alt

Νέοι συγγραφείς έγραψαν αποκλειστικά για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, η Μαριαλένα Σπυροπούλου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Από πού είστε;», ο νεαρός αλμπίνος σερβιτόρος πλησίασε τη γυναίκα που καθόταν μόνη στο καφέ του ξενοδοχείου. Εκείνη μειδίασε με δυσκολία, θαμπωμένη από το εντυπωσιακό γαλάζιο των ματιών του. Τα νώτα της στο παράθυρο κάλυπτε η κορυφή Μπιζ Μπερνίνα. Τι ήταν να του πει «Greece», τα αγγλικά του καθαρά, στρωτά, σαν χιόνι, περιέγραφαν υπνωτισμένα θάλασσες. Τελικά προσποιήθηκε ότι διάβαζε ήδη ένα βιβλίο και του παρήγγειλε ένα ζεστό ρόφημα. Ο καφές, τα λουκάνικα και εκείνες οι ζουμερές βουτυράτες πατάτες, η μόνη αιτία να ξανάρθει σε αυτό εδώ το μέρος, της προκαλούσαν ναυτία. Μια νερωμένη σούπα ήταν ό,τι έπρεπε. Με λίγο λεμόνι παραπάνω.

«Θα περάσουμε υπέροχα στις Άλπεις», στο υπόσχομαι της είπε ο Κώστας αγκαλιάζοντάς τη.
«Μα, είναι Αύγουστος…» αντέτεινε εκείνη.

«Κάνε μου σε παρακαλώ αυτή τη χάρη, θα το θυμάσαι για πάντα το ταξίδι. Θα δεις, είναι ωραία τα βουνά, και στην κατάλληλη εποχή για αναρρίχηση και πεζοπορία. Θάλασσες, θάλασσες, θα τις ξαναβρούμε τις θάλασσες. Εδώ μιλάμε για Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία. Θα πιάσουμε την ψηλότερη κορφή των Άλπεων, θα αναπνεύσουμε καθαρό αέρα, θα δούμε πώς ζουν εκεί, θα αγγίξουμε μέσα από τις κορφές την αιωνιότητα, το σταμάτημα του χρόνου, τους παγετώνες…», όταν ενθουσιαζόταν μπορούσε να μιλάει με τις ώρες.

«Μα είναι Αύγουστος…» επανέλαβε εκείνη σε ρυθμό χαϊκού.

«Κάνε μου σε παρακαλώ αυτή τη χάρη, θα το θυμάσαι για πάντα το ταξίδι. Θα δεις, είναι ωραία τα βουνά, και στην κατάλληλη εποχή για αναρρίχηση και πεζοπορία. Θάλασσες, θάλασσες, θα τις ξαναβρούμε τις θάλασσες...»

Έφτασαν αεροπορικώς μέχρι τη Γερμανία και εκεί τους περίμενε μια ομάδα δεινών πεζοπόρων με πούλμαν. Ένα μείγμα από Έλληνες, Ιταλούς, Αλβανούς και κάτι λίγους Πορτογάλους, οι αναβάτες έμοιαζαν περισσότερο σαν κιλίμι διαδρόμου σε μικροαστικό σπίτι παρά με τον Μάρκο Πόλο. Άνω των 50 ετών, οι περισσότεροι άνδρες και μερικές γυναίκες με σκληρά χαρακτηριστικά σαν αυτά που της είχε υποσχεθεί ο Κώστας στο ραντεβού τους, πώς το είχε πει «το σταμάτημα του χρόνου»... Δεν είχε ποτέ της φανταστεί τι πάθος έχουν οι πεδινοί με τα ορεινά. Το βουνό, μια ολόκληρη επιστήμη. Οι συζητήσεις μέσα στο πούλμαν έδιναν και έπαιρναν για κατακτήσεις κορυφών, δύσβατα μονοπάτια, για λίμνες που ακουμπούν ψηλές κορυφές, για ρεκόρ που κανείς δεν έχει σπάσει. Η εμμονή με τα καταφύγια στη λεπτομέρειά τους θύμιζε διακοσμητές του «Maison & Decoration». Και όταν έπεφτε σιωπή, το μάτι έπεφτε σαν αλάρμ στις φλούο αντανακλάσεις της ένδυσης –κατάρα να σε βρίσκουν όταν δεν θες– μια σίγουρη επένδυση παντός καιρού. Χρειαζόταν μάλλον σκέψη το βουνό. «Να δεις που έχει τη δική του μόδα» σκέφτηκε η Μαρίνα βάζοντας αντηλιακό στο μύτη της.

