alt

Για το μυθιστόρημα του Μιχάλη Πιτένη «Η απόγονος» (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες).

Της Ελένη Γερούση

Στο οπισθόφυλλο του μυθιστορήματος Η απόγονος τίθεται το ερώτημα: «Μπορεί το παρελθόν να ερμηνεύσει το παρόν και, ίσως, να δείχνει και το μέλλον;» Θα επαναδιατυπώσω το ερώτημα: μπορεί αυτό να γίνει μέσω της λογοτεχνίας;

Βασική λοιπόν θεωρητική αφετηρία της προσέγγισης του μυθιστορήματος του Πιτένη είναι ότι η λογοτεχνία, αντλώντας τα θέματά της από την ιστορία, λειτουργεί ως φορέας της ατομικής, συλλογικής και πολιτισμικής μνήμης και επιδρά στις συνειδήσεις των αναγνωστών.

Ακολουθώντας την παράδοση του Ρώσου θεωρητικού της λογοτεχνίας Μπαχτίν, ο οποίος επανεισάγει την πραγματικότητα, την ιστορία και την κοινωνία στο κείμενο, ο Τοντόροφ θεωρεί πως η λογοτεχνία, προτείνοντας μία ερμηνεία του κόσμου, είναι ταυτόχρονα ένας στοχασμός για την ανθρώπινη -κατάσταση. Γράφει στο βιβλίο του Η λογοτεχνία σε κίνδυνο, που αποτελεί έναν ύμνο στη δύναμη της λογοτεχνίας: «η πραγματικότητα την οποία η λογοτεχνία φιλοδοξεί να κατανοήσει είναι απλούστατα (αλλά, συγχρόνως, τίποτα δεν είναι πιο περίπλοκο) η ανθρώπινη εμπειρία». Βασική λοιπόν θεωρητική αφετηρία της προσέγγισης του μυθιστορήματος του Πιτένη είναι ότι η λογοτεχνία, αντλώντας τα θέματά της από την ιστορία, λειτουργεί ως φορέας της ατομικής, συλλογικής και πολιτισμικής μνήμης και επιδρά στις συνειδήσεις των αναγνωστών. Με αυτή την έννοια, η λογοτεχνία καθορίζει την ιστορική συνείδηση, και, κατά συνέπεια, το παρόν μας και το μέλλον μας.

Το μυθιστόρημα Η απόγονος είναι το κατεξοχήν έργο του συγγραφέα που συνδιαλέγεται με την ιστορία. Καταπιάνεται με το θέμα της αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας στη σημερινή Ευρώπη, μιας ιδεολογίας, όπως σχολιάζει ο ίδιος, μεταλλαγμένης και προσαρμοσμένης στις σύγχρονες συνθήκες και γι’ αυτό, ίσως, πιο επικίνδυνης. Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής: Η Μαριάννα Ανδρέου, μια νέα μαχόμενη δικηγόρος, συνδέεται ερωτικά με τον Ότο Σαντάου, πρόεδρο της διεθνούς οργάνωσης «Η Γερμανία για την ενωμένη Ευρώπη». Η οργάνωση ως φανερό της στόχο έχει τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την καλύτερη συνεννόηση των Ευρωπαίων πολιτών, με τη Γερμανία να παίζει προεξάρχοντα ρόλο. Η ηρωίδα συναντά στο Μόναχο, όπου γίνονται τακτικά τα συνέδρια της οργάνωσης, τον Καταλανό ακτιβιστή Ενρίκε Ρόχας ο οποίος της θέτει ερωτήματα σχετικά με την καταγωγή της. Από το σημείο αυτό και μετά το μυθιστόρημα περιστρέφεται γύρω από την προσπάθειά της να ανασυνθέσει την πραγματική ιστορία των προγόνων της. Η αφιέρωση στο πίσω μέρος μιας παλιάς φωτογραφίας, που βρέθηκε κρυμμένη στα πράγματα της μητέρας της, την οδηγεί στην οδυνηρή ανακάλυψη ότι η μητέρα της Κέλυ ήταν ένα παιδί της Βέρμαχτ και ότι ο παππούς της ήταν λοχαγός των Ες Ες που διετέλεσε, ανάμεσα σε άλλα, διοικητής ενός μαιευτηρίου Lebensborn, στο οποίο εφαρμοζόταν το πρόγραμμα ευγονικής του Χάινριχ Χίμλερ. Ένα πρόγραμμα που στόχο είχε να ενθαρρύνει, αρχικά, άνδρες-μέλη των Ες Ες να τεκνοποιούν με γυναίκες που πληρούσαν τα χαρακτηριστικά της Άριας φυλής. Η ηρωίδα μαζί με τα άλλα πρόσωπα του έργου, τον Έλληνα Παναγιώτη που πάει να σπουδάσει στη Γερμανία, τον Βέλγο συλλέκτη έργων τέχνης Τίο Ρενάρ, τον Γάλλο οικονομολόγο Ντομινίκ Περετί, τον Ιταλό καθολικό ιερέα Τζιάκομο Σαντρίνι περιπλανιούνται σε μητροπόλεις της σημερινής Ευρώπης, όπως είναι το Μόναχο, οι Βρυξέλλες, η Ρώμη και η Θεσσαλονίκη και έρχονται αντιμέτωποι με την ευρωπαϊκή ιστορία. Και αυτή η ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο «από μια ατέλειωτη γραμμή ανθρώπινου αίματος που πολλές φορές χύθηκε για το τίποτα». Στο συνέδριο που πραγματοποιεί η οργάνωση στο Μόναχο, και στο οποίο συγκεντρώνονται οπαδοί νοσταλγοί του Χίτλερ, η ηρωίδα βιώνει επώδυνα την ανακάλυψη της πραγματικής της ταυτότητας.

