anthropo360

Του Γιώργου Λαμπράκου

Την άνοιξη του 1986 ο Κλοντ Λεβί-Στρος, αυτός ο κορυφαίος στοχαστής που έμελλε να φύγει από τη ζωή υπεραιωνόβιος (1908-2009), δίνει τρεις διαλέξεις στην Ιαπωνία με θέμα τον σύγχρονο κόσμο και τη θέση που πρέπει να λάβει η ανθρωπολογική σκέψη στην προσπάθεια εύρεσης λύσεων στα παγκόσμια προβλήματα. Αυτές οι διαλέξεις εκδόθηκαν προσφάτως και στα ελληνικά, υπό τον τίτλο Η ανθρωπολογία και τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου (μτφρ. Ευγενία Γραμματικοπούλου, Πατάκης).

Για τον Λεβί-Στρος, η κυρίαρχη ιδέα που ποδηγετεί τον δυτικό πολιτισμό τους τελευταίους αιώνες, ιδέα που μετέβαλε ραγδαία όχι μόνο την ίδια τη Δύση αλλά και τις περιοχές του κόσμου όπου αυτή η ιδέα υιοθετήθηκε ή συχνότερα επιβλήθηκε, είναι η πρόοδος. Η επιστήμη και η τεχνική, σε συνδυασμό με τα διαφωτιστικά πρότυπα ζωής στις δυτικές κοινωνίες, δημιούργησαν έναν πολιτισμό ο οποίος αφενός επαίρεται δικαίως για τις χειραφετητικές του ιδιότητες, αφετέρου χρειάστηκε να βιώσει δύο παγκοσμίους πολέμους και μερικές προγραμματισμένες γενοκτονίες για να αρχίσει να αναλογίζεται το τεράστιο τίμημα αυτής της επιταχυνόμενης φυγής προς τα εμπρός.

LEVI-STRAUSS_ClaudeΚατά τον Λεβί-Στρος, η ανθρωπολογία μπορεί να προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους σκέψης και αίσθησης μέσω της μελέτης και κατανόησης των επονομαζόμενων «πρωτόγονων» κοινωνιών, με βάση την εξής τριπλή εστίαση: γενεαλογική διαδοχή, οικονομική ζωή, μυθική σκέψη. Οι «πρωτόγονοι» λαοί είναι κυρίως «ρολόγια», καθώς διαιωνίζουν την τάξη, ενώ οι «πολιτισμένοι» λαοί είναι κυρίως «ατμομηχανές», καθώς αυξάνουν την εντροπία. Παρότι η σύγκριση διαφορετικών λαών οδηγεί τον οποιονδήποτε μη ρατσιστικά σκεπτόμενο άνθρωπο στον πολιτισμικό σχετικισμό, εντούτοις η ανθρωπολογία αξιώνει να ταξινομήσει κάθε κουλτούρα και κάθε κοινωνία (οι όροι διαχωρίζονται – ως «κουλτούρα» ορίζεται η σχέση των ανθρώπων με τον κόσμο, ως «κοινωνία» η μεταξύ τους σχέση) αναζητώντας «έναν κοινό παρονομαστή της ανθρώπινης μοίρας» και εντοπίζοντας τα «οικουμενικά γνωρίσματα της ανθρώπινης φύσης».

