fovou ta vrefoi kentriki

Για τη συλλογή διηγημάτων του Γιάννη Πάσχου «Φοβού τα βρέφη» (εκδ. Περισπωμένη).

Της Βούλας Σκαμνέλου

Ο τίτλος του βιβλίου Φοβού τα βρέφη δίνεται από το ομότιτλο μικροαφήγημα, που βρίσκεται λίγο πριν από το τέλος της συλλογής. Η προστακτική του τίτλου, σε δεύτερο πρόσωπο, ασυνήθης και απρόβλεπτη, προειδοποιεί για τον φόβο που είναι ανάγκη να νιώθουμε, εξαιτίας του βρεφικού «ιμπεριαλισμού». Όπως σημειώνεται στην προμετωπίδα, ο άνθρωπος-βρέφος, αφού έχει καταλάβει τα πάντα, «σαν λαιμητόμος κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας», καραδοκώντας να μας κόψει το κεφάλι. Και έτσι ακριβώς, αναποδογυρίζει η φυσική εικόνα των βρεφών, τα οποία παραπέμπουν σε αδυναμία, νανουρίσματα, ταχταρίσματα, χαρά και αθωότητα, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό της περιέργειας και την αίσθηση πως η ροή της ανθρώπινης κανονικότητας έχει διασαλευτεί.

Μια άλλη συνήχηση βρίσκει ο τίτλος στον στίχο του Βιργίλιου «Φοβού τους Δαναούς», στα λόγια που εκφέρει Λαοκόων, Tρώας ιερέας του Απόλλωνα, κι ας έπνιξαν αυτόν και τους γιους του ύστερα τα δυο φίδια που έστειλε η Αθηνά. Κι εδώ έχουμε ένα άλλο αναποδογύρισμα του κόσμου ως προς την ηθική των ολύμπιων θεών, αφού ουδόλως ενδιαφέρονταν για δίκαιο και αλήθεια σχετικά με τον δούρειο ίππο. Στο φοβικό σύμπαν του βιβλίου, εξελίσσεται μέσα από τον μαγικό ρεαλισμό, με υπερρεαλιστικές εικόνες, η μυθοπλασία απίθανων και μη λογικών συμβάντων. Ο θανάσιμος κίνδυνος των βρεφών-ανθρώπων γεννάνε τον τρόμο, αφού έχουν κατακτήσει, όπως καταγράφεται στο βιβλίο, τις επτά κοινωνικές και πολιτικές πύλες και τις έχουν μετατρέψει σε επτά κύκλους γνήσιας γήινης κόλασης: οικογένεια, εκπαίδευση, στρατόπεδο, δημαρχείο-δικαιοσύνη, ντορμιτόρια-εκκλησίες, πνευματικό κέντρο-πανεπιστήμιο, και νοσοκομεία. Τα πιστοποιημένα επτά θαύματα της αποτυχίας, που προκαλούν βδελυγμία και αηδία, αναλύονται διεξοδικά, με τραγικότητα, σαρκασμό και συχνά φέρνουν κλαυσίγελο, ενώ υπενθυμίζουν τη χρήση του επτά σε πλείστα πολιτισμικά αποθέματα: επτά σοφοί, επτά εκκλησίες, επτά ρομφαίες, επτά σαλπίσματα, επτά νάνοι, επτά άγγελοι, επτά σφραγίδες, επτά ημέρες της δημιουργίας. Το βιβλίο κλείνει με μια παραμυθητική αναφορά σε γιορτινό τραπέζι με τη Χιονάτη και τελειώνει με ένα άρτιο επίμετρο του Κώστα Καραβίδα.

Στο φοβικό σύμπαν του βιβλίου, εξελίσσεται μέσα από τον μαγικό ρεαλισμό, με υπερρεαλιστικές εικόνες, η μυθοπλασία απίθανων και μη λογικών συμβάντων. 

