Ημερολόγιο της πανούκλας, του Γκονσάλο Μ. Ταβάρες (προδημοσίευση)

Στη Βραζιλία, ο λυτρωτής Χριστός
ντυμένος γιατρός
13 Απριλίου 2020

Στη Βραζιλία, ο λυτρωτής Χριστός ντυμένος γιατρός.
Φωτογραφία στην εφημερίδα Folha de São Paulo.
Ο Χριστός με ιατρική ρόμπα και στηθοσκόπιο.
Κοιτάμε ψηλά και ηρεμούμε, λέει ένας κάτοικος του Ρίο ντε Zανέιρο.
Άλλος λέει: τρόμαξα. Σημαίνει πως τα πράγματα είναι σοβαρά.
Ο Χριστός ντυμένος γιατρός.
Ένας Χριστός τεχνικός, που φοίτησε σε σχολή και σώζει με τη βοήθεια μηχανών.
«Ένας άντρας έσπασε την απαγόρευση να βρίσκεται στο σπίτι και πήγε να κυνηγήσει την πρώην γυναίκα του».
Στη βόρεια Πορτογαλία άλλος άντρας γονατίζει στον δρόμο στο πέρασμα του Χριστού πάνω στον σταυρό, στα χέρια ενός ιερέα.
Παρ’ όλα αυτά, η σπουδαιότητα των χεριών.
Είναι ντυμένος γιατρός, λέει κάποιος για τον λυτρωτή Χριστό, αλλά τα χέρια του παραμένουν τα ίδια.
Τα χέρια παραμένουν παρόντα στον 21o αιώνα. Καμία μηχανή δεν τα εξάλειψε.
Στη Βραζιλία μια καλλιτέχνιδα λέει ότι ανακάλυψε σκιές στο σπίτι της που δεν είχε ξαναδεί.
Επειδή δεν είχε βρεθεί ποτέ τέτοια ώρα στο σπίτι.
Φαντάζομαι ένα σώμα τεχνικό και άθεο με εξαίρεση τα χέρια που είναι θρήσκα.
Τα χέρια έξω από το υπόλοιπο σώμα, σαν να ήταν αυτό δυνατό.
Ο Πιτ Σίγκερ μ’ ένα μπάντζο, τη δεκαετία του ’60 του 20ού αιώνα, να ζητά 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο.
Να σκεφτούμε τον νέο διαμερισμό της μέρας: μία ώρα για να φοβόμαστε.
Μία ώρα για να είμαστε αγχωμένοι.
Ο Άντριου Κουόμο, κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, περιέγραψε τη γρήγορη εξάπλωση του ιού: «μια φωτιά που καίει ανάμεσα σε ξερόχορτα με δυνατό άνεμο».
Ο Αταχουάλπα Γιουπάνκι και μια μιλόνγκα που κάνει και τους πιο δυνατούς να σπάσουν. «Milonga triste».
Οι πιο δυνατοί είναι αυτοί που σπάνε πιο εύκολα – όπως διδάσκουν οι παραβολές της Ανατολής.
Η δύναμή σου είναι που σε ρίχνει κάτω κ.λπ.
Στο τζούντο, με όσο περισσότερη δύναμη έρχεται ο αγροίκος, τόσο περισσότερο τρώει η μούρη του χώμα.
Ο Σάντερς υποστηρίζει τον Μπάιντεν για τον Λευκό Οίκο.
Η φωνή του Γιουπάνκι σπάει σε τετρακόσια κομμάτια και το πιο σοβαρό ανθρώπινο ον.
Μια ερώτηση: γνωρίζεις όλες τις σκιές του σπιτιού σου;
Στην Ισπανία μόνο δύο άτομα, το μέγιστο, μπορούν να παρευρεθούν σε κηδεία.
Λένε πως ο ιός μπορεί να πάει από τους πνεύμονες στον εγκέφαλο.
Εικόνα ενός συγγενούς στα δύο μέτρα απ’ το φέρετρο, με μάσκα.
Κι ένας ιερέας μπροστά στο φέρετρο, επίσης με μάσκα και στα δύο μέτρα.
Η απόφαση. Ποιοι θα είναι οι δύο που θα αποχαιρετήσουν τον νεκρό;
Ο μεγαλύτερος αδερφός ή ο μικρότερος;
Η γυναίκα ή ο γιος;
Μερικές φορές πλησιάζει ένα άλλο άτομο. Το πολύ ένα. Δεν είναι συγγενής, θέλει να αποτίσει φόρο τιμής.
Όποιος έχει τον ίδιο φόβο έχει την ίδια μυρωδιά, όποιος έχει την ίδια μυρωδιά έχει το ίδιο όνομα, όποιος έχει το ίδιο όνομα έχει τον ίδιο φόβο. Και όποιος έχει τον ίδιο φόβο έχει την ίδια μυρωδιά.
Τα ζωικά είδη διακρίνονται από την όσφρηση.

