ladi se kamva

Για το μυθιστόρημα του Αλέξη Πανσέληνου «Λάδι σε καμβά» (εκδ. Μεταίχμιο). Κεντρική εικόνα: Φοιτητές συγκεντρωμένοι έξω από το Πολυτεχνείο στις 15.11.1973 γράφουν συνθήματα σε διερχόμενα τρόλεϊ «Κάτω η χούντα» © Ντίμης Αργυρόπουλος / Πρακτορείο Φωτογραφικών Επικαίρων Ελληνικού και Ξένου Τύπου.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Πολλαπλώς συκοφαντημένη, κουβαλώντας το σταυρό της Μεταπολίτευσης που ώδινεν όρος και έτεκεν μυν (για αρκετά χρόνια) και αποτάσσοντας, εν πολλοίς, τα πολιτικά και κοινωνικά προτάγματα που η ιστορική συγκυρία έριξε στην πλάτη της, η γενιά του Πολυτεχνείου έχει μείνει στο εθνικό φαντασιακό ως εκείνη που περισσότερο κατέστρεψε παρά δημιούργησε.

Είχε την τύχη ή την ατυχία να ζήσει μέσα σε ενδιαφέροντες καιρούς. Να δει την Ελλάδα να μπαίνει σε γύψο, να εφορμά (έστω ένα μέρος της) για να ρίξει τη χούντα και στη συνέχεια, περισσότερο πραγματίστρια και κυνική, να εξαργυρώνει τα επαναστατικά παράσημα με κομματικά οφέλη και άκρατη κοινωνική ανέλιξη. Ήταν όμως, όλοι έτσι; Όπως κάθε γενιά, έτσι κι αυτή, έδωσε τη δική της μάχη των αντιθέτων. Μπορεί η προκατάληψη να κόλλησε πάνω της σαν γκρίζα σφραγίδα, εντούτοις το ξέρουμε πολύ καλά πως δεν έγιναν όλα τα μέλη εκείνης της γενιάς βλοσυροί πολιτικάντηδες ή ανερχόμενοι αστέρες στα χρυσοποίκιλτα σαλόνια των νεόπλουτων που ενέσκηψαν ως μάστιγα από τη δεκαετία του ’80.

Υπήρξαν οι αφανείς, εκείνοι που δεν τα κατάφεραν, που δεν είχαν τη δύναμη να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα, να απορροφήσουν τους κραδασμούς της ελληνικής κοινωνίας που άλλαζε ραγδαία και μέσα στο γενικευμένο ρεύμα να καταφέρουν να κολυμπήσουν κι αυτοί με το δικό τους ρυθμό.

Το μέγα δίδαγμα της ζωής: τα όνειρα σπάνια γίνονται πράξη. Μα ακόμη κι αν γίνουν πάλι κάτι θα έχει διαφύγει και δεν θα έχει καταφέρει να εισχωρήσει στους πόρους της σκληρόπετσης πραγματικότητας.

Στο νέο του μυθιστόρημα Λάδι σε καμβά (εκδ. Μεταίχμιο) ο εμπειρότατος Αλέξης Πανσέληνος «τραβάει» από το πλήθος έναν τέτοιο ήρωα. Δίνει μορφή, υπόσταση και φωνή στον Σπύρο. Θα μπορούσε να είναι ένας οποιοσδήποτε Σπύρος εκείνης της γενιάς που για αλλού ξεκίνησε κι αλλού η ζωή τον πήγε. Το μέγα δίδαγμα της ζωής: τα όνειρα σπάνια γίνονται πράξη. Μα ακόμη κι αν γίνουν πάλι κάτι θα έχει διαφύγει και δεν θα έχει καταφέρει να εισχωρήσει στους πόρους της σκληρόπετσης πραγματικότητας.

