alt

Για το αφήγημα της Ανθούλας Δανιήλ «Δεκαετίες τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα» (εκδ. Βακχικόν).

Του Γιώργου Βέη

«Ο αναγνώστης από όποιο σημείο και αν πιάσει το νήμα, δεν θα χαθεί σε λαβύρινθο.
Μια Αριάδνη θα είναι πάντα εκεί και θα τον ξαναφέρνει στο φως».
(Aπό το βιβλίο)

Η Ανθούλα Δανιήλ, έτοιμη να εντοπίσει κάθε φορά και να εξάρει το αμιγές πνευματικό στοιχείο του βίου μας, μελετά εδώ σε βάθος τα αντικείμενα εκείνα τα οποία συγκεντρώνουν σε γόνιμες περιστάσεις την όντως διαχρονικά ασκημένη, εντατική προσοχή της.

Γνωρίζει εκ του ασφαλούς, μεταξύ άλλων: α) πώς να ομαδοποιεί τις διάφορες σημασίες των συγκεκριμένων παραστάσεων, για να οδηγηθεί σε ένα κρίσιμο ξέφωτο του ειδικότερου νοήματος, β) πώς να διατηρεί ακώλυτη την επαγωγική πολιτική των συλλογισμών και γ) πώς να συναιρεί τις ποικιλίες των αιτίων και των αιτιατών της μετουσίωσης του πραγματικού σε αισθητικές εμπεδώσεις. Έχοντας ήδη εξοικειωθεί με το σημαντικότερο μέρος του έργου, το οποίο εκάστοτε την αφορά, η συγγραφέας επαληθεύει τις αρχές της. Προβάλλοντας διαδοχικά και διεξοδικά τις ειδοποιούς διαφορές, τα ουσιώδη χαρακτηριστικά και την όποια σημασιολογική προοπτική των όψεων του ενδιαφέροντός της, ταξινομεί αντανακλάσεις στοχασμού.

Προβάλλοντας διαδοχικά και διεξοδικά τις ειδοποιούς διαφορές, τα ουσιώδη χαρακτηριστικά και την όποια σημασιολογική προοπτική των όψεων του ενδιαφέροντός της, ταξινομεί αντανακλάσεις στοχασμού. 

Η ολοκλήρωση μιας περιεκτικής αλλά ευθύβολης αποτίμησης του συγκεκριμένου αισθητικού προϊόντος τελείται με υποδειγματική συνέπεια. Το δε γλωσσικό τακτ είναι εμφανές. Οι έννοιες, οι ενδεχομένως κεκρυμμένες ή απλώς αφανείς, πλην όμως αποφασιστικές για την ποθητή, δηλαδή την εντέλει πρόσφορη ερμηνεία του έργου, παρατάσσονται συστηματικά στην οθόνη του κριτικού νου. Μαζί με τα πιθανά συμφραζόμενά τους διαρθρώνεται το νέο κείμενο μέσα στη μήτρα του ειδώλου. Το δε έργο του όποιου δόκιμου Άλλου, όπως ακριβώς υπογραμμίζει ο Μισέλ Φουκό, «είναι ικανό να εισάγει κάποια σημαντική διαφορά στο πεδίο της γνώσης, με τίμημα έναν ορισμένο κόπο εκ μέρους του συγγραφέα όσο και του αναγνώστη, και με τελική ανταμοιβή μια ορισμένη απόλαυση, ήτοι πρόσβαση σε μια διαφορετική μορφή της αλήθειας» (βλ. την Επιλογή από τα Ditset écrits, εισαγωγή-επιλογή-μετάφραση: Θανάσης Λάγιος, εκδ. Στιγμή). Η λέξη συνεπώς είναι χρήση. Κατεξοχήν αποδοτική: η καθαρότητα των εκφάνσεων της Ανθούλας Δανιήλ μαρτυρεί εμμέσως πλην σαφώς τη διάρκεια της μαθητείας της γραφής της στην ικανοποίηση του ζωτικού αιτήματος της ακριβολογίας.

Ο διηγητικός φορέας βιογραφεί και εν μέρει αυτοβιογραφείται με την ίδια πάντα ευχέρεια. Η επάρκειά του υποστηρίζει τις αποτυπώσεις του λόγου από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Έτσι στο ερώτημα του Ζαν-Μαρί Σεφέρ «τι είναι η γνώση, αν όχι μια αλληλεπίδραση ανάμεσα σε δυο χωροχρονικές πραγματικότητες, το άτομο και το περιβάλλον του, δηλαδή μια εμπειρική διαδικασία, και όχι ένας καθρέφτης;», η συγγραφέας απορρίπτει συνοπτικά, όπως θα περίμενε άλλωστε κανείς, τον απλό βλεφαρισμό του Ναρκίσσου, εξάρχου του αυτισμού, δείχνοντας σταθερά προς τη μεριά των δυναμικών σχέσεων του εγώ και του ευρύτερου πλαισίου των πνευματικών ζυμώσεων, οι οποίες το καθορίζουν σε έναν βαθμό.