Όποιος έχει τον ίδιο φόβο έχει την ίδια μυρωδιά, όποιος έχει την ίδια μυρωδιά έχει το ίδιο όνομα, όποιος έχει το ίδιο όνομα έχει τον ίδιο φόβο. Και όποιος έχει τον ίδιο φόβο έχει την ίδια μυρωδιά.

Όποιος χάσει την όσφρηση χάνει την οικογένειά του. Ένας (Ισπανός) ιερέας λέει ότι πολλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τους περιορισμούς στις κηδείες, άλλοι ναι.
Οι κηδείες έχουν γίνει επικίνδυνες για τους ζωντανούς. Συνιστώ τον Τανιζάκι, εγκώμιο της σκιάς.
«Η απαγόρευση κυκλοφορίας στην Ιρλανδία παρατείνεται ως τις 5 Μαΐου, μια ενόχληση για μερικούς που θα σώσει τη ζωή σε άλλους».
Η μικρή ενόχληση του ενός, ο θάνατος του άλλου.
Ποτέ δεν υπήρξαμε τόσο χωρισμένοι.
Ζητώ συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά προτιμώ να μείνω ζωντανός.
Κάθε άτομο, ένας εχθρός.
Κάποιος μου τηλεφωνεί και λέει ότι βγήκε έξω μετά από τρεις βδομάδες.
Και λέει ακόμα πως τα πόδια τρέμουν.
Ο άστεγος του δρόμου παραμένει εκεί και διαβεβαιώνει ότι δεν κολλάει με τίποτα.
Έχω περάσει τόση πείνα, λέει.
Και πραγματικά, μοιάζει ο ίδιος.
Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είπε χθες ότι οι γεροντότεροι ίσως θα πρέπει να μείνουν στο σπίτι μέχρι το τέλος του χρόνου.
Μιλούν για τρία εμβόλια και για την αδυναμία εμβολίου.
Θα πρέπει να σταματήσουμε να κοιτάμε αυτόν τον γιατρό Χριστό στο Ρίο ντε Ζανέιρο.
Ο αιώνας ολόκληρος, σαν ένα άτομο, κάθεται με το στόμα ανοιχτό και κοιτάζει τον Χριστό ντυμένο λες και η πόλη από κάτω είναι νοσοκομείο.
Ο αιώνας με ανοιχτό το στόμα.
Φαντάζομαι, ξαφνικά, αυτό το Πάσχα και σε κάθε εκκλησία πολλοί πιστοί να κάνουν το ίδιο.
Μια αίρεση ασφαλώς σε άλλες εποχές, τώρα όμως όχι.
Να ντύσουμε τον Χριστό γιατρό.
Σταυροί, χιλιάδες σταυροί παντού, με τον Χριστό ντυμένο γιατρό.
Όπως παλιά κάποια παιδιά έντυναν τις κούκλες και τους κούκλους.
Ιατρική ρόμπα και στηθοσκόπιο.
Αναπνέω και σκέφτομαι: πόσος καιρός πέρασε σε τόσο λίγο καιρό.
Σ’ ένα μήνα, χίλια χρόνια ή περισσότερο.
Τόσος καιρός σε τόσο μικρό μήνα.
Αν έρθει ένας νέος Χριστός να είναι γιατρός, ζητά κανείς αυτές τις μέρες.
Ένα φάρμακο ή ένα εμβόλιο, ζητά κανείς. Δεν αντέχουμε άλλο να μένουμε σπίτι.

