alt

 Συνέντευξη στον Κώστα Αγοραστό

Δεύτερο βιβλίο για τη Μαρία Κουγιουμτζή, με τίτλο Γιατί κάνει τόσο κρύο στο δωμάτιό σου; (εκδ. Καστανιώτη). Όσοι έχουν διαβάσει την πρώτη της συλλογή διηγημάτων Άγριο Βελούδο θα εντοπίσουν και εδώ τις ίδιες αρετές. Πρωτογενές υλικό, βιωματική γραφή και ήρωες που έλκουν την καταγωγή τους από μια άλλη εποχή. Να θυμίσουμε ότι το πρώτο της βιβλίο πήρε το βραβείο διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω και του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών.

Αν και έχετε εκδώσει το πρώτο σας βιβλίο μόλις πριν από τρία χρόνια, γράφετε από τις αρχές τις δεκαετίας του ’70 και κείμενά σας (διηγήματα και ποιήματα) αρκετές φορές έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά (η λέξη, Πάροδος, Εντευκτήριο). Αισθανθήκατε ότι έπρεπε να συγκεντρώσετε και να εκδώσετε αυτές τις ιστορίες για να αποδεσμευτείτε από το δραματικό φορτίο που εμπεριέχουν;

Ως το 2005 έγραφα περιστασιακά, μετά που πήρα λάπτοπ κι άρχισα να γράφω συστηματικά. Όμως το κυριότερο έναυσμα ήταν όταν δημοσίευσα το διήγημα «Άγριο Βελούδο» στο Εντευκτήριο και οι φίλοι με «έσπρωξαν» στο να σκεφτώ στα σοβαρά να εκδώσω βιβλίο. Το πρώτο βιβλίο το οφείλω κυριολεκτικά στην τρυφερή πίεση των Γιώργου Κορδομενίδη, Φιλιώς Κύρου, Τάσου και Λίνας Χατζητάτση, Μαριέτας Καραγιάννη και  Κάρολου Τσίζεκ, Ορέστη Αλεξάκη και Μαρίας Κέντρου–Αγαθοπούλου, Μάρκου Μέσκου, Χλόης Κουτσουμπέλη και Ευτυχίας Λουκίδου, της Μαρίας Καρδάτου, του φίλου μου Τάσου Καλούτσα και, χωρίς να τη γνωρίζω προσωπικά, της κριτικού Μάρης Θεοδοσοπούλου. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος και ο αδελφός μου βέβαια με παρότρυναν, ήδη από τα δεκαοχτώ μου χρόνια. Όμως το τσακ που γύρισε τον διακόπτη μέσα μου το έκαναν μερικές παρατηρήσεις του Γιώργου Κορδομενίδη που κυριολεκτικά μου άνοιξαν τα μάτια. Του το οφείλω.

Το καινούργιο σας βιβλίο περιλαμβάνει 35 διηγήματα. Ποιος είναι ο συνδετικός ιστός όλων αυτών των ιστοριών;

Ο συνδετικός κρίκος των διηγημάτων αυτών είναι ο πόνος. Ο σταυρός που σηκώνει κάθε άνθρωπος. Κανείς δεν γλιτώνει απ’ αυτόν. Κατά κάποιον τρόπο όλοι μας ανεβαίνουμε ένα Γολγοθά.

Οι ήρωές σας, τις περισσότερες φορές, είτε έχουν μια παραβατική συμπεριφορά είτε ξεχωρίζουν για κάποιο σωματικό τους ελάττωμα, είτε δυσκολεύονται να ενταχθούν στο περιβάλλον τους. Μιλήστε μου για το πώς γεννιέται συνήθως ο ήρωας της κάθε μιας ιστορίας σας.

