Πέντε νέες συλλογές ελληνικής και μεταφρασμένης ποίησης κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν. Εικόνα: Πορτραίτο της Ζαν Εμπιτέρν από τον Αμεντέο Μοντιλιάνι.
Επιμέλεια: Book Press
Γνωρίζουμε τον κόσμο της ποίησης μέσα από πέντε νέες συλλογές δημιουργών από την Ισπανία, την Αλβανία και την Ελλάδα. Ο σπουδαίος Αλβανός ποιητής Πρετς Ζόγκαϊ μεταφράζεται πρώτη φορά στα ελληνικά, η Ισπανίδα Νούρια Μπάριος σε μια ποιητική εξερεύνηση της Οδύσσειας μέσα από τα μάτια αυτής που έμεινε πίσω, της Πηνελόπης, η Ασημίνα Ξηρογιάννη επιστρέφει με τη δέκατη ποιητική της συλλογή, ενώ η Ηλέκτρα Νησίδου και ο Δημήτρης Λόντος κάνουν το πρώτο τους εκδοτικό βήμα.
Πρετς Ζόγκαϊ, Πλησίασε, του ποιητή ευλογημένη ώρα (μτφρ. Νίκος Κατσαλίδας)
Ο Πρετς Ζόγκαϊ (Preç Zogaj) είναι γνωστός στη χώρα του ως ποιητής δύο εποχών: αυτής που συμπίπτει με τα τελευταία χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, και εκείνης του δημοκρατικού ανοίγματος της χώρας μετά το 1990. Το ποιητικό του έργο μπορεί να διαβαστεί ταυτόχρονα ως ποίηση ερωτική, προσευχή, διαμαρτυρία, στιγμή διαλογισμού ή πένθους, και λιτανεία.
Χτεσινή και σημερινή
η Αθήνα είναι όμορφη,
μα εκείνα τα κοριτσίστικα δάκρυα
σαν δυο βρυσούλες κύλησαν,
στριφογύρισαν και μάργωσαν
γύρω από το λευκό αγαλματάκι της μνήμης μου.
Τα σέρνω μαζί μου,
πλεξίδα και είδος
του θαύματος.
Νούρια Μπάριος, Νοσταλγία για τον Οδυσσέα (μτφρ. Άννα Βερροιοπούλου)
Ποια είναι η πραγματική ιστορία της Πηνελόπης; Πόσα, αλήθεια, γνωρίζουμε για εκείνη;
Αν και πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές και καθοριστικές φιγούρες της Οδύσσειας, ο Όμηρος δεν μας άφησε παρά ένα σκαρίφημα του γυναικείου αυτού χαρακτήρα. Ωστόσο, χωρίς αυτήν, οι περιπέτειες και η επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη χάνουν το νόημά τους.
Πολυμήχανη όπως ο Οδυσσέας, συγγράφει
η Πηνελόπη
με τα νήματα που τη δεσμούν.
Βελονιασμένη.
Βελονιάζοντας ασταμάτητα.
Άκου, Όμηρε!
Ασημίνα Ξηρογιάννη, Η καρδιά της γινόταν ποτάμι
Αλλά τώρα σκέψου
πως σε αγκαλιάζω σφιχτά.
Και σου στέλνω τη θάλασσα
Σου ψιθυρίζω τον ουρανό
Σε κοιμάμαι.
Ηλέκτρα Νησίδου, Affectus
Σ’ αγαπώ τόσο πολύ,
που νομίζω ότι το κελαηδούν τα πουλιά.
Τα σύννεφα το γράφουν αχνά
μες στο λευκό τους χρώμα.
Τα νερά της λίμνης κυκλικά το σχηματίζουν
και τα παιδιά το ψιθυρίζουν, γελώντας, το ένα στο άλλο.
Δημήτρης Λόντος, Τύραννοι και αρουραίοι
Λύκος – λύκος μπήκε στο μαντρί
και τα πρόβατα φοβήθηκαν πολύ.
Αμέσως τρέξαν στον τσοπάνη
που ’τανε τ’ αφεντικό στη στάνη.
Αχ, τα καημένα, ψάχνουν προστασία
απ’ του λύκου τη μανία.
Τα σκυλιά αρχίζουν να γαβγίζουν
και τον λύκο φοβερίζουν.
Μη φοβάστε προβατάκια,
σας φυλάνε τα σκυλάκια.
Άλλος είν’ αυτός, που θα πάρει τη ζωή σας
και θα πουλήσει το κορμί σας.
