Παροιμίες

 

Το πρώτο μας ψυγείο ήταν του πάγου
(έξω φυσούσε βλοσυρή κυβέρνηση Παπάγου).
                                  *
Μπάλα, ωδείο και καντέντσες στο βιολί,
συσσίτια, φασαρίες, οι πάντες τάχα δαγκωτό Καραμανλή,
αλλά στο σπίτι αναποφάσιστοι: – Ψηφίζουμε ή ού;
(αγόραζαν Ακρόπολη, μα σταύρωναν Ηλιού.)
                                  *
Παπάδες, καζαντζίδες, βουγιουκλάκες
Μοντέλα ήττας – σκηνικό για βλάκες.
                                  *
Μπέργκμαν, Γκοντάρ, Τρυφφώ, ταινίες φρίκης
(: το παγερό χαμόγελο της Φρειδερίκης)
                                  *
χούντα, ορθοδοξία, τουίστ, σπουδές, στρατός,
κρύπτες στο περιθώριο, αργές πορείες «εντός».
                                  *
Ύστερα η σουηδική γυμναστική του Ανδρέα
(Όρφ στα μεγάφωνα και ήλιος στο μπλουζάκι)
που υποσχέθηκε μια Αλλαγή, ωραία
σαν Σκανδιναβή, ηλιοκαμένη, με σορτσάκι
                                  *
ενώ ανεπαισθήτως μας τραβούσε από τη μύτη
το όραμα του Τρικούπη με τη γλώσσα του Σημίτη.
                                  *
Αλλάξαν τα εκλογικά τοπία ξανά.
Για άλλη μια φορά, στα ίδια μέρη
Καρφώσαμε ως το κόκαλο το δίκωπο μαχαίρι.
                                  *
Το ίδιο πρόσωπο, αξύριστο, κάθε πρωί ξυπνά
(νότια της Ευρώπης ή δυτικά της Ασίας;)
να γλείψει αχόρταγα το πιατάκι της εξουσίας.

Προσοχή: Ακονίζουν μαχαίρια με μαύρα αίματα...

 

Δημήτρης Καλοκύρης

Άγρα 2015