alt

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χαν Γκανγκ «Η χορτοφάγος» (μτφρ. από τα κορεάτικα Αμαλία Τζιώτη), το οποίο κυκλοφορεί στις 16 Μαρτίου εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πριν η γυναίκα μου γίνει χορτοφάγος, ποτέ μου δεν είχα σκεφτεί ότι ήταν ένα άτομο ξεχωριστό. Για να είμαι ειλικρινής, όταν την πρωτοσυνάντησα, δεν μου τράβηξε καν την προσοχή. Μέτριο ανάστημα, τα μαλλιά της ούτε μακριά ούτε κοντά, το δέρμα της τραχύ, ωχρό, πεσμένα βλέφαρα, διογκωμένα ζυγωματικά, άχρωμα ρούχα, τίποτα που να φανερώνει κάτι από την προσωπικότητά της. Φορώντας ένα ζευγάρι απλές μαύρες γόβες, πλησίασε στο τραπέζι όπου περίμενα. Το βάδισμά της δεν ήταν ούτε γρήγορο, ούτε αργό, ούτε δυναμικό αλλά ούτε και νωθρό.

Το γεγονός ότι την παντρεύτηκα οφείλεται ακριβώς στο ότι δεν υπήρχε κάποια ιδιαίτερη γοητεία πάνω της, ούτε και κάποιο συγκεκριμένο μειονέκτημα. Ο βολικός χαρακτήρας της, στον οποίο δεν υπήρχε ίχνος λάμψης, εξυπνάδας ή έστω κάποια εκλεπτυσμένη πτυχή, με έκανε να αισθάνομαι άνετα.

Το γεγονός ότι την παντρεύτηκα οφείλεται ακριβώς στο ότι δεν υπήρχε κάποια ιδιαίτερη γοητεία πάνω της, ούτε και κάποιο συγκεκριμένο μειονέκτημα. Ο βολικός χαρακτήρας της, στον οποίο δεν υπήρχε ίχνος λάμψης, εξυπνάδας ή έστω κάποια εκλεπτυσμένη πτυχή, με έκανε να αισθάνομαι άνετα. Πραγματικά, δεν χρειαζόταν ούτε να παριστάνω τον μορφωμένο για να τη γοητεύσω, ούτε να τρέχω σαν τον τρελό σε περίπτωση που αργούσα στο ραντεβού μας. Δεν υπήρχε κανένας λόγος για να χάνω την αυτοπεποίθησή μου συγκρίνοντας τον εαυτό μου με τους άντρες που εμφανίζονται στους καταλόγους μόδας. Μπροστά της δεν με ένοιαζε ούτε η κοιλιά που έκανα μετά τα μέσα της δεκαετίας των είκοσί μου, ούτε τα αδύνατα άκρα μου, που δεν έλεγαν να γίνουν μυώδη όσο κι αν προσπαθούσα, ούτε το μικρό μου πέος – που ήταν η αιτία του κρυφού συμπλέγματος κατωτερότητας που είχα.

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα μεγαλεία. Όταν ήμουν παιδί, συνήθιζα να κάνω παρέα και να προσέχω τα παιδιά της γειτονιάς που ήταν δυο με τρία χρόνια μικρότερα από μένα και έπαιζα τον ρόλο του αρχηγού. Όταν μεγάλωσα, έκανα αίτηση σε πανεπιστήμια όπου ήμουν σίγουρος ότι θα μπορούσα να λάβω άνετα μια υποτροφία. Ήμουν ικανοποιημένος με το να παίρνω συστηματικά έναν αξιοπρεπή μισθό σε μια μικρή εταιρεία που θα εκτιμούσε τις περιορισμένες ικανότητές μου. Έτσι μου ήταν απολύτως φυσικό να παντρευτώ την πιο συνηθισμένη γυναίκα του κόσμου. Ανέκαθεν, μόνο δυσφορία μού προκαλούσαν οι γυναίκες που ήταν όμορφες, έξυπνες, αισθησιακές ή κόρες πλουσίων οικογενειών.