Απέξω ο αυστριακός ήλιος όσο πλησίαζαν τα σύνορα έκαιγε με τον τρόπο που καίει το χιόνι. Περνώντας τον ποταμό Ινν, η Μαρίνα μόλις αντίκρισε τη δαντελένια κορυφογραμμή άρχισε να βουλιάζει. Ένα αίσθημα ασφυξίας την κυρίευσε. Κοιτώντας μια τη θέα, μια τον Κώστα, σαν ιαπωνική κούκλα μπροστά σε χαρακίρι, ψιθύριζε νανουριστικά «Μα είναι Αύγουστος»…

«Ρε αγάπη, δεν είναι δυνατόν; Τόσες ιώσεις κυκλοφορούν στην Αθήνα και εσύ βρήκες να κολλήσεις την αυστριακή; Εσύ μόνον; Να μην μπορείς να χαρείς τα βουνά; Τι ωραία όμως που είναι; Τι καθαρός αέρας; Είδες πόσων χιλιάδων ετών είναι ο παγετώνας; Και αυτό το φοβερό μουσείο που έχουν φτιάξει μέσα στα βουνά; Οι σταλακτίτες. Και οι λίμνες τους, αχ τι λίμνες είναι αυτές, τύφλα να έχουν οι θάλασσες, και η κορφή, αγέρωχη κορυφή. Ξέρεις, τελικά καταλαβαίνω τι αδρεναλίνη εκτοξεύεται, νιώθω ήδη άλλος άνθρωπος. Δεν σκέφτομαι πια ούτε το γραφείο, ούτε τις υποχρεώσεις, όλη αυτή η κλεισούρα, μωράκι μου, δεν μας κάνει καλό. Σκέφτομαι να γραφτώ στον ορειβατικό σύλλογο. Τι κρίμα, αγάπη μου… μια ίωση είναι, όμως. Θα περάσει και έχουμε μέρες ακόμα. Μην μου ανησυχείς. Σε πειράζει να πάω μαζί τους; θα είσαι εντάξει; Ό,τι χρειαστείς έχω ενημερώσει τη ρεσεψιόν… α, σε πήρε η αδερφή σου το πρωί τηλέφωνο. Θες να της μιλήσεις;»

Μα είναι Αύγουστος…

Η Μαρίνα βυθίστηκε σε έναν ταλαιπωρημένο ύπνο. Οι εμετοί την είχαν εξαντλήσει, το σώμα της δεν είχε πια περιθώριο, τα κόκκαλα πίεζαν να πεταχτούν. Το στομάχι είχε ανέβει σαν λιφτ και κόλλησε στους πνεύμονες. Και εκείνη βουτούσε στον βυθό των σεντονιών, έτοιμη για ένα ακόμα μακροβούτι. Όνειρα συνεχή, αδιατάρακτα, ενός πυρετού που δεν έπεφτε. «Θα έχει μποφόρ νομίζω», βγήκε στο κατάστρωμα και ο αέρας της χτύπησε στο πρόσωπο. Οι γλάροι έτρεχαν μπροστά και έσκιζαν το μέτωπό της. Λίγες ψιχάλες θαλασσινού νερού μπλέχτηκαν με τα υγρά του προσώπου της. Γιατί είναι αλμυρά τα δάκρυα; Θα ξεχάσεις, δεν πειράζει. Θα ξεχάσεις και θα ξεχαστείς. «Βρέθηκες στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή» ήταν το μόνο που βρήκε να της πει η μάνα της. Το στομάχι της έκανε ένα μικρό τραμπολίνο, παραπάτησε αλλά πάλι κρατήθηκε. Εάν αφεθώ, μπορεί να με πάρει το κύμα. Ξαπλωμένη σε ύπτια θέση άφηνε το σώμα της μικρή να το κρατά η άνωση. Τα μάτια της διαπερνούσαν οι αχτίνες και ζέσταιναν τις μικρές κυψέλες των ματιών της. Μην κλαις, Μαρίνα. Θα τα πάρει όλα το κύμα. Και τον Δημήτρη και το παιδί που χάθηκε. Όλα το κύμα. Οι πρώτοι μήνες δεν είχαν ξεκινήσει καλά. Ήταν μια κύηση δύσκολη γεμάτη ναυτίες. Τα προβλήματα δεν άργησαν να φανούν. Το μωρό πνίγηκε στα υγρά του, ο Δημήτρης πήρε το πρώτο πλοίο και γύρισε μόνος στο νησί του, στο νησί μας, Δημήτρη. Εκεί που ζούσαν τα τελευταία πέντε χρόνια, μπροστά στη θάλασσα που έβρεχε τα πόδια της η Μαρίνα. Η θάλασσα είναι ένας λόγος να ζεις. Το λάθος μέρος. Σαν τον έρωτα. Τη λάθος στιγμή. Κουβαλά κάτι από τη μυρωδιά της παιδικής ευτυχίας, σαν το πετάρισμα των ψυχών όταν φεύγουν από το σώμα. Στη θάλασσα καμιά φορά αφήνεσαι να πνιγείς με τη θέλησή σου.

