Ο Μακιαβέλι, μέγας εκπρόσωπος της Αναγέννησης, «δαιμονοποιήθηκε» και Ο Ηγεμόνας του απαγορεύτηκε από το Βατικανό, που τον ανέγραψε στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων (Index). Αλλά και ο Νίκος Καζαντζάκης, μεταφραστής του Ηγεμόνα τέσσερις και πλέον αιώνες μετά τη συγγραφή του, δέχτηκε κοσμικά και εκκλησιαστικά πυρά, και το έργο του Ο Τελευταίος Πειρασμός απαγορεύτηκε, επίσης, από το Βατικανό και ανεγράφη στον Index. Τελικά, το 1966 το Βατικανό κατάργησε τον Κατάλογο των Απαγορευμένων Βιβλίων, από τον οποίον νωρίτερα είχε αφαιρεθεί Ο Ηγεμόνας. Και, παρ’ όλη την παρερμηνεία και την πολεμική που κατά καιρούς δέχτηκαν οι δύο πνευματικοί δημιουργοί, αμφότεροι λογίζονται κλασικοί, ο καθένας στο πεδίο του. Μέσα από τη νέα αυτή έκδοση ξανανταμώνουν τώρα, στην αυγή του 21ου αιώνα, οι δύο αυτοί άντρες, που υπήρξαν στοχαστές που προκάλεσαν τις καθιερωμένες αντιλήψεις της εποχής τους και αντιμετώπισαν τις συνέπειες της τόλμης τους. Ο Καζαντζάκης, μέσα από τον Ηγεμόνα, διερευνά το διαχρονικό ερώτημα αν η πολιτική μπορεί να συνδυάσει την αποτελεσματικότητα με την ηθική ή αν είναι καταδικασμένη να παραμένει ένας χώρος όπου η δύναμη υπερισχύει της ηθικής αρχής.
Επιπλέον, το βιβλίο αποτελεί ένα χρήσιμο ανάγνωσμα για όσους ενδιαφέρονται για την πολιτική σκέψη και τη φιλοσοφία της εξουσίας. Δεν είναι απλώς μια βιογραφία, αλλά μια πρόσκληση σε βαθύτερη σκέψη για την πολιτική πραγματικότητα και τη φύση της ανθρώπινης διακυβέρνησης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σήκω! Το Θεό ζητάς; Να τον! Είναι η πράξη, η γιομάτη σφάλματα, ψαχουλέματα, επιμονή κι αγώνα.

«Θεός είναι όχι η δύναμη που βρήκε την αιώνια ισορροπία, μα η δύναμη που σπάζει αιώνια την κάθε ισορροπία, ζητώντας όλο κι ανώτερη. Και βρίσκει το Θεό και δουλεύει μαζί του όποιος με την ίδια μέθοδο, στο στενό του κύκλο, αγωνίζεται και προχωρεί.
Σήκω, κατέβα με τους ανθρώπους, μάθε να τους αγαπάς και να τους σκοτώνεις, ο έρωτας είναι σέβας, αγάπη και σιχαμός. Μην περιμένεις να γεννήσεις τίποτα μοναχός σου. Θα υψωθείς μόνο παλεύοντας με τους ανθρώπους, ελεώντας, μισώντας τη δύστυχη καρδιά μας. Να ’ρθεις με όλες σου τις αδυναμίες, τις λιποψυχιές και τις χίμαιρες, αλάκερος. Θα καθαρίσεις παλεύοντας. Τι περιμένεις; Ο εχτρός περνάει τα στενά, πατάει τα σπίτια μας και τις καρδιές μας. Κατέβα, διάλεξε κι εσύ το μετερίζι σου και χτύπα. Ο εχτρός είναι ο Θεός με τα ράσα και με το κομποσκοίνι, ο άπλυτος, ανύπαντρος και τεμπέλης!»
Το "Συμπόσιον" είναι ένα έργο που αντικατοπτρίζει τον πνευματικό και φιλοσοφικό κόσμο του Καζαντζάκη, συνδυάζοντας στοιχεία από τον Νίτσε, τον Βούδα, τον Χριστό. Ένα κείμενο-πρόκληση, που καλεί τον αναγνώστη σε μια εσωτερική αναζήτηση και σε έναν διαρκή διάλογο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Είναι το παιδί σας τραυματισμένο;
Μήπως υπήρξε κάποιο στρεσογόνο γεγονός στη ζωή του;
Εμφανίζει νέες συμπεριφορές ή σημάδια μετατραυματικού στρες;
Τι μπορείτε να κάνετε ώστε το παιδί σας να νιώσει ξανά ασφαλές;
Η ψυχολόγος Melissa Goldberg Mintz γνωρίζει τι χρειάζεται να γίνει για να υποστηριχτεί ένα τραυματισμένο παιδί - και ξέρει ότι οι στοργικοί γονείς παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο. Σε αυτόν τον σοφό και έγκυρο οδηγό η συγγραφέας μοιράζεται εξειδικευμένες, καίριες πληροφορίες και γνώσεις σχετικά με το πώς μοιάζει το τραύμα σε διαφορετικές ηλικίες, γιατί παιδιά που εκτίθενται στο ίδιο γεγονός αντιδρούν πολύ διαφορετικά, πώς να βοηθήσετε το παιδί σας να ξεπεράσει τα ερεθίσματα που πυροδοτούν το τραύμα, πότε να αναζητήσετε βοήθεια από ειδικό και πολλά άλλα. Παρέχει εργαλεία ζωτικής σημασίας για να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας δεν θα αισθάνεται εγκλωβισμένο από τον φόβο και ότι θα μπορεί να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές προκλήσεις με ελπίδα και ανθεκτικότητα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το "Είναι καλά το παιδί μου;" κέρδισε το δεύτερο βραβείο για το βιβλίο της χρονιάς Foreword INDIES στην κατηγορία Οικογένεια & Σχέσεις το 2022.

