εμάς τα υπαρξιακά δράματα. Ποιος είμαι, πού πάω, γιατί δουλεύω υπερωρίες αφού δεν τις πληρώνομαι; 

Περιδιάβαση σε πρόσφατους τίτλους από ένα είδος που έχει ανατιμηθεί στη συνείδηση του αναγνωστικού κοινού. Του Θάνου Σιόντορου

Δεν ήταν και πολύ εύκολο, φαντάζομαι, για τους αναγνώστες κόμικς –φανατικούς ή μη– παλαιότερων δεκαετιών να προβλέψουν τη θέση που θα έπαιρναν κάποτε οι αγαπημένες τους χάρτινες ιστορίες στο ευρύτερο λογοτεχνικό σύμπαν. Ακόμη ηχούν οι απαξιωτικές τσιρίδες των αγανακτισμένων μανάδων στ’ αυτιά τους: «Κωστάκη, κλείσε τον Μίκυ Μάου κι έλα για φαγητό τώωωωρα!»

 GRAPHIC NOVELS - Τέσσερις εικονογραφημένες νουβέλες, «ντυμένες» στην πένα! Της Μαρίας Τζαμπούρα

Ανέκαθεν ο τεράστιος όγκος ενός βιβλίου έσπερνε τον τρόμο στα μάτια του μέσου αναγνώστη. Κάτι το παιδικό τραύμα από τα σχολικά χρόνια –αξέχαστος o τόμος της Βυζαντινής Ιστορίας, με όλους τους αυτοκράτορες και τα παρακλάδια τους–, κάτι τα «100 χρόνια μοναξιάς» του Μαρκές, η γενιά μου,

Ιστορίες ανθρώπων που βιώνουν το πάθος και την απόγνωση σε ένα graphic novel αξιώσεων.

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Τα κόμικς δεν είναι δικά μας. Τα δανειστήκαμε από τα παιδιά μας… Μια περιδιάβαση σε ορισμένα από αυτά.

Της Μαρίας Τζαμπούρα

Ο «χρυσοδάκτυλος» Talbot είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει!

Της Μαρίας Τζαμπούρα