⚙︎ ⚙︎ ⚙︎ 

Μερικοί ηλικιωμένοι
βγαίνουν στον δρόμο επιδεικτικά
14 Απριλίου 2020

Μερικοί ηλικιωμένοι βγαίνουν στον δρόμο επιδεικτικά.
Κάποιος μιλά για παραληρηματικό θάρρος.
Είναι σχεδόν αυτοκτονία, παρα-αυτοκτονικοί.
Στους γεροντότερους στον δρόμο, μια διαύγεια – αλλά με τα μάτια μεγαλύτερα από το σώμα.
Μια λαιμαργία αδιανόητη κι επικίνδυνη. Οι γέροι θέλουν να ζήσουν.
«Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κλήσεις σε φορέα υποστήριξης θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας εκτοξεύτηκαν σε όλη την επικράτεια».
Αυξάνονται τα εγκλήματα στο σπίτι, μειώνονται έξω.
Μια ανάγκη βίας που μετακινείται από το εσωτερικό προς το εξωτερικό, από το εξωτερικό προς το εσωτερικό.
Η Ινδία παρατείνει το κλείσιμο στο σπίτι για απροσδιόριστο χρόνο.
Και η Αργεντινή παρατείνει την καραντίνα ως τις 27 Απριλίου.
Να κάνουμε τον υπολογισμό: ίσως η γενική βία του κόσμου να είναι μια σταθερή μεταβλητή.
Αν προσθέσουμε τα εγκλήματα, μέσα κι έξω, θα βρίσκουμε πάντα το ίδιο αποτέλεσμα.
Είναι μια υπόθεση. Να την ερευνήσουμε.
Ειδικός ομοιοπαθητικής διαβεβαιώνει ότι «ο δονητικός ερεθισμός βελτιώνει τα συμπτώματα του κορονοϊού».
Στην καραντίνα κρατήστε τον αριθμό των γευμάτων, αλλά μειώστε τις μερίδες.
Ή: κρατήστε τις μερίδες, αλλά μειώστε τα γεύματα.
Στο Ρίο ντε Ζανέιρο ένας ηλικιωμένος στρατιωτικός, ένας στρατηγός, κυκλοφορούσε στον ποδηλατόδρομο με το πιστόλι στο χέρι.
Διέκοψε τον περιορισμό κατ’ οίκον. Ίσως να μην άντεχε πια. Ξέσπασμα, είπαν.
Φώναζε πως ήθελε να μιλήσει με τα παιδιά του.
Έφτασε αργότερα ένα από τα παιδιά του και τον ηρέμησε. Όργουελ: «Το σημαντικό δεν είναι να κρατηθούμε ζωντανοί, είναι να κρατηθούμε ανθρώπινοι».
Ο Κάρι Γκραντ και η Ίνγκριντ Μπέργκμαν στην ταινία Νοτόριους του Χίτσκοκ.
Ένα φιλί δύο λεπτών, αμοιβαία καταδίωξη και κράτημα. Ένα από τα φιλιά με τη μεγαλύτερη διάρκεια στον κινηματογράφο.
Κάποιος σχολιάζει τη σκηνή:
Έχεις τρεις επιλογές: ή με φιλάς, ή σε φιλάω, ή φιλιόμαστε. Μια φίλη από το Μεξικό αφηγείται ότι οι νέοι της μεσαίας και ανώτερης τάξης κάνουν κορόνα πάρτι.
18-20 χρονών.
Αλλά κάποιοι πεθαίνουν γιατί είναι παχύσαρκοι.
Τρώμε ανισόρροπα, λέει.
Τρώμε άσχημα εδώ και πολλά χρόνια, λέει ακόμα.
Μια συνέντευξη του πάπα Φραγκίσκου το 2017.
Η κακή διάθεση δεν είναι υπόδειγμα αγιότητας, δηλώνει ο πάπας.
Και λέει: «Καμιά φορά μού ζητούν ένα υπόδειγμα απλής ομορφιάς, που να βοηθά τους ανθρώπους να είναι ευτυχέστεροι». Κι ο πάπας υψώνει δύο δάχτυλα και μουρμουρίζει: το χαμόγελο και η αίσθηση του χιούμορ.
Το χαμόγελο, κυρίως όταν είναι αναίτιο, προσθέτει. «Νόσησε ο κυβερνήτης του Ρίο ντε Ζανέιρο».
Οι θάνατοι στη Νέα Υόρκη ξεπερνούν τις 10.000.
Η παγκόσμια οικονομία ζει τη χειρότερη κρίση από τη Μεγάλη Ύφεση, προειδοποιεί το ΔΝΤ.

Η λέξη πρόβλημα προέρχεται από τα ελληνικά. Στα ελληνικά το πρόβλημα έχει την ίδια ρίζα με την προβλήτα. Μια προεξοχή που μπαίνει στη θάλασσα. Σημαίνει επίσης εμπόδιο. Γύρω από το πρόβλημα δεν υπάρχει έδαφος, δεν υπάρχει μέρος για να βάλει κανείς τα πόδια. Μπορείς να βγάλεις λόγο ή να φωνάξεις, αλλά δεν πρέπει να κουνηθείς. Παράμεινε ακίνητος μέχρι να βρεις τη λύση. Η λύση είναι να έχεις γη κάτω από τα πόδια.