Εκείνη ανέλαβε άνετα, σύμφωνα με τις προσδοκίες μου, τον ρόλο της τυπικής συζύγου. Κάθε πρωί στις έξι η ώρα σηκωνόταν και έφτιαχνε ρύζι και σούπα και μου ετοίμαζε και σέρβιρε ψάρι. Συνεισέφερε στα χρήματα που έβγαζα κάνοντας δουλειές μερικής απασχόλησης από τότε που ήταν ακόμα ελεύθερη, τα οποία μας βοηθούσαν οικονομικά, αν και το ποσό ήταν μικρό. Δούλευε βοηθός σε μια σχολή γραφικών τεχνών στην οποία είχε φοιτήσει για έναν χρόνο. Ως εξωτερική συνεργάτιδα, της είχε ανατεθεί από έναν εκδότη κόμικς η επεξεργασία των λέξεων που περιέχονται στα μπαλόνια, την οποία δουλειά μπορούσε να κάνει και από το σπίτι.

Η γυναίκα μου ήταν λιγομίλητη. Σπάνια απαιτούσε κάτι από μένα και ποτέ της δεν έδειχνε ενοχλημένη όσο αργά κι αν γύριζα στο σπίτι. Τις αργίες που περνούσαμε μαζί δεν μου ζητούσε καν να βγούμε έξω και να πάμε κάπου. Όση ώρα εγώ έβλεπα τηλεόραση και χασομερούσα με το τηλεκοντρόλ στο χέρι, εκείνη κλειδαμπαρωνόταν στο δωμάτιό της. Μάλλον θα έκανε κάποια δουλειά ή θα διάβαζε κανένα βιβλίο – το μόνο που στην καλύτερη περίπτωση κάποιος θα μπορούσε να αποκαλέσει χόμπι της ήταν το διάβασμα, μολονότι τα περισσότερα εξώφυλλα των βιβλίων της έδειχναν τόσο βαρετά, που δεν ήθελα ούτε καν να τα ανοίξω. Μόνο την ώρα του φαγητού άνοιγε την πόρτα, έβγαινε από το δωμάτιό της και ετοίμαζε τα πάντα χωρίς να ανταλλάξουμε ούτε μία κουβέντα. Για να πω την αλήθεια, η ζωή με μια τέτοια γυναίκα δεν ήταν και τόσο συναρπαστική. Από την άλλη, ήμουν ευγνώμων γιατί με κούραζε και μόνο η ιδέα των γυναικών που αρκετές φορές την ημέρα παίρνουν τηλέφωνο τους συνεργάτες μου στη δουλειά ή τους φίλους μου, και που κατά καιρούς γκρινιάζουν και φωνάζουν και προκαλούν συζυγικούς καβγάδες.

altΤο μόνο ασυνήθιστο πράγμα που θα άξιζε να αναφέρω σχετικά με τη γυναίκα μου είναι το ότι δεν της άρεσαν τα σουτιέν. Κατά τη διάρκεια της σύντομης σχέσης μας πριν από τον γάμο, όταν μια φορά, τυχαία, ακούμπησα την πλάτη της και συνειδητοποίησα ότι κάτω από το πουλόβερ της δεν μπορούσα να ψηλαφίσω τη λωρίδα του σουτιέν της, ερεθίστηκα λίγο. Άρχισα να παρατηρώ τη συμπεριφορά της με πιο καθαρή ματιά για να δω αν μου έστελνε κάποιο κρυφό σήμα. Το αποτέλεσμα της έρευνάς μου ήταν ότι δεν μου έστελνε κανένα σήμα. Αν δεν ήταν σήμα, τότε μήπως ήταν τεμπελιά ή αδιαφορία; Δεν μπορούσα να την καταλάβω καθόλου. Δεν ταίριαζε σε μια άχαρη γυναίκα σαν κι αυτήν να μη φοράει σουτιέν. Θα ήταν καλύτερα να κυκλοφορούσε φορώντας ένα σουτιέν ενισχυμένο για να μη με κάνει να ντρέπομαι μπροστά στους φίλους μου.

