Γράψε Σβήσε

Αν πάρουμε τα πράγματα από την αρχή θα δούμε ότι η συγκεκριμένη ομάδα δεν είναι και τόσο καινούργια. Τα μέλη της ξεκίνησαν τις συναντήσεις τους από το 2008. Έγραφε καθένας τα κείμενά του και τα έδινε στην ομάδα να τα σχολιάσει. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες έχουν ήδη παρουσιάσει κατά μόνας είτε μυθιστορήματα (Αγγελική Μαρίνου Η άλλη ζωή, εκδ. Γκοβόστη, Π.Μ. Ζερβός Ανάμεσα, εκδ. Biblio), είτε νουβέλες (Γιούλη Αναστασοπούλου Ψυχή στην Κούλουρη, εκδ. Αλεξάνδρεια, Ελένη Χριστοφοράτου Ο θεατής, εκδ. Δωδώνη) είτε τέλος συλλογή διηγημάτων (Νίκος Ξένιος Το άχτι, εκδ. Φαρφουλάς).

Η ιδιαιτερότητα της «Γομολάστιχας» είναι ότι δεν έχει αρχηγό. Δεν έχει δάσκαλο-καθοδηγητή που να ορίζει το σωστό και το λάθος. Όλα τα κείμενα υποβάλλονται στην κρίση της ομάδας, η οποία κάνει παρατηρήσεις, προτείνει αλλαγές, φωτίζει πτυχές αθέατες, «ρίχνει» καινούργιες ιδέες και πολλές φορές εκτρέπει τη ροή του κειμένου προς σχολιασμό σε μια καινούργια, εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Εξ ού και ο υπότιτλος της συλλογής: «μου πήδηξες την ιδέα!».

Παρ’ όλο το χιουμοριστικό και παρεΐστικο κλίμα που, κατά πως φαίνεται, κυριαρχεί στην ομάδα, τα κείμενα της συλλογής διακρίνονται από αφθονία θεμάτων και ποικιλία ύφους. Οι οκτώ νέοι συγγραφείς καταπιάνονται με θέματα που άλλοτε θα μπορούσαν να ενταχθούν στη λογοτεχνία φρίκης (Π.Μ. Ζερβός, Κατερίνα Κορομπίλη), άλλοτε περιγράφουν ρεαλιστικές εικόνες από το σήμερα (Αγγελική Μαρίνου, Νίκος Ξένιος) έχοντας αναπτυγμένο ιδιαίτερα το κοινωνικό σχόλιο (Σοφοκλής Ρόκος) και άλλοτε χρησιμοποιώντας πολυσήμαντες λυρικές εικόνες (Ελένη Χριστοφοράτου). Ενδιαφέρον παρουσιάζουν, επίσης, ορισμένες από τις ιστορίες που μοιάζουν αλλόκοτες και εξορυγμένες από τα βάθη του ασυνείδητου (Γιούλη Αναστασοπούλου, Μανώλης Βελισκάκης).

Ο αναγνώστης της συλλογής θα έρθει σε επαφή με οκτώ νέες παλλόμενες συγγραφικές φωνές που με φρεσκάδα και πρωτοτυπία δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό μέσα από τα είκοσι ένα διηγήματα της συλλογής.

Η λειτουργία όμως της ομάδας δεν σταματάει εδώ. Τα μέλη της, όπως μας είπαν, θα συνεχίσουν να ανταλλάσσουν κείμενα, να κουβεντιάζουν τις ιδέες τους, να δέχονται και να ασκούν κριτική. Όλοι μαζί αλλά και καθένας ξεχωριστά δουλεύουν τα νέα τους κείμενα για να πραγματοποιήσουν το επόμενό τους βήμα μιας και, όπως μας τόνισαν, έχουν ήδη αποκομίσει τα κέρδη αυτής της συνεργασίας από την εξέλιξη της γραφής τους.