Μέσα στον αχανή κόσμο των εικόνων που μας κατακλύζουν καθημερινά, ορισμένες ξεχωρίζουν, καθώς διαθέτουν μια δική τους πολιτική δύναμη. Γίνονται μάρτυρες καταστάσεων και γεγονότων, αποκαλύπτοντας την ιδιαίτερη σημασία τους. Παράλληλα, μπορούν να ενσαρκώσουν το φαντασιακό μιας οπτικής ηγεμονίας - την επιδίωξη της εξουσίας να επιβληθεί μέσω της εικόνας, αποκλείοντας ανταγωνιστικές ή κριτικές αναπαραστάσεις.
Από τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης έως το κίνημα της Αλληλεγγύης στην Πολωνία τη δεκαετία του 1980, από τις μορφές ορατότητας που χαρακτηρίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες -όπως η κυρίαρχη μιντιακή παρουσία του Donald Trump, οι τηλεοπτικές σειρές ή τα βίντεο που αποτυπώνουν σκηνές αστυνομικής βίας- μέχρι τα πεδία των πολεμικών συγκρούσεων και τις περιοχές του πλανήτη που πλήττονται από την κλιματική αλλαγή, το παρόν διεπιστημονικό έργο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι εικόνες δεν αντανακλούν απλώς τον κόσμο, αλλά συμβάλλουν ενεργά στη διαμόρφωση της πολιτικής του ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΤΖΟΥΚΟΥ

Μια οξυδερκής και απολαυστική μελέτη του λογοτεχνικού ρεαλισμού και μια επισκόπηση των βασικών εκπροσώπων του.
Ο ρεαλισμός είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή λογοτεχνικά ρεύματα, και η ρεαλιστική μυθοπλασία ως είδος έχει επιδείξει πεισματική αντοχή στον χρόνο. Μέσα από την περιγραφή της περίπλοκης εσωτερικής ζωής των χαρακτήρων, αλλά και μέσα από την ανάδειξη του ευρύτερου πλαισίου των πράξεών τους, μπορεί να ενεργοποιήσει στον αναγνώστη μια ενσυναίσθηση που λίγες άλλες μορφές τέχνης έχουν την ικανότητα να αφυπνίσουν. Αυτού του είδους η λαγοτεχνία, όμως, είναι εν γένει και ένα προϊόν της μεσαίας τάξης:
τολμηρά ατομικιστική, γοητεύεται συχνά από τη θεματολογία της ιδιοκτησίας, της φιλοδοξίας και του γάμου.
Μπορεί ένας τέτοιος ρεαλισμός να επιβιώσει στη μεταμοντέρνα εποχή; Ο Τέρι Ίγκλετον διερευνά την περίπλοκη ιστορία, πρακτική και πολιτική του ρεαλισμού μέσα από ένα ταξίδι πολλών αιώνων, που περιλαμβάνει συγγραφείς σταθμούς όπως η Τζορτζ Έλιοτ, ο Ντ.Χ. Λόρενς και η Άιρις Μέρντοχ. Ο διακεκριμένος κριτικός επιχειρεί μια πνευματώδη και διασκεδαστική υπεράσπιση ενός λογοτεχνικού είδους το οποίο, με την πανοραμική του ματιά αλλά και με το ενδιαφέρον του για το μεμονωμένο άτομο, καταφέρνει να αποτυπώσει