Ένας παλιός θρύλος λέει: «Όταν ένας άντρας και μια γυναίκα βρεθούν στη Σπηλιά του Νοτιά και πιάσει βροχή, τότε κάτι καλό θα τους δένει για πάντα».
Το όνειρο της Αφροδίτης είναι να ζήσει στην Αθήνα. Ως τα είκοσι τρία της αποφεύγει σχέσεις και γάμο, φοβούμενη μήπως εγκλωβιστεί στη μιζέρια του τόπου της. Μέχρι που ο έρωτας της χτυπάει την πόρτα. Λίγο αργότερα, η ανεμελιά και η νεανική επιπολαιότητα την παρασύρουν σε μια παράλληλη σχέση. Το κουβάρι μπερδεύεται ακόμα περισσότερο όταν μια αναπάντεχη εγκυμοσύνη κι ένας αιφνίδιος θάνατος τη φέρνουν αντιμέτωπη μ' ένα τεράστιο δίλημμα. Η απόφαση δύσκολη και ο χρόνος ανελέητα πιεστικός. Ώριμη γυναίκα πια, η μοίρα ξαναφέρνει στο προσκήνιο τα λάθη του παρελθόντος. Ο γάμος, η ζωή, το παιδί, οι επιθυμίες της βρίσκονται στον αέρα κι εκείνη σε πανικό. Κι όσο τα μυστικά αποκαλύπτονται, απροσδόκητα γεγονότα γεννούν καινούρια προβλήματα...
Τι θα καταφέρει να περισώσει απ' το τσουνάμι που την πλησιάζει;
Πόσο θα την αλλάξει αυτή η επώδυνη εμπειρία;
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα που μέσα από τραγικές ειρωνείες αναδεικνύει πώς οι επιπολαιότητες, τα μυστικά και τα ψέματα επιστρέφουν και μας εκδικούνται.
Πόσο επηρεάζουν τη ζωή μας οι λάθος αποφάσεις που μπορεί να πάρουμε όταν είμαστε νέοι; Και πόσο σημαντικό είναι να μην επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος;
Αξίζει να παλεύουμε για τα όνειρά μας; Τι γίνεται όταν χρόνια μετά διαπιστώνουμε ότι τελικά το μεγάλο μας όνειρο δεν ήταν και τόσο σημαντικό; Τι συμβαίνει όταν οι ψευδαισθήσεις που καλλιεργούσαμε χρόνια καταρρεύσουν;
Η Αφροδίτη θα κληθεί να απαντήσει σ’ αυτές τις ερωτήσεις με τις πράξεις της, που θα καθορίσουν τη ζωή της. (Από τον εκδότη)

"Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Πουλάκι μου, με συντρέχω. Οι χημειοθεραπείες γαμάνε. Κοίτα εσένα, μωρέ. Μόνο εσένα κοίτα. Τα νεφρά μου, τα πνευμόνια μου, η καρδιά μου που αγκομαχάει. Να ήταν κι η ψυχή ένα όργανο! Να το βλέπουμε, να το ανατέμνουν ανατόμοι, να το πιάνουμε στα χέρια μας, πώς να το πω; Χαζά το λέω; Να το εκλαμβάνουμε ως άρρωστο όταν αρρωσταίνει, όπως όλα τα όργανα. Ένα σήμα πόνου συναγερμός! Να λέμε «Πονάει η ψυχή μου» και οι δίπλα να κινητοποιούνται. «Δείξε μου πού ακριβώς πονάς;» να ρωτούν κι εμείς να δείχνουμε. «Πρέπει να το δεις αμέσως. Μην το αφήνεις», να σε τρομάζουν. «Σπεύσε για εξετάσεις». Να προτείνουν ένα φάρμακο που πήρε και ένας φίλος τους, να πιέζουν να δεις γιατρό. Κι άλλο γιατρό, κι άλλο γιατρό. «Να πάρεις κι άλλη γνώμη», να σπρώχνουν με γουρλωμένα μάτια. Να σε ρωτάνε ανήσυχοι «Πόσο, δηλαδή, έχεις;». Να ξέρεις ότι ξέφυγε η τιμή σου από το επιτρεπτό όριο, όπως για τη χοληστερίνη, για την πίεση, για το ζάχαρο. Να υπήρχε ψυχόμετρο! Αυτό! Ναι! Να υπήρχε ψυχόμετρο".
Τρεις γυναίκες σπάνε τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Τρεις ιστορίες που μου κατέθεσαν σ’ εκείνες τις αίθουσες των μείον των νοσοκομείων, σ’ εκείνα τα θηριώδη μηχανήματα. «Κρατήστε την αναπνοή σας... Μην αναπνέετε... Τώρα αναπνέετε». Ναι! «Τώρα αναπνέετε!» Ανέπνευσαν. Έτσι το ένιωσα... Αχ και να υπήρχε ψυχόμετρο!...
Η συγγραφέας μιλάει με τρεις συν-αδελφές της σπάζοντας τη σιωπή τους. Τη σιωπή ενός βαλτωμένου γάμου με ένα «καλό παιδί». Την οικογενειακή συνωμοσία σιωπής μιας σεξουαλικής κακοποίησης. Τη σιωπή μιας αμίλητης περιόδου κατάθλιψης. Μας μιλάει, εντέλει, για το πόσο συνδέεται η νόσος με την ψυχή και πως όλα θα ήταν αλλιώς αν μετρούσαν τον πόνο της ψυχής ως επείγον περιστατικό οργάνου του σώματος... (Από τον εκδότη)

Ο Λάζαρος είναι υποψήφιος διδάκτορας φιλολογίας -τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια- και παράλληλα δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση, ένα βιντεοκλάμπ του οποίου οι πελάτες μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού. Στην πραγματικότητα, βέβαια, ο Λάζαρος είναι επαγγελματίας δολοφόνος με την κωδική ονομασία Βινούσκα. Μέχρι που θα αναλάβει μια δουλειά η οποία θα ανατρέψει τα πάντα και ο Λάζαρος θα κληθεί να αντιμετωπίσει καταστάσεις που σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να φανταστεί.
«Κατέληξα στο Βινούσκα».
«Τι σημαίνει;»
Ο Ρίνο γέλασε. «Είναι κάτι που έβγαλα από το κεφάλι μου. Δεν θα βρεις τη λέξη αν ψάξεις στα λεξικά, αλλά... Χρησιμοποίησα μία λέξη που σε εκφράζει. Vina. Στα ρώσικα σημαίνει "τύψεις". Αλλά μόνη της μου φαινόταν άψυχη, κενή. Οπότε, αποφάσισα να την αλατοπιπερώσω λίγο. Να της προσθέσω την κατάληξη -ushka, σαν χαϊδευτικό. Επειδή κάθε φορά που σε βλέπω, θέλω να σε αγκαλιάσω πατρικά. Να κάνω τις τύψεις σου να εξαφανιστούν. Τι να πω, ίσως γερνάω και μαλακώνω. Ελπίζω να σου αρέσει».
Το Βινούσκα είναι ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, πάνω στο όχημα ενός αστυνομικού. Μιλάει για τη γενιά των ανθρώπων που μεγάλωσαν μέσα στην οικονομική κρίση, για την παρατεταμένη ανεργία των νέων, για την κατάθλιψη, την οικογένεια, την αίσθηση ασφυξίας σε μια δουλειά που θες να αφήσεις, αλλά δεν μπορείς και, φυσικά, για τις αλλαγές που μπορεί να φέρει ο πραγματικός έρωτας. (Από τον εκδότη)

