Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Ένατη ενότητα «Η μετάβαση στην ποίηση». Φιλοξενούμενος σήμερα ο Θωμάς Τσαλαπάτης.
Επιμέλεια: Γιώργος Αλισάνογλου
Όταν ήρθαν, με την ένρινη στύση και τον χλωμό σεβασμό τους κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τους κοιτάξει στα μάτια. Πέρασαν τα τείχη βουβοί, με τις κουκούλες στο ύψος των ματιών. Δεν τους δώσαμε σημασία. Τα κορμιά τους πλησιασμένα, το βλέμμα τους ήσυχο χαμηλό. Στέκονταν εκεί, μέσα στην ησυχία του Ξένου. Και κείνος στεκόταν εκεί. Μορφή και πλήθος. Στέκονταν εκεί προσπαθώντας να είναι όσο πιο απόντες άντεχαν. Ζαρωμένοι, καθισμένοι όλοι μαζί και μαζεμένοι σε κάποια γωνία πέτρινη με την βεβαιότητα της παραίτησης. Κουλουριασμένοι στον πιο απόμακρο διάδρομο λίγο μετά την σκάλα. Με την ένταση της αναμονής. Αναμονή για οτιδήποτε. Και συνέβαιναν πολλά τότε. Πράγματα μακρινά σε αυτούς, πράγματα χωρίς ψίχα, χωρίς ενδιαφέρον. Και στέκονταν εκεί, σε μία γωνία κουλουριασμένοι, μέσα στην μορφή του. Συνέβαιναν πολλά και μας κρατούσαν περαστικούς δίπλα τους. Δεν δώσαμε σημασία. Και αυτοί έμειναν εκεί, ένα κουβάρι ακατάστατης διάρκειας, πλήρως στοιχισμένοι στη δυσαρμονία τους, απόντες για όλους, παρόντες μόνο στον χρόνο. Παρόντες μέσα στον Ξένο. Και ο χρόνος μας βρήκε, με τρόπο σκληρό και μας γέρασε. Απρόθυμοι για συμβιβασμούς, ακατανόητοι στο σχήμα μας ακόμα και για εμάς τους ίδιους. Τα καυσόξυλα σώματα. Και ηττηθήκαμε. Και βάδισαν έξω από την μορφή. Με τρόπο ήρεμο, διστακτικό και σταθερό ταυτόχρονα. Ήρθαν στη θέση μας. Με τον σιωπηλό τους θρίαμβο. Και στα μάτια την ένταση ενός πρόωρου γεγονότος δύσκολα πιστευτού. Με την αγωνία της τάξης και το στίγμα του χάους. Με μια εξουσία απρόθυμη, θυμωμένη. Στα μπαλκόνια κάθονται και ατενίζουν, κοιτώντας κρυφά την απόσταση που διένυσαν. Όλα όσα τους έφεραν ως εδώ. Όμοιοι με αυτούς που διαδέχτηκαν. Όμοιοι με αυτούς που θα τους διαδεχτούν. Και μεις αργοί, αργόσυρτοι, ηττημένοι. Μετρούμε την ίδια απόσταση αντίστροφα. Και ο ξένος. Κοιτώ την πλάτη του ξεμακραίνει. Βουλιάζει στην ίδια απόσταση ξεμακραίνει. Αντίστροφα, στην ίδια στενή διαδρομή.
* Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή Γεωγραφίες των Φριτς και των Λανγκ.
Ο Θωμάς Τσαλαπάτης γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Το 2011 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, Το ξημέρωμα είναι σφαγή Κύριε Κρακ (εκδ. Εκάτη) η οποία βραβεύτηκε µε το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (2012). Το 2015 κυκλοφόρησε η δεύτερη ποιητική του συλλογή, Άλµπα (εκδ. Εκάτη). Το 2017, η Άλµπα κυκλοφόρησε στα γαλλικά από τις Editions Desmos σε μετάφραση της Nicole Chaperon.
Το 2016, έγραψε τα κείμενα για την παράσταση Ανκόρ, η οποία ανέβηκε την ίδια χρονιά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου στο θέατρο Άττις. Τα κείμενα για την παράσταση, εκδόθηκαν το 2017 από τις εκδόσεις Μωβ Σκίουρος με τον τίτλο Πνιγμός.
Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά, και τα ισπανικά. Αρθρογραφεί, στην Εφημερίδα των Συντακτών, στην εφημερίδα Εποχή και σε άλλα έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά. Το σύνολο των κειμένων του βρίσκεται στο ιστολόγιο Groucho Marxism στη διεύθυνση: http://tsalapatis.blogspot.gr