Το αποτέλεσμα συνιστά, μεταξύ άλλων, σειρά παραγωγικών ωσμώσεων πολλαπλών συγκινήσεων, και ορισμένων απρόβλεπτων, αλλά συμβατών εντέλει κειμενικών πορισμάτων.

Το αποτέλεσμα συνιστά, μεταξύ άλλων, σειρά παραγωγικών ωσμώσεων πολλαπλών συγκινήσεων, και ορισμένων απρόβλεπτων, αλλά συμβατών εντέλει κειμενικών πορισμάτων. Οι αλλεπάλληλες προσλήψεις ποικίλων αισθητικών μορφωμάτων του πρόσφατου ή και απώτερου καλλιτεχνικού παρελθόντος, οι γόνιμες εξοικειώσεις με ρεύματα και Σχολές δημιουργικής στρατηγικής αποδεικνύουν ομολογουμένως στην πράξη τις εξειδικευμένες, επαγγελματικές δεξιότητες της συγγραφέως. Οι διαλεκτικοί συγκερασμοί κρίσεων και αποτιμήσεων διακριτών έργων πολιτισμού, οι διεξοδικές κι άλλο τόσο ευρηματικές διερμηνείες πλείστων λογοτεχνικών έργων, αλλά και οι αιφνιδιαστικές συσχετίσεις δεδομένων, τα οποία προέρχονται από τον ευρύτερο εικαστικό χώρο, τον κινηματογράφο, το θέατρο και βεβαίως από τη μουσική και τον χορό, ανανεώνουν ευεργετικά το αναγνωστικό ενδιαφέρον. Έχει αποκλειστεί εκ των προτέρων μάλιστα η πιθανότητα του εκμαυλισμού ή ακόμη και του βιασμού του πράγματος από την ιδέα. Η αλληλεξάρτηση αλλά και ο σεβασμός του πρώτου από τη δεύτερη συνιστά ασφαλώς δέσμευση βίου από την πλευρά της συγγραφέως. Κοντολογίς, η γραφή μας σπεύδει να μας υπενθυμίσει εδώ ότι όντως «κάθε πράγμα προσπαθεί, όσο εξαρτάται από το ίδιο, να εμμείνει στο είναι του» (βλ. Σπινόζα Ηθική, ΙΙΙ, πρόταση 6). Εξού και η διακριτική μεταχείριση των επιλεγμένων ζητημάτων ανάλυσης.

alt

Η Ανθούλα Δανιήλ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, υπηρέτησε στη δημόσια Εκπαίδευση και στο Υπουργείο Παιδείας. Μετεκπαιδεύτηκε και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην Νεοελληνική Φιλολογία, παρακολούθησε μαθήματα Αρχαίου Δράματος. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών και της Εταιρείας Συγγραφέων. Συνεργάστηκε με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για συγγραφή και Κρίση Σχολικών βιβλίων και DVD για 12 Έλληνες λογοτέχνες. Δημοσίευσε βιβλία και άρθρα για τον Ελύτη, τον Σεφέρη και άλλους λογοτέχνες. Έγραψε βιβλίο για τον Ελληνικό Κινηματογράφο, έλαβε μέρος σε πολλά σεμινάρια και συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δημοσιεύει κείμενα σε εφημερίδες και περιοδικά.

Η δε αλληλουχία των κεκτημένων της ισχυρότατης μνήμης της τροφοδοτεί τον άρτιο λόγο της με ένα συναρπαστικό υλικό. Εννοώ εδώ το πλουσιότατο Αρχείο της. Είναι αυτό που παράγει ανανεωτικές προσεγγίσεις των αντικειμένων. Η γραφή της αναμνημόνευσης επιδιώκει συχνά πυκνά να ανακαλέσει κοινούς παρονομαστές κατά τα φαινόμενα μόνον ετερόκλητων καλλιτεχνικών προϊόντων. Ένας ιδιότυπος, αλλά εύληπτος μονισμός, μεταξύ άλλων, πιστοποιεί τις κοινές αφορμές, τις κοινές πηγές, τις κοινές προοπτικές. Κοντολογίς, η έρευνα της Ανθούλας Δανιήλ μάς δείχνει με τη σειρά της ότι υφίσταται μια πολιτική σύγκλησης των τεχνών. Οι άμεσες συγγένειες και οι προσδιοριστικές ομοιότητες αποτελούν τις δομές της εκάστοτε αντικειμενικής συστοιχίας (objective correlative). Επισημαίνω ότι η αναζήτηση της ποιητικής αλήθειας είναι πηγαία, αδιαπραγμάτευτη, αδιάπτωτη. Συγκρατώ ότι υπονοείται ότι «όλα τα κείμενα είναι διαφορετικά. Πρέπει να προσπαθούμε να μην τα υποβάλλουμε ποτέ με το ίδιο “μάτι”. Κάθε κείμενο επικαλείται, εάν μπορούμε να το πούμε έτσι, ένα διαφορετικό “μάτι”. Βεβαίως, σε κάθε μέτρο το κείμενο ανταποκρίνεται και σε μια κωδικοποιημένη, προσδιορισμένη προσδοκία, σε ένα μάτι και σ’ ένα αυτί που το προσλαμβάνουν και το υπαγορεύουν, κατά κάποιον τρόπο, ή το προσανατολίζουν» (βλ. Jacques Derrida, Τι σκέφτονται οι φιλόσοφοι, στο Κριοί, εκ Ίνδικτος, 2008). Εξού και η ποικιλία των ευρηματικών ισολογισμών και εκτιμήσεων.

Η άρτια φιλολογική κατάρτιση της συγγραφέως υποστηρίζει αποτελεσματικά τις αναλύσεις των επί μέρους δειγμάτων της Τέχνης, τα οποία επιλέγει στη διάρκεια των ετών προκειμένου να υποστηρίξει ενδελεχώς τόσο την εννοιολογική εμβέλεια τους όσο και τη σκοπιμότητα της διασποράς στον κοινωνικό χωρόχρονο. Η διαίσθησή της ενεργεί συστηματικά: η τακτική και ταυτοχρόνως προσεκτική προσέγγιση των προσφιλών έργων τέχνης τελεσφορεί. Δεν δογματίζει, το τονίζω αυτό. Της αρκεί να αναβαθμίσει ορισμένες πτυχές των συγκεκριμένων μηνυμάτων. Η επιχειρηματολογία της είναι πειστική. Ο υποκειμενισμός της δεν είναι θωρακισμένος. Αφήνεται να ακούσει το έτερον. Η πιθανότητα της απόκλισης από το έως τώρα παραδεκτό δεν αποκλείεται: ο κριτικός συνειρμός δρα καλειδοσκοπικά. Δεν διστάζει μάλιστα να παραδεχτεί ότι λαμβάνει σταθερά υπόψιν της κι εκείνη όσα ο Φρίντριχ Νίτσε έχει προ πολλού διδάξει στη Χαρούμενη επιστήμη του, ότι δηλαδή «ο κόσμος είναι “άπειρος” καθότι μπορεί να περικλείει άπειρες ερμηνείες».

Οι γονείς της ευρηματικής και υποδειγματικά διεξοδικής αυτής συγγραφέως είναι βέβαια παρόντες. Ομολογεί άλλωστε ευθέως και μάλιστα από την αρχή κιόλας των κειμενικών εκδιπλώσεων ότι εκείνοι συνέβαλαν αποφασιστικά στην εδραίωση ενός λίαν πρόσφορου κλίματος αγωγής και παιδείας, σε συνδυασμό με όσα προσέφεραν εκ καθήκοντος οι απαραίτητοι, δηλαδή οι πολύτιμοι δάσκαλοι. Τονίζεται επίσης ότι η ίδια ευνοήθηκε από τύχη αγαθή να ενισχυθεί ηθικά και από την αδιάκοπη παρουσία όντως πιστών φίλων της. Η αγάπη για τα γράμματα βιώνεται δηλαδή ως άμεση απόρροια ενός καθ’ όλα Καλού, ήτοι αμιγώς δημιουργικού βίου. Διαβάζω συνεπώς ό,τι παρατίθεται στις Δεκαετίες που τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα ως μαρτυρία ενός εποπτικού, φίλιου εγώ, εγνωσμένης πνευματικής πληρότητας.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ είναι πρέσβης επί τιμή και ποιητής.
Τελευταίο του βιβλίο, η συλλογή ταξιδιωτικών κειμένων «Εκεί» (εκδ. Κέδρος).

