alt

Μια έκδοση για τον τρόπο εργασίας, τις ιδέες, τις θεωρίες και το έργο του μεγάλου πολεοδόμου Κωνσταντίνου Δοξιάδη. 

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Αυτές τις μέρες σκέφτομαι τα περί πεζοδρομήσεων και όσα έγραφε η Jane Jacobs για τις παραδοσιακές συνοικίες[1], πώς μπορούμε να διατηρήσουμε ζωντανό τον ιστό των μεγαλουπόλεων και πώς μπορούμε να τον οδηγήσουμε στο μαρασμό. Κι όπως πάντα, όταν σχεδιάζεται κάποια πολεοδομική παρέμβαση στο κλεινόν μας άστυ, σκέφτομαι τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη, ιδιαίτερα το Urban Renewal and the Future d the American City[2]: αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η γνώμη του και αν θα την ακούγαμε.

altΟ Κωνσταντίνος Δοξιάδης έφυγε νωρίς και μας άφησε μόνους με τους οικολογίζοντες, τους νοσταλγούς του βουνού και του λόγγου, τους σύγχρονους Levellers. Με την ευκαιρία της ανάγνωσης αυτής της δίτομης έκδοσης η οποία περιλαμβάνει τις εισηγήσεις του Συνεδρίου που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμος Συνεργατών και Φίλων Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη, υπενθυμίζω εδώ με λίγα λόγια τον τρόπο εργασίας, τις ιδέες, τις θεωρίες και το έργο του μεγάλου πολεοδόμου. Η σιωπή που τον περιβάλλει στην Ελλάδα δείχνει ότι δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε ούτε το επιστημονικό μεγαλείο, ούτε τις ιδιοφυίες που αναδύονται, παρά τις αντιξοότητες, στον ελληνικό χώρο.


Η «οικιστική» του Κωνσταντίνου Δοξιάδη

Η σιωπή που τον περιβάλλει στην Ελλάδα δείχνει ότι δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε ούτε το επιστημονικό μεγαλείο, ούτε τις ιδιοφυίες που αναδύονται στον ελληνικό χώρο

Ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης (1913-1975) ήταν λοιπόν κορυφαίος αρχιτέκτονας και οραματιστής, γιος του παιδίατρου Απόστολου Δοξιάδη, στενού φίλου του Ελευθέριου Βενιζέλου και κατά καιρούς υφυπουργού στις κυβερνήσεις του. Το 1935 αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ και την επόμενη χρονιά ανακηρύχτηκε διδάκτωρ από το πανεπιστήμιο Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου. Στη διάρκεια της Κατοχής ήταν επικεφαλής αντιστασιακής ομάδας και εξέδιδε το περιοδικό «Χωροταξία-Πολεοδομία-Αρχιτεκτονική», τη μοναδική τεχνική επιθεώρηση στα κατεχόμενα ευρωπαϊκά εδάφη. Μετά το τέλος του πολέμου διετέλεσε επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στη Διεθνή Διάσκεψη Οικισμού, Πολεοδομίας και Ανοικοδομήσεως του ΟΗΕ: με αυτή την ιδιότητα εκπροσώπησε την Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις για τις ιταλικές πολεμικές επανορθώσεις. Το 1954 ίδρυσε το τεχνικό γραφείο Doxiadis Associates, μια ιδιωτική εταιρεία συμβούλων μηχανικών, αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων που σύντομα είχε δραστηριότητες σε σαράντα χώρες.

altΣτη διατριβή του γύρω από τη διάταξη του χώρου στην αρχαία ελληνική πολεοδομία, ο Δοξιάδης υποστήριξε ότι οι αρχαίοι σχεδίαζαν τα κτίριά τους στον χώρο με βάση προοπτικές μετρήσεις[3]. «Ολοι διαπράττουμε αρχιτεκτονικά εγκλήματα», έγραφε το 1971 στο περιοδικό «Ekistics» για να εξηγήσει ότι εκείνη η μικρή κλίμακα των αρχαίων ελληνικών οικισμών αποτελούσε το μέτρο για την αρχιτεκτονική της ανθρώπινης ευτυχίας. «Ως εγκληματίες πρέπει να ομολογήσουμε εξαρχής ότι δεν κατανοούμε την πόλη και δεν έχουμε την κατάλληλη αρχιτεκτονική για την εποχή μας. Μερικοί θεωρούν τους αρχιτέκτονες υπεύθυνους γι’ αυτή την αποτυχία. Εχουν δίκιο, αν σκεφτούμε ότι δεν αναφέρονται σε εξειδικευμένες πλευρές της αρχιτεκτονικής ή σε όλους τους αρχιτέκτονες, αλλά στον μέσο αρχιτέκτονα, τον ειδικό στην κατασκευή των κελυφών [δηλαδή των σπιτιών] τα οποία η ανθρωπότητα έχει απόλυτη ανάγκη».