Το μυθιστόρημα «Η απόγονος» μάς υποχρεώνει να ξανασκεφτούμε τις θεμελιώδεις ηθικές αξίες του πολιτισμού μας και να αφυπνιστούμε πάνω σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τη μνήμη και τη λήθη.

Το μυθιστόρημα Η απόγονος μάς υποχρεώνει να ξανασκεφτούμε τις θεμελιώδεις ηθικές αξίες του πολιτισμού μας και να αφυπνιστούμε πάνω σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν τη μνήμη και τη λήθη. Όπως ένα από τα πρόσωπα του βιβλίου, ο 87χρονος καθηγητής Νίκλας Κοχ, «δε γύρισε την πλάτη στη συνείδησή του» αλλά ένιωθε το «χρέος να μεταφέρει την ιστορική αλήθεια σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους» λόγω του δικαιολογημένου φόβου που είχε πως οι άνθρωποι «ξεχνούν εύκολα την ιστορία και είναι πάντα επιρρεπείς στην επανάληψη παλαιότερων σφαλμάτων» έτσι κι ο Μιχάλης Πιτένης νιώθει την υποχρέωση να μας πει αλήθειες για ζητήματα που κοντεύουν να ξεχαστούν.

Το βιβλίο μάς λέει αλήθειες για τα παιδιά της Βέρμαχτ, για τα παιδιά δηλαδή που ήταν καρπός βιασμού, συναλλαγής «σεξ αντί τροφίμων», αποπλάνησης αλλά και σε αρκετές περιπτώσεις αληθινού έρωτα των γυναικών στις διάφορες κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης με στρατιώτες της Βέρμαχτ. Ένα θέμα ταμπού όχι μόνο για την Ελλάδα. Αλήθειες για τα παιδιά που γεννιόντουσαν κατά παραγγελία στα προγράμματα ευγονικής, για τον φανατισμό των «συνηθισμένων Γερμανών» (όρος του ιστορικού Daniel Goldhagen) που μετατράπηκαν σε πρόθυμους δήμιους, για τις σχέσεις της καθολικής εκκλησίας με τους Ναζί και, πιο συγκεκριμένα, για τον ρόλο που έπαιξε το Βατικανό στη φυγάδευσή τους στις χώρες της λατινικής Αμερικής. Και η πιο μεγάλη αλήθεια: «σε κάθε μεγάλη σφαγή στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρχε ένα ιδεολογικό, θρησκευτικό… περίβλημα, αλλά στον πυρήνα υπήρχε πάντοτε η ίδια απληστία… το χρήμα».

