stratiotiki zoi sti neoelliniki logotexnia kentriki

Η λογοτεχνία στα χαρακώματα - Για τη μελέτη της Έλενας Χουζούρη «Η στρατιωτική ζωή στη Νεοελληνική Λογοτεχνία – 19ος-21ος αιώνας» (εκδ. Επίκεντρο).

Του Νίκου Ξένιου

Η κοπιώδης και διεισδυτική μελέτη της Έλενας Χουζούρη Η στρατιωτική ζωή στη Νεοελληνική Λογοτεχνία – 19ος-21ος αιώνας (εκδ. Επίκεντρο, 2020) είναι επαυξημένη έκδοση παλαιότερης, και διατρέχει ένα σημαντικό corpus διηγημάτων, μυθιστορημάτων και ποιημάτων από τον 19ο ως τις αρχές του 21ου αιώνα, για να δώσει το στίγμα της στρατιωτικής λογοτεχνίας, τόσο σε επίπεδο θεματικής, όσο και σε επίπεδο ιδεολογικό.

Η στρατιωτική λογοτεχνία είναι κυρίαρχη, αν σκεφτεί κανείς τα έπη του Όμηρου και του Βιργίλιου, πολλούς λυρικούς ποιητές, τη θεματολογία των «Περσών» και της Τριλογίας του Αισχύλου, των «Τρωάδων» του Ευριπίδη και των περισσοτέρων τραγωδιών και κωμωδιών της κλασικής εποχής, τον μεσαιωνικό «Βεοβούλφο» και τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, τον αναγεννησιακό «Ερρίκο τον Πέμπτο» και άλλα πολλά έργα του Σαίξπηρ, τον «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες, το «Μοναστήρι της Πάρμας» του Σταντάλ, το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι, τον Έριχ Μαρία Ριμάρκ και τα θεατρικά έργα του Μπρεχτ κ.ο.κ.: ο πόλεμος, ως κατεξοχήν συνθήκη ζωής σε όλες τις περιόδους της ανθρώπινης Ιστορίας, δεν θα μπορούσε παρά να είναι το πλαίσιο όπου θα ευδοκιμούσαν οι κλασικές αξίες και το σκηνικό όπου θα διαδραματίζονταν όλα τα άλλα ανθρώπινα βάσανα: ο έρωτας, η προδοσία, το πένθος, η εκδίκηση. Ο πόλεμος είναι το πλαίσιο, αν όχι απαραίτητα το θέμα της τέχνης, και σχεδόν όλα τα σπουδαία έργα τέχνης αναφέρονται, αν μη τι άλλο, στον πόλεμο.

Πόλεμος πατήρ πάντων

Η Έλενα Χουζούρη επισημαίνει το γεγονός πως στη νεότερη πεζογραφία της Ελλάδας μόνο τέσσερις γυναίκες συγγραφείς ασχολήθηκαν με τη ζωή του στρατώνα: η Κατερίνα Ζαρόκωστα, η Μαρία Σκιαδαρέση, η Εύα Βλάμη και η κύπρια Βίβιαν Αβραμίδου-Πλούμπη. Ήδη από τον 19ο αιώνα, όταν δημοσιεύθηκαν «Η στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι» (1870) ενός ανώνυμου συγγραφέα και τα στρατιωτικά μυθιστορήματα του Νικόλαου Βωτυρά, η στρατιωτική ζωή έφερε σταθερά γνωρίσματα μιας ανδροκεντρικής ψυχοκοινωνικής οντότητας, με συγκεκριμένους επικοινωνιακούς κώδικες και σταθερά σύμβολα αρρενωπότητας και ηρωϊσμού, που αποτυπώνονται στο λεξιλόγιο των συγγραφέων ως παραγγέλματα, κωδικοποιημένες εκφράσεις, αξιολογικοί χαρακτηρισμοί και επιτύμβιοι ύμνοι. Ακόμη και ως φαντασίωση της γυναίκας ως απόντος ερωτικού αντικειμένου και τις επακόλουθες ομοφυλοφιλικές εμπειρίες του στρατώνα.

