Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Θόδωρου Σούμα «Ν. Φιλαδέλφεια, Τα άγουρα χρόνια – Χρονικό της εφηβείας σε μια μικρασιατική συνοικία της Αθήνας», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Όταν ο Τόλης μεγάλωσε, ο θείος Παναγιώτης τού εξήγησε πως οι σχέσεις του με τις γυναίκες δεν περιορίζονταν στον τρυφερό ρομαντισμό, μα συχνά συνοδεύονταν από σεξ. Δεν έχανε ευκαιρία να κάνει έρωτα, με μια ρομαντική αύρα έστω, ακόμη κι όταν παντρεύτηκε μια σοβαρή και υπεύθυνη, μητρική, αλλά και νόστιμη συνάδελφό του, η οποία βέβαια τον πήρε τελικά χαμπάρι και τον παρακολουθούσε συνέχεια, κι αυτή και η στρίγκλα μητέρα της. Μα ο θείος Παναγιώτης ήταν άπιαστος –και άπιστος–, συνέχιζε με μεράκι το βιολί του, την αγάπη του για τις γυναίκες, που ήταν γι’ αυτόν κάτι σαν ευφραντικό χόμπι. Του άρεσε ιδιαίτερα το παιχνίδι της σαγήνευσης και δεν απέκλειε τις παντρεμένες ή τις πολύ νέες από την ομάδα των γυναικών που τον ενδιέφεραν. Ήταν αναπόφευκτο να συμβούν διάφορα παρατράγουδα, να τον πάρουν μερικές φορές είδηση η γυναίκα του κι η πεθερά του εξαιτίας λεπτών ενδείξεων. Στις περιπτώσεις αυτές, παρακαλούσε την αδελφή του και ιδίως τον γιατρό, που σύζυγος και πεθερά τον σέβονταν πολύ, να παρέμβουν και να τον δικαιολογήσουν. Μάλλον όλοι τον θεωρούσαν ακόμη έφηβο που παίζει με το αγαπημένο, αθώο χόμπι του χωρίς να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των πράξεών του. Γι’ αυτό του χαρίζονταν και τον συγχωρούσαν καταλογίζοντάς του άδολη αφέλεια. Γιατί ο θείος στην πραγματικότητα, έβαζε πάνω απ’ όλα την οικογένειά του, τα χρήματα που μάζευε γι’ αυτήν με πολλή εργασία κι οικονομία και κυρίως, τα τρία παιδάκια του.
Ο Παναγιώτης, ανάμεσα στις άλλες γυναίκες, είχε σεξουαλικές σχέσεις με μια ώριμη παντρεμένη γειτόνισσα του πατέρα του που έμενε με τον άντρα της στο διπλανό διαμέρισμα και μοιράζονταν με τον παππού το ίδιο κεφαλόσκαλο. Ο παππούς και ο γείτονάς του άφηναν συχνά ανοιχτές τις εξώπορτές τους για να επικοινωνούν ανετότερα. Τους άρεσε πολύ να παίζουν τάβλι. Ο πενηνταπεντάρης γείτονας άφηνε στο διαμέρισμά του την ακόμη ελκυστική, χυμώδη γυναίκα του και ερχόταν στο σπίτι του παππού για να πιάσουν το κουβεντολόι. Όταν άρχιζε το τάβλι, ο θείος Παναγιώτης περνούσε στο διαμέρισμα του γείτονα. Με τις δύο εξώπορτες ορθάνοιχτες, ο Παναγιώτης και η σύζυγος άρχιζαν τα παθιασμένα φιλιά και χάδια. Ο Παναγιώτης κατέβαζε το φερμουάρ του παντελονιού του. Η γυναίκα φορούσε φουστάνι χωρίς κιλότα από κάτω, το ανασήκωνε και καθόταν πάνω στο ερεθισμένο πέος του Παναγιώτη. Κάνανε έρωτα μ’ ορθάνοιχτα αυτιά και την ακοή τους εστιασμένη στους ήχους που έκαναν τα πούλια όταν χτυπούσαν στο ξύλινο τάβλι. Όταν τα χτυπήματα σταματούσαν, η σύζυγος ξεκαρφωνόταν και σηκωνόταν κατεβάζοντας γοργά το φουστάνι της μην τυχόν μπει μέσα ο άντρας της και ο θείος ανέβαζε το φερμουάρ του! Όταν τα χτυπήματα ξανάρχιζαν, δείγμα πως ξανάρχιζε μια νέα παρτίδα, ξανακαθόταν ξαναμμένη πάνω στον Παναγιώτη.