Οι τρεις δεδηλωμένοι στόχοι της κατά Λεβί-Στρος ανθρωπολογίας είναι η «αντικειμενικότητα», η «ολότητα» και η «αυθεντικότητα». Για να τους πετύχει, ο ανθρωπολόγος (και ο καλλιτέχνης που ανθρωπολογεί, θα προσθέταμε) οφείλει να αποκτήσει ένα «απομακρυσμένο βλέμμα» και μια «τεχνική της αποξένωσης», δηλαδή να μπορεί ει δυνατόν να αποστασιοποιείται από το αντικείμενο της παρατήρησής του, να έχει σε μόνιμη πνευματική λειτουργία το «πολύ έξω» και συγχρόνως το «πολύ μέσα». Ο Λεβί-Στρος προτείνει την ίδια στρατηγική για τα κράτη: προκειμένου να επιβιώσουν, οφείλουν να επιδεικνύουν έναν «εναλλασσόμενο ρυθμό εξωστρέφειας και εσωστρέφειας» απέναντι στους άλλους. Τι έχουμε λοιπόν να κερδίσουμε ατομικά και συλλογικά από τα συμπεράσματα της ανθρωπολογίας; Κατά τον Λεβί-Στρος, το αίσθημα ενός ουσιαστικού ουμανισμού. Ο ουμανισμός της ανθρωπολογίας συνίσταται στο ότι «μας καλεί να μετριάσουμε την αλαζονεία μας, να σεβόμαστε διαφορετικούς τρόπους ζωής, να αμφισβητήσουμε τις αξίες μας μέσα από τη γνωριμία με διαφορετικά έθιμα που μας ξενίζουν, μας σοκάρουν ή μας απωθούν» (σ. 50).

Η ανθρωπολογία μπορεί λοιπόν να μας πείσει για τη σχετικότητα των αξιών μας, ώστε να αμβλύνουμε τη ναρκισσιστική αλαζονεία μας.

Η ανθρωπολογία μπορεί λοιπόν να μας πείσει για τη σχετικότητα των αξιών μας, ώστε να αμβλύνουμε τη ναρκισσιστική αλαζονεία μας, δείχνοντας μεταξύ άλλων ότι «φυσιολογικό» είναι απλώς αυτό «που περιορίζεται σε καταναγκασμούς και νοητικές συνήθειες που είναι ίδιον της δικής μας κουλτούρας» (σ. 73). Συνάμα, προτάσσει έναν «δημοκρατικό ουμανισμό» που καλείται να σεβαστεί ήθη και έθιμα όλων των λαών, παρά τις εγγενείς δυσκολίες που ενέχει η επαφή μεταξύ ασύμμετρων πολιτισμών. Αναγνωρίζοντας το (δυστυχώς όχι πάντα) αυτονόητο, ότι δηλαδή «η αλματώδης ανάπτυξη του δυτικού κόσμου κατέστη δυνατή μέσω της ακόρεστης εκμετάλλευσης των εξωτικών τόπων και των πληθυσμών τους στο διάστημα μεταξύ 16ου και 19ου αιώνα» (σ. 81), ο Λεβί-Στρος στηλιτεύει την επιμονή των πλουσίων χωρών να καταγγέλλουν υπεροπτικά τις φτωχές χώρες για ανικανότητα εκβιομηχάνισης, όταν οι ίδιες οι ανεπτυγμένες χώρες ευθύνονται εν πολλοίς για την οικονομική ερείπωση των υπανάπτυκτων χωρών.

levi-straussΑπό την άλλη, ο Λεβί-Στρος διαπιστώνει το εξής παράδοξο: πολλοί ηγέτες φτωχών χωρών κατακρίνουν τον πολιτισμικό σχετικισμό των ανθρωπολόγων ο οποίος έχει θεμελιωθεί ακριβώς προς υποστήριξή τους, καθώς τον εκλαμβάνουν ως τροχοπέδη απέναντι στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού τους, δηλαδή στην προσπάθεια να πλησιάσουν το ίδιο ακριβώς μοντέλο που ιστορικά τους ισοπέδωσε. Όπως επισημαίνει εύστοχα: «Το δόγμα του πολιτισμικού σχετικισμού αμφισβητείται συνεπώς από τα ίδια εκείνα ακριβώς άτομα για το ηθικό όφελος των οποίων πίστευαν οι ανθρωπολόγοι ότι έπρεπε να το θεσπίσουν» (σ. 136). Παρ’ όλα αυτά, αν και η θέση του Λεβί-Στρος ότι ο «δυτικού τύπου πολιτισμός έχει απολέσει το μοντέλο που έπλασε για τον εαυτό του και δεν τολμάει πλέον να το προτείνει και σε άλλους» είναι απελπιστικά αισιόδοξη για να είναι αληθινή, το ζήτημα του άμεσου αναστοχασμού και της εξίσου άμεσης απόπειρας μεταλλαγής του δυτικού πολιτισμού προς μια κατεύθυνση που δεν θα αποβαίνει οικολογικώς μοιραία για όλη την ανθρωπότητα (συνεπώς και για την ίδια τη Δύση) τίθεται με αυθεντική σύνεση και αγωνία.