Η ιστορία του Σπύρου ξεκινάει από το 1966, διαπερνάει τη χούντα και τη Μεταπολίτευση και φτάνει έως το σήμερα. Στην ουσία, λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με ένα κλασικότροπο μυθιστόρημα ενηλικίωσης όπου ένα κορυφαίο γεγονός και η αλληλουχία κάποιων άλλων, εξίσου σημαντικών, αλλάζουν τη ροή της ζωής του ήρωα, τον μεταλλάσσουν, του αναδιαμορφώνουν τον ψυχισμό, τις αποφάσεις και τελικά τη ζωή.

Ο Σπύρος είναι σπουδαστής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Η οραματική του προοπτική είναι να γίνει ένας ζωγράφος που θα αφήσει το χνάρι του στην εποχή. Που θα αναπλάσει με τον χρωστήρα του το δικό του πεπρωμένο. Οι γονείς του, μεγαλωμένοι σε εποχές δύσκολες, γρήγορα παρατούν τα δικά τους όνειρα. Ο πατέρας του που κάποτε ήθελε να γίνει μουσικός ξέμεινε πια με τις βελόνες του πλεξίματος της γυναίκας του να κάνει τον αρχιμουσικό. Κατέληξε να διευθύνει ένα μικρομάγαζο με ηλεκτρικά είδη στην Ιπποκράτους. Κλασική συντριβή, αλλά δεν θα είναι η μόνη που θα μας απασχολήσει στο μυθιστόρημα.

Ο πατέρας του θα συλληφθεί και θα εξοριστεί από τη δικτατορία. Ο Σπύρος θα αναγκαστεί να αφήσει κατά μέρος τη ζωγραφική και θα αναλάβει το μαγαζί.

Ο νεανίας και ορμητικός Σπύρος, το καλοκαίρι του ’66, θα βιώσει τη θέρμη, αλλά και τη απομάγευση του έρωτα. Θα φιλοξενηθεί από την οικογένεια του ζωγράφου Καραλή, επιστήθιου φίλου του πατέρα του, στη νησιώτικη κατοικία του. Η συνάντηση με τις δύο κόρες του Καραλή (εν προκειμένω: η οικογένεια αριθμεί ακόμη έναν γιο και τη σύζυγο) θα σταθεί καθοριστική στην πορεία του Σπύρου. Η λογική λέει πως η μεγαλύτερη κόρη (μεγαλύτερη κι από αυτόν), η Ειρήνη, θα αποτελούσε το αντικείμενο του πόθου του. Κι όμως, είναι η μικρή Γωγώ, το ανήλικο παιδαρέλι, που θα τον αναστατώσει.

Ζώντας μια ερωτική αμφιθυμία και μια αχαλίνωτη ελευθερία, σπάνια για έναν νέο μακριά από τον στενό οικογενειακό κύκλο, θα φτάσει αναπόφευκτα στο σημείο της σύγκρουσης. Η μικρή Γωγώ θα τον δει να κάνει έρωτα με τη μεγάλη αδελφή της και όλα θα καταρρεύσουν αυτοστιγμεί. Αυτή είναι η δεύτερη συντριβή πολύ πιο άμεση στον ψυχισμό του Σπύρου, καθώς θα εγγραφεί μέσα του πολύ βαθιά η ερωτική παραζάλη που βίωσε εκείνο το καλοκαίρι του ’66 στο νησί. Από τότε θα κουβαλάει για χρόνια εκείνες τις μέρες έρωτα και ρόδων στο Λιβάδι.

Η ζωή του έκτοτε θα είναι σαν τις βίαιες πινελιές που κάνει ένας ζωγράφος σε τραχύ καμβά. Ο πατέρας του θα συλληφθεί και θα εξοριστεί από τη δικτατορία. Ο Σπύρος θα αναγκαστεί να αφήσει κατά μέρος τη ζωγραφική και θα αναλάβει το μαγαζί. Μαζί με τη μητέρα του παλεύουν να φέρουν τον πατέρα του πίσω, καθώς η υγεία του στην εξορία ακολουθεί καθοδική πορεία. Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού για τον Σπύρο. Μόλις έχει ξεκινήσει να σκάβει τον λάκκο του.