τις πολλαπλές όψεις ενός όλο και πιο κατακερματισμένου κόσμου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ψυχοπαθολογία αποτελεί θεμέλιο για την αποτελεσματική ψυχιατρική πράξη και την περίθαλψη που αφορά την ψυχική υγεία. Το βιβλίο ­Κλινική ψυχοπαθολογία του Fish διαμόρφωσε την εκπαίδευση και την κλινική πρακτική αρκετών γενεών ψυχιάτρων. Η πέμπτη έκδοση αυτού του κλασικού έργου παρουσιάζει τις κλινικές περιγραφές και τις διεισδυτικές ιδέες περί ψυχοπαθολογίας για τις οποίες φημίζεται το συγκεκριμένο εγχειρίδιο, συμπληρώνοντάς τες με προτεινόμενες ερωτήσεις που βοηθούν τους κλινικούς στην άντληση πληροφοριών σχετικά με τα βασικά ψυχιατρικά συμπτώματα. Η παρούσα έκδοση καλύπτει επίσης τις πρόσφατες αναθεωρήσεις των συστημάτων διαγνωστικής ταξινόμησης, συμπεριλαμβανομένου του ICD-11 (της ενδέκατης έκδοσης της Διεθνούς Ταξινόμησης Νόσων) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η νέα έκδοση, σαφής και εύληπτη, παρέχει συνοπτικές περιγραφές των σημείων και των συμπτωμάτων των ψυχικών ασθενειών, καθώς και οξυδερκείς περιγραφές των διάφορων εκδηλώσεων της διαταραγμένης ψυχολογικής λειτουργίας. Το εγχειρίδιο προορίζεται για χρήση στην κλινική πράξη και είναι απαραίτητο βοήθημα για τους φοιτητές ιατρικής, καθώς και για τους ειδικευόμενους και τους ενεργούς ψυχιάτρους. Είναι επίσης χρήσιμο για τους ψυχιατρικούς νοσηλευτές, τους κοινωνικούς λειτουργούς ψυχικής υγείας, τους κλινικούς ψυχολόγους και οποιονδήποτε απασχολείται στο αναπτυσσόμενο πεδίο της ψυχικής υγείας. (Από την έκδοση)

Το παρόν βιβλίο διαρθρώνεται σε τέσσερα μέρη, καθένα από τα οποία πραγματεύεται ζητήματα ανάλυσης των ποιοτικών δεδομένων που είτε δεν έχουν εξεταστεί έως τώρα στην ελληνική βιβλιογραφία (Μέρη I και IV)
είτε προσεγγίζονται μέσα από μια οπτική διαφορετική από τη συνηθισμένη (Μέρη II και III).
Στο Μέρος I αναπτύσσεται μια συστηματική προσέγγιση για τον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται οι έννοιες στην ποιοτική έρευνα καθώς, για τον συγγραφέα, στόχος της ανάλυσης των ποιοτικών δεδομένων είναι η εξήγηση των κοινωνικών φαινομένων, όχι μόνο η περιγραφή τους. Στο Μέρος II παρουσιάζεται μια μεθοδολογική πρόταση για τη θεματική ανάλυση η οποία διαφέρει απ’ ό,τι συνηθίζεται έως τώρα. Υποστηρίζεται η θέση ότι η θεματική ανάλυση θα μπορούσε να εφαρμοστεί με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους (εκδοχές), καθένας από τους οποίους διαφέρει ανάλογα με τη χρήση του υλικού (επαγωγικός/παραγωγικός συλλογισμός) και τις ερευνητικές προθέσεις (περιγραφή/εξήγηση). Στο Μέρος III αναπτύσσεται μια νέα πρόταση για την εφαρμογή της Μεθοδολογίας της Θεμελιωμένης Θεωρίας (Grounded Theory Methodology), βασισμένη στα γραπτά του Barney Glaser και του Leonard Schatzman. Τέλος, το Μέρος IV εστιάζει στο αν και με ποιους μεθοδολογικούς όρους είναι εφικτή η συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση για ποιοτικές έρευνες, δεδομένου ότι η συστηματική επισκόπηση έχει θετικιστικές καταβολές και έχει αναπτυχθεί σε πεδία που δεν σχετίζονται με την ποιοτική κοινωνική έρευνα (π.