Στην τρίτη διάλεξη του τόμου, η οποία λαμβάνει ως παράδειγμα προς παραδειγματισμό τον ιαπωνικό πολιτισμό, ο Λεβί-Στρος δείχνει πόσο βαθιά ενήμερος είναι για όλες τις σύγχρονες επιστημονικές εξελίξεις, καθώς αναφέρεται στην τρομερή εξέλιξη και εξάπλωση των βιολογικών επιστημών, καθώς και στην απόπειρα για μια «νέα συμμαχία» τους με την ανθρωπολογία. Ωστόσο η στρουκτουραλιστική (ή «κοινωνική», όπως την ονομάζει ο ίδιος) ανθρωπολογία, προκειμένου να αρθρώσει έναν αισιόδοξο θεμελιωτικό λόγο πέραν των επιμέρους εθνογραφικών και ηθογραφικών μελετών, δεν καταλήγει οριστικά στο αν οι μορφές κουλτούρας καθορίζουν τη βιολογική εξέλιξη, αν κινούνται παράλληλα με αυτήν σε διαφορετικό πεδίο, ή μήπως εντέλει η βιολογική εξέλιξη τις επηρεάζει στο μεγαλύτερο βαθμό (όπως υποστηρίζει ο εξελικτισμός).

«Oι μορφές κουλτούρας που υιοθετούν εδώ και εκεί οι άνθρωποι, οι παλαιότεροι ή τρέχοντες τρόποι ζωής τους είναι οι παράγοντες που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον ρυθμό και την κατεύθυνση της βιολογικής τους εξέλιξης».

Ο Λεβί-Στρος ισχυρίζεται αφενός ότι «οι μορφές κουλτούρας που υιοθετούν εδώ και εκεί οι άνθρωποι, οι παλαιότεροι ή τρέχοντες τρόποι ζωής τους είναι οι παράγοντες που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον ρυθμό και την κατεύθυνση της βιολογικής τους εξέλιξης» (σσ. 112-3). Αφετέρου, υποστηρίζει αμέσως παρακάτω πως «η ποικιλομορφία –πνευματική, κοινωνική, αισθητική, φιλοσοφική– δεν συνδέεται με κανενός είδους σχέση αιτίου-αιτιατού με εκείνη που υφίσταται σε βιολογικό επίπεδο μεταξύ των μεγάλων ανθρώπινων οικογενειών. Κινείται απλώς παράλληλα με αυτήν, σε ένα διαφορετικό πεδίο» (σ. 118). Σύμφωνα με την κοινωνιοβιολογία του Έντουαρντ Ο. Γουίλσον, στην οποία πιθανόν παραπέμπει κριτικά ο Λεβί-Στρος χωρίς ρητή αναφορά (παρότι γίνεται αναφορά στον Δαρβίνο), και οι δύο αυτές τοποθετήσεις είναι ίσως αρκετά κουλτουροκεντρικές για να ισχύουν πλήρως, τουλάχιστον στον βαθμό που δεν συμπεριλαμβάνουν τα πορίσματα της εξελικτικής βιολογίας.

Όπως κι αν έχει αναφορικά με αυτό το ούτως ή άλλως τρομερά ακανθώδες ζήτημα που φέρνει σε ελπιδοφόρα σύγκλιση μα και σε αντιπαράθεση τις κοινωνικές με τις βιολογικές επιστήμες, στις τρεις μεστές διαλέξεις του ο Κλοντ Λεβί-Στρος ξεδιπλώνει τη σοφία του για να δείξει έναν δρόμο επιβίωσης για την ανθρωπότητα, που παρότι μάλλον «κατατείνει προς έναν παγκόσμιο πολιτισμό», δεν πρέπει να έχει ως θέσφατο την αξίωση του δυτικού πολιτισμού για τεχνική γραμμική πρόοδο. Ο μεγαλύτερος ίσως ανθρωπολόγος του 20ού αιώνα μάς μιλά με στιβαρή σκέψη, γλαφυρή γλώσσα και ένα κανονιστικό ουμανιστικό πνεύμα για τα προβλήματα που θα μας ταλανίσουν στον τρέχοντα αιώνα. Πώς γίνεται να μη μας προβληματίσουν γόνιμα οι σκέψεις του;

