Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Σήμερα, η Ελένη Μαρινάκη.
Επιμέλεια στήλης: Γιώργος Αλισάνογλου
ΑΝΟΙΞΗ
Νυχτώνει γρήγορα
στο σπίτι η άνοιξη.
Τι έγινε εκείνη η στιγμή
που γέλασες
μέσα στον ύπνο σου
με χείλη παγωμένα
ζητούσες κάτι
δεν το ’λεγες δεν
έφτανε στο πρόσωπό σου
η φωνή η μνήμη
η θάλασσα.
Καθόσουν πάνω στα
χαλίκια και τώρα
τόσα χρόνια μακριά
σε κάποια παραλία θα
κοιτάζεις
να φεύγει ο ήλιος
να φεύγ’ η λέξη
να φεύγ’ η θάλασσα.
Νυχτώνει γρήγορα στο
σπίτι μας η άνοιξη.
✽
ΣΚΟΝΗ
(στον Παναγιώτη Χαχή)
Σαρκοβόρες λέξεις
γυμνά δέντρα
έρημος των νομάδων.
Γλύφει ο αέρας
τις πέτρες.
Λέω το ρήμα και
γίνεται σκόνη
όπως στη σιωπή
επωάζεται το υπόλοιπο
της ζωής μας
ανεβαίνοντας στο
πιο κρυφό σκοτάδι.
✽
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Τα Σάββατα κατά το μεσημέρι
αρχίζουν στις αυλές τους
τα δημοτικά.
Ήχοι πατρίδας που αφήσανε
λόγγοι φαράγγια
πηγούλες να δροσίζουνε
τα μάτια.
Σπασμένοι φθόγγοι
κατηφορίζουνε στη γειτονιά
μακρόσυρτα κλαρίνα
και ζουρνάδες
όλος ο πόνος ανοιχτός.
Σε πόσα τετραγωνικά
χωράει τώρα η ζωή τους
εδώ που δεν έχει πουλιά
δεν έχει γκιώνη να μετρά μεσάνυχτα
και σκίνα να μυρίζουνε βροχή.
Δεν έχει καλημέρες.
Η Ελένη Μαρινάκη γεννήθηκε και ζει στα Χανιά. Σπούδασε γραφιστική και ζωγραφική στην Αθήνα, όπου και εργάστηκε αρκετά χρόνια. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικές συλλογές. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά, έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και έχουν δραματοποιηθεί. Παράλληλα ασχολείται με τα εικαστικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του Κύκλου Ποιητών και του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος. Πρόσφατη συλλογή της: Μετράω ως το δέκα (εκδ. Μελάνι, 2018).
