Η ζωή του Ελληνορουμάνου συγγραφέα Παναΐτ Ιστράτι δεν μοιάζει με μυθιστόρημα, είναι από μόνη της ένα μυθιστόρημα. Βάσανα της παιδικής ηλικίας, ο μόχθος της επιβίωσης, ταξίδια και περιπλανήσεις, δυνατές φιλίες και αλλεπάλληλοι έρωτες, η αγωνία για τον Ελεύθερο Άνθρωπο, όλα αυτά ο Ιστράτι τα διηγείται στα βιβλία του αυθεντικά και με τη χάρη ενός Ανατολίτη παραμυθά.
Βίωσε τα κοσμοϊστορικά γεγονότα της εποχής του (τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος), ασπάστηκε το όραμα για έναν δικαιότερο κόσμο (Οκτωβριανή Επανάσταση), συνευρέθηκε με τις σημαντικότερες προσωπικότητες του καιρού του (Ρομέν Ρολάν, Μαξίμ Γκόρκι, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Τζορτζ Όργουελ), περισσότερο όμως από οτιδήποτε άλλο στάθηκε όσο κανείς στο πλευρό των φτωχών και των αδικημένων. Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που ο φίλος του Νίκος Καζαντζάκης σε κάποιο από τα κοινά τους ταξίδια στη Σοβιετική Ρωσία τού είπε μια μεγάλη αλήθεια: «Παναΐτ, η καρδιά σου εσένα ξεπερνάει κατά πολύ το μυαλό σου».
Ναι. Μόνο που αυτό ο Παναΐτ Ιστράτι έμελλε να το πληρώσει πολύ ακριβά... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα σπίτι είναι κάτι πολύτιμο...
Στην ολλανδική επαρχία επικρατεί ησυχία. Οι κρατήρες από τις βόμβες έχουν καλυφθεί, τα κτίρια έχουν ανοικοδομηθεί, ο πόλεμος έχει πια τελειώσει. Η Ίζαμπελ μένει μόνη στο άδειο σπίτι της μακαρίτισσας της μητέρας της ακολουθώντας μια αυστηρή και απολύτως πειθαρχημένη ρουτίνα. Τα πάντα όμως αλλάζουν όταν ο μεγάλος αδερφός της Λούις φέρνει την άχαρη καινούργια φιλενάδα του, την Εύα, να μείνει λίγο καιρό στο σπίτι μαζί της ως φιλοξενούμενη.
Η Εύα είναι το αντίθετο της Ίζαμπελ: κοιμάται αργά, ξυπνάει αργά, κάνει φασαρία και αγγίζει πράγματα που δεν θα έπρεπε. Έτσι, σιγά σιγά η οργή της Ίζαμπελ φουντώνει τόσο, που φτάνει στα όρια της εμμονής. Όταν λοιπόν αρχίζουν να εξαφανίζονται διάφορα αντικείμενα από το σπίτι -ένα κουτάλι, ένα μαχαίρι, ένας χαρτοκόπτης-, οι υποψίες της πληθαίνουν και δεν εννοεί να αφήσει την Εύα σε ησυχία. Μέσα στην κάψα του καλοκαιριού η παράνοια δίνει τη θέση της σε ένα μυστήριο που ανατρέπει όλα όσα ήξερε η Ίζαμπελ. Ούτε η Εύα ούτε το σπίτι είναι αυτό που φαίνονται. Τελικά ο πόλεμος μπορεί να μην έχει πραγματικά τελειώσει... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα απομονωμένο χωριό, όπου τίποτα δεν αλλάζει.
Οι άνθρωποι ζουν όπως έζησαν οι γονείς τους, όπως θα ζήσουν τα παιδιά τους. Ή έτσι νομίζουν.