Οι ήρωες έχουν γεννηθεί από το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσα και από τα αναγνώσματά μου. Έζησα στις φτωχογειτονιές της δυτικής Θεσσαλονίκης, στα λεγόμενα εβραϊκά σπίτια, μάλλον στάβλοι πρέπει να ήταν, γιατί δεν είχαν ούτε κουζίνα ούτε τουαλέτα, τα φτιάξαμε μόνοι μας. Η μητέρα μου, πρόσφυγας από την ανατολική Θράκη, εγκαταστάθηκε με τους γονείς της πρώτα στη Νέα Καλλικράτεια, τότε ήταν χωράφια, εκείνη δέκα δώδεκα χρόνων, έπαθε τύφο απ’ τα ποντίκια και τα φίδια. Ευτυχώς ήταν απ’ αυτούς που γλίτωσαν, ο παππούς μου έλεγε πως της έφερνε πάγο με το γαϊδουράκι για να της ημερέψει τον πυρετό.  Μετά τους έδωσαν κλήρο στην Άνω Πόλη όπου έμεινε ως τον γάμο της και την γέννηση του αδελφού μου. Πάνω στα τρία χρόνια έμεινε χήρα, ο άντρας της πέθανε από φυματίωση, που θέριζε εκείνη την εποχή, και βγήκε στα καπνά να δουλέψει. Στην απεργία του ’36 χτυπήθηκε και νοσηλεύτηκε για λίγες μέρες. Μετά από δέκα χρόνια γνώρισε τον δικό μου πατέρα, έφυγε απ’ το Επταπύργιο και κατέβηκε στις δυτικές συνοικίες όπου γέννησε εμένα. Ο πατέρας μου δεν ήθελε τον αδελφό μου, δεκατριών χρόνων τότε, και η μητέρα μου, μην μπορώντας φυσικά να αποχωριστεί το παιδί της, τον έδιωξε. «Το Πόδι», το διήγημα στο πρώτο βιβλίο, είναι δική της και δική μου πραγματική ιστορία.

Στη γειτονιά λοιπόν που μεγάλωσα, κυρίως ήταν πρόσφυγες, ταλαιπωρημένοι, αγράμματοι, αφημένοι στον κόσμο των ενστίκτων. Η συμπεριφορά τους και οι ιστορίες τους χαράχτηκαν μέσα μου. Γίνονταν βίαια πράγματα. Μια φίλη της μητέρας μου πάθαινε σεληνιασμό και τότε ο αδελφός της, νηστικός σεξουαλικά, έβρισκε ευκαιρία και τη βίαζε. Το έλεγε κλαίγοντας στη μητέρα μου. Παρ’ όλα αυτά, έβλεπα μια λάμψη μέσα στα μάτια της, μια τρελή γυαλάδα που μου έλεγε πως το απολάμβανε. Ένας γείτονας κυνηγούσε με το τσεκούρι τη γυναίκα του γιατί άλλαζε εσώρουχο πριν βγει, ενώ η δύστυχη, βουτηγμένη στα μαύρα, πήγαινε στον τάφο του γιου τους, αλλά εκείνος δεν την πίστευε.

Βέβαια, δεν θέλω να γράφω αυτά που έγιναν, εμπνέομαι άσχετα απ’ αυτά, κυρίως από την παγκόσμια σκληρότητα, από τη λεηλασία των αδυνάτων, όμως αυτά που έζησα εισχωρούν μεταμφιεσμένα μέσα στα διηγήματα.

Τα διηγήματα του νέου σας βιβλίου γράφτηκαν μετά το Άγριο Βελούδο ή προϋπήρχαν;

Το δεύτερο βιβλίο γράφτηκε σχεδόν παράλληλα και μετά το πρώτο.

Πού ζουν οι ήρωές σας πριν μπουν στα βιβλία σας;

Φαντάζομαι στο υποσυνείδητό μου. Ο Λίγκε, π.χ., αρρωσταίνει από τύφο, όπως και η μητέρα μου. Στις «Ξαδέρφες» τα πρόσωπα ήταν παιδικές μου φίλες που χάθηκαν πρόωρα.

altΤι είναι αυτό που αγαπάτε περισσότερο στους ήρωές σας;

Αυτό που χαρακτηρίζει τους ήρωές των δύο  βιβλίων είναι το πάθος τους για τη ζωή και για τον θάνατο. Τα αγαπούν και τα δυο εξίσου. Ζουν τον εαυτό τους, πιστοί στη φύση τους, κι ας καταστραφούν. Έτσι κι αλλιώς το ίδιο τέλος μάς περιμένει όλους. Η μητέρα μου έλεγε: τι Τρίτη, τι Τετάρτη. Πιστεύω πως οι άτυχες προσπάθειες της μητέρας μου, όσο ήταν έγκυος, να με ρίξει -ήταν τα χρόνια δύσκολα– εγγράφηκε στα χρωμοσώματά μου. Εξού και το διήγημα «Μητέρα» στο πρώτο βιβλίο.