* Ο Γιώργος Λαμπράκος είναι συγγραφέας και μεταφραστής. www.lamprakos.wordpress.com

anthrvpologia

Η ανθρωπολογία και τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου
Claude Lévi - Strauss
Μτφρ: Ευγενία Γραμματικοπούλου
Εκδόσεις Πατάκη 2012
Σελ. 149, τιμή € 9,50

politeia-link

  

 

 

 

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ  CLAUDE LEVI-STRAUSS


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το φαινόμενο της προσκόλλησης, του Πίτερ Λάβενχαϊμ

Το φαινόμενο της προσκόλλησης, του Πίτερ Λάβενχαϊμ

Για το βιβλίο «Το φαινόμενο της προσκόλλησης» του Peter Lovenheim (μτφρ. Χριστόδουλος Λιθαρής, εκδ. Διόπτρα). Η συναισθηματική «προσκόλληση» και η σημασία της για τις σχέσεις μας.

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Η θεωρία της προσκόλλησης (“attachment theory”) αποτ...

Μια φορά κι έναν καιρό… των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη

Μια φορά κι έναν καιρό… των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη

Για τις μελέτες των Φωτεινής Μηλιώνη και Βασιλικής Μηλιώνη «Μια φορά κι έναν καιρό… – Μελέτες για τα αναμορφωτήρια και την παραβατικότητα των ανηλίκων» (εκδόσεις ΑΩ).

Της Διώνης Δημητριάδου

Παραβατικότητα ανηλίκων κ...

Η λυρική γενιά, του Φρανσουά Ρικάρ

Η λυρική γενιά, του Φρανσουά Ρικάρ

Για το δοκίμιο του François Ricard «Η λυρική γενιά – Δοκίμιο για τη ζωή και το έργο των πρώτων baby boomers» (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, επίμ. Λάκης Προγκίδης εκδ. Μάγμα).

Του Γιώργου Δρίτσα

Αποτελεί γεγονός ότι πο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Ανακοινώθηκαν οι βραχείες λίστες για τα βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων. Η τελετή απονομής θα γίνει την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου. 

Επιμέλεια: Book Press

Η Εταιρεία Συγγραφέων έχει θεσπίσει τα Βραβεία «Γιάννης Βαρβέρης» και «Μένης Κουμανταρέας...

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Για το μυθιστόρημα του Orhan Pamuk «Το μαύρο βιβλίο» (μτφρ. Στέλλα Βρετού, εκδ. Πατάκη).

Της Νίκης Κώτσιου

Ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα βιβλία της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας, το Μαύρο βιβλίο (1990) του νομπελίστα Ορχάν Παμ...

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέκου Λούντζη «Οι επόμενοι εμείς» (εκδ. Στιγμός).

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

Συζητώντας την ελληνική ποίηση του 21ου αιώνα προσπαθώ πάντα να μην την προσεγγίσω καθ’ εαυτή αλλά να την τοποθετήσω σε ένα διεθνές πλαίσιο κι ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη βιογραφία της Simone de Beauvoir «Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), της Kate Kirkpatrick που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για τη...

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

20 Οκτωβρίου 2021 ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Φανταστικό στην Ελλάδα: Ο λόγος στους εκδότες του

«Η Άγνωστη Καντάθ», «Αίολος», «Οξύ», «Φανταστικός Κόσμος», «Anubis», «Sελίνι»: Έξι εκδοτικοί οίκοι που αγαπούν την Επιστημονική Φαντασία, το Fantasy και τον Τρόμο τοποθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