Η Έλενα Χουζούρη επισημαίνει το γεγονός πως στη νεότερη πεζογραφία της Ελλάδας μόνο τέσσερις γυναίκες συγγραφείς ασχολήθηκαν με τη ζωή του στρατώνα: η Κατερίνα Ζαρόκωστα, η Μαρία Σκιαδαρέση, η Εύα Βλάμη και η κύπρια Βίβιαν Αβραμίδου-Πλούμπη.

Αφήνοντας τον 19ο αιώνα με ένα διήγημα του Καρκαβίτσα και μια νουβέλα του Εμμανουήλ Λυκούδη, και γενικώς με φτωχή σχετική πεζογραφική παραγωγή, η συγγραφέας περνά στο corpus της αμιγώς ανδρικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Ο ρίψασπις Αντάρτης (1923) του Χατζόπουλου, ένα διήγημα του Πέτρου Πικρού που θα επηρεάσει, τρεις δεκαετίες αργότερα, τους Κεκαρμένους του Νίκου Κάσδαγλη, καταγράφονται ως αντιπροσωπευτικά δείγματα. Οι Μακεδονικές Ιστορίες του Γιώργου Μόδη, κάποια διηγήματα του Γιάννη Μουρέλου και η Ζωή εν Τάφω του Στράτη Μυριβήλη ανακλούν το βίωμα των Βαλκανικών Πολέμων και των χαρακωμάτων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Θα συμπλήρωνα, εδώ, πως ο Μυριβήλης αναδεικνύεται στον πρώτο ειρηνιστή της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Το Νούμερο 31328 του Ηλία Βενέζη, το Αυτοί που έφεραν την καταχνιά του Μενέλαου Λουντέμη και η συλλογή Το θείο τραγί του Γιάννη Σκαρίμπα εκπροσωπούν την περίοδο του Μεσοπολέμου, ενώ σημαντική –κατά την άποψή μου– παράλειψη μαρτυρίας από τη μικρασιατική καταστροφή είναι η περίπτωση της Ιστορίας ενός Αιχμαλώτου (1929) του Στρατή Δούκα, νουβέλα που παρουσιάζει τον πόλεμο ως παράγοντα ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ευαγγελίζεται την παγκόσμια συναδέλφωση. Θα προσέθετα, επίσης, τα Ματωμένα Χώματα της Διδώς Σωτηρίου και το Κιβώτιο του Άρη Αλεξάνδρου, καθώς και κάποια έργα του Σκαμπαρδώνη και του Αλέξη Πανσέληνου.

Αντιπολεμική λογοτεχνία

Στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα η πεζογραφία έρχεται να απομυθοποιήσει τους μεγαλοϊδεατικούς πολέμους του παρελθόντος : το Μνήμα της γριάς του Άγγελου Βλάχου και ο Απρίλης του Τερζάκη ευθυγραμμίζονται με τα υπαρξιακά διλήμματα κάποιων αντιπολεμικών κειμένων του Σαρτρ και του Καμύ. Αναφορά γίνεται, επίσης, στο Πλατύ Ποτάμι του Μπεράτη και στο ποίημα Άσμα ηρωϊκό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας του Ελύτη, στις Ακυβέρνητες Πολιτείες του Τσίρκα και στους Πανθέους του Αθανασιάδη, στη Μύηση του Μιχαηλίδη και στον Καββαδία, στην Πυραμίδα 67 του Ρένου Αποστολίδη και σε κάποια διηγήματα του Δ. Χατζή, στα Ματωμένα Χρόνια του Πατατζή και σε κάποια διηγήματα του Νίκου Μπακόλα, καθώς και στο ποίημα Μιχαλιός του Καρυωτάκη που απηχεί τον Καλό Στρατιώτη Σβέικ του Γιαροσλάβ Χάσεκ.