Γράφετε εύκολα κ. Κουγιουμτζή;

Μια εικόνα, μια λέξη, με παρασύρει, ανοίγω το λάπτοπ κι αρχίζω να γράφω χωρίς να έχω οργανώσει την ιστορία, χωρίς να ξέρω πού θα με  βγάλει. Είναι κάτι σαν έρωτας, δεν ξέρω τι μου γίνεται. Ας πούμε, όταν άρχισα να γράφω τη «Δασκάλα», είχα μονάχα την εικόνα των ατμών από τα σύννεφα και τους ανθρώπους που κάθονταν στο καφενείο βυθισμένοι σ’ αυτούς τους ατμούς, απ’ όπου ξαφνικά εμφανίζεται ένας ξένος, τυλιγμένος κι αυτός μέσα στην ομίχλη, χωρίς να ξέρω τι θα τον κάνω, πού θα καταλήξει. Δεν ξέρω ποτέ το τέλος μιας ιστορίας. Έρχεται μόνο του, το φέρνουν οι λέξεις. Μαθαίνει να γράφει κανείς γράφοντας, αν μαθαίνει ποτέ. Το τέλος είναι συνήθως σκληρό γιατί με κατακλύζει ο θυμός από την σκληρότητα των ανθρώπων και δη των ανεπτυγμένων χωρών. Πρέπει με το αίμα του κανείς να κερδίσει το αυτονόητο, αν ποτέ κερδηθεί, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το σεβασμό στη ζωή του και στις ανάγκες του. Βλέπουμε και σήμερα τον παραλογισμό και το λουτρό αίματος σχεδόν απαθείς. Ο κόσμος αλλάζει ή μάλλον τον αλλάζουν. Μετατρέπουν σιγά σιγά τον άνθρωπο σε υποζύγιο. Οι σύγχρονοι δούλοι είναι με γραβάτα και κοστούμι.

Πολλά διηγήματα δεν κάνουν βέβαια ένα μυθιστόρημα. Τι θα σας έκανε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος;

Το μυθιστόρημα το λατρεύω, αλλά το θεωρώ το δυσκολότερο είδος. Με τριγυρνά η επιθυμία να το δοκιμάσω. Έχω αρχίσει ένα, αλλά δεν ξέρω αν θα τα βγάλω πέρα.

Διαβάζοντας το βιβλίο σας είχα την αίσθηση ότι αγαπάτε πολύ την ποίηση, τις εικόνες και τα αισθήματα που δημιουργούνται μέσα από τους λιγοστούς στίχους ενός ποιήματος. Με τα μικρής έκτασης διηγήματά σας σαν να προσπαθείτε να πετύχετε το ίδιο. Είναι έτσι;

Ναι, σωστά αισθανθήκατε. Τα διηγήματα μικρού μήκους είχαν ξεκινήσει όταν ήμουν είκοσι χρόνων κι έκανα συγγραφικές ασκήσεις καθ’ υπόδειξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου, ένα είδος λογοτεχνικού ημερολογίου. Τα διηγήματα «Το κοντάρι» και «Οι γριές» του πρώτου βιβλίου είχαν γραφεί τότε. Τον Ντίνο τον γνωρίζω από δεκαπέντε χρόνων, ήταν φίλος του αδελφού μου. «Η εποχή των ισχνών αγελάδων» με είχε συναρπάσει. Η μεταφορά των θρησκευτικών προσώπων στη σύγχρονη καθημερινότητα μέσα από την ερωτική παραφορά, μου είχε ανοίξει ένα δρόμο αποκαλυπτικό, όπως ακριβώς ο Καβάφης, καθώς και η επιμονή στον μύθο, που είχε ο Πεντζίκης. Θυμάμαι που μου είχε διηγηθεί ο τελευταίος πώς ρώτησε ένα συγγενικό του παιδάκι αν ήθελε ένα πραγματικό ή ένα φανταστικό αυτοκινητάκι και το παιδί είχε απαντήσει ένα πραγματικό. Κρίμα, είπε ο Πεντζίκης, αυτό θα σου χαλάσει γρήγορα, το άλλο ίσως ποτέ.

Ποιοι είναι οι συγγραφείς που αγαπάτε και έχουν επηρεάσει το γράψιμό σας;

Οι συγγραφείς που με έχουν επηρεάσει είναι πολλοί, κυρίως ξένοι. Όμως εκείνη που κάνει την ψυχή μου να διαστέλλεται είναι η ποίηση. Πέρασα τα νεανικά μου χρόνια με την ποίηση της Ζωής Καρέλλη, της αχώριστης φίλης μου Μαρίας Κέντρου-Αγαθοπούλου και της Μαριέτας Καραγιάννη. Όμως, πέρα απ’ αυτές, εκείνη που φουρτούνιασε το είναι μου, που άλλαξε την αντίληψή μου για τον άνθρωπο, τα αισθήματά του και τον κόσμο, αυτή που διεύρυνε τη θεώρησή μου, που απαγχόνισε τον ρομαντισμό μου, που έκανε πιο αιχμηρή και ταυτόχρονα ανεκτική τη ματιά μου είναι η ποίηση της Κικής Δημουλά. Η βιοσοφία της μου γύρισε το μέσα έξω. Η ερωτική της γλώσσα με διεγείρει συγγραφικά. Σαν να χύνεται στο μυαλό και στις αισθήσεις μου ένα παραισθησιογόνο που, ενώ εντείνει το πάθος για ζωή, ταυτόχρονα ξεσκεπάζει τις προθέσεις που κρύβονται πίσω τους, οι ανάγκες μας και η ευάλωτη ανθρώπινη φύση. Οι ωραίες προθέσεις είναι ένα ανεξάντλητο θέλω. Και μερικά ποιήματα της Ντίκινσον και του Εντσενσμπέρκερ. Φυσικά, υπάρχει μια ατέλειωτη σειρά Ελλήνων σύγχρονων ποιητών που θαυμάζω και αγαπώ.

Έχετε διαβάσει τελευταία κάποιο βιβλίο νέου συγγραφέα που να σας συνεπάρει;

Μου αρέσει πολύ ο Χρυσόπουλος και η Μπουραζοπούλου. Δεν τους ξέρω τους υπόλοιπους κι έτσι μένω στο απλώς αρέσω. Από την ποίηση των νεότερων γοητεύομαι ιδιαίτερα από την ορμητική φαντασία της Χλόης Κουτσουμπέλη και τον σαρκασμό και την πρωτοτυπία του Βασίλη Αμανατίδη.

Με την πρώτη σας συλλογή διηγημάτων (Άγριο Βελούδο, εκδ. Καστανιώτη) κάνατε αίσθηση, αρχικά στους αναγνώστες που αναζητούν καλούς νέους συγγραφείς και έπειτα στους δημοσιογράφους που θέλουν να ασχοληθούν με καινούργια και αξιόλογα ονόματα. Πότε αισθανθήκατε τον εαυτό σας συγγραφέα;

Δεν τον αισθάνθηκα ποτέ. Μου αρέσει να γράφω, όπως μου αρέσει ακόμα περισσότερο να διαβάζω. Αν δεν υπήρχε η παρότρυνση των φίλων, δεν θα ολοκλήρωνα κανένα βιβλίο και τώρα που τα βλέπω, δεν είμαι σίγουρη αν τα έγραψα εγώ. Η συγγραφή ενός βιβλίου είναι ένας έρωτας κι ένα παιχνίδι, γίνεται σχεδόν αυτοβούλως από μια ενδογενή επιθυμία, καθόλου διαφορετική απ’ αυτήν του επιστήμονα, του εφευρέτη, του επαγγελματία, του συλλέκτη. Το βιβλίο είναι κι αυτό ένα προϊόν. Απευθύνεται στη φαντασία και στην ανάγκη αναβάθμισης ή ανάπλασης αυτών που ζούμε κι αυτών που δεν ζούμε. Ως ένα σημείο ένα καλό βιβλίο διαμορφώνει το ήθος της σκέψης αλλά όχι της συμπεριφοράς. Δεν γινόμαστε καλύτεροι, απλώς πιο υποψιασμένοι. Όσοι ασχολούνται με τις τέχνες έχουν διαρκή και άμεση επαφή με τις πιο ανεκπλήρωτες ανάγκες του ανθρώπου και γι’ αυτό είναι πιο δημοφιλείς. Ενώ παραμένουν αφανείς αυτοί που έχουν εφεύρει, επί παραδείγματι, το πλυντήριο ρούχων και πιάτων, που κάνουν τόσο εύκολη την ζωή μας. Είναι γιατί δεν υπάρχουν πίσω τους άνθρωποι να δούμε, ενώ σ’ ένα βιβλίο, σ’ έναν πίνακα, σ΄ ένα αρχιτεκτόνημα, ο άνθρωπος είναι πανταχού παρών. Ένα πλυντήριο δεν διαμορφώνει τη σκέψη σου, δεν καλμάρει τη μελαγχολία σου, αλλά σου αφήνει χρόνο να ασχοληθείς, αν θέλεις, με ένα βιβλίο. Εγώ με ένα βιβλίο ξαναγεύομαι ζωή.


Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Χάρης Χρ. Γεωργιάδης: «Εισηγούμαι μια βήμα προς βήμα διαπραγμάτευση με την Τουρκία που ίσως να μην στοχεύει αμέσως σε συνολική λύση»

Χάρης Χρ. Γεωργιάδης: «Εισηγούμαι μια βήμα προς βήμα διαπραγμάτευση με την Τουρκία που ίσως να μην στοχεύει αμέσως σε συνολική λύση»

Συνέντευξη με τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Κύπρου, πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων και συγγραφέα Χάρη Χρ. Γεωργιάδη, με αφορμή το πρόσφατο βιβλίο του «Νέος ρεαλισμός – Το Κυπριακό 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή» (εκδ. Παπαζήση). 

...
Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Κλείνει ένας κύκλος αγάπης και γραφής ταυτόχρονα»

Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Κλείνει ένας κύκλος αγάπης και γραφής ταυτόχρονα»

Μια συζήτηση με τον συγγραφέα Θεόδωρο Γρηγοριάδη με αφορμή το πρόσφατο μυθιστόρημά του «Ελσίνκι» (εκδ. Πατάκη).

Συνέντευξη στον Κώστα Αγοραστό 

Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης είναι ένας τολμηρός και ταυτόχρονα χαμηλών τόνων συγγραφέας. Μέχρι στιγμής έχει ...

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ, ιστορικό της τέχνης Άλκη Χαραλαμπίδη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Τέχνη εκ των πραγμάτων» (εκδ. University Studio Press). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Δύσ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Η Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια της Εστίας, έρχεται στο Υπόγειο

«Βίος και Πολιτεία»: Η Εύα Καραϊτίδη, εκδότρια της Εστίας, έρχεται στο Υπόγειο

Στο 48ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης συνομιλεί με την εκδότρια της Εστίας, Εύα Καραϊτίδη. Η συζήτηση θα μεταδοθεί, την Πέμπτη, 25 Ιουλίου, στις 7.00μμ.

Επιμέλεια: Book Press

...
Επιστρέφει τον Νοέμβρη η 3η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού

Επιστρέφει τον Νοέμβρη η 3η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού

Αναβαθμισμένη, πλουσιότερη, υποσχόμενη και με πολλές εκπλήξεις θα είναι φέτος η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού, η οποία επιστρέφει για τρίτη χρονιά στους Χαρουπόμυλους Λαντίτη, από τις 22 μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 2024.

Επιμέλεια: Book Press

Όπως δηλώνουν...

Καλοκαίρι 2024: Γκουρογιάννης, Βανς, Κουτσί – Τρία επίκαιρα μυθιστορήματα

Καλοκαίρι 2024: Γκουρογιάννης, Βανς, Κουτσί – Τρία επίκαιρα μυθιστορήματα

Τρία μυθιστορήματα που εφάπτονται με σημαντικές πλευρές της πραγματικότητας αυτού του δύσκολου καλοκαιριού. Κύπρος, αμερικανικές εκλογές, Παλαιστίνη. Τρία μυθιστορήματα που μας βοηθούν να εμβαθύνουμε σε μεγάλα γεγονότα, χωρίς να μας περιορίζουν σε αυτά.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς – Μεθοδολογία, σχόλια, διακρίσεις, τα 20 πρώτα

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς – Μεθοδολογία, σχόλια, διακρίσεις, τα 20 πρώτα

Τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα, όπως ψηφίστηκαν από 503 μυθιστοριογράφους, συγγραφείς μη μυθοπλαστικών έργων, ποιητές, κριτικούς και άλλους βιβλιόφιλους – με την επιμέλεια των συντακτων του Book Review των Νew Υork Τimes. Έκπληξη; Οι γυναίκες συγγραφείς είναι, οριακά, περισσότερες από τους άντρες. 

...
50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον Αττίλα Ι που αποτέλεσε την πρώτη πράξη της κυπριακής τραγωδίας. Επιλέγουμε πέντε μυθιστορήματα που εξετάζουν τα επίχειρα της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα προσωπικών καταστροφών. Εικόνα στο κέντρο του άρθρου: © Doros Partasides. 

...
Θρίλερ στην καρδιά του καλοκαιριού: 13 μυθιστορήματα που ανεβάζουν την αδρεναλίνη

Θρίλερ στην καρδιά του καλοκαιριού: 13 μυθιστορήματα που ανεβάζουν την αδρεναλίνη

Σίριαλ κίλερς, πτώματα που ξεθάβονται τυχαία, ένοχα μυστικά που έρχονται από το παρελθόν, βία και αγωνία στο έπακρο. Επιλέγουμε 13 θρίλερ για τις καυτές ημέρες και νύχτες του καλοκαιριού. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