Βασιλεία Γεωργίου: «Εκτίθεσαι, δύσκολο να παραμείνεις αλώβητος»

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Την πρωτοτυπία και την επίδραση ενός έργου δεν μπορεί να την κρίνει κανείς τόσο καλά όσο ο χρόνος, στο πέρασμά του οποίου κάτι αναμασημένο και κοινότοπο θα χαθεί ούτως ή άλλως. Μέχρι τότε, ελπίζω ότι η ψυχαγωγία που προσφέρει το λογοτεχνικό βιβλίο στον αναγνώστη να αρκεί ως απάντηση στο ερώτημα γιατί να βγαίνουν νέα βιβλία από νέους συγγραφείς, ανεξαρτήτως αν τελικά έχουν να πουν κάτι το τόσο διαφορετικό από τα προηγούμενα.

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Η νουβέλα Έκτη Μέρα πραγματεύεται την πορεία ενός άντρα προς το θάνατο, μέσα σε έξι μέρες. Ο Αλκιβιάδης ξυπνάει μια μέρα έχοντας περάσει στην άλλη όχθη. Από εκείνη τη στιγμή και μετά αρχίζει η εναγώνια προσπάθειά του, αρχικά να καταλάβει την παράδοξη κατάσταση στην οποία βρίσκεται και για την οποία έχει συνείδηση, και στη συνέχεια να πείσει τους δικούς του ανθρώπους για την κατάληξή του, ώστε ο ίδιος να λυτρωθεί και να αναγνωριστεί και επίσημα το τέλος του. Έχω την εντύπωση ότι συνήθως αυτά που ευχαριστούν έναν συγγραφέα στο βιβλίο του δεν είναι καθόλου απαραίτητο ότι θα τα εκτιμήσει και ο αναγνώστης, oπότε το να προτείνω, με δικά μου κριτήρια, το βιβλίο μου θα ήταν άσκοπο. Παρόλα αυτά, από αναγνώστες έχω πλέον πειστεί ότι στην Έκτη Μέρα η ανάγνωση ρέει αβίαστα, η γραφή είναι απέριττη και ότι η ιστορία εν τέλει κρατάει τον αναγνώστη γερά από την αρχή μέχρι το τέλος.

Mαζεύτηκαν με τα χρόνια τα κατάλληλα υλικά ώστε να γίνει τυχαία μια έκρηξη. Αν και η συγγραφή του βιβλίου καθαυτού κράτησε μόλις λίγες μέρες, υπήρχε τελικά αρκετό υπόβαθρο για να την υποστηρίξει.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Δεν πρόκειται για κανένα οργανωμένο «εργαστήρι», απλώς μαζεύτηκαν με τα χρόνια τα κατάλληλα υλικά ώστε να γίνει τυχαία μια έκρηξη. Αν και από παιδί έγραφα ιστοριούλες, δεν υπήρξα δυστυχώς συστηματικός αναγνώστης, πόσο μάλλον συγγραφέας και τελικά στα πρώτα φοιτητικά μου χρόνια επικεντρώθηκα σε άλλες ασχολίες και παράτησα σχεδόν τελείως κάθε ενασχόληση με την λογοτεχνία. Μετά από λίγα χρόνια ξύπνησε μέσα μου ξανά η επιθυμία, η οποία κορυφώθηκε λίγους μήνες μετά με την συγγραφή της Έκτης Μέρας. Αν και η συγγραφή του βιβλίου καθαυτού κράτησε μόλις λίγες μέρες, υπήρχε τελικά αρκετό υπόβαθρο για να την υποστηρίξει.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Για τα πρακτικά και διόλου αμελητέα ζητήματα, είχα προς μεγάλη μου ευγνωμοσύνη σημαντική καθοδήγηση αλλά και τύχη, με αποτέλεσμα ο δρόμος μου να είναι πιο ομαλός από το αναμενόμενο. Εμπιστεύτηκα το κείμενό μου αρχικά στις εκδόσεις Γαβριηλίδη και η ανταπόκριση ήταν άμεση, οπότε η έκδοση του πρώτου μου βιβλίου πήρε σχετικά ανώδυνα τον δρόμο της, αλλά και στη συνέχεια ακόμα δέχτηκα αρκετή βοήθεια από ανθρώπους του χώρου. Ακόμα και έτσι όμως, η ίδια η διαδικασία της έκδοσης είναι αναπόφευκτα από τη φύση της ψυχοφθόρα. Εκτίθεσαι, και από μια τέτοια έκθεση είναι δύσκολο να παραμείνεις αλώβητος, ακόμα και αν τελικά όλα εξελιχθούν ακριβώς όπως τα ήθελες. Όλη αυτή η πρωτόγνωρη ψυχρολουσία, ο φαύλος κύκλος εναλλαγών απογοήτευσης-ανασφάλειας και χαράς-ενθουσιασμού που δεν τελειώνει, η μάλλον, που εύχεσαι τελικά να μην τελειώσει, σε κάνει μερικές φορές να αναρωτιέσαι αν τελικά αξίζει όλο αυτό τον κόπο ή μήπως θα ήταν προτιμότερο να αναπαύεται γαλήνια το κείμενο σου στον υπολογιστή και εσύ να είχες τώρα την ηρεμία σου. Κατά πάσα πιθανότητα αξίζει, αν και για μένα είναι λίγο νωρίς για να το πω.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

Η έκτη μέρα
Βασιλεία Γεωργίου
Εκδ. Γαβριηλίδη 2015
Σελ. 152, τιμή εκδότη €9,54