Μέχρι που εμφανίζονται δύο ξένοι: ένας άντρας που προσφέρει τα πάντα χωρίς να ζητά αντάλλαγμα και ένα παιδί που δεν μιλά. Ποιοι είναι; Τι θέλουν; Τι είναι ο Άγγελος; Ευεργέτης ή εισβολέας; Γιατί το παιδί μοιάζει να κουβαλά ένα μυστικό που κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει;
Στην αρχή, τους παρατηρούν. Μετά, τους αμφισβητούν. Και ύστερα, η καχυποψία μετατρέπεται σε φόβο.
Το χωριό αρχίζει να καταρρέει -όχι μόνο τα σπίτια και οι δρόμοι του, αλλά και οι βεβαιότητες που το κρατούσαν όρθιο.
Γιατί κάποιες αφίξεις δεν φέρνουν απλώς νέα πρόσωπα. Φέρνουν πράξεις επικίνδυνες και ερωτήματα που κανείς δεν θέλει να απαντήσει.
Όταν η αλλαγή χτυπήσει την πόρτα, θα είναι πλέον αργά.
Τι είναι αυτό που φοβόμαστε περισσότερο; Το άγνωστο ή αυτά που αποκαλύπτει για εμάς;
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Όπως ο Σαίξπηρ, όπως ο Κεβέδο, όπως ο Γκαίτε, όπως κανένας άλλος συγγραφέας, ο Τζόις δεν είναι τόσο ένας λογοτέχνης όσο μια ολόκληρη λογοτεχνία". (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

Άφθονα δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια του Γκέιμπριελ. Ποτέ δεν είχε αισθανθεί έτσι για καμία γυναίκα, αλλά ήξερε πως ένα τέτοιο συναίσθημα πρέπει να 'ναι ο έρωτας. Ακόμα περισσότερα δάκρυα μαζεύτηκαν στα μάτια του, και στο μισοσκόταδο φαντάστηκε πως είχε δει τη μορφή ενός νεαρού να στέκεται κάτω από ένα δέντρο που έσταζε. Άλλες μορφές βρίσκονταν κοντά. Η ψυχή του είχε πλησιάσει εκείνη την περιοχή όπου κατοικούν τα απειράριθμα πλήθη των νεκρών. Είχε επίγνωση, αλλά δεν μπορούσε να συλλάβει την αλλοπρόσαλλη και τρέμουσα ύπαρξή τους. Η ίδια του η ταυτότητα έσβηνε μέσα σ' έναν γκρίζο φαντασματικό κόσμο. Ο ίδιος στέρεος κόσμος τον οποίο αυτοί οι νεκροί είχαν πλάσει κάποτε και στον οποίο είχαν ζήσει, τώρα έφθινε και διαλυόταν. (Από τον εκδότη)

Το βιβλίο είναι η αφήγηση μιας εθνικής τραγωδίας. Το ότι περί τραγωδίας επρόκειτο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Η Ελλάδα έζησε άκρως τραυματικά τη δεκαετία του 2010 την κρίση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και του ευρώ.
Μια περίοδος οξείας πολιτικής και συναισθηματικής πόλωσης, που κάποιες φορές έφτασε στα όρια ενός άοπλου εμφυλίου. Οι αντίπαλοι έγιναν εχθροί, ομοϊδεάτες διχάστηκαν, φιλίες έσπασαν, οικογένειες χωρίστηκαν, παρέες διαιρέθηκαν και κάθε ομάδα οχυρώθηκε στον εαυτό της. Χάθηκαν, με άλλα λόγια, οι ελάχιστοι κοινοί τόποι που διασφαλίζουν τη στοιχειώδη πολιτική και συναισθηματική επικοινωνία.
Καμία άλλη χώρα σε καιρό ειρήνης δεν πλήρωσε τόσο ακριβά και επί τόσο μακρύ διάστημα την κρίση -ούτε καν εκείνη την παλιά και διάσημη, την παγκόσμια κρίση του 1929.