Στον επίλογο της μελέτης της η Έλενα Χουζούρη επισημαίνει το γεγονός ότι οι μαρξιστικών πεποιθήσεων συγγραφείς ανέπτυξαν μιαν ιδιαίτερα αντιμιλιταριστική στάση στα έργα τους, σε αντίθεση με τους συγγραφείς του «ευρύτερου δημοκρατικού χώρου», όπως χαρακτηρίζει τον χώρο του κέντρου και της δεξιάς.

Ποικιλία προσεγγίσεων από συγγραφείς της μεταπολίτευσης (το έργο των οποίων τοποθετείται μετά τη δεκαετία του ’70), από τις οποίες δεν θα απουσιάσουν ο Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, ο Περικλής Σφυρίδης, ο Μανόλης Ξεξάκης, ο Απόστολος Δοξιάδης, ο Γιώργος Κάτος, ο Θωμάς Γκόρπας, ο Κώστας Μουρσελάς, ο Νίκος Βασιλειάδης, ο Βασίλης Τσιαμπούσης, ο Χριστόφορος Κάσδαγλης, ο Γιάννης Σολδάτος, ο Γιώργης Χριστοφυλάκης, ο Τάσος Καπερνάρος, ο Γιώργος Μανιώτης, ο Κώστας Ακρίβος, ο Διονύσης Χαριτόπουλος, ο Αντώνιος Ρουσοχατζάκης, ο Γιάννης Ξανθούλης, ο Βασίλης Γκουρογιάννης, ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης, ο Πάνος Καρνέζης, ο Σπύρος Λίγκας και ο Χ. Α. Χωμενίδης, καθώς και οι ποιητές Ντίνος Χριστιανόπουλος και Γιάννης Κοντός, τα έργα των οποίων αντικατοπτρίζουν μια διαφοροποίηση στην ιδεολογική πρόσληψη της ζωής του στρατιώτη.

Επί βραχίονος, αρμ!

Ιδιαίτερα μετά την εμπειρία της Επταετίας της Χούντας, της ΕΑΤ-ΕΣΑ και της Μακρονήσου, η έννοια του «στρατοπέδου» φορτίστηκε με τα αρνητικά χαρακτηριστικά του εγκλεισμού, του βασανισμού και της παραχάραξης της αλήθειας (αυτό, άλλωστε, φαίνεται και στις ταινίες του Περράκη και στις υπόλοιπες προσεγγίσεις του νεοελληνικού κινηματογράφου). Ο Βασίλης Βασιλικός (Γλαύκος Θρασάκης και Το φύλλο-Το πηγάδι-Τ’αγγέλιασμα), ο Μένης Κουμανταρέας (Ο ωραίος λοχαγός), ο Νίκος Κάσδαγλης (Οι κεκαρμένοι και Μακάριοι οι ελεήμονες ότι αυτοί ελεηθήσονται), ο Μάριος Χάκκας (Ο τυφεκιοφόρος του εχθρού), ο Γιώργος Ιωάννου (Επιτάφιος θρήνος), ο Αλέξανδρος Κοτζιάς (Ο γενναίος Τηλέμαχος) και ο Ηλίας Μαγκλίνης (Πρωϊνή γαλήνη) στέκουν στην κορωνίδα αυτής της κριτικής προσέγγισης που, κατά το μάλλον ή το ήττον, αντιλαμβάνεται τον πόλεμο ως μια παγίδα που στήνουν οι ισχυροί κάθε εποχής στον ανύποπτο Άγνωστο Στρατιώτη των μαζών.

elena xouzouri
Η Έλενα Χουζούρη έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές, δοκίµια και µελέτες για πρόσωπα (Γιώργος Ιωάννου) και θέµατα της ελληνικής λογοτεχνίας, µία συγκεντρωτική έκδοση κριτικών της για Έλληνες ποιητές και µία συγκεντρωτική έκδοση των ποιηµάτων της. Στην πεζογραφία εµφανίστηκε το 2004 µε το µυθιστόρηµα Σκοτεινός Βαρδάρης. Έχει γράψει άλλα 3 μυθιστορήματα: Πατρίδα από βαµβάκι (εκδ. Κέδρος), Δύο φορές αθώα (εκδ. Κέδρος), Ο θείος Αβραάµ µένει πάντα εδώ (εκδ. Πατάκη). Ως κριτικός της λογοτεχνίας έχει συνεργαστεί µε µεγάλες ηµερήσιες αθηναϊκές εφηµερίδες, καθώς και µε λογοτεχνικά περιοδικά. Διετέλεσε σύµβουλος έκδοσης ξένης και ελληνικής λογοτεχνίας σε γνωστούς εκδοτικούς οίκους. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως δηµοσιογράφος στον τοµέα πολιτισµού και βιβλίου στον ηµερήσιο και περιοδικό τύπο, καθώς και στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση.

