Επιμ. Γιώργου Τσακνιά
Κύριε Διευθυντά,
"Υπήρξε κάποια εποχή που οι έξυπνοι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τη λογοτεχνία για να σκεφτούν. Αυτή η εποχή έφτασε στο τέλος της. Στις δεκαετίες του Ψυχρού πολέμου, στη Σοβιετική Ένωση και στους δορυφόρους της στην Ανατολική Ευρώπη, αυτοί που εξοβελίζονταν από τη λογοτεχνία ήταν οι σοβαροί συγγραφείς• σήμερα, στην Αμερική, αυτό που εξοβελίζεται είναι η επίδραση της λογοτεχνίας στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Ο κύριος λόγος για τον οποίο η λογοτεχνία έχει σήμερα θέση στις
Αν διέθετα λίγη από την εξουσία του Στάλιν, δεν θα τη σπαταλούσα στην προσπάθεια να φιμώσω τους συγγραφείς. Θα φίμωνα όσους γράφουν για τους συγγραφείς. Θα απαγόρευα κάθε δημόσια συζήτηση περί λογοτεχνίας στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στις φιλολογικές επιθεωρήσεις. Θα απαγόρευα την εισαγωγή της λογοτεχνίας σε κάθε δημοτικό, γυμνάσιο, κολέγιο και πανεπιστήμιο της χώρας. Θα έθετα εκτός νόμου τις λέσχες ανάγνωσης και τη διαδικτυακή συζήτηση περί βιβλίων και θα αστυνόμευα τα βιβλιοπωλεία, προκειμένου να διασφαλίσω ότι κανένας υπάλληλος δεν θα μιλήσει ποτέ σε πελάτη για κάποιο βιβλίο και ότι οι πελάτες δεν θα τολμήσουν να μιλήσουν μεταξύ τους. Θα άφηνα τους αναγνώστες στην ησυχία τους με τα βιβλία τους, για να κάνουν ό,τι θέλουν μόνοι τους. Και θα το έκανα αυτό για όσους αιώνες απαιτούνταν ώστε να αποτοξινωθεί η κοινωνία από τις δηλητηριώδεις ανοησίες."
Έιμι Μ.
[Από το μυθιστόρημα «Exit Ghost» (Πόλις, μτφρ. Κ. Σχινά) του Φίλιπ Ροθ. Η επιστολή απευθύνεται προς το διευθυντή των «Νew Υork Times», ως διαμαρτυρία για ρεπορτάζ που αφορούσε τον Χέμινγουεϊ. Ποιος ξέρει ποιος δαιμονικός άνεμος την έφερε στα δικά μας γραφεία…]
Γιώργος Τσακνιάς
