Κάθε βράδυ, πριν από τα μεσάνυχτα, ένα ποίημα σαν καληνύχτα. Απόψε, απόσπασμα από τη συλλογή Όλα τα δειλινά του κόσμου, του Διονύση Καψάλη.
Επιμέλεια: Οράτιος
♠ ♠ ♠
Όλα τα δειλινά του κόσμου
1.
Λάμπουν κομμάτια από ουρανό ακόμη,
βραδιάζει και ξεπλέκουν τα μαλλιά τους
οι μοίρες οι ασυνάρτητες· ποιος είδε
τόση παράξενη ομορφιά να φεύγει,
να χάνεται για πάντα από τον κόσμο,
ξένη στη γη, στον ουρανό πιο ξένη;
2.
Τόση ομορφιά, να ντρέπεσαι που βλέπεις.
3.
Βράδυ που φέρνεις το παιδί στη μάνα
και κατεβάζει γάλα ο ουρανός.
4.
Οι φυλλωσιές λικνίζουν τ' αεράκι,
σκιρτούν καθώς ο ήλιος βασιλεύει.,
σκαρώνουν ιστορίες με το φως·
θέε μου, τόση φιλαρέσκεια
και για τον κόσμο τίποτα, ούτε λέξη.
5.
Ώσπου για μια στιγμή σωπαίνουν όλα.
[....]
Όλα τα δειλινά του κόσμου
Διονύσης Καψάλης
Άγρα 2008