Προσπέφτει ακόμη και σ’ έναν στρατιωτικό που είχε γνωρίσει στο νησί και τώρα έλυνε και έδενε με τους δικτάτορες. Αυτός ο κάποτε οραματιστής μιας άλλης ζωής να γίνει καταδότης των συμφοιτητών του για χάρη του πατέρα του; Η προοπτική είναι αρκούντως ζοφερή κι ας μην την εκπληρώνει. Μένει μακριά από όλες τις εξελίξεις. Ούτε καν στο Πολυτεχνείο δεν θα καταφέρει να μπει, καθώς τρώει ένα μπερντάχι ξύλο στα πέριξ και ανακρούει πρύμναν.

alexis panselinos

Ο Αλέξης Πανσέληνος (Αθήνα, 1943) έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και δοκίμια. Έχει βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (Η μεγάλη πομπή, 1986), το Βραβείο Μυθιστορήματος του περ. Διαβάζω (Σκοτεινές επιγραφές, 2012) και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κ. και Ε. Ουράνη) (Ελαφρά ελληνικά τραγούδια, 2018). Μυθιστορήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά, στα πολωνικά και στα ρουμάνικα.

Παρατάει εντελώς τη σχολή· η ζωγραφική τού είναι, πλέον, ένα ανυπόφορο βάρος. Ακόμη και η συνάντηση με τη μεγαλύτερη κόρη του Καραλή, εκείνες τις ταραγμένες ημέρες του Πολυτεχνείου, θα μοιάζει περισσότερο με παρωδιακό ιντερλούδιο και λιγότερο ως μια γλυκιά ανάμνηση από το παρελθόν. Η ζωή έχει προχωρήσει για όλους, εκτός από τον Σπύρο που ολοένα και περισσότερο γίνεται ένας στατικός ψίθυρος, μια ματαιωμένη φύση.

Είναι αυτή η αποδοχή της μετριότητάς του που δεν θα τον συντρίψει μεν, αλλά θα του κλείσει όλους τους λογαριασμούς του παρελθόντος. Ακόμη και την ανοιχτή πληγή με την μικρή τότε Γωγώ και τώρα σημαντική ζωγράφο με οικογένεια και καριέρα.

Η ζωή έχει προχωρήσει για όλους, εκτός από τον Σπύρο που ολοένα και περισσότερο γίνεται ένας στατικός ψίθυρος, μια ματαιωμένη φύση.

Παρά το γεγονός ότι το μυθιστόρημα είναι βραχύ, το πλάτος του είναι ευρύ και περιλαμβάνει μια σημαντική ιστορική περίοδο για τη χώρα που άλλαξε δραστικά την εικόνα της συμπαρασύροντας, όμως, στις φουρτουνιασμένες όχθες της ιστορίας πολλά άτομα. Ανάμεσα σ’ αυτά είναι και ο Σπύρος. Πέραν των χαρακτηριστικών της ιδιοσυστασίας του (εμφανής, καθώς εξελίσσεται η πλοκή) είναι ένα τυπικό γέννημα της εποχής του. Εζησε έντονα και κάηκε νωρίς. Δεν ήταν ο μόνος, αλλά σίγουρα είναι μια αντιπροσωπευτική περίπτωση ενός ανθρώπου που είδε να πέφτουν τα όνειρά του σαν τα φθινοπωρινά φύλλα.

metaixmio panselinos ladi se kamvaΗ λιτότητα και η πύκνωση σε τούτο το μυθιστόρημα πηγαίνουν χέρι χέρι. Ο Πανσέληνος, συγγραφέας που μας έχει συνηθίσει σε μυθιστορήματα μακράς πνοής, αποδεικνύει πως γνωρίζει τον τρόπο να λέει λίγα και να υποδηλώνει περισσότερα. Κάτι που το είχε κάνει, άλλωστε, και στο επίσης ολιγοσέλιδο μυθιστόρημά του Η κρυφή πόρτα (εκδ. Μεταίχμιο). Η συγγραφική του δεξιότητα αποτυπώνεται εύγλωττα στο πώς χειρίζεται τον κειμενικό χρόνο κάνοντας σταθερά άλματα μπρος και πίσω, αλλά και πώς δημιουργεί το απαραίτητο πλαίσιο ώστε ο ήρωάς του να αρχίσει να «ρέει» ολοένα και προς τα κάτω, δίχως στηρίγματα και έρμα.