Η λέξη πρόβλημα προέρχεται από τα ελληνικά.
Στα ελληνικά το πρόβλημα έχει την ίδια ρίζα με την προβλήτα.
Μια προεξοχή που μπαίνει στη θάλασσα. Σημαίνει επίσης εμπόδιο.
Γύρω από το πρόβλημα δεν υπάρχει έδαφος, δεν υπάρχει μέρος για να βάλει κανείς τα πόδια.
Μπορείς να βγάλεις λόγο ή να φωνάξεις, αλλά δεν πρέπει να κουνηθείς.
Παράμεινε ακίνητος μέχρι να βρεις τη λύση.
Η λύση είναι να έχεις γη κάτω από τα πόδια.
Να μην πέσεις όσο περπατάς.
Εγώ ισορροπώ σ’ ένα τοιχάκι ύψους 15 εκατοστών.
Η Ζέρι συγκατανεύει με το κεφάλι δεν ξέρω σε τι, και η πληγή της Ρώμης καλυτερεύει.
Κι ύστερα μένω ακίνητος και περιμένω.
Πάλι καλά που δεν πέφτω, δεν είναι μέρες για επιτάχυνση.
«Θέλω να κάνω μια προσωπική εξομολόγηση», είπε ο πάπας το 2017.
«Κάθε μέρα, μετά τη δέηση των κύριων προσευχών, δέομαι την προσευχή του μάρτυρα Τομάς Μόρο για να ζητήσω αίσθηση του χιούμορ».
Προσευχή που ξεκινά με τρόπο αστείο, λέει ο πάπας χαμογελώντας:
«Δώσε μου, Κύριε, μια καλή χώνεψη.
Αλλά και κάτι για να χωνέψω».
«Ο Ρότζερ Γουότερς συγκινείται παίζοντας μια διασκευή του Τζον Πράιν, μουσικού που έπεσε θύμα του κορονοϊού». «Μου λείπεις, αδερφέ μου», λέει ο Ρότζερ Γουότερς.
Να προσεύχεται κανείς για να ζητήσει αίσθηση του χιούμορ απ’ τον Θεό.
Η πυρκαγιά κοντά στο Τσερνόμπιλ είναι υπό έλεγχο.
Η Κίνα υπόσχεται να μην κάνει διακρίσεις εις βάρος των Αφρικανών που ζουν στη χώρα.
Η Κίνα ξεκινά κλινικές δοκιμές δύο εμβολίων σε ανθρώπινα όντα.
«Γιατί οι χώρες με γυναίκες στην ηγεσία φαίνεται να ανταποκρίνονται καλύτερα στην κρίση του κορονοϊού», ένα ρεπορτάζ.
Γερμανία, Ταϊβάν, Νέα Ζηλανδία κ.λπ. ως παραδείγματα.
Η επανάληψη του σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, είναι παράλογη, λέει ο Μπαρτ.
Αλλά δεν είναι παράλογη, λέει ο Μπαρτ, γιατί η γλώσσα των ερωτευμένων δεν είναι γλώσσα, είναι άγγιγμα στο δέρμα.
Μοιάζουν να μιλούν, αλλά αγγίζονται.
Αυτές τις μέρες αυτό είναι προφανές.
Νότια Ιταλία. Νάπολη: τεράστιες ουρές φτωχών ανθρώπων. Μια ουρά μπροστά σε μια εκκλησία, τους υποδέχονται άνθρωποι προστατευμένοι από πάνω ως κάτω και ντυμένοι στα λευκά.
Δίνουν μια τσάντα με τρόφιμα στον καθένα.
Η εκκλησία στη δύσκολη ώρα παύει να είναι ένα κτήριο και βγαίνει έξω.
Αυξάνει σε μήκος, πλάτος και ύψος.
Μου αρέσουν αυτοί οι στίχοι του Νικάνορ Πάρα:
«17 ανατρεπτικά στοιχεία
αιφνιδιάστηκαν χθες
στα πέριξ της Λα Μονέδα
καθώς μετέφεραν πορτοκάλια».
Η μέρα να μας δώσει καλή χώνεψη, αλλά και κάτι για να χωνέψουμε.