 

Στον επίλογο της μελέτης της η Έλενα Χουζούρη επισημαίνει το γεγονός ότι οι μαρξιστικών πεποιθήσεων συγγραφείς ανέπτυξαν μιαν ιδιαίτερα αντιμιλιταριστική στάση στα έργα τους, σε αντίθεση με τους συγγραφείς του «ευρύτερου δημοκρατικού χώρου», όπως χαρακτηρίζει τον χώρο του κέντρου και της δεξιάς. Επ’ αυτού θα σχολίαζα πως δεν υπάρχει πολιτικά «νηφάλια» προσέγγιση και πως είναι φυσικό αλλιώς να προσεγγίσει την «εμπόλεμη» λογοτεχνία η Πηνελόπη Δέλτα ή η Εύα Βλάμη και αλλιώς ο Θανάσης Βαλτινός στην Κάθοδο των εννιά ή στο Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο γαλουχηθήκαμε όλοι της γενεάς μου, με εκστρατείες, επιθετικούς κι αμυντικούς πολέμους, περήφανα χαρακώματα και πολιορκητικούς κριούς, ηρωϊκά ξεκοιλιάσματα face to face και αχίλλειες πτέρνες, σύσσωμο το ιμπεριαλιστικό επίτευγμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα Απομνημονεύματα του Γαλατικού Πολέμου του Ιούλιου Καίσαρα, τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποποιία και την εξολόθρευση των Βουλγάρων από τον Βασίλειο τον Β’, το ηθικό μοτίβο του «Ή ταν ή επί τας» και τον Καιάδα για τους μη ετοιμοπόλεμους: όλο αυτό το βεβαρημένο πολιτιστικό πλαίσιο εθνικιστικής αγωγής ήταν φυσικό να προκαλέσει απέχθεια και να εξάρει τα συναισθήματα διεθνισμού και το αντιπολεμικό μένος. Ελάχιστες γραμματολογικές μελέτες επισημαίνουν τη βαρύτητα που προσέλαβε αυτή η μιλιταριστική υστερία στη διαμόρφωση των κατεξοχήν macho ιδεωδών με τα οποία μεγαλώσαμε. Και, ευτυχώς, η Έλενα Χουζούρη με την τόσο ενδιαφέρουσα μελέτη της και το «ανοιχτό» ερώτημα του επιλόγου της διανοίγει ένα ευρύτατο πεδίο συζήτησης για το άμεσο μέλλον.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική). 


chouzouriΗ στρατιωτική ζωή στη Νεοελληνική Λογοτεχνία
19ος - 21ος αιώνας
Έλενα Χουζούρη
Επίκεντρο 2020
Σελ. 256, τιμή εκδότη €13,00 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Για μια σημαία, του Τιμ Μάρσαλ

Για μια σημαία, του Τιμ Μάρσαλ

Για το βιβλίο «Για μια σημαία», του Tim Marshall (μτφρ. Σπυρίδων Κατσούλας, εκδ. Διόπτρα). 

Του Γιώργου Σιακαντάρη

Ακόμη και εκείνοι που δεν συγκινούνται ιδιαίτερα από τις σημαίες κατανοούν πως για τη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων αποτελούν σύμβολο ένταξής το...