Η αγαπημένη του μουσική «επένδυση» υπάρχει πάντα (αποτελεί σταθερό μοτίβο στα βιβλία του Πανσέληνου), όμως εδώ κυρίαρχη θέση έχει η ζωγραφική που κι αυτή στα μέρη μας άρχισε να αλλάζει δρόμους από την Μεταπολίτευση και μετά. Αίφνης, ο κλασικότροπος Καραλής βγαίνει εκτός κάδρου, ενώ οι νέοι ρεαλιστές αρχίζουν να δηλώνουν έντονα την παρουσία τους, κάτι που δεν αρέσει στον Σπύρο. Ο συγγραφέας καταγράφει αυτές τις αλλαγές και τους δίνει νοηματικό βάρος στο πώς διαμορφώνεται τελικά ο ψυχισμός του Σπύρου και η άπωσή του από τα καλλιτεχνικά πράγματα.

Είναι, εντέλει, όλα χαμένα γι’ αυτόν; Μέσα στον μονήρη και δύσκαμπτο βίο του οδεύει πλησίστιος προς ένα τέλος άγευστο, δίχως μια νότα συμπόνιας γι΄ αυτά που έζησε και τις μικροχαρές που πρόλαβε να γευτεί;

Η τελευταία σκηνή του μυθιστορήματος είναι άκρως υποβλητική και σαν κάπως να φέρνει την καταλλαγή στην πολλάκις τραυματισμένη ψυχή του Σπύρου έτσι όπως διευθύνει –σαν τον πατέρα του κι αυτός– κρατώντας βελόνες πλεξίματος το «Απομεσήμερο ενός φαύνου» του Ντεμπισί. Κάποιες φορές τα στερνά τιμούν τα πρώτα ακόμη και στις αποτυχίες τους.


 Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Μπλε ήλιος» (εκδ. Μεταίχμιο).

Απόσπασμα από το βιβλίο  

«Είχε πιάσει να φέγγει όσο η Ειρήνη μάταια προσπαθούσε με κάθε τρόπο να με κάνει να μπω μέσα της. Όλο κι όλο που μπορούσα (γιατί έτρεμα μήπως ακουγόμασταν κάτω) ήταν να προσπαθώ με το χέρι να τη φτάσω σε οργασμό, κάτι που κι αυτό απέτυχε. Είχε σηκωθεί από το κρεβάτι φουρκισμένη, ξαναμμένη και απογοητευμένη τόσο, που τα πρώτα σκαλιά τα κατέβηκε ολόγυμνη όπως ήταν· φαντάζομαι στο δρόμο για το δωμάτιό της να φόρεσε την κιλότα ή τουλάχιστον το πουκάμισο. Για να πω την αλήθεια, προσπάθεια να την απωθήσω δεν έκανα. Είχα ερεθιστεί αφάνταστα και ο πόθος με έσπρωχνε να κάνω ολοπρόθυμα αυτό που κι εκείνη ζητούσε. Υπήρχε όμως κάτι άλλο που με σταματούσε: αν το έκανα, από την άλλη μέρα τα πράγματα θα άλλαζαν είτε ήθελα είτε όχι, η Ειρήνη θα συμπεριφερόταν διαφορετικά».

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Παλμίτα» της Αντιγόνης Ζόγκα (κριτική) – Γυναίκες που διψούν για ζωή και αναγεννιούνται

«Παλμίτα» της Αντιγόνης Ζόγκα (κριτική) – Γυναίκες που διψούν για ζωή και αναγεννιούνται

Για το μυθιστόρημα της Αντιγόνης Ζόγκα «Παλμίτα» (εκδ. Ψυχογιός). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου «Παρένθεση». 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Μερικές φορές πρέπει να καείς για να ξαναγεννηθείς.» Όπ...

