Ένα ποίημα από τη συλλογή «Είκοσι» του Παντελή Μπουκάλα (1957), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα (2026). Κεντρική εικόνα: από τη «Θυσία» του Αντρέι Ταρκόφσκι.
Επιμέλεια: Οράτιος
11.
ΤΟ ΤΡΕΜΩ
το κτήνος
που γίνεται
ο άνθρωπος
για ν' αντέξει.
Που πρέπει
να γίνει.
Το τρέμω.
Το μισώ.
Και το σιχαίνομαι.
Το ευγνωμονώ.
Την κάθε μέρα τρέμω.
Φέρνει έρημο και ξηρασία.
Κι εγώ ποτίζω, όλο ποτίζω,
ένα δεντράκι ξεραμένο.
Το ξέρω.
Δεν θα ξαναδώσει φύλλα,
άνθη ή καρπούς.
Μα το ποτίζω.
Πώς αλλιώς
Δυο λόγια για τον ποιητή
Ο Παντελής Μπουκάλας είναι ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε το 1957 στο Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας. Στόχευε να σπουδάσει Φιλολογία, αλλά απέτυχε στην Έκθεση και έτσι σπούδασε Οδοντιατρική. Έχει εκδώσει πολυάριθμες ποιητικές συλλογές, μεταφράσεις αρχαίων Ελλήνων λυρικών και σημαντικά δοκίμια, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η σειρά «Πιάνω γραφή να γράψω... Δοκίμια για το δημοτικό τραγούδι», αφιερωμένη στη δημοτική ποίηση και τη λαϊκή παράδοση. Παράλληλα, υπήρξε επί σειρά ετών αρθρογράφος της Καθημερινής. Τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων 2024, για τη συνολική του προσφορά στα ελληνικά γράμματα.