Η Ελλάδα του Ελύτη, της Ιουλίτας Ηλιοπούλου (επιμέλεια)

Η Ελλάδα του Ελύτη, της Ιουλίτας Ηλιοπούλου (επιμέλεια)

Για την ανθολογία κειμένων του Οδυσσέα Ελύτη, σε επιμέλεια της Ιουλίτας Ηλιοπούλου «Η Ελλάδα του Ελύτη» (εκδ. Ίκαρος).

Της Τέσυς Μπάιλα

Με αφορμή την επέτειο της συμπλήρωσης των 200 χρόνων της ύπαρξης του Νεοελληνικού κράτους η ποιήτρια Ιουλίτα Ηλ...

Σούρουπο ή χάραμα; – Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αντισημιτισμός, σάτιρα, του Κουρτ Τουχόλσκι

Σούρουπο ή χάραμα; – Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αντισημιτισμός, σάτιρα, του Κουρτ Τουχόλσκι

Για το βιβλίο του Kurt Tucholsky «Σούρουπο ή χάραμα; Δημοκρατία της Βαϊμάρης, αντισημιτισμός, σάτιρα» (μτφρ. Κάτια Αλεβιζοπούλου, Ελένη Βίσκα, Παναγιώτα Καλογερά, Ειρήνη Κορώνη, Αθανασία Σύρρου, Ηρώ Τσατσαρώνη, εκδ. Κριτική). Κεντρική εικόνα: Πίνακας του Richard Ziegler (1927).

Του Γιώ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πιστή και ενάρετη νύχτα, της Λουίζ Γκλικ

Πιστή και ενάρετη νύχτα, της Λουίζ Γκλικ

Για την ποιητική συλλογή της –βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας– Louise Glück «Πιστή και ενάρετη νύχτα» (μτφρ. Χάρης Βλαβιανός, Δήμητρα Κωτούλα, εκδ. Στερέωμα).

Του Διονύση Μαρίνου

Τη γνώριζα ελάχιστα, την είχα διαβάσει, ίσως, λίγο περισσότερ...

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί αρχές Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Ημερολόγιο Μόσχας, του Βάλτερ Μπένγιαμιν

Ημερολόγιο Μόσχας, του Βάλτερ Μπένγιαμιν

Για το βιβλίο του Walter Benjamin «Ημερολόγιο Μόσχας» (μτφρ. Έμη Βαϊκούση, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν και η Λετονή μπολσεβίκα ηθοποιός και σκηνοθέτιδα θεάτρου Άζια Λάτσις.

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Βάλτερ Μπένγια...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί αρχές Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

30 συν 1 διαλεχτά βιβλία για το καλοκαίρι

30 συν 1 διαλεχτά βιβλία για το καλοκαίρι

Όταν σκεφτόμαστε «βιβλία για το καλοκαίρι», δεν περιοριζόμαστε βέβαια στα λεγόμενα «βιβλία της παραλίας». Το καλοκαίρι είναι η εποχή που συνήθως διαθέτουμε περισσότερο χρόνο για ανάγνωση, ίσως και περισσότερη περιέργεια για κάτι αλλιώτικο. Έτσι, στον κατάλογο με τις προτάσεις μας, αν και δεσπόζουν τα μεταφρασμένα μυ...

Αστυνομική λογοτεχνία: 18 καλά μυθιστορήματα για καλοκαιρινές ανατριχίλες

Αστυνομική λογοτεχνία: 18 καλά μυθιστορήματα για καλοκαιρινές ανατριχίλες

Επιλογές 18 ελληνικών και μεταφρασμένων αστυνομικών βιβλίων που κυκλοφόρησαν πρόσφατα. Και για τους «σκληροπυρηνικούς» του είδους προτείνεται ενθέρμως μια μελέτη για το «Latin Noir».

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

19 Ιουλίου 2021 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

30 συν 1 διαλεχτά βιβλία για το καλοκαίρι

Όταν σκεφτόμαστε «βιβλία για το καλοκαίρι», δεν περιοριζόμαστε βέβαια στα λεγόμενα «βιβλία της παραλίας». Το καλοκαίρι είναι η εποχή που συνήθως διαθέτουμε περισσότερο

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