«Τσιγάρο βαρ;» του Σπύρου Κιοσσέ και «Κακό ανήλιο» του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Λόγια απλά και μετρημένα

«Τσιγάρο βαρ;» του Σπύρου Κιοσσέ και «Κακό ανήλιο» του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Λόγια απλά και μετρημένα

Για τη συλλογή διηγημάτων του Σπύρου Κιοσσέ «Τσιγάρο βαρ;» (εκδ. Μεταίχμιο) και του Κωνσταντίνου Δομηνίκ «Κακό ανήλιο» (εκδ. Ίκαρος). Oι διαφορετικές όψεις της ελληνικής επαρχίας. Κεντρική εικόνα: © Frederic Boissonnas.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...
«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (κριτική) – Αντιμεσσιανισμός σε ένα «τέλειο» μέλλον!

«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (κριτική) – Αντιμεσσιανισμός σε ένα «τέλειο» μέλλον!

Για το μυθιστόρημα του Θανάση Χειμωνά «Τρότζαν» (εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Ο Θανάσης Χειμωνάς με τη βοήθεια της Α.Ι. το 2073.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται τα κείμενα επιστημονικής φαντασίας που φαντάζονται ένα μέ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Η πλατφόρμα έδωσε στη δημοσιότητα το teaser trailer του σίριαλ 16 επεισοδίων που προσπαθεί να οπτικοποιήσει το εμβληματικό μυθιστόρημα «100 χρόνια μοναξιά» του νομπελίστα Κολομβιανού συγγραφέα. Κεντρική εικόνα: © Netflix. 

Επιμέλεια: Book Press

...
Στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος: Η Άννα Κοκκίνου διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» του Γεωργίου Βιζυηνού

Στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος: Η Άννα Κοκκίνου διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» του Γεωργίου Βιζυηνού

Την Κυριακή 28 Απριλίου στις 20:00 στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ θα πραγματοποιηθεί η τελευταία ανάγνωση της επιτυχημένης σειράς «Παραβάσεις / Αναγνώσεις», του θεατρικού αναλόγιου που επιμελείται η σκηνοθέτης Σύλβια Λιούλιου. Αυτή τη φορά, η Άννα Κοκκίνου συνεργάζεται με τον Νίκο Βελιώτη και διαβάζει τον «Μοσκώβ-Σελήμ» τ...

Μια βραδιά για τον Νίκο Γκάτσο στην Καλαμάτα

Μια βραδιά για τον Νίκο Γκάτσο στην Καλαμάτα

Καλεσμένοι στη βραδιά μιλούν για το έργο του κορυφαίου στιχουργού, ενώ θα ακουστούν και τραγούδια σε ποίηση Νίκου Γκάτσου με τη Μαρία Κρασοπούλου και τον Νικόλα Παλαιολόγο.

Επιμέλεια: Book Press

Ο Δήμος Καλαμάτας και ο Τομέας Λόγου και Γραμμάτων της Κ.Ε. «ΦΑΡΙΣ», διοργανώνουν...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις Ροπή επιδιώκουν μέσω των βιβλίων τους την αλληλεπίδραση των θετικών επιστημών με άλλα γνωστικά πεδία, δίχως διάθεση να απευθύνονται μόνο σε ειδικούς και «γνώστες». 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...
Aπό τον Γκάμπορ Μάτε έως τον Όσσο: 5 βιβλία για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή

Aπό τον Γκάμπορ Μάτε έως τον Όσσο: 5 βιβλία για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή

Πέντε βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα μάς δείχνουν τον δρόμο για μια πιο υγιή και ισορροπημένη ζωή, μέσα από δεδομένα που προέκυψαν από σημαντικές επιστημονικές έρευνες των τελευταίων ετών και από πολύτιμα αποστάγματα πνευματικής εμβάθυνσης. 

Γράφει η Ελεάνα Κολοβού 

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