Όταν τα χτυπήματα σταματούσαν, η σύζυγος ξεκαρφωνόταν και σηκωνόταν κατεβάζοντας γοργά το φουστάνι της μην τυχόν μπει μέσα ο άντρας της και ο θείος ανέβαζε το φερμουάρ του! Όταν τα χτυπήματα ξανάρχιζαν, δείγμα πως ξανάρχιζε μια νέα παρτίδα, ξανακαθόταν ξαναμμένη πάνω στον Παναγιώτη.
Ένα ανοιξιάτικο απόγευμα, ο θείος, τότε σαράντα τριών ετών, περπατούσε χωρίς συγκεκριμένο σκοπό σε μια πλατεία στο Μαρούσι. Τότε είχε μιαν αναπάντεχη και πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση. Λίγα μέτρα πιο κει, μια ωραία ξανθή κοπέλα, γύρω στα είκοσι, γλίστρησε στο πεζοδρόμιο, έπεσε και μάτωσε το γόνατό της. Ο Παναγιώτης έσπευσε ευγενικότατα να την βοηθήσει να σηκωθεί και την πήγε με το μπλε ντεσεβό του στο κοντινότερο φαρμακείο, όπου της έπλυναν και κάλυψαν την πληγή. Ύστερα, ο θείος την οδήγησε με το αμάξι του μέχρι το σπίτι της. Σταδιακά, γνωρίστηκαν καλύτερα και η κοπέλα γοητεύτηκε από τους καλούς τρόπους, τη μεγαλοψυχία και τη θέρμη του Παναγιώτη, με αποτέλεσμα να μην αργήσουν να τα φτιάξουν.
Ο δεσμός τους κράτησε μερικούς μήνες, μέχρι την αποφράδα μέρα που η πεθερά του Παναγιώτη, από διαβολική σύμπτωση ευρισκόμενη στο Μαρούσι, είδε το ντεσεβό να διασχίζει μια λεωφόρο με τον γαμπρό της να οδηγεί και την ωραία νεαρή κοπέλα δίπλα του. Έξαλλη, πήγε στο σπίτι της κόρης της και την ξεσήκωσε εναντίον του άντρα της. Του ετοίμασαν υπέροχη, εκκωφαντική υποδοχή! Ο θείος δικαιολογήθηκε.
«Πεθερούλα μου, δεν ήμουν εγώ, είδες κάποιον που μου έμοιαζε!»
«Και πώς αυτός με τη νέα γυναίκα δίπλα του που σου έμοιαζε οδηγούσε ένα μπλε ντεσεβό σαν το δικό σου;»
«Έτυχε αυτός που μου έμοιαζε να οδηγεί ένα ντεσεβό μπλε που βέβαια έμοιαζε με το δικό μου, γιατί είναι κι αυτό μπλε!»
Οι δυο σκληροτράχηλες Μανιάτισσες εξαγριώθηκαν από τις πολλές σατανικές συμπτώσεις και, ούτε λίγο ούτε πολύ, τον πέταξαν με τις κλωτσιές από το σπίτι…
Ο θείος του Τόλη κατέφυγε σαν δαρμένος σκύλος στην αδελφή του και ειδικότερα, στον σεβάσμιο άντρα της. Ο κ. Σωτήρης, που τον συμπαθούσε εξαιτίας της πολύπαθης παιδικής ηλικίας του, ήρθε σε επαφή με τη γυναίκα του θείου και με τα πολλά, κατάφερε να την πείσει να ξαναδεχτεί τον σύζυγό της μετανιωμένο στο σπίτι… Έκτοτε ήταν πολύ πιο προσεκτικός, χωρίς να κόψει το βιολί του.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Το αγόρι που πάντα έφευγε είναι ένα βιωματικό μυθιστόρημα γραμμένο με απλό τρόπο για να τέρψει και να αγγίξει μέσα από το συναίσθημα, το χιούμορ, αλλά και την κοινωνικοπολιτική προσέγγιση το αναγνωστικό κοινό. Αφηγείται την ιστορία μιας παρέας παιδιών και κατόπιν εφήβων στη Ν. Φιλαδέλφεια της δεκαετίας του ’60 και του ’70, πρώτα στο δημοτικό σχολείο και μετά, στο Γυμνάσιο. Παράλληλα, αφηγείται την πορεία της οικογένειας του κεντρικού νεαρού ήρωα, του μικρού Τόλη, ο οποίος περιδιαβαίνει την ταξική διαστρωμάτωση από τον μικροαστικό και μεσοαστικό περίγυρο έως τον εργατικό και λαϊκό. Τριγυρίζει επίσης ακούραστα στις γειτονιές της Ν. Φιλαδέλφειας, περπατώντας από τα δυτικά προάστια των Αγίων Αναργύρων και των Λιοσίων έως τα βόρεια προάστια.
Στο μεταξύ, έχει ενσκήψει, σαν μανιασμένη θύελλα, η δικτατορία των συνταγματαρχών που σαρώνει και αλλάζει τα πάντα. Βασικό καταφύγιο του Τόλη αποτελούν οι ατέρμονες σκανδαλιές, οι φάρσες, οι αταξίες, η ανυπακοή στα κελεύσματα της χούντας και των μεγάλων και οι ενστικτώδεις αντιδράσεις της παρέας στο σχολείο, καθώς και οι πολλά υποσχόμενοι, μυθικοί κινηματογράφοι της Πατησίων. Ο Τόλης επιθυμεί να φύγει, να ταξιδέψει μακριά και να εγκαταλείψει την ασφυκτική καταπίεση που τον πνίγει.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Θόδωρος Σούμας είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου, αρθρογράφος και δοκιμιογράφος. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές διηγημάτων Η Κλαίρη και η θάλασσα (εκδόσεις Απόπειρα 2001) και Παράλογοι συνήθεις πόθοι (εκδόσεις Βακχικόν 2024), τη νουβέλα Το ημερολόγιο ενός αδέξιου εραστή (εκδόσεις Βακχικόν 2019) και τη μυθιστορηματική μαρτυρία Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971-2008) (εκδόσεις Επίκεντρο 2023). Εφτά βιβλία του για τον κινηματογράφο έχουν κυκλοφορήσεις από τις εκδόσεις Αιγόκερως: Κινηματογράφος & Σεξουαλικότητα/Ερωτισμός, Έρωτας, Ψυχολογία και Αισθητική στο χολιγουντιανό σινεμά, 12 Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, Κινηματογράφος και Έρωτας, Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες, Κινηματογραφικοί Δημιουργοί και Ο έρωτας στο σινεμά. Ανέλαβε επίσης την επιμέλεια του βιβλίου Σταύρος Τσιώλης (εκδόσεις Νεφέλη 2005), του οποίου συνέγραψε το μεγαλύτερο μέρος.
Επιπλέον, έχει δημοσιεύσει άρθρα στα περιοδικά The Books’ Journal και Το Δέντρο. Έχει γράψει πολλά κείμενα για το σινεμά σε διάφορα έντυπα, όπως στα κινηματογραφικά περιοδικά Σύγχρονος Κινηματογράφος, Οθόνη, Καθρέφτης, Camera-stylo, Κινηματογράφος και επικοινωνία, Αντι-κινηματογράφος, σε βιβλία-μονογραφίες σκηνοθετών του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο περιοδικό Τέταρτο, στην εφημερίδα Αυγή και στον Θούριο. Ανέλαβε την αρχισυνταξία και έγραψε άρθρα στα ετήσια Αλμανάκ της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, Κινηματογράφος 2003 έως και Κινηματογράφος 2009. Υπήρξε υπεύθυνος ύλης του κινηματογραφικού περιοδικού ΚΙΝΟ. Έχουν δημοσιευτεί πολλά κινηματογραφικά κείμενά του στις ιστοσελίδες Cinephilia, Bookpress, Fractal, Vakxikon.gr, Kemes.wordpress, Camerastyloonline, Filmandtheater κ.ά.
Στα ιστολόγια Μη μαδάς τη μαργαρίτα, Μεταρρύθμιση και Athens Voice δημοσιεύονται κατά διαστήματα πολιτικά και κινηματογραφικά άρθρα του. Στο τελευταίο δημοσιεύει άρθρα και για το άθλημα της καλαθοσφαίρισης (μπάσκετ). Έχει δημοσιεύσει βιβλιοκριτικές στις ιστοσελίδες Bookpress, Ο αναγνώστης, Fractalart, Athens Voice, Χάρτης και Vakxikon.gr. Έχει γυρίσει το ένα μέρος της μεγάλου μήκους κινηματογραφικής ταινίας-δίπτυχο, Περί έρωτος, και δύο ταινίες μικρού μήκους, Ταυτότητες και ρόλοι και Ο διαγραμμένος. Το μυθιστόρημα Ν. Φιλαδέλφεια, τα άγουρα χρόνια είναι το πέμπτο λογοτεχνικό βιβλίο του.
