Τρεις συν τρεις προτάσεις κουίρ πεζογραφίας και ποίησης από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Ο χορδιστής του πιάνου (μτφρ. Βίκυ Πορφυρίδου) του Τσιανγκ-Σενγκ Κούο
Ένας χήρος που θρηνεί για τον χαμό της νεαρής συζύγου του. Ένας χορδιστής πιάνου που κρατά βαθιά κρυμμένα μέσα του τα μυστικά μιας ολόκληρης ζωής. Ένα ξεκούρδιστο Steinway. Ένα ταξίδι αυτογνωσίας στον χρόνο, από ήπειρο σε ήπειρο, από ένα σκοτεινό διαμέρισμα στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια της Ταϊπέι, ως τη χιονισμένη Νέα Υόρκη.
Ο χορδιστής του πιάνου είναι ένα μικρό και ταυτόχρονα τόσο δυνατό μυθιστόρημα. Ένα βιβλίο ήχων: ήχων μουσικής και ήχων που πηγάζουν από τα βάθη της καρδιάς, από τον Ραχμάνινοφ ως τον Σούμπερτ, από τον Γκλεν Γκουλντ ως τον Σβιατοσλάβ Ρίχτερ, από τις ευκαιρίες που αφήνει κανείς ανεκμετάλλευτες ως τη δίχως ανταπόκριση αγάπη.
Μπορεί αυτό να είναι το πορτρέτο ενός «αποτυχημένου» καλλιτέχνη, μα είναι συνάμα ένα κυνήγι, της απόλυτης ομορφιάς στη μουσική και στην αγάπη.
Ο εραστής του Ντεβ Μάρτιν του Δημήτρη Τσεκούρα
Ένας συγγραφέας και επίδοξος μεταφραστής του Οιδίποδα, που πάσχει από ΔΕΠΥ, με το παράξενο ψευδώνυμο Άδης Δαμίγος, ξυπνάει μια Κυριακή των Βαΐων, μετά από έναν εφιάλτη, δίπλα στον εραστή του, ονόματι Ντεβ Μάρτιν. Λίγες ώρες μετά, και αφού ο Ντεβ έχει φύγει πια για τη δουλειά του, συλλαμβάνεται για τον φόνο που διέπραξε στον ύπνο του και οδηγείται στην ΑΕΚ, ήτοι στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Κατηγορητήρια μιας άκρως ιδιότυπης αστυνομίας. Ο επικεφαλής Ανακριτής «τυχαίνει» να είναι μέγας θαυμαστής των έργων του Άδη Δαμίγου και του υπόσχεται ότι θα τον αφήσει ελεύθερο υπό μία αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση.
Θα υποκύψει άραγε ο Άδης στην πλέον ανήθικη αλλά και την πλέον τίμια πρόταση που του κάνει ο Ανακριτής; Και τι ακριβώς βιώνει, εντωμεταξύ, στην ταραχώδη του ζωή ο, παντρεμένος με την Τζέσικα, Ντεβ; Κι ο Ντέιβιντ Λιντς; Τι γυρεύει εδώ και εμφανίζεται σε δύο, κρίσιμες μάλλον, σεκάνς αυτής της ιστορίας;
Ο εραστής του Ντεβ Μάρτιν είναι ένα μυθιστόρημα-παζλ και η απάντηση σε όλα τα παραπάνω -και ένα σωρό άλλα- δεν θα δοθεί παρά τα ξημερώματα της Μεγάλης Δευτέρας. Εάν, ασφαλώς, δοθεί…
Χαρταετοί μέσα στη νύχτα (μτφρ. Βίκυ Πορφυρίδου) του Μπλέιζ Κάμπο Γκακόσκος
Ο Βίκτορ Μολίνα, ένα αγόρι που μεγάλωσε στο Ιλόκος των Φιλιππίνων με τη μητέρα και τον αδερφό του, ένιωσε τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα γύρω στην ηλικία των δέκα. Για ένα άλλο αγόρι. Τώρα, στα σαράντα του χρόνια, μοιράζεται το ταξίδι της ζωής του, ένα ταξίδι με ενδιάμεσους σταθμούς τα ηθικά διλήμματα, την απώλεια, την προσωπική αφύπνιση.
Το Χαρταετοί μέσα στη νύχτα, ένα κουίρ αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του συγγραφέα Μπλέιζ Κάμπο Γκακόσκος, είναι ένα βιβλίο συγκινητικό, πολυσύνθετο και μοναδικό, όπως άλλωστε και κάθε ταξίδι αυτεπίγνωσης.
Ηλιοπαγίδα (μτφρ. Πηνελόπη Ζαλώνη) του Μπέινιρ Μπέργκσον
Με την Ηλιοπαγίδα, ο Μπέινιρ Μπέργκσον έγραψε την πρώτη τολμηρή συλλογή queer ποίησης των Νησιών Φερόε, μια ποικιλία λογοτεχνικής φύσης που είναι πρωτόγνωρη για τη χώρα.
Η Ηλιοπαγίδα είναι ένα νέο ορόσημο, τόσο για τη λογοτεχνία όσο και για τους άντρες, τους οποίους τα ποιήματα προβλέπουν ότι θα χρειαστούν βοήθεια για να βρουν τον δρόμο τους στο μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ποιητική συλλογή είναι τόσο επιτυχημένη: Οι άκρως σωματικές επιθυμίες των ποιημάτων υπερβαίνουν τον εαυτό τους, εκδηλώνοντας με συγκινητικό τρόπο ένα ανώτερο ιδεώδες φροντίδας μεταξύ των ανθρώπων.
Ποιήματα του Ηλία Κωνσταντίνου
Είκοσι πέντε χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατο του Ηλία Κωνσταντίνου αυτή η έκδοση του 2020 έφερε ξανά στο φως τα ποιήματά του, δημοσιευμένα και αδημοσίευτα.
«Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η αιρετική ποιητική πρότασή του Ηλία Κωνσταντίνου έπεσε στο κενό όσο ζούσε, έστω και αν την πρόσεξαν ο κύκλος της λεμεσιανής Άμαξας και ελάχιστοι άλλοι. Ενδεχομένως, ο αδέκαστος κριτής, ο χρόνος, να δείξει ότι ο Ηλίας Κωνσταντίνου έχει κομίσει στον χώρο της ποίησης γόνιμα όσο και ανατρεπτικά στοιχεία (λ.χ. στη θεματογραφία του έρωτα), τα οποία δεν εκτιμήθηκαν στην ώρα τους», γράφει στον πρόλογο του βιβλίου ο Λευτέρης Παπαλεοντίου.
Ανέκδοτα ποιήματα του Ηλία Κωνσταντίνου
Τα Ανέκδοτα ποιήματα του Ηλία Κωνσταντίνου (1957-1995), αν και γράφτηκαν πριν από τρεις ή τέσσερις περίπου δεκαετίες, δεν έχουν ξεπεραστεί από τον χρόνο. Ο ποιητής ανατέμνει προσωπικά και συλλογικά θέματα με τόλμη και ευαισθησία, με οξεία και διεισδυτική ματιά, πολλές φορές με αιρετική ή προκλητική γλώσσα. Συνηθίζει να δοκιμάζει τις αντοχές της ελληνικής γλώσσας, αξιοποιώντας διδάγματα από την παρακαταθήκη του μοντερνισμού και του υπερρεαλισμού.
Συχνά επανέρχεται στα ποιήματά του ένας εξεγερμένος ήρωας/ομιλητής, που βιώνει έντονα τον έρωτα και τη σεξουαλικότητα και αναψηλαφεί τη διαφορετικότητα και τη σεξουαλική του ταυτότητα· αποστρέφεται τα λογής στερεότυπα και τους επαχθείς ψυχαναγκασμούς μιας κλειστής, πατριαρχικής και φαλλοκρατικής κοινωνίας, ενώ εκφράζει ταυτόχρονα τις ανησυχίες και τις απογοητεύσεις του για οικουμενικά θέματα, για την παρακμή του πολιτισμού και της ανθρώπινης ζωής, για τους κινδύνους μιας επικείμενης οικολογικής ή άλλης καταστροφής.