Σήμερα ξέρουμε ότι η Ελλάδα της χρεοκοπίας και των μνημονίων έζησε μια κρίση που ήταν ταυτόχρονα παγκόσμια, εθνική και ευρωπαϊκή.
Το βιβλίο απευθύνεται σε κάθε πολίτη που θέλει να γνωρίσει, αν είναι νέος, τη δραματική αυτή περίοδο ή, αν έχει την ηλικία, να εμβαθύνει όσα έζησε και να τα βάλει στη μεγάλη εικόνα της εποχής. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ένα ταξίδι μπορεί να σας αλλάξει τη ζωή.
Το βιβλίο αυτό σας καλεί σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και επούλωσης στον κόσμο του ψυχικού τραύματος.
Η ανάγνωσή του μοιάζει με μια μεγάλη ψυχοθεραπευτική συνεδρία, που με σύντροφο την επιστήμη και όπλο την ανθρωπιά θα σας μάθει να απευθύνεστε στον εαυτό σας με τη γλώσσα της αυτοσυμπόνιας, θα σας βοηθήσει να σιγάσετε τον αυστηρό εσωτερικό σας κριτή και να μάθετε τη μεγάλη δύναμη της αυτοφροντίδας, μέσα από πρακτικές μεθόδους και πολύ εφαρμόσιμες συμβουλές.
Όταν προορισμός του ταξιδιού αυτού είναι η επούλωση των τραυμάτων, η αποδοχή του εαυτού και η καλλιέργεια της αγάπης για αυτόν, τότε σίγουρα πρόκειται για το πιο σημαντικό σας ταξίδι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο τριανταπεντάχρονος προγραμματιστής Ντάβιντ Λουντ ζει μια ήσυχη, μοναχική ζωή, η σχέση του με τη μητέρα του είναι ανύπαρκτη και επισκέπτεται τακτικά τον ψυχολόγο του. Η ηρεμία του διαταράσσεται όταν μια άγνωστη επικοινωνεί μαζί του και ισχυρίζεται ότι έχει πληροφορίες για την παιδική του ηλικία και θέλει να τον συναντήσει. Ο Ντάβιντ προσπαθεί να αγνοήσει το μήνυμα, επειδή όμως δεν έχει αναμνήσεις από τα πρώτα δώδεκα χρόνια της ζωής του, υποκύπτει στην περιέργεια και απαντά.
Όταν η γυναίκα εξαφανίζεται ξαφνικά, ο Ντάβιντ γίνεται ο βασικός ύποπτος για την εξαφάνισή της, ενώ ταυτόχρονα κάποιος τον κυνηγά, μαζί με όσους νοιάζεται. Το ρολόι μετράει αντίστροφα κι εκείνος πρέπει να μάθει πώς συνδέονται όλα αυτά με τις δικές του χαμένες παιδικές αναμνήσεις. Στη σκιά μιας δεκαετίας γεμάτης σκοτεινά μυστικά και μιας χαμένης παιδικής ηλικίας, κρύβονται ισχυροί παίκτες που είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια. Ποιος είναι ο Ντάβιντ Λουντ και γιατί του έκλεψαν τα παιδικά του χρόνια; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Πώς να το διηγηθώ αυτό με μια γλώσσα σου δεν είναι δική μου, μέσα από ένα στόμα που δεν είναι δικό μου; Πώς να με πιστέψετε, όταν εγώ ο ίδιος δεν μπορώ να πιστέψω τον εαυτό μου;"