Η υπερρεαλιστική γραφή του Πάσχου, βαθιά επηρεασμένη από την ψυχανάλυση, συνυφαίνει πίνακες σκοτεινούς και αφηγήσεις σκηνών που υπερβαίνουν τη λογική, επιτρέποντας στον παντοδύναμο αφηγητή έναν «κηρυγματικό» λόγο, καταγγελτική γραφή που έχει τουλάχιστον επτά μαστίγια, φωνές διαμαρτυρίας και ανατροπές. Αναφορές συγκεκριμένες γίνονται στον ζωγράφο Φράνσις Μπέικον, που διακοσμεί «τον οίκο της αδιακρισίας», τον Γκόγια με τον σκύλο του εξωφύλλου, τον Μαξ Ερνστ και τους συγγραφείς Μπάλαρντ, Μπάρνερ, Σίμονς και Χάξλεϊ, εκπροσώπους μιας τρομερής απεικόνισης του κόσμου της επιστημονικής φαντασίας που ακουμπάει στον ολοκληρωτισμό. Η λογοτεχνία όμως του φανταστικού εμπεριέχει κοινωνική και πολιτική κριτική. Με αυτό τον τρόπο, στηλιτεύονται πτυχές της επιστήμης και της τεχνολογίας που έχουν προκαλέσει ακραίες συνέπειες, δυστοπικές απολήξεις και τερατουργίες. Το βιβλίο κάνει χρήση υπερρεαλιστικών εικόνων, αφού ο υπερρεαλισμός έχει επιλεγεί από τον συγγραφέα ως ρεύμα αισθητικό, που θα εκφράσει τα φρικώδη συμβάντα της αποδόμησης κάθε «κανονικότητας» της ζωής, σ’ αυτό τον νέο «θαυμαστό κόσμο». Τα επτά θαύματα της αποτυχίας ανακαλούν τη λίστα των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων, που μόνο ο σατανάς τα ενσωματώνει όλα, όπως λέει ο Κ.Θ. Δημαράς στο κείμενό του «Χειροθεσία», ενθυμούμενος ένα διήγημα με την ιστορία ενός ασκητή και του σατανά που πήρε μορφή ανθρωπινή.

Η διά της γραφής ξενάγηση του Πάσχου στα βορβορώδη θεσμικά δώματα φρικαλέων συμβάντων και εφιαλτικών δρώμενων ενός διεφθαρμένου βίου, με αυτουργούς τα βρέφη-ανθρώπους, ανακαλούν σημεία από εικόνες της Αποκάλυψης του ευαγγελιστή Ιωάννη. Και πιότερο γίνεται η ανάκληση παραδοξολογικά με το ποίημα του Μπλέικ, του παράξενου προφήτη-οραματιστή και χαράκτη, ζωγράφου του «Φαντάσματος ενός Ψύλλου» (1819):

«Γέρασα στην Αγάπη απ’ το επτά ως το Επτά φορές Επτά
κι είπα στην κόλαση, να με λυτρώσει απ’ τ’ Ουρανού τα Αγαθά».

Ένας γόνιμος παραλληλισμός μπορεί να γίνει επίσης με την ποιητική συλλογή του Γιάννη Δάλλα Επτά πληγές (1950), με την παρατήρηση πως ο πρώιμος Δάλλας κινείται στα πρώτα του έργα σε κατευθύνσεις υπερρεαλιστικές. Σ’ αυτή τη συλλογή ο Δάλλας βρυχάται ως βάρδος και προφήτης, μιλώντας για τη συμπαντική φωτιά των οραμάτων του «απ’ τα συντάραχα του αιώνα». Κι ο Μίλτος Σαχτούρης, αγαπημένος ποιητής του Πάσχου, για τον οποίο έχει γράψει ένα από τα πιο ωραία κείμενα, στο ποίημα «Δαιμονολόγιο» από την ποιητική συλλογή «Έκτοτε» (1996), είκοσι τέσσερα έτη πριν, δίνει τη σύνοψη του Φοβού τα βρέφη:

«Δαίμονες και Δαιμόνισσες
δαιμονίζονται στην ακτή
χαριεντίζονται μεταξύ τους
ετοιμάζουν τα νέα δαιμονάκια
που θα βασιλέψουν
σ’ αυτή τη γη
που είναι πια δική τους.

Μακριά στον ορίζοντα
σε μια κόκκινη θάλασσα
μέσα σε ψεύτικους καπνούς
βυθίζεται ένα καράβι».

Στο βιβλίο του Πάσχου «η τρυφερότητα του πιγκουίνου», στην οποία αναφέρονται ο Λόρκα κι ο Νερούδα, καθώς συζητούν για τον ποιητή Ρουμπέν-Δαρίο, βρίσκεται στα μικρά ξέφωτα ποίησης μετά από κάθε περιγραφή ενός θαύματος της αποτυχίας, στα σημεία εκείνα που πέφτει η ένταση της σκληρής αφήγησης, καθώς εξιστορούνται οι πράξεις αθλιότητας. Οι αναγνώστες/αναγνώστριες θα απολαύσουν σ’ αυτά μικρά σπαράγματα νοσταλγίας και τρυφερότητας, λίμνες άμυνας και αντίρρησης. Το βιβλίο αναφέρεται επίσης στους αρχαιοκάπηλους της ζωής, σταθερό μοτίβο, καθώς και στο ποιητικό πιστεύω του αφηγητή, κοσμολογικό αντίδοτο στον γενικότερο ορυμαγδό. Το συγκεκριμένο σύμβολο πίστεως ξετυλίγεται σε έξι ατρόμητους στίχους:

