Το βιβλίο της εβδομάδας: «Δεκάτη Δεκεμβρίου», του Τζορτζ Σόντερς

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Δύσκολα μπορεί κανείς να περιγράψει με τρόπο ενιαίο και κατανοητό τι συνδέει τα δέκα διηγήματα που συναπαρτίζουν τη συλλογή αυτή του αμερικανού Τζορτζ Σάντερς. Οι θεματικές ποικίλουν, το ύφος αλλάζει από διήγημα σε διήγημα, ακόμη και το μέγεθος ποικίλει από τις τριάντα έξι σελίδες («Απόδραση από το αραχνοκέφαλο», «Γυρισμός») έως τις δύο («Βέργες»). Τι μπορεί να συνδέει, για παράδειγμα, το αριστουργηματικό πρώτο διήγημα («Πανωλεθρίαμβος», είναι η ευφάνταστη απόδοση από τον Γ.Ι. Μπαμπασάκη του αγγλικού Victory Lap), όπου με τη μορφή μιας αφήγησης ροής συνείδησης βλέπουμε τι γίνεται στο μυαλό τριών προσώπων κατά τη διάρκεια μιας βίαιης απαγωγής (του θύτη, του θύματος, του παρατηρητή), με το διήγημα «Γυρισμός» το οποίο προτάθηκε για το βραβείο Bram Stoker (που δίνεται σε πεζά «σκοτεινής φαντασίας» ή «θρίλερ»); Τα διηγήματα άλλωστε καλύπτουν μια συγγραφική περίοδο σχεδόν 15 χρόνων. Μια ελαφρά απάντηση στο ερώτημα θα ήταν ότι το στοιχείο που συνέχει αυτά τα διηγήματα είναι ότι τα περισσότερα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό New Yorker...

Κι όμως, έχει κανείς την αίσθηση ότι πίσω από αυτό το ετερόκλητο και σπαρταριστό ύφος διακρίνει τη ζωντάνια και τη φρεσκάδα ενός μοναδικού ανήσυχου μυαλού, που συνδυάζει το βάθος ενός Κάρβερ με την παιγνιώδη διάθεση ενός Βόνεγκατ. Για τους όλο και περισσότερους φίλους του καλού διηγήματος στη χώρα μας, το Δεκάτη Δεκεμβρίου αποτελεί ένα must read του καλοκαιριού, ένα ευτυχές συναπάντημα με έναν από τους καλούς σύγχρονους αμερικανούς συγγραφείς, που μέχρι σήμερα δεν είχαν βρει εκδοτικό δρόμο στη χώρα μας. Κι επιπλέον: μια άρτια έκδοση (εξαιρετικό εξώφυλλο και χαρτί που χαίρεσαι να το ξεφυλλίζεις), με μια κεφάτη μετάφραση.

Ποιος είναι ο συγγραφέας

Ο Τζορτζ Σάντερς έχει γράψει εφτά βιβλία, ανάμεσα στα οποία οι συλλογές διηγημάτων "Tenth of December" και "Pastoralia". Έχει υπάρξει υπότροφος του Ιδρύματος Lannan, της Αμερικανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών, και του Ιδρύματος Guggenheim. Το 2006 τιμήθηκε με την Υποτροφία MacArthur. Το 2013 του απονεμήθηκε το Βραβείο Διηγήματος PEN/Malamoud ενώ συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο των Times με τους εκατό πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο. Διδάσκει στο Πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής στο Πανεπιστήμιο Σύρακιουζ. Η ομιλία του στην τελετή αποφοίτησης των φοιτητών του Σύρακιουζ κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Ίκαρος με τον τίτλο Με τα συγχαρητήριά μου – Σκέψεις για την καλοσύνη. Διηγήματα του Saunders έχουν επίσης συμπεριληφθεί στις συλλογές Της αγάπης μου ο σπουργίτης πέταξε (εκδ. Libro) και Το βιβλίο του Άλλου (εκδ. Τόπος).

Απόσπασμα από το βιβλίο

Κάθε χρόνο σαν νύχτωνε την Ημέρα των Ευχαριστιών μαζευόμαστε πίσω από τον μπαμπά καθώς αυτός έσερνε τη στολή του Άι-Βασίλη στο δρόμο και την έριχνε μετά πάνω σ' ένα πράγμα σαν Εσταυρωμένο που είχε φτιάξει σ' έναν μεταλλικό πάσσαλο στην αυλή. Την εβδομάδα του Σούπερ Μπόουλ ο πάσσαλος φορούσε τα αθλητικά και το κράνος του Ροντ και ο Ροντ έπρεπε να κανονίσει με τον μπαμπά αν ήθελα να πάρει το κράνος. Την Τετάρτη Ιουλίου ο πάσσαλος ήταν ντυμένος Θείος Σαμ, την Ημέρα των Βετεράνων ήταν στρατιώτης και φάντασμα του Χάλογουιν. Ο πάσσαλος ήταν η μία και μοναδική παραχώρηση του μπαμπά στο ξεφάντωμα. Μας άφηνε να παίρνουμε μονάχα μια ξυλομπογιά τη φορά από του κουτί. Την Παραμονή των Χριστουγέννων τσίριξε στην Κίμι γιατί της έπεσε ένα κομμάτι μήλο. Κρεμόταν από πάνω μας καθώς βάζαμε κέτσαπ κι έλεγε, Πολύ βάλατε φτάνει πολύ βάλατε φτάνει πολύ βάλατε φτάνει. Στα πάρτι γενεθλίων είχαμε μονάχα κεκάκια, κι όχι παγωτό, καθόλου παγωτό. Την πρώτη φορά που έφερα κορίτσι εδώ πέρα, μου είπε το κορίτσι, Τι τρέχει με τον πατέρα σου κι αυτόν τον πάσσαλο;, κι εγώ καθόμουν εκειδά και ανοιγόκλεινα τα μάτια.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ GEORGE SAUNDERS