Κωστής Μαραβέγιας

Υποστηρίζεται ότι το πρώτο μας βιβλίο είναι εμπνευσμένο κυρίως από τα βιώματά μας κι όχι προϊόν της φαντασίας μας. Θα ήθελα την άποψή σου.

Ο τόπος αφετηρίας, εκκίνησης, όπως επίσης κάθε πρώτη μας εκδρομή ή πρώτο μας ταξίδι, είναι το σπίτι μας. Αυτό, με άλλα λόγια, που γνωρίζουμε καλά και μας είναι οικείο και ασφαλές. Στην πορεία όμως, αφού κάποιος ξεκινήσει το ταξίδι, χάνεται στην περιπλάνηση. Πηγαίνει σε μέρη που δεν έχει φανταστεί, ζει καταστάσεις πρωτόγνωρες γι’ αυτόν και το φαντασιακό τελικά υπερβαίνει το πραγματικό και ακριβώς εκεί γίνεται και η σύλληψη, η γονιμοποίηση. Γεννιέται κάτι καινούργιο, μια νέα ιστορία, μια καινούργια μικρή ζωή. Παράλληλη της κανονικής αλλά αυτούσια και ανεξάρτητη. Ο πυρήνας αυτού του πρώτου μου μικρού βιβλίου είναι οι αναμνήσεις, αλλά ο αέρας που ανασαίνει είναι η φαντασία μου.

Αποστασιοποιημένος και ξαναδιαβάζοντάς το, είσαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα;

Όπως και στους δίσκους μου έτσι και στο βιβλίο, όταν τελειώνει και το παραδίδω είτε στη δισκογραφική είτε στον εκδότη, δεν το ξαναπιάνω στα χέρια μου. Είναι σαν τις κρυφές ερωμένες που αφού ζήσεις με πάθος κάθε στιγμή έρωτα μαζί τους, μετά αποφεύγεις κάθε συνάντηση, απλώς τις παρατηρείς να αλλάζουν χέρια και αγκαλιές.

Θεωρείσαι από τους πιο ταλαντούχους στιχουργούς. Επειδή όμως άλλο η στιχουργία και άλλο η συγγραφή, μίλησέ μου για τους σκοπέλους που συνάντησες κατά τη διάρκεια του «έρωτά» σου.

Τον στίχο πάντα τον κυρίευα με έναν τρόπο. Ήξερα τι ήθελα να πω, πώς να το τραγουδήσω και πώς να αποστασιοποιηθώ από αυτόν αν θέλω. Η συγγραφή με ρούφηξε. Έγινα έρμαιο της ιστορίας χωρίς να ξέρω πού θέλω να πάω και πού να καταλήξω. Δεν είχα κανένα όριο. Ούτε στη φαντασία ούτε στην πλοκή. Φόρτωσα τα απωθημένα μου, τις ορέξεις μου, τα πάθη μου στους ήρωες μου κι εγώ απλώς παρατηρούσα. Ξύπναγα μες στον ύπνο μου, καταμεσής της νύχτας για να συμπληρώσω κάτι στην ιστορία. Ήταν τελικά μια ερωτική διεργασία. Γι’ αυτό η συγκίνηση τελειώνοντάς το ήταν μεγάλη.

Ο ήρωας σου ξεφεύγει από την πραγματικότητα πλάθοντας με το μυαλό του παράλληλες πραγματικότητες. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, εσένα ποια θα σε γοήτευε περισσότερο;

Νομίζω το Millennium party στην Time Square της Νέας Υόρκης. Είναι προσωπικό απωθημένο.

Αν η Λόλα διάβαζε τη «Λόλα», θ’ αναγνώριζε τον εαυτό της ή μήπως η Λόλα δεν είναι παρά πλάσμα ή σύμπλεγμα πλασμάτων της φαντασίας σου;

(Γέλια) Ωραία ερώτηση. Η Λόλα είναι ένα παζλ πολλών χαρακτήρων. Αποδομήθηκε και διαβάστηκε. Όλα τα κομμάτια της, κατά την ανάγνωση, βρήκαν μια κοινή αναφορά. Η Λόλα είναι ένα σύνολο που περιέχει πολλές μικρές και μικρούς Λόλες. Η Λόλα είναι τρέλα. 

Αλήθεια, το ομώνυμο τραγούδι γράφτηκε πριν, κατά τη διάρκεια ή αφού έβαλες την τελευταία τελεία στη «Λόλα»;

Το τραγούδι προηγήθηκε. Στην αναζήτηση της Λόλας μέσω του τραγουδιού έφτασα στο βιβλίο. Τελικά το τραγούδι και ο δίσκος έγιναν το σάουντρακ του βιβλίου. 

Τέλος, τώρα που γνωρίστηκες και με τον κόσμο της συγγραφής, αυτή η γνωριμία θα εξελιχθεί σε σχέση ή θα παραμείνει ως έχει;

Πραγματικά δεν ξέρω. Αλλά σίγουρα έχω την ανάγκη να πετάξω κι άλλες εμμονές και μικροψυχώσεις από πάνω μου. Στα τραγούδια δεν χωράνε όλες, οπότε πολύ πιθανό νέοι ήρωες σε νέες περιπέτειες να τα κληρονομήσουν!

Η Λόλα του Κωστή Μαραβέγια κυκλοφορεί σε ειδική έκδοση μαζί με το ομώνυμο νέο του δίσκο από τη MINOS EMI και διατίθεται στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.