Για την Ελλάδα το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από την είσοδό της στο ευρώ και την ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, την επισφάλεια της οικονομικής κρίσης και το brain drain, την έμφαση στην επιτελεστικότητα και στις έμφυλες ταυτότητες. Οι πρώτες δεκαετίες του τρέχοντος αιώνα ήταν ιδιαίτερα δυναμικές και ανατρεπτικές, καθώς επιβλήθηκαν οι ψηφιακές τεχνολογίες και κυριάρχησαν η εικόνα και η κοινωνική δικτύωση, με αποτέλεσμα να υπάρξουν αρκετές ανακατατάξεις όσον αφορά τη γραφή, την ανάγνωση και την επικοινωνία.
Στόχος του βιβλίου είναι να χαρτογραφήσει τις τάσεις και τις εξελίξεις στη νεοελληνική λογοτεχνία σε σχέση με τις διεθνείς λογοτεχνικές και θεωρητικές αναζητήσεις, καθώς και το νέο εκδοτικό και ψηφιακό τοπίο, με συμβολές ειδικών από διαφορετικούς χώρους (λογοτεχνία, κριτική, θεωρία, δημοσιογραφία, κοινωνική δικτύωση, ακαδημαϊκό και εκδοτικό χώρο). Τα κείμενα του τόμου κινούνται σε διάφορα επίπεδα: το βιοπολιτικό (φεμινισμός, queer, κρίση, μεταπολιτική, σύνορα και μετανάστευση), το επικοινωνιακό/διδακτικό (μαθήματα δημιουργικής γραφής, κοινωνική δικτύωση), το θεσμικό (πολιτική βιβλίου, προβολή στο εξωτερικό) και το τεχνολογικό/φιλοσοφικό (τεχνητή νοημοσύνη), επιδιώκοντας έναν διαθεματικό και πολυσχιδή διάλογο, στον οποίο διαφορετικές γενιές καταθέτουν τις απόψεις και τις εμπειρίες τους. (Από τον εκδότη)

Σε μια Νότια Αφρική που σπαράσσεται από τον εμφύλιο πόλεμο, ο Μάικλ Κ, ένας αγαθός κηπουρός, αφήνει το Κέιπ Τάουν αποφασισμένος να πάει την άρρωστη μητέρα του πίσω στο χωριό της. Στον δρόμο όμως εκείνη πεθαίνει, αφήνοντάς τον μόνο σε έναν άναρχο κόσμο. Όπου κι αν πηγαίνει, ο πόλεμος τον ακολουθεί. Παγιδευμένος σε μια σύγκρουση που δεν καταλαβαίνει, ο Μάικλ θα κάνει τα πάντα για να αποδράσει και να ζήσει τη ζωή του με τους δικούς του όρους.
Ένα βιβλίο που αγγίζει τον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας - την ανάγκη για εσωτερική ζωή και ουσιαστικούς δεσμούς με τον κόσμο μας. (Από τον εκδότη)

Από τον Μάρκο Αυρήλιο έως τον Σενέκα, οι στωικοί έχουν πολλά να πουν για τη ζωή.
Με αυτές τις διαχρονικές διδασκαλίες σαν βάση, ο William Mulligan δίνει πρακτικές και χρήσιμες συμβουλές για να καλλιεργήσεις τις δυνάμεις σου και να ξεπεράσεις τις αντιξοότητες, βρίσκοντας νόημα και ευτυχία στον σύγχρονο κόσμο.
Με έναν μοναδικό και φρέσκο συνδυασμό φιλοσοφίας και αυτοβοήθειας, το βιβλίο διερευνά βασικά θέματα, όπως την αντιμετώπιση του απρόβλεπτου, ώστε όχι μόνο να παραμένεις ψύχραιμος απέναντι σε κάθε αναποδιά, αλλά και να τη μετατρέπεις σε ευκαιρία ανάπτυξης.
ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΓΙΝΕ ΚΙ ΕΣΥ ΦΑΝ ΤΟΥ ΣΤΩΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Οι συγγραφείς της ανθολογίας, νέοι άνθρωποι που ζουν το ελλαδικό ως μέρος του διεθνούς σκηνικού, είναι χαρακτηριστικά δείγματα μιας ευρύτερης τάσης λογοτεχνών που δεν μένουν εγκλωβισμένοι στα εθνικά σύνορα, αλλά ανοίγονται πο­ιτισμικά και κοινωνικά στο παγκόσμιο στερέωμα. Ξεφεύγουν από την Αθήνα και κινούνται είτε προς την περιφέρεια της Ελλάδας είτε προς τις άλλες χώρες, όπου ενώνουν το ντόπιο με το ξένο, το τοπικό με το παγκοσμιοποιημένο, το ελληνικό με το οικουμενικό. Αυτή η glocalization, ο υβριδισμός πολιτισμών και νοοτροπιών, είναι ένα γόνιμο πεδίο για το διήγημα προκειμένου να ξαναδεί τη λογοτεχνία, την ελληνική ταυτότητα και τις διεθνείς προκλήσεις. (Από τον εκδότη)