Όταν παντρευτήκαμε, η γυναίκα μου δεν φορούσε ποτέ σουτιέν μέσα στο σπίτι. Το καλοκαίρι, αν τύχαινε να βγει, επειδή δεν ήθελε να φαίνονται οι στρογγυλές, μεγάλες θηλές της, αναγκαστικά φόραγε στηθόδεσμο, αλλά σε ένα λεπτό τον είχε ξεκουμπώσει. Στην περίπτωση που φορούσε ανοιχτόχρωμη λεπτή μπλούζα ή ελαφρώς στενά ρούχα, ακόμα κι όταν ήταν φανερό ότι το σουτιέν ήταν ξεκούμπωτο, δεν την ένοιαζε καθόλου. Όταν τη μάλωσα, εκείνη, μες στο κατακαλόκαιρο που έβραζε, αντικατέστησε το σουτιέν με ένα γιλέκο. Μου δικαιολογήθηκε ότι επειδή το σουτιέν έσφιγγε το στήθος της, ασφυκτιούσε και δεν το άντεχε. Δεν υπήρχε τρόπος για μένα που δεν είχα φορέσει ποτέ στη ζωή μου σουτιέν να καταλάβω την αίσθηση του να φοράει κανείς κάτι που του κόβει την αναπνοή. Ήταν ξεκάθαρο όμως ότι καμιά άλλη γυναίκα δεν μισούσε το σουτιέν όσο εκείνη, κι αυτή η υπερευαισθησία της μου φαινόταν εντελώς ανεξήγητη.

Εκτός από αυτό, όλα τα άλλα κυλούσαν ομαλά. Φέτος θα κλείναμε πέντε χρόνια γάμου. Κι αφού δεν ήμασταν τρελά ερωτευμένοι απ' την αρχή, δεν υπήρχε κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη στον γάμο μας. Επειδή είχαμε αναβάλει να κάνουμε παιδιά μέχρι να αγοράσουμε αυτό το σπίτι πέρυσι το φθινόπωρο, αναρωτιόμουν σιγά σιγά μήπως είχε έρθει η ώρα να γίνω μπαμπάς. Μέχρι τη στιγμή που είδα τη γυναίκα μου εκείνο το ξημέρωμα τον περασμένο Φεβρουάριο να στέκεται στην κουζίνα με το νυχτικό, δεν είχα φανταστεί ποτέ μου ότι η ζωή μας θα άλλαζε στο παραμικρό.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μην πεις λέξη: Η κρυφή ιστορία του IRA, του Πάτρικ Ράντεν Κιφ

Μην πεις λέξη: Η κρυφή ιστορία του IRA, του Πάτρικ Ράντεν Κιφ

Για το βιβλίο του Patrick Radden Keefe «Μην πεις λέξη - Βία και προδοσία στη Βόρεια Ιρλανδία, Η κρυφή ιστορία του IRA» (Μτφρ. Κωστής Πανσέληνος, εκδ. Μεταίχμιο). Στην κεντρική εικόνα, η δολοφονημένη από τον IRA Jean-McConville, μαζί με τρία από τα δέκα παιδιά της (!) και τον σύζυγό της. 

...

Bildungsroman, του Άκη Παπαντώνη (κριτική)

Bildungsroman, του Άκη Παπαντώνη (κριτική)

Κάθε μήνα, μια ποιητική συλλογή, μπαίνει στο μικροσκόπιο και εξετάζεται με πάθος και χωρίς κανέναν φόβο. Σήμερα, η πρώτη ποιητική συλλογή του Άκη Παπαντώνη «Bildungsroman» (εκδ. Κίχλη). 

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή Bildungsroman ...

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μια μέρα σαν σήμερα, 16 Σεπτεμβρίου 1977, πέθανε στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή στα 54 της χρόνια η «θεία» Μαρία Κάλλας. 

Της Ελένης Κορόβηλα

Η μεγαλύτερη ντίβα της όπερας, η Μαρία Κάλλας, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923. Η κόρη τ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 31 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