«Με την αμοίραστη κληρονομιά της φύσης
πλέκω φωλιά,
δεν έχω ανάγκη τίποτα από ό,τι εσκεμμένα
μου προσφέρεις σαν καταφύγιο και ελπίδα.
Η ζωή είναι σοφή λέω,
αν είναι να φυσήξει, ας φυσήξει».

Οι στίχοι λειτουργούν και ως λόγος εξορκιστικός προκειμένου να αποτραπεί ο αφανισμός της ζωής από τα βρέφη, προεξοφλώντας το κακό τέλος τους. Αν συνηχεί στους παραπάνω έξι στίχους –μακρινός απόηχος– ο «Οδηγητής» του Βάρναλη, κι ας φαίνονται τόσο διαφορετικές οι σημασίες, δεν πειράζει καθόλου.

fovou ta vrefi

Κάποιοι από τους συγγραφείς-πεζογραφικές και ποιητικές αναφορές, των διηγημάτων του Γιάννη Πάσχου, τους οποίους επισημαίνει στο κείμενό της η Βούλα Σκαμνέλου.
Επάνω: Βιργίλιος, Πάμπλο Νερούδα, Κώστας Βάρναλης
Μέση: Γιάννης Δάλλας, Γουίλιαμ Μπλέικ, Μίλτος Σαχτούρης
Κάτω: Ο Γιάννης Πάσχος

Τα κείμενα που αναλύουν τα θαύματα των αποτυχιών στάζουν οργή και θυμό εναντίον της εγκαθιδρυμένης εξουσίας, που εξαπατά, τρομοκρατεί και καταστρέφει, προσδοκώντας κέρδη, συμμόρφωση, υποταγή και εξάρτηση. Παράλληλα, είναι έκδηλο το πάθος με το οποίο γράφεται το βιβλίο και η αγανάκτηση που εκλύεται απ’ αυτό. Η αγανάκτηση μπορεί να αντιστρέψει ως δύναμη δημιουργική την εφιαλτική πραγματικότητα. Ο καταστροφέας άνθρωπος-βρέφος αποκαλείται γελοίος θηρευτής και φαρμακευτής της απεραντοσύνης, αποστάτης και προδότης της φύσης. Όλα όσα έπραξε και πράττει: ανθρωποφαγίες, σταυρώσεις, αφανισμούς λαών, εκπορνεύσεις και άπειρα εγκλήματα, κατέληξαν στην πιο χυδαία απομάγευση του κόσμου, χωρίς οράματα, ιερό και όσιο, με ερμηνείες «στυφές, στεγνές, κούφιες και μίζερες». Ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί συναίνεσαν σε όλα και έγιναν κωδωνοκρούστες των ηγεμόνων-βρεφών. Ο άνθρωπος-βρέφος τα έχει μαγαρίσει όλα και έχει γίνει θηρίο ανήμερο, εξουσιαστής και αχόρταγη φύση, με συνεχόμενες μεταλλάξεις και μεταμορφώσεις, ανοίκειες πράξεις και παρεκτροπές μιας στοιχειώδους θεσμικότητας. Φυτρώνει και βρίσκεται παντού, διαταξικός και απρόσβλητος, επιβάλλοντας την απολυταρχία του και αφήνοντας πίσω του «μονοκύτταρους οργανισμούς», την πράσινη γλίτσα και τα μικρόβια. Μοναδικός του σκοπός να συντηρηθεί το μικρόβιο που κάνει τα πάντα να νοσήσουν.