Ο Χανς, ένας καταξιωμένος χειρουργός επιστρέφει από τα πεδία των μαχών του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στο σπίτι του, ή μάλλον σε αυτό που υποτίθεται πως ήταν κάποτε το σπίτι του. Όσα έζησε στο μέτωπο έχουν καταστρέψει οριστικά τις βεβαιότητές του, αφήνοντάς του ανεξίτηλη μια αίσθηση αποξένωσης. Η γυναίκα του η Γκρέτε, όπως και οι φίλοι του, τον αναγνωρίζουν, και τη δουλειά του την εκτελεί αξιόπιστα. Μόνο ο σκύλος του μοιάζει να διαισθάνεται κάτι παράξενο. Μήπως τελικά ο πόλεμος έχει μετατρέψει τον Χανς σε κάποιον άλλο; Ή πρόκειται για έναν εντελώς διαφορετικό άνθρωπο, που έχει παρεισφρήσει στη ζωή του Χανς;
Το 1926 που κυκλοφόρησε το Εγώ;, το πρώτο λογοτεχνικό έργο του Peter Flamm, συνάντησε αναπάντεχη επιτυχία. Ο ξέφρενος εσωτερικός μονόλογος επιτρέπει την καταβύθιση στον εσωτερικό κόσμο του πρωταγωνιστή Χανς και καθιστά αυτό το σύντομο αλλά γεμάτο δύναμη μυθιστόρημα μια σημαντική -ιδίως για την εποχή μας- εκ νέου ανακάλυψη που δείχνει τις καταστροφικές επιπτώσεις του πολέμου στον ανθρώπινο ψυχισμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΦΥΪΕΣ Ή ΠΑΡΑΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ;
ΓΙΑΤΙ ΜΑΘΑΜΕ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ;
Αυτό το βιβλίο μας θυμίζει όσα μάθαμε για τις γυναίκες στο μάθημα της ιστορίας - δηλαδή, όχι και πολλά.
Ένα εξαιρετικά πνευματώδες κόμικ που αποκαλύπτει τις αλλοπρόσαλλες θεωρίες που πίστευαν μερικοί από τους σπουδαιότερους στοχαστές μας για τις γυναίκες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Η Fleming είναι μια ιδιοφυΐα. Αλλά με κανονικά μαλλιά". (ISU SUTTIE)
"Η Jacky Fleming είναι πραγματικά ευφυής και αυτά είναι τα καλύτερά της σκίτσα ως τώρα". (SUNDAY TIMES)
"Το τέλειο δώρο για κάθε άντρα και γυναίκα που εκτιμά το έξυπνο χιούμορ". (INDEPENDENT)
"Ένα τρομερά απολαυστικό, αστείο, φεμινιστικό κόμικ". (TESSA HADLEY)

Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της επιστήμης που διαμορφώνει τον κόσμο μας
Στο βιβλίο αυτό, ο διακεκριμένος οικονομολόγος Andrew Leigh δεν αφηγείται απλώς την ιστορία της οικονομίας ανά τους αιώνες και τις ηπείρους. Αποκαλύπτει τις οικονομικές δυνάμεις που κρύβονται πίσω από τον πόλεμο, τις καινοτομίες, τις κοινωνικές αλλαγές, εξηγεί πώς εμφανίστηκαν το σύστημα της αγοράς και ο καπιταλισμός, ενώ παρουσιάζει τις βασικές ιδέες και τα πρόσωπα που καθόρισαν τον οικονομικό κλάδο.
Ταυτόχρονα, εστιάζει σε ενδιαφέροντα θέματα, όπως στη σχέση διάφορων ασθενειών με την εξάπλωση της αποικιοκρατίας, στην προέλευση του επιτραπέζιου Μονόπολη, στους λόγους που οι ουρανοξύστες εμφανίστηκαν πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να καταλήξει πως, από την παιδεία ως την επιχειρηματικότητα, από την κοινωνικοποίηση μέχρι τη χρηματαγορά, η οικονομική επιστήμη μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αν θέλετε να διαβάσετε ένα και μόνο βιβλίο για τα οικονομικά, τότε σας προτείνω αυτό το σαφές, διεισδυτικό και εξαιρετικό (και σύντομο) βιβλίο του Andrew Leigh.

Claudia Goldin, Νόμπελ Οικονομίας 2023