χ. επιδημιολογία, φαρμακολογία). (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο βιβλίο Ψυχολογία της γήρανσης η Sara J. Margolin επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε σχετικά με το γεγονός ότι μεγαλώνουμε. Μέσα από μια βιοψυχοκοινωνική οπτική, n συγγραφέας εισάγει τον σημερινό αναγνώστη στη μελέτη της ενηλικίωσης και της γήρανσης, προσφέροντας μια ολιστική εξέταση του αντίκτυπου που αυτές έχουν στο σώμα, το μυαλό, τις σχέσεις και τους κοινωνικούς μας ρόλους. Μέσω μιας καινοτόμου προσέγγισης «μύθου έναντι γεγονότων», το κείμενο καταρρίπτει κοινές παρανοήσεις, με διάθεση χιούμορ και συμπόνιας, αλλά και κατόπιν εμπεριστατωμένης έρευνας. Δίνεται έμφαση στις πραγματικές διεργασίες και προσαρμογές κατά τη γήρανση, κι έτσι οι αναγνώστες μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις που βρίσκουν εφαρμογή όχι μόνο στη μελλοντική τους σταδιοδρομία αλλά και σε πλαίσια της οικογενειακής και της προσωπικής τους ζωής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το 13-33 δεν είναι απλώς δύο αριθμοί· είναι χρονικά και συναισθηματικά ορόσημα που καθόρισαν τη ζωή μου έως τώρα. Μόλις στα 13 μου ξεκίνησα να παίζω κλαρίνο σε μαγαζιά και πανηγύρια. Ήμουν ένα μικρό παιδί που έμπαινε πριν από την ώρα του στον κόσμο των μεγάλων. Έχουν περάσει από τότε είκοσι ολόκληρα χρόνια και τώρα, στα 33 μου, στοχάζομαι όσα πέρασαν από πάνω μου: τα καλά και τα άσχημα, τα όμορφα, αλλά και τα πικρά.
Αυτό το βιβλίο είναι η κατάθεση της ψυχής και της αλήθειας μου. Δεν γράφω για να κατηγορήσω ή να εκθέσω ανθρώπους, αλλά για να πω αυτά που κουβαλούσα τόσα χρόνια μέσα μου. Από τα πρώτα βήματά μου στο κλαρίνο έως τον οδυνηρό ακρωτηριασμό μου, έχουν συμβεί γεγονότα που με καθόρισαν. Γνώρισα κόσμο που πίστεψε σε εμένα και μου έδειξε ανυπόκριτα την αγάπη του, αλλά είδα και τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης· εκεί όπου ζουν κάποιοι που δεν ήθελαν το καλό μου και μου έβαζαν συνεχώς εμπόδια.
Σε αυτό το βιβλίο θα γνωρίσετε τον πραγματικό Άρη και όχι τον μουσικό Μουγκοπέτρο που γνωρίζουν όλοι. Από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη λέξη έως την τελευταία, αποφάσισα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με τους ανθρώπους που θα διαβάσουν την ιστορία της ζωής μου. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει: μόνο η καθαρή και ανόθευτη αλήθεια, κι αυτή καταθέτω στο 13-33.
Αυτό το βιβλίο είναι η αρχή μιας νέας περιόδου της ζωής μου. Μπορεί αυτή η φάση να άρχισε βίαια· με ένα γεγονός που άλλαξε δραστικά τα πάντα μέσα μου και γύρω μου, αλλά δεν πρόκειται να καταθέσω τα όπλα, ποτέ δεν το έκανα.