→ Στην κεντρική εικόνα: Φωτογραφία © Ferdinando Scianna


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Θα μπορούσα να ονομάσω το βιβλίο Προσωπική μυθολογία, όμως προτίμησα τον τίτλο Δεκαετίες τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα, επειδή ο χρόνος υπακούει σε ένα συνεχές φλας μπακ για να φέρει στο παρόν ό,τι ανήκει στο παρελθόν. Εκ των πραγμάτων η αφήγηση ακολουθεί τεθλασμένη πορεία, εκκινώντας από ένα επεισόδιο της παιδικής ηλικίας ή της μετέπειτα νεανικής ή της τωρινής, που ετεροχρονισμένα επαναξιολογείται και επανεκτιμάται κάτω από άλλο φως.

Αυτά που με απασχολούν μπορεί να αφορούν ένα ιστορικό απόσπασμα, έναν πίνακα ζωγραφικής, ένα γλυπτό, μια μουσική σύνθεση, ένα κινηματογραφικό έργο, ένα θεατρικό. Ό,τι όμως και αν είναι, θα αναφερθεί με τα καλλιτεχνικά του ανάλογα. Για παράδειγμα, ένα ποίημα του Μαλαρμέ που γίνεται μουσική σύνθεση από τον Ντεμπισί και μπαλέτο που χορεύει ο Νιζίνσκι και μετά ποίημα από τον Σεφέρη […]

Με γοήτευε πάντα, με άλλα λόγια, αυτή η σύμπλεξη τεχνών, βιβλίων, έργων τέχνης και ανθρώπων-δημιουργών. Και συχνά μια απορία των μαθητικών μου χρόνων, ανενεργή στα χρόνια που κύλησαν, έβρισκε κάποια στιγμή την απάντησή της σαν από θαύμα. Κι άλλοτε μια παρόρμηση, πάλι σαν από θαύμα, φώτιζε κάτι που μου ήταν σκοτεινό. Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων θα μπορούσε να είμαι εγώ». 


altΔεκαετίες τερματίζουν όλες μαζί στο νήμα
Ανθούλα Δανιήλ
Βακχικόν 2020
Σελ. 376, τιμή εκδότη €14,84

 alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΟΥΛΑΣ ΔΑΝΙΗΛ

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Δημητρίου «Ουρανός απ’ άλλους τόπους» (εκδ. Πατάκη). Οικογενειακή φωτογραφία: Άγνωστος δημιουργός  © Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Έχετε δει χειροποίητους σεμέδες...

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού – Μια παλιά ιστορία» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα, αστυνομικοί μεταφέρουν νεκρό τον Μιχάλη Πρέκα, στην Καλογρέζα, την 1η Οκτωβρίου του 1987. 

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

...
Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Για την επανέκδοση της πρώτης συλλογής διηγημάτων του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου «Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη» (εκδ. Κίχλη).

Της Διώνης Δημητριάδου

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν (Τραμ, 1973) τα έντεκα μικρά διηγήματα (γραμμ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Ανακοινώθηκαν οι βραχείες λίστες για τα βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων. Η τελετή απονομής θα γίνει την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου. 

Επιμέλεια: Book Press

Η Εταιρεία Συγγραφέων έχει θεσπίσει τα Βραβεία «Γιάννης Βαρβέρης» και «Μένης Κουμανταρέας...

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Για το μυθιστόρημα του Orhan Pamuk «Το μαύρο βιβλίο» (μτφρ. Στέλλα Βρετού, εκδ. Πατάκη).

Της Νίκης Κώτσιου

Ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα βιβλία της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας, το Μαύρο βιβλίο (1990) του νομπελίστα Ορχάν Παμ...

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέκου Λούντζη «Οι επόμενοι εμείς» (εκδ. Στιγμός).

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

Συζητώντας την ελληνική ποίηση του 21ου αιώνα προσπαθώ πάντα να μην την προσεγγίσω καθ’ εαυτή αλλά να την τοποθετήσω σε ένα διεθνές πλαίσιο κι ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη βιογραφία της Simone de Beauvoir «Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), της Kate Kirkpatrick που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για τη...

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

20 Οκτωβρίου 2021 ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Φανταστικό στην Ελλάδα: Ο λόγος στους εκδότες του

«Η Άγνωστη Καντάθ», «Αίολος», «Οξύ», «Φανταστικός Κόσμος», «Anubis», «Sελίνι»: Έξι εκδοτικοί οίκοι που αγαπούν την Επιστημονική Φαντασία, το Fantasy και τον Τρόμο τοποθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