Από την άλλη, ο συγγραφέας καλεί τον αναγνώστη να είναι σε εγρήγορση για ζητήματα επείγοντα, τα οποία σήμερα καλούμαστε να στοχαστούμε και να λύσουμε. Κάνει εύστοχα σχόλια για τη μαζική μετανάστευση από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ και για τις διώξεις των τσιγγάνων («σήμερα το πρόβλημα είναι οι τσιγγάνοι, στο μέλλον θα έχουν πρόβλημα και άλλες εθνικές ή φυλετικές ομάδες»). Γνωρίζουμε, άλλωστε, την ευαισθησία του συγγραφέα απέναντι στους τσιγγάνους ήδη από το μυθιστόρημά του Η προφητεία του Μότσαρτ (εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες). Αναφέρεται, ακόμη, στην οικονομική κρίση που θα οδηγήσει σε ένα νέο οικονομικό μοντέλο με στόχο τον έλεγχο του εργατικού δυναμικού. Λέει ο αφηγητής: «Η οικονομική κρίση δεν εξαφανίζει απλώς το χρήμα, δεν το κάνει να φεύγει απ’ τα χέρια των πολλών για να καταλήξει στα χέρια των λίγων. Διαλύει, ισοπεδώνει ζωές. Σκοτώνει την ελπίδα. Δεν γιγαντώνονται απλώς τα άκρα. Ο καθένας πια αργά ή γρήγορα μπορεί να φθάσει στα άκρα. Ποιος και πώς θα το σταματήσει αυτό; Ποιος και πώς θα προσπαθήσει να το εκμεταλλευτεί;» Αν αυτό συνδυαστεί με το γεγονός ότι η νέα γενιά είναι ανιστόρητη και το ότι «οι άνθρωποι ξεχνάνε και κάνουν πολλές φορές τα ίδια λάθη», δεν είναι να απορούμε που βρίσκονται σήμερα στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια άνθρωποι επικίνδυνοι για τη δημοκρατία. Καθίσταται έτσι τραγικά επίκαιρο αυτό που έχει γράψει ο επιζών του Ολοκαυτώματος Ελί Βιζέλ: «ο δήμιος σκοτώνει πάντα δύο φορές, τη δεύτερη με τη λήθη».

Η δημοσιογραφική ιδιότητα του Πιτένη είναι έκδηλη ιδιαίτερα στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου όπου γίνεται μια ανάλυση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η πολιτική πάντοτε ενδιέφερε τους πεζογράφους και τους ποιητές, το στοίχημα είναι όμως να μη γίνεται το κείμενο διδακτικό.

Ο συγγραφέας μάς καλεί να προβληματιστούμε για το ότι οι σύνδεσμοι οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων αποτελούν σε πολλές περιπτώσεις εκκολαπτήρια φασιστών, για το ότι ένα γεγονός μοναδικό, όπως είναι το ολοκαύτωμα, έχει γίνει θέαμα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση με αποτέλεσμα να χάνει τη δραματικότητά του και να σχετικοποιείται, για τον ιδιότυπο ρατσισμό που βιώνουν οι σημερινοί Έλληνες στην Ευρώπη («ο Παναγιώτης, ως Έλληνας, δεν μπορεί να βρει σπίτι στο Μόναχο»). Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά με τον αρχικό του τίτλο Ο κανόνας του Χάμπερ. Ο Φριτς Χάμπερ ήταν Γερμανοεβραίος χημικός που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1918. Ειδικός στα δηλητηριώδη αέρια, διατύπωσε μια απλή μαθηματική σχέση ανάμεσα στην ποσότητα του αερίου και στον χρόνο που χρειάζεται να εκτεθεί κάποιος μέχρι να πεθάνει. Αυτή η σχέση έγινε γνωστή ως «κανόνας του Χάμπερ».

Η δημοσιογραφική ιδιότητα του Πιτένη είναι έκδηλη ιδιαίτερα στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου όπου γίνεται μια ανάλυση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η πολιτική πάντοτε ενδιέφερε τους πεζογράφους και τους ποιητές, το στοίχημα είναι όμως να μη γίνεται το κείμενο διδακτικό. Και στο βιβλίο του Πιτένη αυτό δεν συμβαίνει. Αυτό που υπερέχει και μένει είναι η λογοτεχνική του αξία: φροντισμένος λόγος, ακέραιοι χαρακτήρες, ανατροπές, έντονο το στοιχείο της έκπληξης. Φτάνει ο αναγνώστης σε ένα σημείο που δεν είναι σίγουρος για κανένα από τα πρόσωπα του έργου. Μεγάλη λογοτεχνική αρετή η σοφή αρχιτεκτονική στη δόμηση των κεφαλαίων. Με μαεστρία κλείνει το κάθε κεφάλαιο κορυφώνοντας λίγο λίγο την αγωνία του αναγνώστη.

Η ανάδειξη του τραύματος που είναι ο ναζισμός και τα εγκλήματά του αλλά και η ανάδειξη των συνεπειών της αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας γίνεται ανάχωμα απέναντι στη λήθη.

Η ανάδειξη του τραύματος που είναι ο ναζισμός και τα εγκλήματά του αλλά και η ανάδειξη των συνεπειών της αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας γίνεται ανάχωμα απέναντι στη λήθη. Ο Πιτένης είναι ένας συγγραφέας ο οποίος δεν καταπιάνεται με ανώδυνα θέματα αλλά βουτάει βαθιά μέσα στην ιστορία κάνοντας πράξη αυτό που έδειξε με τη ζωή του ο Πρίμο Λέβι: την ηθική της μνήμης ως καθήκον. Το μυθιστόρημα Η απόγονος εντάσσεται σε εκείνη την παράδοση της μεταπολεμικής μας πεζογραφίας η οποία, εκτός από το ιστορικό μυθιστόρημα, επιδεικνύει μια ιδιαιτέρως αυξημένη ιστορική συνειδητοποίηση. Όπως έχει επισημάνει η Βενετία Αποστολίδου, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος καθώς και η Κατοχή και ο Εμφύλιος που ακολούθησαν αποτελούν «μία τεράστια τομή σε αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί ιστορική συνείδηση του μυθιστορήματος».

Παραφράζοντας τον τίτλο του βιβλίου του Τοντόροφ Η λογοτεχνία σε κίνδυνο, που αναφέρθηκε στην αρχή, πιστεύω πως τα περισσότερα λογοτεχνικά βιβλία που εκδίδονται σήμερα θέτουν από πολλές απόψεις τη λογοτεχνία σε κίνδυνο. Βιβλία, όπως αυτό του Μιχάλη Πιτένη, μας κάνουν να ελπίζουμε ότι η λογοτεχνία έχει νόημα και σκοπό, μας βοηθάνε, πέρα από την αναγνωστική απόλαυση, να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο και να ζήσουμε μέσα σε αυτόν.

* Η ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΟΥΣΗ είναι φιλόλογος και δρ. φιλοσοφίας.


altΗ απόγονος
Μιχάλης Πιτένης
Σύγχρονοι Ορίζοντες 2013
Σελ. 368, τιμή εκδότη €12,22

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΙΤΕΝΗ

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Βρίκελοι» του Γιώργου Χωματηνού (μυθιστόρημα) – Το αρχαίο δράμα συναντά τον ευαγγελικό μυστικισμό σε ένα κείμενο ανοιχτό σε ερμηνείες

«Βρίκελοι» του Γιώργου Χωματηνού (μυθιστόρημα) – Το αρχαίο δράμα συναντά τον ευαγγελικό μυστικισμό σε ένα κείμενο ανοιχτό σε ερμηνείες

Για το μυθιστόρημα του Γιώργου Χωματηνού «Βρίκελοι» (εκδ. Κίχλη). Εικόνα: Ο πίνακας του Νικόλαου Γύζη «Κεφαλή του Αρχαγγέλου».

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Το να βρίσκεσαι ξαφνικά σε μια ομιχλώδη και βαλτώδη λογοτεχνική...

«Αίτημα» της Άντζελας Δημητρακάκη και του Δημήτρη Κεχρή – Μοναξιά και συντροφικότητα στα χρόνια της πανδημίας

«Αίτημα» της Άντζελας Δημητρακάκη και του Δημήτρη Κεχρή – Μοναξιά και συντροφικότητα στα χρόνια της πανδημίας

Για το βιβλίο μυθοπλασίας της Άντζελας Δημητρακάκη, με φωτογραφίες του Δημήτρη Κεχρή «Αίτημα» (εκδ. Τόπος). © Δημήτρης Κεχρής

Γράφει η Μαρία Μοίρα

Και ξαφνικά ο πλανήτης κράτησε την ανάσα του αιφνιδιασμένος. Μια ευεργετική ...

«Η γραφή των κυμάτων» του Γιώργου Παπαδάκη (κριτική) – Έρωτας και πολιτική, παιδί και μνήμες

«Η γραφή των κυμάτων» του Γιώργου Παπαδάκη (κριτική) – Έρωτας και πολιτική, παιδί και μνήμες

Για το μυθιστόρημα του Γιώργου Παπαδάκη «Η γραφή των κυμάτων» (εκδ. Εστία). Κεντρική εικόνα: Ziad Antar, Wa © Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Ο Βασίλης Αλεξάκης έλεγε ότι για να φτιάξεις μια στιβαρή μυθιστορηματική δομ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Οι ζωές των ζώων» του Τζ. Μ. Κουτσί (νουβέλα) – Φιλόσοφοι, ποιητές και επιστήμονες απέναντι στις γενοκτονίες ζώων

«Οι ζωές των ζώων» του Τζ. Μ. Κουτσί (νουβέλα) – Φιλόσοφοι, ποιητές και επιστήμονες απέναντι στις γενοκτονίες ζώων

Για τη νουβέλα του Τζ. Μ. Κουτσί (J. M. Coetzee) «Οι ζωές των ζώων» (εισ. Ευγενία Μυλωνάκη, μτφρ. Γιάννης Μολυνδρής, εκδ. Κύκλος). Εικόνα: Από την έκδοση του Princeton University Press.

Γράφει ο Παναγιώτης Τσιαμούρας

...
Λογοτεχνικά Βραβεία Jean Moreas: Οι βραχείες λίστες στις πέντε κατηγορίες

Λογοτεχνικά Βραβεία Jean Moreas: Οι βραχείες λίστες στις πέντε κατηγορίες

Οι Επιτροπές Ποίησης και Πεζογραφίας των Διεθνών Λογοτεχνικών Βραβείων Jean Moreas ανακοίνωσαν τις βραχείες λίστες για βιβλία που εκδόθηκαν το 2025.

Επιμέλεια: Book Press

Οι Επιτροπές Ποίησης και Πεζογραφίας των ...

Το Ίδρυμα Ωνάση στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τρεις ταινίες και απονομή του Onassis Film Award

Το Ίδρυμα Ωνάση στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τρεις ταινίες και απονομή του Onassis Film Award

Το Ίδρυμα Ωνάση συμμετείχε στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τρεις ταινίες. Παράλληλα, απένειμε για έκτη χρονιά το Onassis Film Award, το οποίο φέτος απέσπασε η ταινία «Mignon» της Σοφίας Γεωργοβασίλη.

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Παιχνίδι σκιών» του Τιμ Μάρσαλ (προδημοσίευση)

«Παιχνίδι σκιών» του Τιμ Μάρσαλ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τιμ Μάρσαλ [Tim Marshall] «Παιχνίδι σκιών – Η πρώτη πράξη του νέου ψυχρού πολέμου μεταξύ Ανατολής και Δύσης» (μτφρ. Σπύρος Κατσούλας, πρόλογος Ηλίας Μαγκλίνης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 18 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστό...

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίτσας Περ. Ράλλη «Από το ένα στο άλλο 10+1 διηγήματα», η οποία θα κυκλοφορήσει, στη σειρά «Τα αειθαλή», αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Τόπος. Κεντρική εικόνα: Η Μ. Ράλλη σε νεανική φωτογραφία (studio Nelly’s), από το Αρχείο της Μαρίας Ράλλη – ΜΙΕΤ, Λογ...

«Η γυναίκα συγγραφέας» της Φελισιτέ ντε Ζανλίς (προδημοσίευση)

«Η γυναίκα συγγραφέας» της Φελισιτέ ντε Ζανλίς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Φελισιτέ ντε Ζανλίς [Félicité de Genlis] «Η γυναίκα συγγραφέας» (μτφρ. Διονύσης Γιαννάτος, εισαγωγή – επιμέλεια – επίμετρο: Μαρία Σπυριδοπούλου), το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Ροές.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τι διαβάζουμε τώρα; 15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας – Βραβευμένα, παραγνωρισμένα, ντεμπούτα

Τι διαβάζουμε τώρα; 15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας – Βραβευμένα, παραγνωρισμένα, ντεμπούτα

15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας που ξεχωρίσαμε από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή. Ανάμεσά τους, κάποια βραβευμένα, κάποια παλαιότερα, που μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά, κάποια λογοτεχνικά ντεμπούτα. 

...

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Έξι σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της μουσικής (αυτο)βιογραφούνται και αποκαλύπτουν τις προσωπικές τους διαδρομές, μέσα από τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες, προς τη δημιουργία του έργου τους.

Επιλογή-παρουσίαση: Κώστας Αγοραστός

Πολλοί είναι ...

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τρία καλά αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα: Φώτης Δούσος, Γιάννης Μαρής, Αντόνιο Μαντσίνι. Αντισυμβατικοί αστυνομικοί, αδικία και δωσιλογισμός σε λιτή αφήγηση και μεσογειακό νουάρ για το δικαίωμα στην αυτοδικία. ©istock

Επιλογή-παρουσίαση: Χ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΦΑΚΕΛΟΙ