Προδημοσίευση ενός ποιήματος από την ποιητική συλλογή της Μαίρης Γ. Μπαϊρακτάρη «Δυο απουσίες δρόμος» που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μελάνι.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ
[Horror vacui]
Η λέξη του
–τελευταία καθώς έφτασε τρέχοντας–
ανατρίχιασε
μυρωδιά από πεύκο και κάπνα
με άηχες καμπανοκρουσίες πατημένες
θαμμένες βαθιά στο καμένο χώμα.
Του πήρε ώρα πολλή
για να ξεχωρίσει το δέρμα του
από το δέρμα των άλλων
να μαζέψει το σώμα του απ’ τον εφιάλτη
να κάνει μια ύστατη επιλογή
των νεαρών του πρώτων δρόμων.
Προσπάθησε μια δοκιμή γραφής με το αντίθετο χέρι
να ενώσει τους χαμένους δρόμους γκλισάντο
σάλτο ζωής προς το δικό του πέλμα επί τόπου
και πάτησε την άνοιξη με το ίδιο εκείνο σώμα του
ασθμαίνον από τον φόβο νέου εφιάλτη.
Φόβος κενού
συνωστισμός παντού
κρότος, σεισμός
κυκλώνας, θάλασσα, σπασμός
αυτός
κι εμείς
οι ίδιοι πάντα ξεβολεμένοι θεατές ανήμποροι
μπροστά σ’ έναν δήθεν χρησμό
μάθαμε λέει πώς ο κακός καιρός
μάς παίρνει και μας φέρνει στο κατόπι.
Τον είδαμε πάλι βράδυ να βαδίζει μόνος
κάπου μακριά προς μια εσώτερη δύση
κόντρα στο σκοτάδι γείραμε μια τύψη
γιατ’ είν’ ο αιώνας μας πικρός σαν σήψη
κι ο άνθρωπος που περπατά γκρεμός
τεχνίτης μέγας
ο βασιλιάς γυμνός
ίσως και καλός γιατρός
που αμέσως θα γιάνει με το θαύμα του
της όρασης τα θέλω
θ’ ανακατέψει τα λοξά με τα σωστά
θα φτιάξει για μας από άχυρο ψηφιδωτό
μ’ ό,τι κοιτάς εσύ κι εγώ, ανθεκτικό
και κόκκινο χαλί να μας καλύψει
αίμα απ’ τη γη ελπίδα για ζωή ν’ αφήσει.
Στην αχίλλειο ανταύγεια του
τεθλιμμένη η τελευταία οδός
για σύνορα
για άγγιγμα
για φόβο
κυκλώνας, θάλασσα, σπασμός
Κύκλωπας, ίδιος μας ο εαυτός
ένας αέναος βηματισμός
επιστροφή
χαμός
γέννηση
ομορφιά
κι ενός μικρού παιδιού καημός
η μνήμη. Μεγάλο πράγμα. Η Μνήμη.
Δυο απουσίες δρόμος.
Η Μαίρη Μπαϊρακτάρη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Λογοτεχνικής Μετάφρασης στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Ε.Κ.Π.Α. Η τελευταία ποιητική συλλογή της είχε τίτλο Μετάφραση άνευ όρων (Σαιξπηρικόν, 2021).