Η Μαρίνα πήγε τρέχοντας στην τουαλέτα. Τρεις μέρες τώρα αγκαλιάζει σαν μητρικό σώμα το κοίλον της λεκάνης. Όταν δεν έκανε εμετό, χάζευε την άμπωτη της σταγόνας που έσταζε μέσα της. Είχε παραισθήσεις από τον πυρετό. Έκλεισε τη βαριά κουρτίνα να κρύψει επιτέλους εκείνη την πνιγηρή κορυφή που φαινόταν από το παράθυρο του σαλέ. «Μα είναι Αύγουστος, γαμώτο», παραμίλησε. Σκέφτηκε τον Κώστα. Πόσο τη φροντίζει.

Το στομάχι της δεν λέει να ησυχάσει. Ένα κουλουριασμένο έμβρυο στο κρεβάτι, στο πάτωμα, στο μπάνιο. Όπου βρει. Μόνο κάτι πράσινα υγρά τη συντροφεύουν. «Τη χολή μου έβγαλα»...

Ξαναξάπλωσε. Η αδερφή της κουδούνιζε στο κινητό της. Για πολλοστή φορά. Της γράφει, της στέλνει ηχομηνύματα, περνάει καλά. Τώρα της στέλνει φωτογραφίες. Μια θάλασσα.

«Αφού είναι Αύγουστος», σκέφτηκε. 


Info
Η Μαριαλένα Σπυροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Εργάζεται ως ψυχολόγος στην ιδιωτική εκπαίδευση και ιδιωτικά ως ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια. Είναι αρθογράφος στην Καθημερινή. Η νουβέλα της Ρου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

alt 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΛΕΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το παιδί που στέκεται εκεί

Το παιδί που στέκεται εκεί

Nέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Θάνος Κάππας. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Η κατάρα της Γαλλίδας

Η κατάρα της Γαλλίδας

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, η Χίλντα Παπαδημητρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Υγρό φόρεμα

Υγρό φόρεμα

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Νικόλας Περδικάρης.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ό,τι βαφτίζει ο καθένας...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Παρουσίαση βιβλίου-εκδήλωση: «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050;» του Γιώργου Σιακαντάρη

Παρουσίαση βιβλίου-εκδήλωση: «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050;» του Γιώργου Σιακαντάρη

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου παρουσιάζεται το νεο βιβλίο του Γιώργου Σιακαντάρη «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050; – Μεταδημοκρατία, μεταπολιτική, μετακόμματα» (εκδ. Αλεξάνδρεια) στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Επιμέλεια: Book Press

Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια σας προσκαλούν στην παρο...

«Lacrima: το υφαντό των δακρύων» της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν (κριτική) – Ένα νυφικό ως κοινωνικό σχόλιο σε μια έξοχη παράσταση

«Lacrima: το υφαντό των δακρύων» της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν (κριτική) – Ένα νυφικό ως κοινωνικό σχόλιο σε μια έξοχη παράσταση

Για την παράσταση της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν [Caroline Guiela Nguyen] «Lacrima: το υφαντό των δακρύων» που παρουσιάστηκε στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών/Επιδαύρου. Κεντρική εικόνα: © Jean-Louis-Fernandez.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος 

...
Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