Κάθε λέξη αυτού του βιβλίου είναι και μια νότα που βγαίνει από τα σπλάχνα μου. Κάθε πρόταση και μια μουσική φράση, κάθε εικόνα κι ένα τραγούδι που παίζω για εσάς στο κλαρίνο μου. Αυτό μας έδεσε κι αυτό θα συνεχίσει να το κάνει. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το Ενωσιακό οικοδόμημα είναι δημιούργημα του κράτους και μοιάζει ολοένα και περισσότερο σε αυτό. Ωστόσο, ο προσδιορισμός του τύπου της οργάνωσης την οποία πραγματώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν και παραμένει εξαιρετικά ασαφής τόσο για την επιστήμη όσο και για την πολιτική. Η ασάφεια αυτή επιτείνεται στο μέτρο που το σημερινό Ενωσιακό οικοδόμημα περιλαμβάνει το σύνολο, σχεδόν, των υπαρκτών και παραδεδεγμένων μορφών πολιτικής οργάνωσης (ομοσπονδία, συνομοσπονδία κ.λπ.) με κεντρικό, όμως, γνώρισμα την περίφημη "κοινοτική μέθοδο", της οποίας τα βασικά χαρακτηριστικά θεμελιώνουν την ιδιαιτερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση τόσο με το κράτος όσο και με τους κλασικούς διεθνείς οργανισμούς. Αναδύεται, έτσι, μια νέα σύνθετη μορφή οργάνωσης που διαθέτει τα βασικά γνωρίσματα ενός, κατά την εύστοχη διατύπωση του Hix, "πολιτικού συστήματος, αλλά όχι κράτους", το οποίο ενώ υπερβαίνει τα όρια του συγκεντρωτικού και εδαφικά προσδιορισμένου κράτους συνυπάρχει στην εξέλιξή του με τα κρατικά πολιτικά συστήματα των χωρών-μελών που το συγκροτούν. Με άλλα λόγια, η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης συνιστά το διαρκώς εξελισσόμενο πλαίσιο εντός του οποίου το κράτος ως πολιτική οργάνωση μετασχηματίζεται διαμορφώνοντας το πολιτικό σύστημα της Ενωσιακής Ευρώπης και αντιστρόφως. Υπ' αυτό το πρίσμα, ο παρών συλλογικός τόμος, ο οποίος διαρθρώνεται σε δύο μέρη, επιχειρεί να εισαγάγει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες στο πολιτικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφού προηγηθούν δύο κείμενα για την ιστορία και τις θεωρίες της ολοκλήρωσης, στο Μέρος Α αναλύεται το Πολιτικό Σύστημα της Ένωσης σε όλες του τις διαστάσεις, με δέκα κείμενα - θεσμοί, διαδικασίες λήψης και υλοποίησης των αποφάσεων, στοιχεία του δικαίου της Ένωσης-αρμοδιότητες, νομικές πράξεις, Δικαστήριο της Ένωσης - Θεμελιώδη Δικαιώματα, ΟΝΕ, Διοίκηση της Ένωσης, Ομάδες Συμφερόντων και Πολιτικά Κόμματα. Στο Μέρος Β αναλύονται, με δεκαέξι συμβολές, οι βασικές πολιτικές της Ένωσης διαρθρωμένες στην κατά Th. Lowi τυπολογία των δημόσιων πολιτικών - ρυθμιστικές, διανεμητικές/αναδιανεμητικές, καταστατικές. Στο συγγραφικό και διδακτικό αυτό εγχειρίδιο μετέχουν νέοι ερευνητές, λειτουργοί της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης και καθηγητές από πανεπιστήμια της Ελλάδας -Πάντειο, ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, ΟΠΑ, ΠΑΜΑΚ, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου- και ευρωπαϊκά - Hasselt, Erasmus Rotterdam, Warwick. (Από την έκδοση)

Το παρόν βιβλίο διαρθρώνεται σε τέσσερα μέρη, καθένα από τα οποία πραγματεύεται ζητήματα ανάλυσης των ποιοτικών δεδομένων που είτε δεν έχουν εξεταστεί έως τώρα στην ελληνική βιβλιογραφία (Μέρη I και IV)
είτε προσεγγίζονται μέσα από μια οπτική διαφορετική από τη συνηθισμένη (Μέρη II και III).