Η “οικιστική” (ekistics) του Δοξιάδη –η επιστήμη των ανθρώπινων οικισμών– περιλαμβάνει τον σχεδιασμό της περιφέρειας, της πόλης, της κοινότητας και της κατοικίας: πρόκειται για μια διακλαδική μελέτη όλων των ειδών των ανθρώπινων οικισμών που συνδυάζει τη γεωγραφία με την οικολογία, την ψυχολογία με την ανθρωπολογία και με τις cultural studies, την πολιτική με την αισθητική, την τεχνολογία με την τέχνη. Η οικιστική αφορά τη φύση, τον άνθρωπο ως άτομο, την κοινωνία, τα κελύφη και τα δίκτυα. Ο Κωνσταντίνος Δοξιάδης ήταν προπάντων άνθρωπος των δικτύων° ένας από τους πρωτοπόρους των μεγάλων μητροπολιτικών υπο- και υπερ-δομών: μέσω της οικιστικής, εμβάθυνε στην αλληλεπίδραση μεταξύ των ανθρώπινων ομάδων και μελέτησε τον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται τα χωριά, οι κωμοπόλεις, οι πόλεις και οι μητροπόλεις[4]. Για τον Δοξιάδη η οικιστική είναι μια επιστήμη των συστημάτων[5] που μπορεί να επωφεληθεί από τα βιολογικά και εξελικτικά μοντέλα. Και για να αποφευχθεί το χάος πρέπει να οργανώσει ένα ιεραρχημένο σύστημα από τον άνθρωπο-μονάδα μέχρι την Ecumenopolis (παγκόσμια πόλη). Το σχήμα είναι περίπου το εξής:

Άνθρωπος - 1
δωμάτιο - 2
σπίτι (ενδιαίτημα)- 5
οικισμός - 40
μικρή γειτονιά ( ή χωριό ) - 250
γειτονιά - 1.500
μικρή πόλη - 10.000
πόλη - 75.000
επαρχιακή πρωτεύουσα - 500.000
μητρόπολη - 4 εκατ.
μικρή μεγαλούπολη - 25 εκατ.
μεγαλούπολη - 150 εκατ.
Μικρή eperopolis (ηπειρόπολη) - 750 εκατ.
eperopolis - 7.500 εκατ.
Ecumenopolis - 50,000 εκατ.
 
Από το όραμα στον εφιάλτη

Μερικές από τις δημογραφικές προβλέψεις του Δοξιάδη δεν επαληθεύτηκαν. Ευρείες περιοχές όπως η ακτή του Ειρηνικού από το Σαν Ντέγκο μέχρι το Σαν Φρανσίσκο εμφανίζουν ακόμα αστική ασυνέχεια μονολότι ο Δοξιάδης περίμενε ότι θα ενοποιηθούν. Όσο για το Ντιτρόιτ, έπαθε όσα έπαθε σηματοδοτώντας το τέλος του βιομηχανικού ονείρου[6]: στο Ντιτρόιτ δεν απέτυχε μόνον ο πολεοδομικός σχεδιασμός αλλά ολόκληρη η οικονομία. Εξάλλου, απέτυχαν μια σειρά πολεοδομικά πειράματα τα οποία ο Δοξιάδης είχε, εν πολλοίς, προβλέψει: στη μελέτη του “Between Dystopia and Utopia” (1966) καταδεικνύει την εγγύτητα μεταξύ ουτοπίας και δυστοπίας, το πώς τα πολεοδομικά και πολιτικά οράματα μπορούν να μεταμορφωθούν σε εφιάλτες.

O Δοξιάδης μού φαίνεται πιο κοντά στον επιστήμονα που αρνείται τον λαϊκιστικό συμβιβασμό και που, στο τέλος, δυναμιτίζει το ίδιο του το έργο

