Κάθε βράδυ, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ένα ποίημα σαν καληνύχτα. Απόψε, Όχι και τόσο αφηρημένη τέχνη από τη συλλογή Με ύφος ινδιάνου, του Κυριάκου Συφιλτζόγλου.
Επιμ. Οράτιος
Όχι και τόσο αφηρημένη τέχνη
ίσως
κι ο θάνατος να είναι ένα διάλειμμα
−κάποιοι το πιστεύουν−
στο μπάνιο δίπλα στα ξυριστικά
στην καμένη λάμπα της κουζίνας
στο κλειστό ψαράδικο λόγω πανσελήνου
όμως εδώ δεν είναι Αϊντάχο ή Λονγκ Άιλαντ
παρά το Διδυμότειχο λίγο πιο κάτω από το Τριεθνές
κι ίσως εδώ
τα πρωινά χασμουρητά να μοιάζουν
με ηφαιστειακές κοιλάδες
η γλώσσα ίδια αμοιβάδα
το πλειστόκαινο μόλις που να φαίνεται απ' τον αεραγωγό
κι ίσως ο θάνατος εδώ
είναι ένα αντίστροφο καθήκον
μία προσποίηση
όπως
ένα χωνάκι παγωτό
στο χέρι ενός συνοριοφύλακα
Με ύφος ινδιάνου
Κυριάκος Συφιλτζόγλου
Μελάνι 2015
