robots700 1

Για το βιβλίο των Eric Brynjolfsson και Andrew McAfee, Η θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας (μτφρ. Γιώργος Ναθαναήλ, εκδ. Κριτική).

Του Γιώργου Λαμπράκου

Πριν από λίγους μήνες το αυτόνομα κινούμενο λεωφορείο στο κέντρο των Τρικάλων, το λεγόμενο «λεωφορείο χωρίς οδηγό», η πιλοτική λειτουργία του οποίου έχει προς στιγμήν λήξει, έκανε κάτι που δεν έπρεπε να κάνει: ανέβηκε ένα κράσπεδο, πλησίασε ένα περίπτερο και ακινητοποιήθηκε. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον κι από το ίδιο το «ατύχημα», που δεν προκάλεσε πάντως καμία σωματική ή υλική βλάβη, παρουσίασαν τα σχετικά σχόλια σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αρχικά ξεσπάθωσαν οι πανταχού παρόντες στην Ελλάδα τεχνοφοβικοί, που έδωσαν ρεσιτάλ νοσταλγικής ειρωνείας: οι μηχανές δεν ξέρουν τι κάνουν, είναι ανόητες κι επικίνδυνες, ο άνθρωπος θα παραμείνει για πάντα αναντικατάστατος, πού είναι τα παλιά τα χρόνια όπου δεν υπήρχαν αυτά τα πράματα του διαβόλου, κ.λπ. Αμέσως αντεπιτέθηκαν οι τεχνοφιλικοί, που ανέλαβαν να υπερασπιστούν το αυτόνομο όχημα: δεν φταίει το ίδιο που έχασε προς στιγμή το σήμα του αφού οι ρυθμίσεις του προέρχονται ούτως ή άλλως από ανθρώπους, τι είναι μια μικροπαρέκκλιση, και μάλιστα χωρίς επιπτώσεις, μπροστά στα σοβαρά ατυχήματα που προκαλούν συνέχεια οι κανονικοί οδηγοί, πώς θα προοδεύσουμε ως κοινωνία αν δεν υιοθετήσουμε όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες, κ.λπ.  

Εξίσου οξείες υπήρξαν οι αντιπαραθέσεις σχετικά με τις φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις στη Νεοελληνική Γλώσσα, που θεματοποιούσαν τη φιλία πριν και μετά την έλευση του Διαδικτύου. Και πάλι η ιντερνετική σύγκρουση εκτυλίχτηκε κατά κύριο λόγο διχαστικά. Οι μεν τεχνοφοβικοί νοστάλγησαν τις παλιές καλές εποχές: χαρακτηριστική ήταν η σύνθεση εικόνων και λεζάντων «Χαίρομαι που ανήκω στις γενιές που μεγάλωσαν… ΕΤΣΙ» και έδειχνε παιδιά να παίζουν κρυφτό, ενώ η λεζάντα «… ΟΧΙ έτσι» παρέπεμπε σε παιδιά που έπαιζαν με το έξυπνο κινητό τους (τα Likes και οι κοινοποιήσεις έπεφταν βροχή). Οι δε τεχνοφιλικοί έσπευσαν να κατακεραυνώσουν τους πρώτους σημειώνοντας μεταξύ άλλων το ορθό και αυτονόητο, ότι δηλαδή το ένα παιχνίδι δεν είναι ανάγκη να αναιρεί το άλλο μα μπορεί κάλλιστα να το συμπληρώνει (ούτε τα γήπεδα άδειασαν ούτε ο αθλητισμός μειώθηκε με την έλευση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών), χωρίς όμως από την άλλη να αντιλαμβάνονται πάντα, και να αναφέρουν, τα ψυχοσωματικά τιμήματα που καλούνται να πληρώσουν οι σύγχρονοι άνθρωποι όταν είναι μέρα-νύχτα διαδικτυωμένοι και αποφεύγουν τις αδιαμεσολάβητες επαφές. 