Τα κείμενα-εισηγήσεις αυτής της ελληνικής έκδοσης είναι μελέτες 54 επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων και δίνουν μια σαφή εικόνα για τα έργα και τη φιλοσοφία του Κ.Α. Δοξιάδη. Για να κατανοήσουμε το έργο του, είναι εξίσου απαραίτητο το βιβλίο «Κείμενα, σχέδια, οικισμοί» (επιμέλεια: Αλέξανδρος-Ανδρέας Κύρτσης, Ίκαρος, 2006) όπου περιλαμβάνονται σκέψεις γύρω από την πληθυσμιακή έκρηξη, την επιδείνωση της ποιότητας ζωής εξαιτίας του υπερπληθυσμού και τη συρρίκνωση του ζωτικού χώρου. Σε αμφότερα τα βιβλία, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός του Ισλαμαμπάντ, οι εκτιμήσεις για την αστική εξάπλωση στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών (Μίσιγκαν, Ιλλινόι), καθώς και τα σχέδια για την ελληνική χωροταξία και την Αθήνα που έμειναν απραγματοποίητα. Ο Δοξιάδης αντιμετώπισε τη γνώριμη χωριάτικη καχυποψία μας και οι ιδέες του –το αεροδρόμιο και η γέφυρα στη Μακρόνησο, η σιδηροδρομική σύνδεση και το λιμάνι στο Λαύριο– χάθηκαν στο σκοτάδι του χρόνου. Καμιά φορά μπροστά σ’ αυτή τη χωριάτικη καχυποψία τον φαντάζομαι να παίρνει τη μορφή του Χάουαρντ Ρόαρκ, του οραματιστή αρχιτέκτονα στο The Fountainhead της Ayn Rand: παρότι η Rand εμπνεύστηκε τον Ρόαρκ από τον Frank Lloyd Wright, ο Δοξιάδης μού φαίνεται πιο κοντά στον επιστήμονα που αρνείται τον λαϊκιστικό συμβιβασμό και που, στο τέλος, δυναμιτίζει το ίδιο του το έργο.

[1]The Death and Life of Great American Cities, Random House, 1961
[2] Public Administration Service; 1st Edition / 1st Printing edition (1966)
[3]Architectural Space in Ancient Greece, The MIT Press (November 15, 1977)
[4] βλ. Global Greece: C.A. Doxiadis and Planning in the Network Era (http://artscalendar.yale.edu/day/2014-03-28?event=CAL-2c9cb3cd-4335cf3d-0143-893d2c92-00005dd6bedework%40yale.edu_)
[5] Στη δεκαετία του 1960, μεγάλη επιρροή άσκησε ο Ludwig Von Bertalanffy με το  General System Theory: Foundations, Development, Applications (Revised Edition) (Penguin University Books), 1969
[6]Emergence and Growth of an Urban Region : The Developing Urban Detroit Area ; Volume 1: Analysis, The Detroit Edison Company (January 1, 1966)

* Η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ είναι συγγραφέας, ιστορικός και μεταφράστρια.


altΟ Κωνσταντίνος Δοξιάδης και το έργο του
Συλλογικό
Επιμέλεια: Γιώτα Καζάζη
Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας 2009

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΟΞΙΑΔΗ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η καταγωγή της οικογένειας

Η καταγωγή της οικογένειας

Για την πραγματεία του Φρίντριχ 'Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» (Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν) (εκδ.  Σύγχρονη Εποχή)

Της Σώτης Τρια...

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σ' αυτό το βιβλίο, ο Βalthasar Thomass αναλύει τη σκέψη του Σπινόζα γύρω από τα ζητήματα της καλής ζωής, τους όρους της γνώσης, τον προσδιορισμό της αλήθειας, της ηθικής, καθώς και της πολιτικής και αισ...

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Pierre-André Taguieff «Θεωρίες συνωμοσίας» (μτφρ. Αναστασία Καραστάθη, εκδ. Πόλις).

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Pierre-André Taguieff είναι από εκείνους τους ιστορικούς που έχουν αναλάβει τη mission impossible να...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ξεκίνησε χθες το 1ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων

Ξεκίνησε χθες το 1ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων

Το βράδυ της Τετάρτης 29 Ιουνίου ξεκίνησε και επίσημα το 1ο φεστιβάλ βιβλίου στα Χανιά με εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο «Μίκης Θεοδωράκης». Στην κεντρική εικόνα, ο διευθυντής του Φεστιβάλ Μανώλης Πιμπλής και η δημοσιογράφος Κυριακή Μπεϊόγλου, παρουσιάζουν το Φεστιβάλ. 

Επιμέλεια: Book ...

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

«Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» του Αντόνιο Σκάρμετα (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Antonio Skarmeta «Ο ταχυδρόμος του Νερούδα» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Κλειδάριθμος), στο οποίο βασίστηκε και η εξαιρετικά επιτυχημένη ταινία «Ο ταχυδρόμος» (1994) του Μάικλ Ράντφορντ.

Της Λεύκης Σαραντινού

Μια καλή ματ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