Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Έβδομη ενότητα «Το ταξίδι στην ποίηση». Φιλοξενούμενη σήμερα η Ειρήνη Μαργαρίτη.
Επιμέλεια: Γιώργος Αλισάνογλου
κορίτσι που έπαιζε
Θυμάται ακόμη
το Χαρούμενο χωριό της
Τις πέτρες και το χώμα
Έπαιζε το σκοτάδι
κάθε που αυτός
της έφερνε σεντόνια
Κορίτσι που έπαιζε
Με τον ανήσυχο ουρανό
να τραγουδά
βροχή
Με τις δασκάλες,
τα λουλούδια
Θυμάται ακόμη
το χωριό της
με τον ανήσυχο ουρανό
κορίτσι που έπαιζε
με τα λουλούδια
♦ ♦ ♦
το σιδηροδρομικό μου αγόρι
Έρχεται από άλλη χώρα πάντα. Κλείνει τα μάτια και γεννιέται αλλού. Στις τσέπες κουβαλάει (χωράνε δύο) ατμομηχανές, τουρμπίνες αερίου και καμπύλες. Πάππου προς πάππου των τρένων πάνε οι δουλειές. Φοράει κόκκινο σκουφί και σώμα ράγες έχει για ταξίδια. Στα χέρια του οι βαλίτσες όλες ελαφρές, στα χέρια του οι βαλίτσες σα ροδάκια να 'χουν. Γιατί είναι δυνατό το αγόρι μου. Είναι δυνατό. Για χιόνι και για κρύο. Και την πληγή δεν τη μιλά. Στο χώμα δυο χιλιόμετρα βαθιά τη σπρώχνει. Κι όταν σαν τον Ντιμίτρι αγαπά, να αγαπά ξεχνά. Σε χιόνι και σε κρύο.
Η Ειρήνη Μαργαρίτη γεννήθηκε το 1979, μεγάλωσε στην Αντίκυρα Βοιωτίας και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο και εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Η ποιητική συλλογή της Φλαμίνγκο (εκδόσεις Μελάνι, 2014) ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, για το αντίστοιχο βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης, και απέσπασε το βραβείο «Γιάννης Βαρβέρης» της Εταιρείας Συγγραφέων για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μελάνι η συλλογή διηγημάτων της Επιλεγμένα είδη.
