Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Robert Zola Christensen «Απαγορεύονται τα μπαλόνια» (μτφρ. από τα Δανικά: Σωτήρης Σουλιώτης), το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Αυτή η ιδέα μού αρέσει πολύ, λέω κουτσοπίνοντας το λευκό κρασί, που έφερε ο πεθερός μου. Είναι εξπέρ, πώς να το κάνουμε.
Στεκόμαστε έξω στην καινούρια βεράντα. Μου λέει ότι οι μηλιές που μόλις φύτεψα, βασικά δεν είναι μηλιές, αλλά κυδωνιές. Αυτά δεν μπορείτε να τα φάτε, λέει. Ούτε τα πουλιά δεν τα γουστάρουνε. Μου λέει ότι παρ' όλα αυτά θα έχω ένα σωρό φρούτα που θα έχουν πέσει απ' τα δέντρα το φθινόπωρο...
Στεκόμαστε έξω στην καινούρια βεράντα. Μου λέει ότι οι μηλιές που μόλις φύτεψα, βασικά δεν είναι μηλιές, αλλά κυδωνιές. Αυτά δεν μπορείτε να τα φάτε, λέει. Ούτε τα πουλιά δεν τα γουστάρουνε. Μου λέει ότι παρ' όλα αυτά θα έχω ένα σωρό φρούτα που θα έχουν πέσει απ' τα δέντρα το φθινόπωρο, και που θα μας είναι τελείως άχρηστα.
Του απαντώ ότι αυτή είναι the story of my life1, και γελάμε λίγο γι' αυτό. Και πίνουμε κι άλλο κρασί.
Τον πάω πολύ, τον πεθερό μου. Είναι πρώην καθηγητής λυκείου και ως επί το πλείστον δε χαλά τη ζαχαρένια του.
Όμως την πεθερά μου, ειλικρινά, ούτε με σφαίρες. Έχω καταλάβει ότι ποτέ της δεν ήθελε να διαλέξει εμένα η Αννίκα. Και επίσης τρέμει για το παραμικρό.
Ναι, αυτή η ιδέα μου αρέσει πολύ, ξαναλέω, όταν στεκόμαστε στην πόρτα, και τα πεθερικά μου επιτέλους ετοιμάζονται να φύγουν. Αποφασίσαμε να γιορτάσουμε τα γενέθλια της Αννίκας στο Σιμρισχάμν2 στις 18 Ιουνίου. Μόνο για τους πιο κοντινούς και κάποιες επιπλέον φίλες της. Ίσως έρθουν και καναδυό συνάδελφοι, αλλά μέχρι εκεί.
Όταν έφυγαν, και η Αννίκα βλέπει «Σκάβλαν3» στην τηλεόραση, πηγαίνω επάνω και κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή. Ξέρω ότι της τη δίνει αφάνταστα που το κάνω, όμως εγώ το κάνω. Δε γουστάρω να βλέπω τον «Σκάβλαν». Την έχει δει φίρμα, και από την άλλη το παίζει ταπεινός και καταφρονεμένος, όμως δεν πείθει.
Έχει έρθει μέιλ από την Όλγα. Με ευχαριστεί για τη σημερινή συνάντηση, και με ρωτάει αν βρήκα χρόνο να το σκεφτώ. Νοιώθω ένα καινούριο κύμα θυμού, και τη φαντάζομαι σαν να ήταν εκεί, με το κοκαλιάρικο σώμα της, τα κόκκαλα να πετιούνται εδώ και εκεί, και στήθος μηδέν. Της απαντώ ότι όπως έχουν τα πράγματα τώρα, μάλλον μπορώ να αναλάβω αυτή τη δουλειά.
¤ ¤ ¤
Όταν την επόμενη Τετάρτη διασχίζω το κυλικείο με ένα φλιτζάνι ζεματιστό καφέ στο χέρι, στο δρόμο για τη Λέσχη του Τμήματος για μια συνεδρίαση τμήματος, το μάτι μου παίρνει την Όλγα.
Στέκεται κολλητά μ' έναν τύπο έξω στη βροχή. Ρίχνει καρεκλοπόδαρα. Βλέπω ότι του εξηγεί κάτι, που πονάει. Εκείνος μοιάζει με έναν ξανθό Τόρστεν, που είχα κάποτε. Ένας απ' αυτά τα κακομαθημένα με τα φουσκωτά μάγουλα που θέλουν να είναι αγοράκια όλη τους τη ζωή.
Βασικά πολλοί άντρες Σουηδοί δείχνουν έτσι. Ένας απ' αυτούς είναι και ο Μπγιορν Μποργκ, και νομίζω ότι στην πραγματικότητα άρχισε από αυτόν.
Η Όλγα ανάβει τσιγάρο, παρ' όλο που η ταμπέλα, τεράστια συν τοις άλλοις, λέει ότι το κάπνισμα επιτρέπεται τουλάχιστον δεκαπέντε μέτρα από το κτίριο.
Σ' αυτή την περίπτωση αυτό σημαίνει αρκετά έξω στη βροχή. Αλλά η Όλγα μάλλον δε δίνει δεκάρα γι' αυτά. Δεν είμαι σίγουρος αν μου αρέσει. Αλλά είναι υπέροχη, δεν μπορείς να μην το προσέξεις. Έχει επάνω της κάτι που σε τραβάει, κάτι που δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Νομίζω ότι έχει να κάνει με το μακροκάνικο στυλ της. Τα πόδια είναι μακριά, τα χέρια μακριά, ακόμα και τα δάχτυλα είναι πολύ πιο μακριά από όσο τα κανονικά, και εμένα όλα αυτά μου αρέσουν πολύ. Και ακόμα αυτό το βλέμμα. Βγάζει κάτι άγριο, κάτι ρώσικο, και ταυτόχρονα μια ανασφάλεια, που μάλλον βρίσκει κανείς σε όλους τους νέους. Είναι πολύ σέξι.
Μέσα από τη γυάλινη πόρτα της Λέσχης του Τμήματος βλέπω τη Μπρίτα να μου κάνει νόημα να έρθω κοντά της. Η συνεδρίαση αρχίζει τώρα.
Περπατάω με το πάσο μου, γιατί θέλω να τα δω όλα, και τα καταφέρνω, γιατί τώρα φεύγει ο Τόρστεν σαν δαρμένος σκύλος με το κεφάλι σκυφτό. Έξω στη βροχή, Τόρστεν, άντε, μπρος, έξω στη βροχή.
Εγώ ο ίδιος ανεβάζω ταχύτητα και συνεχίζω μπαίνοντας στη συνεδρίαση, που ξέρω ότι θα είναι χασμουρητό ολέ και χάσιμο χρόνου, αλλά ξέρω ακόμη, ότι σε λίγη ώρα θα ξαναδώ την Όλγα, γιατί σε δύο ώρες θα έρθει να την επιβλέψω για πρώτη φορά.
[...]
1. Η ιστορία της ζωής μου, Αγγλικά στο κείμενο, Σ.τ.Μ.
2. Simrishamn: μικρή πόλη στη Νότια Σουηδία (Σ.τ.Μ.).
3. Στα Σουηδικά: Skavlan. Γνωστό τοκ σόου της Σουηδικής τηλεόρασης, σουηδονορβηγικής παραγωγής, με παρουσιαστή τον Σουηδό δημοσιογράφο Φρέντρικ Σκάβλαν (Σ.τ.Μ.).