Οι συγγραφείς είναι κορυφαία στελέχη στο Κέντρο για το Ψηφιακό Επιχειρείν του ΜΙΤ και θεωρούνται επαΐοντες στον τομέα τους, έχοντας δημοσιεύσει πολλές σχετικές μελέτες και άρθρα. Για τη συγγραφή της συγκεκριμένης μελέτης έκαναν μάλιστα εκτενείς συζητήσεις με εφευρέτες, επιχειρηματίες, επιστήμονες και μηχανικούς έτσι ώστε να έχουν μια ακόμα πιο πολύπλευρη και εκ των έσω άποψη για τις εξελίξεις. 

Όποια θέση κι αν λάβει κανείς, και τα δύο παραπάνω παραδείγματα αντλήθηκαν μέσα από το Διαδίκτυο, δηλαδή μέσα από μια νέα τεχνολογία την οποία σχεδόν όλοι μας χρησιμοποιούμε καθημερινά. Αξίζει δε να υπογραμμιστεί πως ειδικά οι τεχνοφοβικοί σπεύδουν συχνά μέσα από την ίδια την τεχνολογία του Διαδικτύου να εκφράζουν την αντίθεσή τους σε αυτή την τεχνολογία, αλλά και σε κάθε τεχνολογική εξέλιξη γενικότερα: λόγου χάριν, πώς να χαρακτηρίσει κανείς την πρακτική ορισμένων να βρίζουν ή να χλευάζουν τον ιδρυτή του Facebook στο ίδιο του το μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όταν με κάθε τους ποστάρισμα, σχόλιο, κοινοποίηση κ.λπ. τον κάνουν κάθε φορά οι ίδιοι λίγο πιο πλούσιο; Αυτό το πασιφανές οξύμωρο, το οποίο οι περισσότεροι (ακόμα και έξυπνοι άνθρωποι, δυστυχώς) δεν αντιλαμβάνονται, είναι σημαδιακό των ευρύτερων ραγδαίων αλλαγών σε τεχνοεπιστημονικό επίπεδο, αλλαγών που με αποκορύφωμα τους υπολογιστές και το Διαδίκτυο επηρεάζουν καθημερινά τη ζωή και την ψυχοσύνθεση δισεκατομμυρίων ανθρώπων.  

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να κατανοήσει κανείς όλες αυτές τις αλλαγές; Διαβάζοντας, φυσικά, τα συναφή βιβλία και φιλτράροντας τις καθημερινές εμπειρίες του μέσα από τις γνώσεις που θα αποκομίσει διαβάζοντας. Η καλύτερη μελέτη που έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά εδώ και αρκετό καιρό σχετικά με τις συγκεκριμένες εξελίξεις είναι Η θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας: εργασία, πρόοδος και ευημερία στα χρόνια των έξυπνων τεχνολογιών των Erik Brynjolfsson και Andrew McAfee (εκδ. Κριτική, πρόλογος και μετάφραση του Γιώργου Ναθαναήλ). Οι συγγραφείς είναι κορυφαία στελέχη στο Κέντρο για το Ψηφιακό Επιχειρείν του ΜΙΤ και θεωρούνται επαΐοντες στον τομέα τους, έχοντας δημοσιεύσει πολλές σχετικές μελέτες και άρθρα. Για τη συγγραφή της συγκεκριμένης μελέτης έκαναν μάλιστα εκτενείς συζητήσεις με εφευρέτες, επιχειρηματίες, επιστήμονες και μηχανικούς έτσι ώστε να έχουν μια ακόμα πιο πολύπλευρη και εκ των έσω άποψη για τις εξελίξεις. 

