Πέντε λεπτά με μια συγγραφέα. Σήμερα, η Λεύκη Σαραντινού για τη συλλογή διηγημάτων της «Ψυχή από πέτρα» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Η συλλογή σας Ψυχή από πέτρα περικλείει δεκαοκτώ σύντομες ιστορίες, «ιστορικά ενσταντανέ», όπως τις χαρακτηρίζετε, που διαδραματίζονται σε διαφορετικές περιόδους και τόπους: στο Νησί του Πάσχα, το 1774, τη χρονιά της άφιξης του πλοίαρχου Τζέιμς Κουκ, στην Αθήνα της Γερμανικής κατοχής, καθώς και στα χρόνια της πανδημίας του Covid-19. Ποιο νήμα ενώνει τις ιστορίες σας μεταξύ τους; Γύρω από ποιον κοινό άξονα κινούνται;
Το κοινό νήμα που συνδέει τις εν λόγω ιστορίες είναι ο ιστορικός χρόνος, η ίδια η Ιστορία, η οποία πάντοτε αποτελεί για μένα πηγή έμπνευσης.
Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;
Τα διηγήματα της συλλογής γράφτηκαν σε διαφορετικό χρόνο το καθένα, εδώ και πολλά χρόνια. Πλέον θεώρησα ότι έφτασε η στιγμή να συγκεντρώσω κάποια από τα διηγήματά μου σε έναν τόμο.
Εφόσον το σκηνικό μεταβάλλεται από ιστορία σε ιστορία και γίνονται μεγάλα χρονικά, αλλά και γεωγραφικά άλματα, χρειάστηκε να κάνετε αρκετή έρευνα για τις ιστορίες σας, που διαδραματίζονται στο παρελθόν, αλλά και σε διαφορετικές γωνιές της γης; Σε μία από αυτές, παραθέτετε και πηγές…
Φυσικά, ορισμένες από τις ιστορίες απαιτούσαν κάποια μικρή ιστορική έρευνα. Αυτή, όμως, σε κάθε περίπτωση ήταν σχετικά μικρή και πολύ πιο εύκολη από εκείνη που απαιτείται για τη συγγραφή ενός ολόκληρου ιστορικού μυθιστορήματος.
Οπότε σίγουρα μία καλή πλοκή είναι η αφετηρία μου στο γράψιμο.
Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;
Αναντίρρητα, πιστεύω ότι μια καλοδουλεμένη πλοκή κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον των αναγνωστών, πάνω απ' όλα. Οπότε σίγουρα μια καλή πλοκή είναι η αφετηρία μου στο γράψιμο. Από εκεί και έπειτα, όμως, μια καλή πλοκή οφείλει να πλαισιωθεί και από ευδιάκριτους, σαφείς και καλοδουλεμένους, επίσης, χαρακτήρες. Οπότε στην πορεία της συγγραφής το βάρος μοιράζεται εξίσου.
Ανάμεσα στην επινόηση και στην πραγματικότητα -εν προκειμένω, την ιστορική πραγματικότητα, αλλά και τις δικές σας εμπειρίες, οι οποίες παίζουν ρόλο, όπως αναφέρετε-, πού γέρνει η πλάστιγγα;
Νομίζω ότι, από άποψη έκτασης, τα ιστορικά διηγήματα είναι λίγο περισσότερα από τα αυτοβιογραφικά. Και πάλι δεν μπορώ να πω ότι το σχεδίασα αυτό, απλά προέκυψε. Εν συνόλω, όμως, τόσο από αυτοβιογραφική, όσο και από ιστορική άποψη, πολλά γεγονότα είναι αληθινά, αλλά, φυσικά, υπάρχει και το μυθοπλαστικό στοιχείο σε ό,τι αφορά κυρίως την καθημερινότητα των ιστορικών προσώπων.
Δυο λόγια για τη συγγραφέα
Η Λεύκη (Ελευθερία) Σαραντινού γεννήθηκε στο Ρέθυμνο. Σπούδασε ιστορία και μουσική. Ασχολείται με τη συγγραφή, τη βιβλιοκριτική και τη διδασκαλία της μουσικής, της ιστορίας και της δημιουργικής γραφής.
Έχει εκδώσει δεκατέσσερα βιβλία, στα οποία συμπεριλαμβάνονται μυθιστορήματα, παιδικά βιβλία, δοκίμια και εκπαιδευτικά βοηθήματα, ενώ διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορα συλλογικά έργα. Το 2021 βραβεύτηκε στον διαγωνισμό των εκδόσεων Ιανός Ταξίδια, 40+7 βραβευμένα διηγήματα.
