Άπαντες απόντες

Η μητέρα του Γιώργου, η Αγλαΐα, φέρει βαρέως την εξαφάνιση του γιου της. Συνεχώς αναμοχλεύει την τελευταία τους συνάντηση, λίγο μετά την αποφυλάκισή του. Η Αγλαΐα πέρασε δύο χρόνια αναμονής και αγωνίας, σχετικά με το πού έχει πάει ο Γιώργος και τώρα πια είναι αποφασισμένη να πάει να τον βρει. Να τον συναντήσει και να του μιλήσει. Να αφήσει τα πάντα πίσω της και να ρισκάρει την απόρριψη του γιού της. Και τελικά το κάνει. Με το αυτοκίνητό της, οδηγώντας στην Εθνική με κατεύθυνση προς τη Θεσσαλονίκη, επιχειρεί να ανακαλύψει ίχνη του Γιώργου μέσα από πληροφορίες φίλων και συγγενών στο πατρικό της, όπου υποψιάζεται πως αυτός έχει καταφύγει.

Η Αγλαΐα, μέσα στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν από το μοιραίο γεγονός έχει αλλάξει πολύ. Έχει σκληρύνει, όχι μόνο απέναντι στον άντρα της αλλά κατά κύριο λόγο απέναντι στον εαυτό της. Το ότι έχει συνάψει ερωτικές σχέσεις με άλλον άνδρα επιτείνει τη σκληρότητά της και τη χειριστική της διάθεση.

Η Ευγενία Μπογιάνου

Ο πατέρας του Γιώργου, ο Ηλίας αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο το όλο συμβάν. Στρέφεται στο ποτό και στον εαυτό του σκύβοντας λίγο ακόμα το κεφάλι και υπομένοντας στρωϊκά όχι μόνο την Αγλαΐα αλλά και το καινούργιο του αφεντικό. Στη δύσκολη ηλικία των πενήντα δύο χρόνων και εν μέσω κρίσης, ο Ηλίας αναγκάζεται να δεχτεί τη δουλειά πωλητή σε μεγάλο σούπερ μάρκετ. Καθημερινές ταπεινώσεις, συναλλαγές με δύσθυμους πελάτες και στα διαλείμματα της καθημερινής δουλειάς άφθονο ποτό αποτελούν πλέον τη ζωή του.

Σημείο κορύφωσης αποτελεί μια μέρα γενικής απεργίας στο κέντρο. Ο Ηλίας έχει πάρει το ρεπό του και αποφασίζει να πιεί από το πρωί σε κάποιο μπαρ. Όλα αλλάζουν όταν μπαίνει στο σώμα της πορείας, μαζί με τους υπόλοιπους διαδηλωτές, και φωνάζει συνθήματα. Φωνάζει όσο δεν φώναξε τα δύο αυτά σιωπηρά χρόνια από την εξαφάνιση του γιού του. Φωνάζει μέχρι ο λαιμός του να κλείσει και τα μάτια του να μην αντέχουν το τσούξιμο από τα δακρυγόνα, που ρίχνουν τα ΜΑΤ. Ανελέητο ανθρωποκυνηγητό στο κέντρο της Αθήνας μέχρι να συμβεί το αναπάντεχο και οριστικό.

Άνθρωποι που μπορεί να συγχρωτίζονται με άλλους ανθρώπους αλλά βιώνουν το αβάσταχτο βάρος της απώλειας. Κοιτάζουν μπροστά τους, δίπλα τους, μέσα τους και δεν καταφέρνουν να δουν τίποτα

Η Ευγενία Μπογίανου, έπειτα από δύο συλλογές διηγημάτων, καταθέτει το πρώτο της μυθιστόρημα. Σ’ αυτό διατηρεί πολλές από τις αρετές των διηγημάτων της, όπως την ασθματική γραφή και τους ενδιαφέροντες και μη αναμενόμενους χαρακτήρες. Κοινός τόπος όλων αυτών η μοναξιά. Άνθρωποι που μπορεί να συγχρωτίζονται με άλλους ανθρώπους αλλά βιώνουν το αβάσταχτο βάρος της απώλειας. Κοιτάζουν μπροστά τους, δίπλα τους, μέσα τους και δεν καταφέρνουν να δουν τίποτα.

Ο τίτλος του βιβλίου Ακόμα φεύγει αφορά κάθε ήρωα προσωπικά και την πορεία απομάκρυνσης στην οποία ήδη βρίσκεται. Μακρυά από τα προβλήματα, την καθημερινότητα, τους πάλαι ποτέ οικείους του. Μακρυά από τον ίδιο τους τον εαυτό, αν μπορεί ποτέ αυτό να συμβεί.

Η συγγραφέας καταφέρνει με ακρίβεια να αναπλάσει τον λόγο, τις σκέψεις και τη μοναδικότητα κάθε χαρακτήρα της είτε χρησιμοποιώντας πρωτοπρόσωπη αφήγηση είτε τριτοπρόσωπη. Οι φωνές των ηρώων προκύπτουν αβίαστα και ξεκάθαρα μέσα από τις ψυχικές τους παλινδρομήσεις, φτάνοντας σε παραληρηματικά κρεσέντο καθώς και σε οριακές σιωπές.

Με το πρώτο της μυθιστόρημα η Ευγενία Μπογιάνου έδωσε ένα ισχυρό στίγμα γραφής. Ευαίσθητη, συμπονετική και αλληλέγγυα προς τους ήρωές της, προσπαθεί να κατανοήσει τα κίνητρα των πράξεών τους και να ερμηνεύσει τις δαιδαλώδεις σκέψεις τους οδηγώντας τους, έστω και την τελευταία στιγμή, στην ευτυχία.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

Ακόμα φεύγει
Ευγενία Μπογιάνου
Πόλις 2014
Σελ. 246, τιμή € 14,00

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΜΠΟΓΙΑΝΟΥ