alt

Για το βιβλίο του Μιχάλη Γελασάκη «Νίκος Καββαδίας, ο αρμενιστής ποιητής» (εκδ. Άγρα).

Του Νίκου Χρυσού

«Όπως στα περσικά παραμύθια τίποτα δεν νομίζουμε πιο δύσκολο από την απόσταση. Λάθος. Το Sheffield πέφτει κοντά στο Matadi. Το Φισκάρδο συνορεύει με το Munden. Η τέχνη μ’ όλο τον κόσμο», γράφει ο Νίκος Καββαδίας στις 20 Σεπτεμβρίου 1963. Οι λίγες αυτές φράσεις ανακαλούν το κεντρικό μοτίβο του ποιητικού του σύμπαντος, το ταξίδι, παρότι αποτελούν την κατακλείδα κριτικού άρθρου του για τον ζωγράφο John Corbidge, δημοσιευμένου στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς. Το κείμενο αυτό μαζί με πλήθος άλλα σημαντικά ντοκουμέντα, συνεντεύξεις, επιστολές, μαρτυρίες, τον ναυτικό φάκελό του, άγνωστο και αθησαύριστο έργο, μεταφράσεις, κριτικές και αδημοσίευτες φωτογραφίες, συγκεντρώνει ο δημοσιογράφος και μελετητής Μιχάλης Γελασάκης στον τόμο «Νίκος Καββαδίας, ο αρμενιστής ποιητής», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Άγρα, ανασυνθέτοντας μία ιδιότυπη συναρπαστική βιογραφία του θρυλικού Μαραμπού.

Ο Γελασάκης φαίνεται να κατανοεί πως «η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αλήθεια και στο μύθο είναι συχνά θολή» και δεν σπαταλιέται σε εικασίες ή εκτιμήσεις, αλλά καταγράφει με συνέπεια τα ντοκουμέντα, υπομνηματίζει και τεκμηριώνει όπου χρειάζεται, αποφεύγοντας, σοφά, τη διατύπωση οριστικών συμπερασμάτων, που θα ήταν ούτως ή άλλως αταίριαστα στο κλίμα αντινομίας που διέπει το καββαδιακό σύμπαν. 

Αποτέλεσμα πολύχρονης και πολύπλευρης έρευνας, το βιβλίο «δημιουργήθηκε με πολλή αγάπη και πείσμα» από έναν παθιασμένο αναγνώστη του καββαδιακού έργου, όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο Γελασάκης στην κατατοπιστική εισαγωγή του. Παρά την πληθώρα των στοιχείων που συγκεντρώθηκαν και τα οποία αφορούν τόσο τη ζωή όσο και το έργο του ποιητή, το πραγματικό και το μυθικό στοιχείο παραμένουν αξεδιάλυτα, αφού ο Γελασάκης φαίνεται να κατανοεί πως «η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αλήθεια και στο μύθο είναι συχνά θολή» και δεν σπαταλιέται σε εικασίες ή εκτιμήσεις, αλλά καταγράφει με συνέπεια τα ντοκουμέντα, υπομνηματίζει και τεκμηριώνει όπου χρειάζεται, αποφεύγοντας, σοφά, τη διατύπωση οριστικών συμπερασμάτων, που θα ήταν ούτως ή άλλως αταίριαστα στο κλίμα αντινομίας που διέπει το καββαδιακό σύμπαν. 

Διαβάζοντας τις δέκα συνεντεύξεις, που αναδημοσιεύονται στην πρώτη ενότητα του βιβλίου, αναγνωρίζει κανείς με ευκολία μοτίβα, εικόνες κι εκφραστικά σχήματα που έχει συναντήσει ξανά στα ποιήματα ή στα πεζά του Καββαδία. 

«Φοβάμαι τη στεριά, το χώμα. Ο βυθός ανοιχτά είναι καθαρός. Κι αν σ’ αρπάξει το ψάρι, είναι κάτι που το ξέρεις πια ζώντας, το τρως κι εσύ. Ζαλίζομαι στη στεριά. Το πιο δύσκολο ταξίδι, το πιο επικίνδυνο, το ’καμα στην άσφαλτο, από το Σύνταγμα στην Ομόνοια», λέει ο ποιητής σε συνέντευξή του στη δημοσιογράφο Νανά Νταουντάκη. Τις ίδιες ακριβώς φράσεις διαβάζουμε στη «Βάρδια». Αλλού, κάνει λόγο για τον εγγλέζικα καρβουνιάρικα (τα Coaliers), για τα λιμανίσια «σπίτια», για τον Γουίλλυ, το Αιθίοπα θερμαστή, για τη γυναίκα· θέματα κι επεισόδια οικεία στους αναγνώστες του έργου του. 

Αποκαλύπτονται βέβαια νέα αθησαύριστα στοιχεία, χρήσιμα για την κατανόηση του ψυχισμού και της δημιουργικής διαδικασίας του Καββαδία: η αγάπη του για το έργο της Αμερικανίδας συγγραφέα Carson McCullers, οι συναντήσεις του με τον Νίκο Καζαντζάκη, οι αποτιμήσεις του για έργα γνωστών Ελλήνων ποιητών και πεζογράφων, οι σχέσεις του με τον Βάρναλη, τον Σαραντάρη, τον Καρθαίο, την Κοτοπούλη, την Μιλλιέξ, τον Τσίρκα, τον Σεφέρη, τον Θεοτοκά, τον Καστανάκη, τον Ρήγα Καππάτο, και πολλούς άλλους Έλληνες του Λόγου και της Τέχνης.

Συχνά σε αυτές τις συνεντεύξεις ο Καββαδίας επαναλαμβάνει πως όσα έγραψε «είναι όλα αληθινά πέρα για πέρα». Άλλη είναι η γνώμη του Γιώργου Σεφέρη: «ένα αξεδιάλυτο μείγμα μύθου και αλήθειας αυτός ο άνθρωπος», σημειώνει στο ημερολόγιό του. Στο ίδιο κλίμα ο Κ. Μητσάκης σε άρθρο του στη «Νέα Εστία» μεταφέρει την παρακάτω φράση του Μαραμπού: «Τι να σου πω, φίλε μου, έχω την εντύπωση ότι μ’ αυτά που έχω γράψει κοροϊδεύω τον κόσμο».

Η αλήθεια, η γνώση, η ποίηση, το ταξίδι, η ζωή, μέσα από το μαγικό καλειδοσκόπιο της γραφής του, είναι όλα απατηλοί αντικατοπτρισμοί. «Πού αρχινάει ο μύθος, πού φτάνει την αλήθεια, πού η αλήθεια κόβει το μύθο… πού τελειώνει… που ξεπερνάει», γράφει ο Καββαδίας στο μικρό πεζό «Του πολέμου».

«Πες το παραξενιά, πες το μοίρα, μου ’λαχε να ζήσω τα όσα έζησα και να τα κάμω ποίηση. Αν δεν τα ’χα ζήσει και τα έγραφα παρ’ όλα αυτά, τότε ίσως να ’μουνα μεγάλος ποιητής».

Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Τετράδιο», το 1974, διευρύνει τον προηγούμενο συλλογισμό του: «Πες το παραξενιά, πες το μοίρα, μου ’λαχε να ζήσω τα όσα έζησα και να τα κάμω ποίηση. Αν δεν τα ’χα ζήσει και τα έγραφα παρ’ όλα αυτά, τότε ίσως να ’μουνα μεγάλος ποιητής». Η φράση μας φέρνει στο νου μια παραινετική πρόταση που στέλνει στην πολυαγαπημένη ανιψιά του Έλγκα, τον Γενάρη του 1957: «Μην αφήνεις μόνο καμιά μέρα δίχως δουλειά. Αν εγώ δεν έκανα τίποτα, αν δεν θ’ αφήσω ούτε λίγες σειρές πίσω μου είναι γιατί ποτέ δεν κουράστηκα». Κρίση συγγραφικής αυτοσυνειδησίας είτε πράξη αναστοχασμού, τέτοιες παραδοχές δεν μεταβάλουν την αξία του έργου του, ούτε ερμηνεύουν βέβαια την ευρύτατη αποδοχή του. 

Διαφορετική γνώμη έχει πάντως ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, ο οποίος εκτιμά πως «τα ποιήματα του “Μαραμπού” βγαίνουν περισσότερο από τις φιλολογικές παρά από τις βιωματικές του εμπειρίες». Οι δυο αυτές πηγές θα γίνουν στην πορεία αξεχώριστες, και το μάτισμά τους καθιστά δυσδιάκριτη –αν όχι αδιευκρίνιστη– την καταγωγή κάθε ίνας που συναποτελεί το καββαδιακό πλέγμα. 

Στην ίδια άποψη συνηγορούν και οι παρακάτω στίχοι από το ανέκδοτο ποίημα του «Συνομιλία με την αδερφή μου», που ανθολογείται στον τόμο του Γελασάκη: 

«… Εσένα σε κατάστρεψαν οι φίλοι σου οι καλοί 
Κι εκείνα τα παράξενα βιβλία που ’χεις διαβάσει». 

alt

Από συλλογή σε συλλογή, από το «Μαραμπού» έως το «Τραβέρσο», το βίωμα διαλύει κάθε φολκλορικό στοιχείο της ναυτικής περιπέτειας, πυκνώνει και σκληραίνει τον στίχο παρότι ο ποιητής παραμένει πάντα στιγματισμένος από των «αναχωρήσεων τη μανία». Στον πυρήνα της ποίησής του παραμένουν τα ταξίδια, άλλοτε τα πραγματικά κι άλλοτε εκείνα «που στα βιβλία του διάβασε ή που είδε στ’ όνειρό του» όπως γράφει στο νεανικό ποίημα του «Ήθελα». Καίρια η εκτίμηση του Λυκιαρδόπουλου ότι ο ποιητής «πριν ραντιστεί απ’ τη θάλασσα ήταν εμποτισμένος στην ποίηση – και ήδη διχασμένος». 

Για τον Καββαδία αυτή η ιδιότυπη ναυτική «αργκό» δεν είναι μια «εξωτική» γλώσσα, είναι η μόνη γλώσσα, η γλώσσα της κουβέρτας και της γέφυρας, η γλώσσα της λαμαρίνας και της βάρδιας, λέξεις που κουβαλούν όχι μονάχα τη σημασία τους αλλά κι ένα συγκεκριμένο συγκινησιακό φορτίο για τον ποιητή.

O ρομαντικός τόνος μπολιάζεται αναμφισβήτητα από την εξαίσια φαντασμαγορία της γλώσσας, τα μακρινά λιμάνια –η Σιγγαπούρη, το Μαδράς, τ’ Αλγέρι και το Σφαξ–, τα παράξενα ονόματα –η Calamité, ο William George Allum, ο πλοίαρχος Φλέτσερ, η Εσμεράλδα, η Garrielle Didot–, την ιδιόλεκτο των ναυτικών. Ο επιμελής αναγνώστης αντιλαμβάνεται πως για τον Καββαδία αυτή η ιδιότυπη ναυτική «αργκό» δεν είναι μια «εξωτική» γλώσσα, είναι η μόνη γλώσσα, η γλώσσα της κουβέρτας και της γέφυρας, η γλώσσα της λαμαρίνας και της βάρδιας, λέξεις που κουβαλούν όχι μονάχα τη σημασία τους αλλά κι ένα συγκεκριμένο συγκινησιακό φορτίο για τον ποιητή. 

Μα ακόμα κι αν οι ιστορίες του είναι λογοτεχνικές απεικονίσεις «πραγματικών» γεγονότων, δεν ξοδεύονται αλόγιστα σαν μια αλυσίδα γραφικών περιστατικών και φιγούρων του μπάρκου ή του λιμανίσιου περιθωρίου αλλά συμπυκνώνονται στη διατύπωση μιας αγωνίας, ενός σπαραγμού, ο οποίος δεν είναι μονάχα ερωτικός, όπως εύκολα θα συμπέρανε ο βιαστικός αναγνώστης, αλλά βαθιά και οδυνηρά υπαρξιακός.

Εύστοχη και διαφωτιστική η παρατήρηση του Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή»: «Εκείνο που ανατρέπει την καθεστηκυία ηθική –και δίνει στη “Βάρδια” μιαν άλλη διάσταση σχεδόν πολιτική– είναι το γεγονός πως όλοι αυτοί οι ντεσπεράντος (πόρνες, ρουφιάνοι, λαθρέμποροι, παιδεραστές, τυχοδιώκτες κ.λπ.) δείχνουν όχι μόνο μια καταπληκτική αλληλεγγύη, αλλά και μια συνέπεια κυριολεκτικά απροσδόκητη».

«Το όνομά του συνοδεύτηκε και εξακολουθεί να συνοδεύεται από πλήθος ερωτικές, εξωτικές, μυστηριώδεις και συναρπαστικές ιστορίες, κυρίως μη φιλολογικές/ποιητικές», επισημαίνει ο συντάκτης του τόμου. Αναμφίβολα ο μυθικός του κόσμος γεννά νέους μύθους καθώς δρα παραισθητικά στον αναγνώστη προκαλώντας συχνά παρανοήσεις και εικασίες πολύ μακριά από την πραγματικότητα, όπως εκείνος ο ισχυρισμός του εκδότη Γιάννη Γουδέλη για τον τρόπο θανάτου τού Καββαδία –«ο ποιητής τελεύτησε τελώντας το θείο έργο της δημιουργίας» δήλωσε σε συνέντευξή του στον Άκο Δασκαλόπουλο–, τον οποίο η Έλγκα Καββαδία διέψευσε μετά βδελυγμίας, ή η λανθασμένη πεποίθηση πως «όσο κι αν ψάξει κανείς τους χάρτες, τους Άτλαντες και τα Αλμανάκ, δεν θα μπορέσει να ανακαλύψει το Φερνάντο Πο, που αναφέρει στο ποίημα του “Καφάρ”», την οποία διατυπώνει η Μιράντα Ζαχαριάδη σε άρθρο-συνέντευξή του ποιητή που περιλαμβάνεται στο βιβλίο. Το νησάκι της Ισημερινής Γουινέας, στην Κεντρική Αφρική, που πήρε το όνομά του από τον Πορτογάλο εξερευνητή Fernão do Pó, ήταν καταγεγραμμένο σε κάθε ναυτικό χάρτη της εποχής και μάλιστα με αυτό το όνομα, αφού δεν μετονομάστηκε σε νήσο Μπιόκο παρά αρκετά χρόνια μετά. 

alt
«Το αγαπημένο μου καράβι […] έτυχε να ’ναι επιβατηγό. Το “Κηρύνεια”. Πάνω σ’ αυτό έγραψα και τη “Βάρδια”», εξομολογείται ανακαλώντας σε μας το πολυτραγουδισμένο «Οι εφτά νάνοι στο S/S Cyrenia».

Η παράθεση άγνωστων και αθησαύριστων ποιημάτων δίνει στον αναγνώστη ενδείξεις για την γενεαλογία θεμάτων και στίχων που συναντάμε στο δημοσιευμένο έργο του, είτε προηγούμενες γραφές γνωστών ποιημάτων, όπως το «Αυτοκτονία Υπάρχου» που αποτελεί την πρώτη γραφή του εμβληματικού ποιήματος «Σταυρός του Νότου».

Ο Γελασάκης εμπλουτίζει το αρχειακό υλικό παίρνοντας τη σκυτάλη από όσους προηγήθηκαν στη μελέτη του καββαδιακού έργου· συμπληρώνει τη βιβλιογραφία του Κυριάκου Ντελόπουλου· εμπλουτίζει τον κατάλογο των πλοίων στα οποία εργάστηκε ο Καββαδίας, που δημοσίευσε ο Τάσος Κόρφης πριν από τριάντα περίπου χρόνια, προσθέτοντας μάλιστα φωτογραφίες και μικρά «βιογραφικά» των βαποριών· μας ξανασυστήνει τον αρθρογράφο Καββαδία· παρουσιάζει ντοκουμέντα από τη ναυτική ζωή του και αποπειράται να καταγράψει και να διερευνήσει «θολά» σημεία, όπως η σχέση Καββαδία-Σεφέρη ή η αντιπαράθεση Καραγάτση-Ουράνη για το καββαδιακό έργο, ενώ η παράθεση άγνωστων και αθησαύριστων ποιημάτων δίνει στον αναγνώστη ενδείξεις για την γενεαλογία θεμάτων και στίχων που συναντάμε στο δημοσιευμένο έργο του, είτε προηγούμενες γραφές γνωστών ποιημάτων, όπως το «Αυτοκτονία Υπάρχου» που αποτελεί την πρώτη γραφή του εμβληματικού ποιήματος «Σταυρός του Νότου».

Αξεδιάλυτα παραμένουν για τον αναγνώστη της ποίησης του Νίκου Καββαδία η ζωή και το έργο του. «Το αγαπημένο μου καράβι […] έτυχε να ’ναι επιβατηγό. Το “Κηρύνεια”. Πάνω σ’ αυτό έγραψα και τη “Βάρδια”», εξομολογείται ανακαλώντας σε μας το πολυτραγουδισμένο «Οι εφτά νάνοι στο S/S Cyrenia», ποίημα αφιερωμένο στην ανιψιά του, το οποίο καθώς διαβάζουμε στην ενότητα «Νύξεις για μιαν ερμηνεία των στίχων του», που υπογράφει η αδερφή του Τζένια, γράφτηκε για την Έλγκα Καββαδία και τα «νανάκια της», τους εφτά νυχτοπερπατητές από το μυθιστόρημα «Quentin Durward» του Walter Scott. Πλήθος τέτοιες πληροφορίες περιέχονται στο βιβλίο «Νίκος Καββαδίας, ο αρμενιστής ποιητής», άλλοτε πειστικές κι άλλοτε αμφιλεγόμενες.

Όπως τα όργανα ναυσιπλοΐας, ο μπούσουλας, το παλινώριο, ο εξάντας, οι χάρτες και οι διαβήτες, που ωστόσο απαιτούν γνώση και προσεκτική χρήση για να οδηγήσουν με ασφάλεια το πλοίο στον προορισμό του, έτσι και το βιβλίο του Γελασάκη αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για την χαρτογράφηση της ορατής και αόρατης γεωγραφίας του καββαδιακού κόσμου. 

* Ο ΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ είναι συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Καινούργια μέρα» (εκδ. Καστανιώτη).


altΝίκος Καββαδίας, Ο αρμενιστής ποιητής
Συνεντεύξεις, αλληλογραφία, ανέκδοτο και άγνωστο έργο, μαρτυρίες, ο ναυτικός του φάκελος, τα καράβια
Επιμ.: Μιχάλης Γελασάκης
Άγρα 2018
Σελ. 456, τιμή εκδότη €19,90

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Κόκκινη Ρόζα» της Κέιτ Έβανς (κριτική)

«Κόκκινη Ρόζα» της Κέιτ Έβανς (κριτική)

Για την εικονογραφημένη –από την Kate Evans– βιογραφία της Ρόζα Λούξεμπουργκ «Η κόκκινη Ρόζα» (μτφρ. Σώτη Τριανταφύλλου, εκδ. Πατάκη).

