Ο κυκλισμός του τετραγώνου

Το έργο πραγματεύεται την ατέρμονη αναζήτηση του εαυτού μέσα από την ερωτική επαφή. Ο άλλος ως ερωτικός σύντροφος είναι η οδός μέσω της οποίας οι έντεκα πρωταγωνιστές αγωνίζονται να δημιουργήσουν την προσωπική τους ταυτότητα, να ξεπεράσουν σε κάποιες περιπτώσεις το φόβο της μοναξιάς ή σε κάποιες άλλες το άγχος της συναισθηματικής εγγύτητας και να γίνουν ευτυχισμένοι.

Το μαρτύριο του Σίσυφου και η αιώνια επιστροφή 

Η αγωνία της προσμονής, η δυσκολία να κατανοήσουν και στη συνέχεια να εκφράσουν τις αληθινές ανάγκες τους, καθώς και να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των ερωτικών παρτενέρ τους, οδηγούν σε μια σειρά από συναισθηματικές ματαιώσεις που αναπόφευκτα καταλήγουν στην ψυχική κακοποίηση ή στη σωματική βία που στις περισσότερες περιπτώσεις κλείνει τον κύκλο της αναζήτησης. Ό,τι δεν γίνεται να λυθεί ή να κατακτηθεί μέσω μιας ιδεώδους διαδικασίας ωρίμανσης, κόβεται με σκληρό, βίαιο τρόπο εμποδίζοντας την απαραίτητη στον έρωτα εγκατάλειψη στον ερωτικό αποδέκτη.

Άντρες και γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και σεξουαλικών προτιμήσεων, ψυχικά ακρωτηριασμένοι από την αδυναμία τους να εμπιστευτούν τον άλλο, βιώνουν την ατελείωτη επανάληψη λόγων, συναισθημάτων, πράξεων, ελπίζοντας ότι την επόμενη φορά όλα θα γίνουν όπως πρέπει και θα κατακτήσουν την πολυπόθητη ευτυχία.

Ζευγάρια, ερωτικά τρίγωνα, καθώς και η διερεύνηση της σχέσης ψυχοθεραπευτή-θεραπευόμενου και οι επιπτώσεις της μεταβίβασης και της αντιμεταβίβασης με τη βοήθεια της επανάληψης στροφών και αποστροφών του λόγου, καταδεικνύει με ποιους τρόπους η απουσία αυτογνωσίας και η αμφισβήτηση του εαυτού, που σταδιακά μετατρέπεται σε μίσος για τον ερωτικό σύντροφο, ακυρώνει την ισχύ του ερωτικού πόθου. Μπροστά στα μάτια μας παρελαύνουν άντρες και γυναίκες απελπισμένοι, καταδικασμένοι σε μια ατελείωτη αναζήτηση που θυμίζει στον σύγχρονο θεατή τόσο το μαρτύριο του Σίσυφου, όσο και τη θετική αντιστροφή του στη Νιτσεϊκή θεωρία της αιώνιας επιστροφής.

Λιτότητα και πρωτοτυπία σε μια ατέρμονη πρόβα

Τα λιτά σκηνικά της Ελένης Μανωλοπούλου και οι εύστοχες ενδυματολογικές επιλογές της Ιωάννας Τσάμη δεν επιχειρούν να μας μεταφέρουν εκτός του θεατρικού πεδίου, τονίζουν αντίθετα τις συμβάσεις του περιορισμένου θεατρικού χώρου και χρόνου, διαλύοντας τις όποιες ψευδαισθήσεις ότι δεν είμαστε παρά δρώντα υποκείμενα που επαναλαμβάνουμε τις ίδιες κινήσεις σε ένα έργο του οποίου το τέλος αγνοούμε.

Η πρωτότυπη σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Καραντζά, λόγω κυρίως της εκτενούς χρονικής διάρκειας που επιβάλλει στην παράσταση, δοκιμάζοντας μάλλον συνειδητά τόσο τις προσδοκίες όσο και τις αντοχές του κοινού, μετατρέπει το όλο θέαμα σε ένα θεατρικό εργαστήρι, σε μια ατέρμονη πρόβα, όπου εξαιρετικοί ερμηνευτές επαναλαμβάνουν με ελάχιστες κάθε φορά αλλαγές και αλλοιώσεις το πυκνό, εύστοχο κείμενο του Δημητριάδη, ώσπου να το απογυμνώσουν από τα περιττά και να μας δώσουν στο τέλος της παράστασης το απόσταγμα των λόγων του.

 Ο κυκλισμός του τετραγώνου

Κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Ηχητικός σχεδιασμός: Δημήτρης Καμαρωτός
Σκηνικά: Ελένη Μανωλοπούλου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Καπράλου
Εκτέλεση Παραγωγής: Γιάννα Καμπουρίδου
Παίζουν: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιώργος Γάλλος, Αλεξία Καλτσίκη, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννης Κλίνης, Περικλής Μουστάκης, Άρης Μπαλής, Γιάννος Περλέγκας, Όμηρος Πουλάκης, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστος Στέργιογλου
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Αφιερώματος: Κάτια Αρφαρά
Παραγωγή: Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών

Η παγκόσμια πρεμιέρα του Κυκλισμού δόθηκε το 2010 στο Odéon, στο Παρίσι, σε σκηνοθεσία του Ιταλού Giorgio Barberio Corsetti, στο πλαίσιο του αφιερώματος που πραγματοποίησε το γαλλικό θέατρο στο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη.

Στις 18, 19 και 20 Οκτωβρίου με γαλλικούς υπερτίτλους (μετάφραση στα γαλλικά Δήμητρα Κονδυλάκη και Claudine Galea).

Παραστάσεις καθημερινά εκτός Δευτέρας και Τρίτης.

Τιμές εισιτηρίων:
15 – 18 – 28 €
Μειωμ. 10 - 12 - 15 € | Άνεργοι 5 €