Σ’ αυτή την αντιστροφή του κόσμου, που ακόμα και τα παραμύθια διώκονται, νεκροί και ζωντανοί ανταλλάσσουν θέσεις και ρόλους. Στους επτά κύκλους της κόλασης, οι μητέρες δεν κόβουν ποτέ τον ομφάλιο λώρο των παιδιών τους, αλλά τον τυλίγουν γύρω από τον λαιμό τους, ζουν μέσα στην έμφυλη βία, κάθε μήνα αλλάζει ο χασάπης της οικογένειας, στα σχολεία διδάσκουν κάθε αισχρότητα, στα ταβάνια των τάξεων είναι ταριχευμένα κεφάλια δασκάλων που δεν συμμορφώθηκαν, η εκκλησιαστική διδασκαλία των απογόνων των αργυραμοιβών περιλαμβάνει κάθε βασανιστήριο, δεν υπάρχει διάκριση δημόσιας και ιδιωτικής ζωής, και όλοι βρίσκονται με όλους συνεχώς, σε σεξουαλικές συνευρέσεις όλων των τύπων. Στα νοσοκομεία, το άγαλμα του Ιπποκράτη, το οποίο οι γιατροί μεταμορφωμένοι σε έντομα χαιρετούν στρατιωτικά, παρουσιάζεται με στολή σπανιόλας, φέσι πορτοκαλί και πράσινες πουέντ. Κοντολογίς, όλοι έχουν απολέσει τις ανθρώπινες ιδιότητες και συμπεριφέρονται, όπως τέρατα εξωγήινης μορφής, μέσα από πολυμορφίες βιολογικής ύλης.

Με διεισδυτικότητα ο αφηγητής έγραψε για τις φρικτές εκδοχές της ζωής, σαν ένας ανατόμος της φρίκης, που αποκαλύπτεται προδρομικός, καθώς πέφτουν ένα ένα τα επτά πέπλα της Σαλώμης. Ίσως είναι το πρώτο βιβλίο του Πάσχου όπου στη γιγαντομαχία του καλού και του κακού, το κακό ζωγραφίζεται τόσο μαύρο, σαν κατράμι.

Η ειδίκευση του Πάσχου στη Μοριακή Βιολογία, στους υδρόβιους οργανισμούς και την ιχθυολογία, τον προσανατολίζει στο να γνωρίζει τι δεν πρέπει να γίνεται και τι γίνεται ως προς τη διατήρηση της ζωής, παρακολουθώντας τη φθορά και την καταστροφή του πλανήτη καλειδοσκοπικά. Η αφηγημένη κόλαση ιστορείται από τον αφηγητή με συνεχείς δειγματικές αναφορές στην παγκόσμια πολιτισμική ιστορία σε όλους τους αιώνες: Ιησούς που εκδιώκει από τον ναό εμπόρους και αργυραμοιβούς, Υπατία, δολοφονημένοι δικαστές που κυνήγησαν τη μαφία και κρίθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες ένοχοι, ο χριστιανός φιλόσοφος και φυσικός Ιωάννης Φιλόπονος, ο Χριστόφορος Κολόμβος και τα κομμένα χέρια της φυλής Αράουακ και η αιματοχυσία τους.

Συνοψίζοντας: Με διεισδυτικότητα ο αφηγητής έγραψε για τις φρικτές εκδοχές της ζωής, σαν ένας ανατόμος της φρίκης, που αποκαλύπτεται προδρομικός, καθώς πέφτουν ένα ένα τα επτά πέπλα της Σαλώμης. Σχολιάζει και αξιολογεί όσα δυστοπικά συμβαίνουν, ενώ στη συνέχεια παρακολουθεί τις πτώσεις που εμποδίζουν την ανθρώπινη άνοδο, τη συντήρηση της ανθρώπινης ουσίας, συμμετέχοντας ενεργά με παροξυσμό, εικονίζοντας αυτή την εν κόσμω τερατολογία, τη «γιορτή των τεράτων», διαβολική και διεστραμμένη συγχρόνως, που είναι η πραγματικότητα των βρεφών-άλιεν. Διαλεγόμενος μαζί της, κρατεί και τον ρόλο του χορού. Στο υπόγειο της κολασμένης πραγματικότητας, «τα πετρώματα που σαλεύουν ακούγονται και το πύρινο κομμάτι της γης που βράζει». Ίσως είναι το πρώτο βιβλίο του Πάσχου όπου στη γιγαντομαχία του καλού και του κακού, το κακό ζωγραφίζεται τόσο μαύρο, σαν κατράμι. Όλα ρέουν σε μια συνεχή μετάλλαξη κινηματογραφικής ταινίας τρόμου, άγριας επιστημονικής φαντασίας, όπου το κακό εκτυλίσσεται σε όλες τις εκφάνσεις του, στο ανοίκειο και στις διασαλεύσεις του βίου που επιφέρει. Όλα καταβυθίζονται, υγρές αποσυνθέσεις που βρομούν σάπιο μήλο, ενώ επιφανειακά η ζωή φαίνεται πως συνεχίζεται μόνο ως προς την προσποίησή της. Η σκοτεινιά της αβύσσου αφηγημένη με σκληρή γλώσσα και ωμότητα ομολογεί τον κυνισμό της ανατομίας της φρίκης, ενώ η εκδίκηση για την ύβρη που συντελέστηκε εναντίον της φύσης και του περιβάλλοντος θα προκύψει από τα μικρά πλάσματα της θάλασσας, τις μέδουσες, τους αχινούς και τα μικρά όστρακα.

* Η ΒΟΥΛΑ ΣΚΑΜΝΕΛΟΥ είναι φιλόλογος.


pasxos exΦοβού τα βρέφη
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΣΧΟΣ
ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ 2020
Σελ. 72, τιμή εκδότη €10,00

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΣΧΟΥ

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Όσο περιμένεις να συμβεί», του Γιάννη Τσίρμπα (κριτική)

«Όσο περιμένεις να συμβεί», του Γιάννη Τσίρμπα (κριτική)

Για το βιβλίο του Γιάννη Τσίρμπα με τίτλο «Όσο περιμένεις να συμβεί» (εκδ. Gutenberg).

Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου

Ο Γιάννης Τσίρμπας πρωτοε...

«Ας φύγουμε λοιπόν» του Αλέξανδρου Διαμαντή (κριτική)

«Ας φύγουμε λοιπόν» του Αλέξανδρου Διαμαντή (κριτική)

Για τη νουβέλα του Αλέξανδρου Διαμαντή «Ας φύγουμε λοιπόν», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και «καταλήγει να εκφράζει τον θρήνο μιας γενιάς, η οποία ενηλικιώθηκε απότομα και εξίσου απότομα προσγειώθηκε». Κεντρική εικόνα: Οι Jeanne Moreau, Oskar Werner, Henri Serre στην ταινία του François Truf...

«Πλατωνικοί διάλογοι, ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική)

«Πλατωνικοί διάλογοι, ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική)

Για το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι, Ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα: Men with Boxes on Head, Brunswick, GA, 2001 © Rodney Smith (1947- 2016)

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Άντρες και γυ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πέντε μήνες μετά τη δολοφονική επίθεση, ο Ρούσντι βγάζει νέο βιβλίο – Το μήνυμά του: «Οι λέξεις είναι οι μόνοι νικητές»

Πέντε μήνες μετά τη δολοφονική επίθεση, ο Ρούσντι βγάζει νέο βιβλίο – Το μήνυμά του: «Οι λέξεις είναι οι μόνοι νικητές»

Πέντε μήνες μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχθηκε ενώ ετοιμαζόταν να δώσει μια διάλεξη στη Νέα Υόρκη, ο συγγραφέας των «Σατανικών Στίχων» βγάζει νέο βιβλίο. Το μυθιστόρημα «Victory City» του Σαλμάν Ρούσντι έχει ηρωίδα μια νεαρή ποιήτρια που ζει τον 14ο αιώνα στη νότια Ινδία. Τα βιβλία του Ρούσντι κυκλοφορούν σ...

«Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» του Δημήτρη Αγγελή (κριτική)

«Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» του Δημήτρη Αγγελή (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση του Δημήτρη Αγγελή «Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» (εκδ. Πόλις).

Γράφει ο Διογένης Σακκάς

Η ποιητική συλλογή Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου του Δημήτρη Αγγελή εκτείνεται σε είκοσι εννέα ποιήματα, χωρισμέν...

Καζούο Ισιγκούρο: «Το να είσαι υποψήφιος για Όσκαρ είναι συναρπαστικό»

Καζούο Ισιγκούρο: «Το να είσαι υποψήφιος για Όσκαρ είναι συναρπαστικό»

Τη φετινή χρονιά, ανάμεσα στους υποψηφίους για το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου βρίσκεται και ο νομπελίστας Kazuo Ishiguro, για το σενάριο της ταινίας «Αισθάνομαι ζωντανός», μια διασκευή του «Ikiru» του Akira Kurosawa. Ο συγγραφέας μίλησε για την υποψηφιότητά του σε πρόσφατη συνέντευξή του στο The Wrap. Τα...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Όιγκεν Ρούγκε [Eugen Ruge] «Τις μέρες που λιγόστευε το φως» (μτφρ. Τεό Βότσος), το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

1 ΟΚΤΩΒΡΙ...

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μακρόπουλου «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον», που θα κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γιανγκσὶ-ντιέναο (τρεῖς σκηνὲς)  ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