Της Λεύκης Σαραντινού

Η συγγραφέας και εικονογράφος της Κόκκινης Ρόζα, Κέιτ Έβανς επιλέγει να...

«Αλληλογραφία 1927-1938» των Γιόζεφ Ροτ & Στέφαν Τσβάιχ (κριτική)

«Αλληλογραφία 1927-1938» των Γιόζεφ Ροτ & Στέφαν Τσβάιχ (κριτική)

Για τον τόμο με την αλληλογραφία του Joseph Roth με τον Stefan Zweig «Αλληλογραφία 1927-1938» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης, εκδ. Άγρα).

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Έχει ειπωθεί πολύ σωστά ότι η φιλία είναι η ισότητα των φίλων. Αυτό δεν συνεπ...

«Μανιφέστο – Πώς να μην τα παρατάς ποτέ» της Μπερναρντίν Εβαρίστο (κριτική)

«Μανιφέστο – Πώς να μην τα παρατάς ποτέ» της Μπερναρντίν Εβαρίστο (κριτική)

Για το βιβλίο της Bernardine Evaristo «Μανιφέστο – Πώς να μην τα παρατάς ποτέ» (μτφρ. Ρένα Χατχούτ, εκδ. Gutenberg).

Του Διονύση Μαρίνου

Τείνουμε να το ξεχνάμε, αλλά πίσω από το σώμα των λέξεων που συγκροτούν ένα βιβλίο (όλα τα βιβλία) υ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μάνος Κοντολέων: «Η καθαρή λογοτεχνία δεν έχει ηλικιακά όρια μήτε δημιουργίας μήτε πρόσληψης»

Μάνος Κοντολέων: «Η καθαρή λογοτεχνία δεν έχει ηλικιακά όρια μήτε δημιουργίας μήτε πρόσληψης»

Συνέντευξη εφ' όλης της ύλης με τον βραβευμένο συγγραφέα Μάνο Κοντολέων.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

Πάνε κιόλας, Μάνο, τρία χρόνια απ’ όταν έκλεισες 40 χρόνια δημιουργικής πορείας στον χώρο της λογοτεχνίας, κι έγινε μάλιστα μια ημερίδα προς τιμήν...

Στην Ινδή Γκιτάντζαλι Σρι το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ

Στην Ινδή Γκιτάντζαλι Σρι το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ

Η συγγραφέας Γκιτάντζαλι Σρι (Geetanjali Shree) και η μεταφράστρια Daisy Rockwell θα μοιραστούν το χρηματικό έπαθλο των 50,000 λιρών για το «εξαιρετικά διασκεδαστικό και αστείο» βιβλίο «Tomb of Sand» (Τάφος από άμμο). Θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Book Press ...

«Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» του Αλέξιου Μάινα (κριτική)

«Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» του Αλέξιου Μάινα (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέξιου Μάινα «Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» (εκδ. Μικρή Άρκτος). Κεντρική εικόνα: Ο πίνακας του Jean-Michel Basquiat «Εκπεπτωκός άγγελος» (1981).

Της Χλόης Κουτσουμπέλη

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πίσω από τον ήχο του νερού» της Γεωργίας Τάτση (προδημοσίευση)

«Πίσω από τον ήχο του νερού» της Γεωργίας Τάτση (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα της Γεωργίας Τάτση «Πίσω από τον ήχο του νερού», που θα κυκλοφορήσει στις 6 Ιουνίου από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μην ανησυχείς. Μην αισθάνεσαι θλίψη. Έλα, χαμογέλα. Για σένα δεν πέθαν...

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μπερνάρντο Ατσάγα (Bernardo Atzaga) «Σπίτια και τάφοι» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 3 Ιουνίου από τις εκδόσεις Εκκρεμές. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