Οι συγγραφείς αναλαμβάνουν το έργο να αναδείξουν την τεράστια σημασία της «δεύτερης εποχής των μηχανών», όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος της μελέτης τους (τίτλος περιγραφικός, σε σχέση με τον θετικά φορτισμένο ελληνικό). Δείχνοντας πρώτα με κατατοπιστικά γραφήματα το πώς η Βιομηχανική Επανάσταση του 18ου αιώνα (η πρώτη εποχή των μηχανών) έδωσε μια άνευ ιστορικού προηγουμένου ώθηση στην ανθρώπινη ισχύ, συνεχίζουν εξηγώντας πειστικά γιατί η εποχή των ψηφιακών υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης θα παίξει ρόλο ακόμα πιο καθοριστικό στην επιτάχυνση, όχι μόνο των τεχνοεπιστημονικών, αλλά και (κυρίως) των κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων.

alt
  Ο Eric Brynjolfsson και ο Andrew McAfee

Σε τι διαφέρουν οι δύο εποχές; Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η δεύτερη εποχή των μηχανών χαρακτηρίζεται από «τρία βασικά χαρακτηριστικά: είναι εκθετική, ψηφιακή και συνδυαστική». Χωρίς να χρειάζεται να μπούμε εδώ σε λεπτομέρειες, στις οποίες πάντως οι συγγραφείς μπαίνουν παραθέτοντας πολλά παραδείγματα για να διαφωτίσουν τα επιχειρήματά τους (από τα αυτόνομα οχήματα και τα προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης που κερδίζουν τους ευφυέστερους ανθρώπους του κόσμου σε διάφορα παιχνίδια, μέχρι τη Machine-το-Machine τεχνολογία στις καθημερινές τραπεζικές συναλλαγές και τα νέα βιομηχανικά ρομπότ), αυτά τα τρία χαρακτηριστικά διαφαίνονται στη μέχρι στιγμής επίρρωση του νόμου του Moore που προβλέπει διπλασιασμό της υπολογιστικής ισχύος χονδρικά μέσα σε κάθε δεκαοχτάμηνο και συνεπώς εκθετική πρόοδο, στη σταδιακή ψηφιοποίηση των περισσότερων δεδομένων και συνεπώς στη μείωση του κόστους τους και, τέλος, στην αυξανόμενη συνδυαστική ικανότητα των τεχνολογικών καινοτομιών.

Οι συγγραφείς έχουν συνείδηση των τωρινών και επερχόμενων προβλημάτων και δεν τα κρύβουν κάτω από το χαλί, όπως συνηθίζεται σε βιβλία τυφλωμένων τεχνομανιακών. Ο ενθουσιασμός τους απέναντι στους νεωτερισμούς αντισταθμίζεται από προβλήματα όπως η δομική ανεργία. 

Όλα αυτά είναι οπωσδήποτε εντυπωσιακά και ευεργετικά από πολλές απόψεις, μα θα ήταν ακόμα περισσότερο εάν συγχρόνως δεν προκαλούσαν ορισμένες αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Οι συγγραφείς έχουν συνείδηση των τωρινών και επερχόμενων προβλημάτων και δεν τα κρύβουν κάτω από το χαλί, όπως συνηθίζεται σε βιβλία τυφλωμένων τεχνομανιακών. Ο ενθουσιασμός τους απέναντι στους νεωτερισμούς αντισταθμίζεται από προβλήματα όπως η δομική ανεργία (ή «τεχνολογική ανεργία», όπως την ονόμαζε ο Κέινς, ο σημαντικότερος οικονομολόγος του περασμένου αιώνα) που φαίνεται να προκαλούν οι νέες τεχνολογίες με αποτέλεσμα το μεγάλο άνοιγμα της εισοδηματικής ψαλίδας, οι πτώσεις στην παραγωγικότητα οι οποίες δεν είναι πάντα βέβαιο σε τι οφείλονται, η όλο και συχνότερα επιβαλλόμενη οικονομική λογική του «ο νικητής τα παίρνει όλα», η διάψευση (για όλο και περισσότερους) του ονείρου για συνεχή ανοδική κινητικότητα (ακόμα και στη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, τις ΗΠΑ, το εισόδημα του μέσου νοικοκυριού πέφτει από το 1999 παρά την άνοδο του ΑΕΠ – παρόμοιες είναι οι εξελίξεις και στις ευρωπαϊκές οικονομίες, αν και οι συγγραφείς περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα αμερικανικά δεδομένα), και η πιθανότητα ενός τεράστιου, «συστημικού» ατυχήματος.  