Στο Μέρος I αναπτύσσεται μια συστηματική προσέγγιση για τον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται οι έννοιες στην ποιοτική έρευνα καθώς, για τον συγγραφέα, στόχος της ανάλυσης των ποιοτικών δεδομένων είναι η εξήγηση των κοινωνικών φαινομένων, όχι μόνο η περιγραφή τους. Στο Μέρος II παρουσιάζεται μια μεθοδολογική πρόταση για τη θεματική ανάλυση η οποία διαφέρει απ’ ό,τι συνηθίζεται έως τώρα. Υποστηρίζεται η θέση ότι η θεματική ανάλυση θα μπορούσε να εφαρμοστεί με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους (εκδοχές), καθένας από τους οποίους διαφέρει ανάλογα με τη χρήση του υλικού (επαγωγικός/παραγωγικός συλλογισμός) και τις ερευνητικές προθέσεις (περιγραφή/εξήγηση). Στο Μέρος III αναπτύσσεται μια νέα πρόταση για την εφαρμογή της Μεθοδολογίας της Θεμελιωμένης Θεωρίας (Grounded Theory Methodology), βασισμένη στα γραπτά του Barney Glaser και του Leonard Schatzman. Τέλος, το Μέρος IV εστιάζει στο αν και με ποιους μεθοδολογικούς όρους είναι εφικτή η συστηματική βιβλιογραφική επισκόπηση για ποιοτικές έρευνες, δεδομένου ότι η συστηματική επισκόπηση έχει θετικιστικές καταβολές και έχει αναπτυχθεί σε πεδία που δεν σχετίζονται με την ποιοτική κοινωνική έρευνα (π.χ. επιδημιολογία, φαρμακολογία). (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο Νιλ Ντόναλντ Γουόλς έχει αλλάξει τον τρόπο που σκέφτεται ο κόσμος για τον Θεό. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι πέντε γλώσσες και η σειρά Συζητήσεις με τον Θεό (βιβλίο 1, βιβλίο 2 και βιβλίο 3) βρίσκεται στη λίστα των κορυφαίων μπεστ-σέλερ των New York Times για χρόνια.
Στα βιβλία των Συζητήσεων, ο Γουόλς μοιράστηκε με τους αναγνώστες του την απαρχή μιας ιερής σχέσης, καθώς ξεκίνησε μια συνομιλία με τον Θεό για διάφορα θέματα: την αγάπη και την πίστη, τη ζωή και τον θάνατο, το καλό και το κακό. Και μετά, όπως αφηγήθηκε ο Γουόλς στο έργο του Φιλία με τον Θεό, κάτι άλλο εκπληκτικό άρχισε να συμβαίνει. Η σχέση του με τον Θεό άρχισε να γίνεται πιο δυνατή και πιο βαθιά, όπως συμβαίνει και στις δικές μας σχέσεις, και να μετατρέπεται σε φιλία.
Τώρα, στην "Κοινωνία με τον Θεό", το πιο προσωπικό του βιβλίο, ο Γουόλς ανακαλύπτει πώς να υψώσει τη φιλία σε μια κατάσταση επικοινωνίας. Στο προσχέδιό του για αναζητητές, αποκαλύπτει τις Δέκα Ψευδαισθήσεις του Ανθρώπου - τις εσφαλμένες αντιλήψεις που τρέφουμε για τον εαυτό μας, τον κόσμο μας και τον Θεό μας. Περιγράφει με εντυπωσιακή σαφήνεια πώς μπορούμε να επουλώσουμε το μεγάλο χάσμα που έχει προκύψει από αυτές τις ψευδαισθήσεις. Και καθώς εξερευνά το αληθινό νόημα της ένωσης με τον Θεό στην καθημερινή μας ζωή, το θάρρος να υπερασπιζόμαστε τις πεποιθήσεις μας, ο Γουόλς μας δείχνει ότι μπορούμε να απελευθερωθούμε από τις ψευδαισθήσεις μας όταν λειτουργούμε πάντα με βάση μια βαθιά συντροφικότητα με όλα όσα είναι ιερά - με βάση την κοινωνία με τον Θεό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)