Απέναντι σε όλα αυτά η απάντηση των συγγραφέων είναι επιφυλακτικά αισιόδοξη. Έχουν δίκιο όταν υποστηρίζουν (ενάντια στους νεολουδίτες) πως η τεχνολογία δεν είναι κάτι που πρέπει να σταματήσουμε, καταστρέφοντας τις μηχανές και παγώνοντας κάθε επιστημονική εξέλιξη – ό,τι ο σπουδαίος συγγραφέας της ΕΦ Φρανκ Χέρμπερτ ονόμαζε «μπατλεριανή τζιχάντ» (από τον Σάμιουελ Μπάτλερ, που πραγματεύτηκε με τον πιο προφητικό τρόπο αυτές τις εξελίξεις). Κι όχι μόνο γιατί κάτι τέτοιο, σε τομείς όπως π.χ. η ιατρική, θα επέφερε απείρως μεγαλύτερη δυστυχία στην ανθρωπότητα, αλλά και γιατί οι ίδιες οι δομές των σύγχρονων κοινωνιών θα κατέρρεαν με ανυπολόγιστες συνέπειες (αξίζει δε να προστεθεί πως ακόμα κι αν οι περισσότεροι άνθρωποι στα περισσότερα μέρη του κόσμου ήθελαν κάτι τέτοιο, δεν θα μπορούσαν να το καταφέρουν, αφού κάποιοι άλλοι θα εξέλισσαν την τεχνοεπιστήμη σε άλλα μέρη).

O αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο δεν θα γίνει «κατά των μηχανών» αλλά «μαζί με τις μηχανές».

Η λύση μπορεί να βρεθεί λοιπόν μόνο στη (μερική) αναδιάταξη των κοινωνικοοικονομικών συσχετισμών. Όπως γράφουν χαρακτηριστικά, ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο δεν θα γίνει «κατά των μηχανών» (αυτό που σε ένα προηγούμενο βιβλίο τους ονόμασαν «Race against the Machine», λογοπαίζοντας με το γνωστό συγκρότημα της δεκαετίας του ‘90), αλλά «μαζί με τις μηχανές», και αφιερώνουν τέσσερα κεφάλαια σε προτάσεις. Μία από αυτές είναι ο «αρνητικός φόρος εισοδήματος», που «συνδυάζει το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα με ένα κίνητρο για εργασία»: τον συγκεκριμένο φόρο πρότεινε μάλιστα, όπως υποστηρίζουν, ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν ειδικά για την ανακούφιση των φτωχών – ναι, είναι ο ίδιος ο «κακός» Φρίντμαν που τόσο συχνά επικρίνεται ειδικά από όσους αγνοούν το έργο του (ως γνωστόν, η ένταση κάθε επίκρισης είναι συχνά ανάλογη της άγνοιας). 

Η θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας προσφέρει πολύπλευρη, ισορροπημένη γνώση και καλοδέχεται τις ανθρώπινες καινοτομίες που δημιουργούνται μες στην Ιστορία χωρίς συγχρόνως να φοβάται να πραγματευτεί τις αρνητικές επιπτώσεις που αυτές προκαλούν είτε σε πραγματικό είτε σε φαντασιακό επίπεδο.

Πέρα από τα οικονομικά προβλήματα και τις κοινωνικές επιπτώσεις τους, οι συγγραφείς πραγματεύονται πολλά ενδιαφέροντα ζητήματα που άπτονται της τεχνολογίας και της φιλοσοφίας, όπως οι όλο και πιο ρευστές διαφορές μεταξύ ανθρώπων και μηχανών, αλλά και το «παράδοξο Moravec», σύμφωνα με το οποίο οι υπολογιστές και τα ρομπότ φανερώνουν μέχρι στιγμής μια εκπληκτική ικανότητα για νοητικές διαδικασίες και επίλυση επιστημονικών προβλημάτων, αλλά όχι για «αισθητηριακές και κινητικές δεξιότητες που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή», κάτι δηλαδή που φαντάζει απείρως πιο εύκολο. Μοιάζει παράδοξο, λόγου χάριν, το γεγονός ότι κανείς άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να κερδίσει στο σκάκι ένα μέσου επιπέδου υπολογιστικό πρόγραμμα, μα δεν υπάρχει ακόμα ένα ρομποτικό μηχάνημα που να μπορεί να καθαρίσει ένα δωμάτιο. Συνάμα η μελέτη βρίθει από αναφορές όχι μόνο σε σημαίνοντες οικονομολόγους και τεχνολόγους, αλλά και σε πολλούς λογοτέχνες που προείδαν ή σχολίασαν τις συγκεκριμένες εξελίξεις (από τον Κάρελ Τσάπεκ και τον Ισαάκ Ασίμοφ μέχρι τον Άρθουρ Κλαρκ και τον Σεντ-Εξιπερί). 

Κύκλος και επιστροφή στην αρχή: στις διαδικτυακές, και όχι μόνο, συγκρούσεις μας επιδεικνύουμε ορισμένα γνωρίσματα όπως η μερική ή ολική άγνοια, η θυμική αντίδραση που συνήθως εκφράζεται με έλλειψη ψυχραιμίας και ισοπέδωση της αντίθετης άποψης, και ο φόβος. Η θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας είναι μια μελέτη γραμμένη με στόχο, μεταξύ άλλων, να αμβλύνει αυτά τα γνωρίσματα: προσφέρει πολύπλευρη, ισορροπημένη γνώση και καλοδέχεται τις ανθρώπινες καινοτομίες που δημιουργούνται μες στην Ιστορία χωρίς συγχρόνως να φοβάται να πραγματευτεί τις αρνητικές επιπτώσεις που αυτές προκαλούν είτε σε πραγματικό είτε σε φαντασιακό επίπεδο (και γνωρίζουμε ότι συχνά το φαντασιακό επίπεδο είναι ισχυρότερο από το πραγματικό). Πρόκειται, όπως γράφει ο μεταφραστής στον χρήσιμο πρόλογό του, για «μια ψύχραιμη ματιά που ζυγίζει τον ενθουσιασμό του τεχνοκράτη με τον ρεαλισμό του οικονομολόγου».

Το μέλλον είναι και θα παραμείνει ανοιχτό κι εν πολλοίς αχαρτογράφητο: αυτή είναι η τεράστια πρόκληση του ανθρώπινου βίου και μαζί το αχαλίνωτο ενδιαφέρον του. Αν κάτι θέλουν να μας πουν οι δύο μελετητές είναι πως, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το μέλλον μας θα περιλαμβάνει (πάρα πολύ) περισσότερη τεχνολογία, συνεπώς οφείλουμε να αναλογιστούμε πώς θα την αξιοποιήσουμε προς όφελος των περισσοτέρων.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.

altΗ θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας
Εργασία, πρόοδος και ευημερία στα χρόνια των έξυπνων τεχνολογιών
Eric Brynjolfsson, Andrew McAfee
Μτφρ. Γιώργος Ναθαναήλ
Κριτική 2016
Σελ. 432, τιμή εκδότη €18,00

alt


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στον καθρέφτη του Δαρβίνου, του Σπύρου Σφενδουράκη

Στον καθρέφτη του Δαρβίνου, του Σπύρου Σφενδουράκη

Μερικές σκέψεις μπροστά στον «Καθρέφτη του Δαρβίνου», το βιβλίο του Σπύρου Σφενδουράκη, το οποίο κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Κεντρική εικόνα © Godpuppett.

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Η δαρβινική θεωρία εξηγεί την ύπαρξή μας...

Το ταξίδι των γονιδίων μας, του Γιοχάνες Κράουζε – Είμαστε όλοι από κάπου αλλού

Το ταξίδι των γονιδίων μας, του Γιοχάνες Κράουζε – Είμαστε όλοι από κάπου αλλού

Για το βιβλίο του Johannes Krause  σε συνεργασία με τον Thomas Trappe «Το ταξίδι των γονιδίων μας. Πώς η μετανάστευση διαμόρφωσε τις σύγχρονες κοινωνίες» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου, εκδ. Διόπτρα).

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

...
Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία

Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία

Για τον συλλογικό τόμο «Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία – Νέες φιλοσοφικές και ιστορικές προσεγγίσεις» (Επιμελητές τόμου: Σωτήρης Μητραλέξης, Paul Tyson, Peter Harrison, επίμετρο: Αθανάσιος Σ. Φωκάς, εκδ. Ροπή). Κεντρική εικόνα: Γαλιλαίος: «Κι όμως γυρίζει».

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Μια παράσταση βασισμένη στα «Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, στο CARTEL Τεχνοχώρος, στο Παλιό Μηχανουργείο στην περιοχή του Ρέντη (που έχει παραχωρηθεί από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση). Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21.00 και κάθε Δευτέρα στις 20.00 (από τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου)

Επιμέλεια: B...

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Κριτική πολλά και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα βιβλία, τόσο τίτλοι μεταφρασμένης και ελληνικής λογοτεχνίας, όσο και δοκίμια, μελέτες κ.ά. Δείτε τα αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί. 

Επιμέλεια: Book Press

...
Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Σήμερα, 24 Ιανουαρίου 2022, συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ημέρα που ο Θόδωρος Αγγελόπουλος πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας για πάντα στραμμένους τους προβολείς στην πολυβραβευμένη διαδρομή του στην Έβδομη Τέχνη. Λόγω των έκτακτων καιρικών συνθηκών η εκδήλωση «Αφιέρωμα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο» που είχε προγρ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Μαίρης Σπυριδογιαννάκη «Το αντίδωρο – Αφού σκέφτομαι θετικά, γιατί μου πάνε όλα στραβά;» το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «Η Τέχνη της Ζωής».

Επιμέλεια: Book Press

01 ...

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από τη συλλογή τριών ιστοριών του Γιώργου Πετράκη «Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Πληθώρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Μάρκου στέκεται πίσω απ’ τ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Οι βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία, συχνά μάλιστα και τα ίδια τα βιβλία, γίνονται το κεντρικό θέμα σε πολλά μυθιστορήματα, που αποκτούν έτσι αυτόχρημα τον χαρακτηρισμό του «βιβλιοφιλικού» και έχουν ένα δικα...

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Ο ανθρώπινος νους και τα αχαρτογράφητα μονοπάτια του, η μνήμη και η λειτουργία της, από τα σπουδαιότερα μυστήρια της ανθρώπινης ύπαρξης, διερευνώνται τόσο από την επιστήμη όσο και από τη λογοτεχνία. Μια επιλογή λογοτεχνικών βιβλίων με θέμα την αμνησία ή διάφορες διαταραχές της μνήμης, στην πλειονότητά τους μυθι...

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

H λίστα του Guardian με τα καλύτερα βιβλία του 2021 περιλαμβάνει πολλά γνώριμα και αγαπητά ονόματα, όπως η Όλγκα Τοκάρτσουκ, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο Τζόναθαν Φράνζεν και η Σάλι Ρούνεϊ, μεταξύ άλλων. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι πολλοί από τους συγγραφείς που ξεχώρισαν έχουν ήδη ένα ή περισσότερα βιβλία τους μεταφρα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